VI SA/Wa 549/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA - Olga Żurawska-Matusiak po rozpoznaniu w dniu 21 czerwca 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. J. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] listopada 2006 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym postanawia: odrzucić skargę K. J .wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w imieniu męża – S. J., sporządzoną i podpisaną przez siebie skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] listopada 2006 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym. Sąd pismem z dnia 3 kwietnia 2007 r. wezwał K. J. do złożenia pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi. Wezwanie to zostało skutecznie doręczone w dniu 10 kwietnia 2007 r. Wobec braku nadesłania ww. pełnomocnictwa, Sąd wezwał skarżącego do uzupełnienia w terminie 7 dni braku formalnego skargi poprzez jej osobiste podpisanie, pod rygorem odrzucenia. Do pisma Sąd dołączył kserokopię znajdującej się w aktach sprawy skargi, celem umożliwienia skarżącemu jej podpisanie bez konieczności stawiennictwa w Sądzie, mając przy tym na względzie zły stan zdrowia strony. Jak wynika z akt sprawy skarżący powyższe wezwanie otrzymał w dniu 18 maja 2007 r. W odpowiedzi na nie w piśmie z dnia 25 maja 2007 r. oświadczył, że nie może upoważnić żony do załatwiania swoich spraw, a nadto do pisma tego nie załączył żadnych dokumentów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. A zatem "legitymację do złożenia skargi oparto na kryterium interesu prawnego, co oznacza, że ze skargą może wystąpić, co do zasady, podmiot, który wykaże związek między chronionym przez przepisy prawa materialnego interesem prawnym a aktem lub czynnością organu administracji publicznej" (por. W. Chróścielewski "Wszczęcie postępowania sądowoadministracyjnego", PiP 2004/3/63, t.1). Zgodnie z art. 34 p.p.s.a. strony mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników, przy czym pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa, z którego wynikać będzie upoważnienie od zastępowania strony w postępowaniu przed sądem/sądami administracyjnymi (vide: art. 37 § 1 p.p.s.a.). W myśl art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga winna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, tj. winna m.in. zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (vide: art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a.). Jak wynika z akt w niniejszej sprawie żona skarżącego – K. J., która sporządziła, podpisała i wniosła skargę do tutejszego Sądu, nie wykazała uprawnienia do reprezentacji swojego męża przed sądami administracyjnymi. Wobec tego Sąd wezwał skarżącego do zatwierdzenia czynności dokonanej przez nieuprawniony podmiot - żonę, tj. do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie, w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi (por. wyrok Naczelnego Sadu Administracyjnego z dnia 17 czerwca 2005 r. sygn. akt l FSK 20/05 LEX 173359). Jak już wskazano skarżący powyższe wezwanie do konwalidacji skargi poprzez jej podpisanie odebrał w dniu 18 maja 2007 r. Zatem ustawowy siedmiodniowy termin przewidziany dla usuwania braków skargi rozpoczął bieg dnia 19 maja 2007 r., a zakończył 25 maja 2007 r. W tym okresie skarżący nie odesłał do Sądu podpisanej przez siebie kserokopii skargi, którą Sąd przesłał stronie wraz z wezwaniem do jej podpisania, a jedynie nadesłał pismo z dnia 25 maja 2007 r., w którym oświadczył, że nie może upoważnić żony do załatwiania swoich spraw. Jak wynika z dokumentów sprawy S. J. nie podpisał także skargi znajdującej się w aktach. Zdaniem Sądu niepodpisanie skargi stanowi niewątpliwie istotny brak formalny skargi, którego nieusunięcie w wyznaczonym terminie uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu. Zatem skarga w rozpoznawanym przypadku podlega odrzuceniu. Sąd mając na względzie powyższe ustalenia oraz na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.