VI SA/Wa 544/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Grzelak po rozpoznaniu w dniu 20 maja 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. Sp. z o.o. z siedzibą w J. na decyzję Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z dnia [...] grudnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie udzielenia pozwolenia radiowego na używanie urządzenia radiowego w służbie radiofuzyjnej postanawia 1. umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie; 2. zwrócić skarżącej M. Sp. z o.o. z siedzibą w J. kwotę 200 (dwieście) złotych, uiszczoną tytułem wpisu od skargi. Skarżąca – M. Sp. z o.o. z siedzibą w J. pismem z dnia 15 stycznia 2013 r. wniosła do tutejszego Sądu skargę na decyzję Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z dnia [...] grudnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie udzielenia pozwolenia radiowego na używanie urządzenia radiowego w służbie radiofuzyjnej. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi. W dniu 13 maja 2013 r. do Sądu wpłynęło pismo, w którym pełnomocnik strony skarżącej oświadczył, iż cofa złożoną w niniejszej sprawie skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje. Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.) sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. W myśl art. 60 ww. ustawy, skarżący może rozporządzać skargą. Oznacza to, że może zrezygnować z kontynuowania postępowania sądowego, cofając skargę. Cofnięcie skargi wiąże Sąd, chyba że zmierzałoby to do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności, wówczas Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne. W przedmiotowej sprawie pełnomocnik skarżącej cofnął skargę pismem z dnia 7 maja 2013 r. Sąd uznał, że w sprawie nie zachodzą okoliczności, które czyniłyby wniosek skarżącej niedopuszczalnym. W związku z powyższym, cofnięcie skargi należało uznać za dopuszczalne i prawnie skuteczne. W tej sytuacji, na mocy art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w związku z art. 60 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu Sąd postanowił w myśl art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.