VI SA/Wa 5536/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jakub Linkowski po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. K. i S. K. na decyzję Bankowego Funduszu Gwarancyjnego z dnia 29 września 2022 r. nr DPR.720.6.2021.256 w przedmiocie przymusowej restrukturyzacji postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić solidarnie skarżącym – L. K. i S. K. kwotę 200 (dwieście) złotych, uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi. L. K. i S. K. (dalej: "skarżący", "strona") wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Bankowego Funduszu Gwarancyjnego z 29 września 2022 r. nr DPR.720.6.2021.256 o wszczęciu przymusowej restrukturyzacji wobec Getin Noble Banku S.A. z siedzibą w Warszawie, umorzeniu instrumentów kapitałowych, zastosowaniu instrumentu przymusowej restrukturyzacji w formie instytucji pomostowej oraz ustanowieniu administratora banku, podjętą uchwałą nr 346/DRP/2022 Zarządu BFG z 29 września 2022 r. Zgodnie z zarządzeniem z 21 maja 2024 r. (k. 14) każdy ze skarżących został wezwany do uzupełnienia solidarnie braków formalnych skargi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez: nadesłanie kopii dokumentów, z których wynika naruszenie interesu prawnego skarżących legitymujące ich do zaskarżenia ww. decyzji; nadesłanie 4 (czterech) odpisów skargi, celem doręczenia uczestnikom postępowania. Wezwania dla każdego ze skarżących zostały wysłane na prawidłowe adresy i doręczone 26 czerwca 2024 r. (zwrotne potwierdzenia odbioru, k. 23 i 24). W dniu 2 lipca 2024 r. skarżąca L. K. nadała na poczcie pismo (k. 26), w treści którego wskazała, że "nie posiada kopii skargi w swoich dokumentach, w związku z czym nie jest w stanie przesłać więcej jej odpisów", dalej w piśmie "prosi aby Sąd wykonał kopie". Jednocześnie do ww. pisma załączyła kopię umowy kredytowej (k. 28-32) oraz kopię pozwu (k. 34-80). Następnie w dniu 22 lipca 2024 r. skarżąca przysłała pismo, do którego załączyła jeden odpis skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skargę należało odrzucić. Na wstępie należy podkreślić, że skarga wnoszona do wojewódzkiego sądu administracyjnego podlega merytorycznemu rozpoznaniu jedynie w sytuacji, gdy spełnia niezbędne wymogi formalne przewidziane przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r. poz. 935; dalej: "p.p.s.a."). Zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać (zgodnie z pkt 3 tego przepisu) określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Podstawowe wymogi, jakim powinny odpowiadać pisma w postępowaniu sądowym zostały określone w art. 46 i 47 p.p.s.a. Stosownie do treści art. 47 § 1 p.p.s.a., do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Jak wskazuje art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Niedołączenie przez strony odpowiedniej liczby odpisów skargi dla wszystkich uczestników postępowania (których w przedmiotowej sprawie jest 4), zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a., jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 57 § 1 p.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu. Brak ten nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd (uchwała składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z 18 grudnia 2013 r., sygn. I OPS 13/13). Skutkiem nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. jest jej odrzucenie. W myśl art. 58 § 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem, a odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. W niniejszej sprawie zaistniała przesłanka odrzucenia skargi. Z uwagi na to, że skarżący wnosząc do sądu skargę nie wykazali że został naruszony ich interes prawny legitymujący ich do zaskarżenia decyzji organu, Sąd wezwał każdego ze skarżących do uzupełnienia solidarnie powyższego braku formalnego skargi, jak również do uzupełnienia drugiego braku formalnego skargi – nadesłania 4 (czterech) odpisów skargi, celem doręczenia uczestnikom postępowania (których w niniejszej sprawie jest właśnie czterech). W wezwaniach sąd zakreślił stronom termin 7 dni na uzupełnienie braków formalnych, pouczając jednocześnie o konsekwencjach procesowych ich nieuzupełnienia (rygor odrzucenia skargi). Wezwania sądu zostały doręczone skarżącym w dniu 26 czerwca 2024 r., zatem ostatnim dniem na uzupełnienie braków formalnych był 3 lipca 2024 r. Odpowiadając na wezwanie, w dniu 2 lipca 2024 r. jeden ze skarżących przysłał do sądu pismo do którego załączył kopie dokumentów, z których wynika interes prawny skarżących legitymujący ich do wniesienia skargi do tutejszego sądu. W nadesłanym piśmie skarżący informuje sąd, że nie posiada kopii skargi, przez co nie jest w stanie przesłać jej odpisów; dodatkowo prosi aby to sąd wykonał kopie. Następnie w dniu 22 lipca 2024 r. skarżąca L. K. przysłała pismo (identycznej treści jak poprzednie z 2 lipca 2024 r.), do którego załączyła jeden odpis skargi. Sąd zauważa, że w przedmiotowej sprawie strony uzupełniły tylko 1 (jeden) z 2 (dwóch) braków formalnych skargi. Skarżący odpowiedzieli tylko na wezwanie w zakresie udokumentowania posiadania przez nich interesu prawnego legitymującego do zaskarżenia decyzji Bankowego Funduszu Gwarancyjnego. Drugi brak formalny skargi (tj. nadesłanie 4 odpisów skargi) nie został uzupełniony. Co prawda w dniu 22 lipca 2024 r. przysłali jeden odpis skargi, ale nastąpiło to po upływie terminu w którym mieli tego dokonać. W niniejszej sprawie występuje czterech uczestników postępowania (mają status strony postępowania), wobec czego zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a. dla każdego z uczestników postępowania skarżący winni przysłać po jednym odpisie skargi. Wezwanie sądu do uzupełnienia braków formalnych skargi wyraźnie wskazywało jakiej liczby odpisów skargi sąd żąda. By sąd mógł uznać braki formalne skargi za uzupełnione prawidłowo, skarżący musieliby uzupełnić prawidłowo każdy jednostkowy brak formalny, jaki został wyodrębniony w wezwaniu. Tego jednak nie uczyniono. Odnośnie braku odpisów skargi, to sąd raz jeszcze powołuje się na wspomnianą wyżej uchwałę składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z 18 grudnia 2013 r. sygn. I OPS 13/13, która wyraźnie stanowi, że brak ten nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd. Nawet na prośbę strony. Mając na względzie powyższe okoliczności, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę, czyniąc to na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. W zakresie kosztów zwróconych skarżącym w pkt 2 sentencji, Sąd działał na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a. Dlatego orzekł, jak w sentencji.