VI SA/Wa 547/14
PostanowienieWSA w Warszawie2014-04-01
Skład orzekający: Dorota Wdowiak
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy istnieją podstawy do wstrzymania wykonania decyzji nakładającej karę pieniężną za przejazd bez uiszczenia opłaty elektronicznej, gdy skarżący wskazuje na trudną sytuację majątkową i konieczność utrzymania rodziny?Ratio decidendi
Sąd wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji, uznając, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Kara pieniężna w wysokości 3000 zł stanowiłaby znaczące obciążenie dla miesięcznego budżetu skarżącego, który dysponuje skromnymi środkami na utrzymanie trzyosobowej rodziny, co mogłoby pozbawić rodzinę niezbędnych środków do życia.Stan faktyczny
Skarżący D. F. złożył skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego nakładającą karę pieniężną za przejazd bez uiszczenia opłaty elektronicznej. W skardze zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji, argumentując trudną sytuacją majątkową i koniecznością utrzymania rodziny. Organ administracji wyraził stanowisko o braku podstaw do wstrzymania wykonania decyzji.Rozstrzygnięcie
Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA: Dorota Wdowiak po rozpoznaniu w dniu 1 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D. F. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi D. F. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za wykonywanie przejazdu bez uiszczenia opłaty elektronicznej postanowił: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji
Skarżący – D. F., w terminie oraz w prawidłowym trybie złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za wykonywanie przejazdu bez uiszczenia opłaty elektronicznej. W skardze zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wskazując, że jest jedynym żywicielem trzyosobowej rodziny. Zatem w obliczu trudnej sytuacji majątkowej stwierdził, że zachodzą okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania decyzji.
W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Transportu Drogowego wyraził stanowisko, że w niniejszym przypadku brak jest podstaw do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje;
W postępowaniu sądowoadministracyjnym zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej "p.p.s.a." zasadą jest, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonej decyzji. Jednak od tej zasady prawo przewiduje wyjątek w art. 61 § 3 p.p.s.a., zgodnie z którym po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Należy przy tym wskazać, że ww. przesłanki mogą zaistnieć łącznie lub oddzielnie, a ciężar wykazania istnienia tych przesłanek spoczywa na wnioskodawcy – w niniejszej sprawie na skarżącym.
Jednakże zanim przystąpi się do badania czy w sprawie istnieją uzasadnione przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu należy ustalić, czy przedmiot zaskarżenia nadaje się do wstrzymania. W rozpoznawanym przypadku przedmiot wniosku to decyzja nakładająca na skarżącego karę pieniężną Sąd uznał zatem, że decyzja owa jest aktem noszącym znamiona wykonalności, wobec czego dopuszczalny jest wniosek o jej wstrzymanie.
W ocenie Sądu w sprawie istnieje niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków – przesłanki występują łącznie. Analiza danych zawartych w aktach skłania Sąd do wniosku, że miesięczne środki, jakimi dysponuje skarżący są skromne (1600 złotych). Środki te muszą wystarczyć na utrzymanie skarżącego, jego żony i małego dziecka. Natomiast nałożona na skarżącego kara wynosi trzy tysiące złotych. Zatem obciążenie miesięcznego budżetu skarżącego jakąkolwiek dodatkową kwotą z tytułu prowadzonej egzekucji może - w ocenie Sądu, pozbawić rodzinę niezbędnych środków do życia.
Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 29.07.2026. · Źródło