VI SA/Wa 558/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Maliszewska Sędziowie Sędzia WSA Dorota Wdowiak (spr.) Sędzia WSA Małgorzata Grzelak Protokolant Jan Czarnacki po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 maja 2010 r. sprawy ze skargi K. Sp. z o.o. z siedzibą w K. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] grudnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie unieważnienia prawa ochronnego na wzór użytkowy oddala skargę Decyzją z dnia [...] grudnia 2009 r. nr [...] Urząd Patentowy RP, na podstawie art. 94 ust.1, art. 89 ust.1 i art. 25 ust.1 - 3 w związku z art. 100 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (tekst jednolity Dz. U. z 2003 r. Nr 119 poz. 1117 ze zm.) – dalej jako p.w.p. oraz art. 98 k.p.c. w związku z art. 256 ust. 2 p.w.p., oddalił wniosek K. Sp. z o.o. z siedzibą w K. (dalej wnioskodawca lub skarżąca) o unieważnienie udzielonego na rzecz E. Sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej uprawniona) prawa ochronnego na wzór użytkowy pt.: "Kształtka budowlana do podparcia belki stropowej na ścianie zewnętrznej" nr [...]. Rozstrzygnięcie Urzędu Patentowego zapadło w następującym stanie faktycznym i prawnym: Decyzją z dnia [...] września 2005 r. Urząd Patentowy RP udzielił na rzecz uprawnionej E. Sp. z o.o. z siedzibą w W. prawa ochronnego na wzór użytkowy pt.: "Kształtka budowlana do podparcia belki stropowej na ścianie zewnętrznej". W dniu [...] grudnia 2008 r. skarżąca K. Sp. z o.o. z siedzibą w K. wystąpiła do Urzędu Patentowego RP o unieważnienie prawa ochronnego udzielonego na rzecz uprawnionej spółki podnosząc, że zarejestrowany wzór użytkowy nie spełnia kryterium nowości, określonego w art. 94 ust. 1 w związku z art. 25 ust. 1-3 w zw. z art. 100 p.w.p. Jako dowody braku nowości przedmiotowego rozwiązania wnioskodawca przedłożył: 1. publikacje: - Budownictwo ogólne-1989 str. 106, - Murator nr 9/1996 str. 6, - Vademecum budowlane 2001 str. 154, - Vademecum budowlane 2001 str. 155, 2. opisy zgłoszeń wynalazku/wzoru użytkowego: - P-290393 z dnia 24 maja 1991, - W-92787 z dnia 24 maja 1991, - W-92787 z dnia 24 maja 1991, - wzór użytkowy Ru-62190 twierdząc, że wszystkie środki techniczne ujawnione w niezależnym zastrzeżeniu ochronnym wzoru użytkowego [...] były znane przed datą jego zgłoszenia w Urzędzie Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej. W odpowiedzi uprawniona, odnosząc się do zarzutu braku nowości podniosła, iż przedłożone przez skarżącą materiały nie dowodzą braku nowości rozwiązania według spornego wzoru użytkowego, gdyż dołączony do wniosku o unieważnienie "opis zgłoszonego wynalazku P-290393 i opisy zgłoszonych wzorów użytkowych o nr W-92787 i W-92788 były rozpatrywane przez Urząd Patentowy przy podejmowaniu decyzji o udzieleniu prawa ochronnego, wobec tego nie mogą być brane pod uwagę", natomiast pozostałe przedstawione rozwiązania "są tylko podobne, a nie takie same jak przewiduje ustawa prawo własności przemysłowej". Wobec stanowisk stron, zgodnie z art. 247 ust. 2 p.w.p., organ przekazał sprawę do rozpatrzenia, jako sprawę o unieważnienie prawa z rejestracji przedmiotowego wzoru, w trybie postępowania spornego. Na rozprawie przez Urzędem Patentowym RP strony podtrzymały swoje stanowiska w sprawie. Wnioskodawca postawił dodatkowy zarzut niejednoznacznego wyjawienia istoty rozwiązania w części odnoszącej się do zastrzeżenia niezależnego, na podstawie art. 97 ust. 1 w zw. z art. 31 – 33 p.w.p. Podniósł, iż jego zgłoszenie z dnia 13 czerwca 2005 r. nr [...] zastrzegające ogólnikowo cechę kształtki (w przekroju poprzecznym kształt litery L) nie uzyskało ochrony. Jako dowody na poparcie swojego stanowiska przedstawił publikacje z czasopism fachowych przedmiotu, dowodzące braku nowości rozwiązania ujętego w [...]. Jako najbliższe przeciwstawne rozwiązanie wnioskodawca wskazał na kształtkę przedstawioną na rysunku 131, na stronie 155 oraz na rysunku 125, na stronie 150 publikacji pt. "Vademecum budowlane 2001". Wskazaną na wstępie decyzją organ oddalił przedmiotowy wniosek. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ podał, że sporny wzór użytkowy "Kształtka budowlana do podparcia belki stropowej na ścianie zewnętrznej" został określony w zastrzeżeniu ochronnym jako znamienny tym, iż: "kształtka budowlana do podparcia belki stropowej na ścianie zewnętrznej w przekroju poprzecznym ma kształt litery "L" i składa się z poziomej tarczy (1) oraz pionowej tarczy (2)". Na całej długości obrzeża wzdłużnego poziomej tarczy (1) występuje pogrubienie (3) o jednakowej wysokości [zastrzeżenie nr 1 niezależne]. Pozioma tarcza (1) posiada garbiki (6) usytuowane poprzecznie od pionowej tarczy (2) do pogrubienia (3), których wysokość jest mniejsza od wysokości pogrubienia (3) [zastrzeżenie nr 2 zależne]". Opis wzoru użytkowego i obie figury rysunku przedstawiają jedną postać zastrzeganej kształtki o wyraźnie wskazanych cechach kształtu i proporcji całej kształtki jak i jej poszczególnych elementów wskazanych w zakresie ochrony. Ochronie podlega przedmiot, który przedstawiony jest na rysunku. Rysunek zaś stanowi integralną część zgłoszenia wzoru użytkowego i przedstawia chroniony wzór. Wzorem użytkowym (art. 94 ust. 1 p.w.p.) jest (konkretne) nowe i użyteczne rozwiązanie o charakterze technicznym dotyczące kształtu, budowy lub zestawienia przedmiotu o trwałej postaci, wyróżnionego cechami znamiennymi, a więc dowód braku jego nowości wymaga przedstawienia wcześniejszego rozwiązania o wszystkich jego zastrzeganych cechach, a zwłaszcza o jego cechach znamiennych. Natomiast ocena nowości rozwiązania musi być dokonana przy uwzględnieniu całego stanu techniki, zdefiniowanego w art. 25 ust. 2-3 p.w.p. Mając powyższe na względzie Urząd Patentowy RP stwierdził, że żadne z dowodów przedstawionych przez wnioskodawcę nie dowiodły po stronie spornego wzoru użytkowego braku nowości, gdyż nie ujawniły jednoznacznie przedmiotu spełniającego wszystkie zastrzegane cechy, a spośród cech zastrzeganych w zastrzeżeniu niezależnym nie posiadały "pogrubienia" poziomej tarczy (1), wskazującego na zmienność wymiaru tego elementu (patrząc od wewnątrz kształtki w kierunku obrzeża wzrasta jego grubość czyli występuje pogrubienie, a patrząc z zewnątrz na kształtkę wysokość jej obrzeża jest jednakowa), dzięki któremu przedmiot wzoru został określony jako całość w stopniu umożliwiającym realizację zamierzonego celu podanego w tytule chronionego rozwiązania. Również żaden z przedłożonych dokumentów nie mógł zostać uznany za wystarczający dowód ujawniający dla znawcy dostateczne dane do stosowania spornego rozwiązania przed datą, według której oznacza się pierwszeństwo do uzyskania spornego wzoru użytkowego. Żadne ze wskazanych przeciwstawień nie spełniło wszystkich zastrzeganych cech stanowiących zastrzeżenie niezależne (łącznie z tytułem i cechą pogrubienia), a nie tylko cechy kształtu litery "L", tak więc nie dowiodło braku nowości. W ocenie Kolegium, w spornym wzorze użytkowym chronione jest jedno rozwiązanie. Przedstawiony na rysunku przedmiot jest chronionym wzorem użytkowym. W przedmiotowym wzorze [...] przedstawiono jeden przedmiot, a także jedną postać wzoru, który jest chroniony. Ta sama kształtka jest przedstawiona na rysunku fig. 1 "w widoku perspektywicznym", a na fig. 2 "w przekroju poprzecznym z umieszczona na niej belką stropu gęstożebrowego". Ta kształtka, z jednoznacznie pokazanymi proporcjami kształtu jej elementów jak i całej kształtki podlega ochronie, a wykazanie braku nowości wymaga przedstawienia takiego samego przedmiotu, o tych samych proporcjach kształtu, a zwłaszcza odnoszących się do cech wskazanych w zakresie ochrony. Nie stanowią skutecznego przeciwstawienia rozwiązania o innym kształcie. Odnosząc się do niejednoznacznego wyjawienie istoty rozwiązania, w części odnoszącej się do zastrzeżenia niezależnego, Kolegium powołało się stwierdzenie zawarte w "Poradniku wynalazcy" pod red. A. Pyry, Wyd. UPRP 2008 r., na str. 149, zgodnie z którym " zgłoszenie wzoru użytkowego to zgłoszenie konkretnego jednego rozwiązania, które przedstawione jest w opisie w oparciu o rysunek". Zdaniem Kolegium, kształtki chronione przez cechy kształtu podane w części znamiennej zastrzeżenia niezależnego mają podaną w opisie wzoru [...] użyteczność: "osadzone na ścianie na zaprawie zastępują szalunek oraz umożliwiają dokładne ustawienie belek stropowych na ich pogrubieniu", co uzasadnia obecność tych cech w zakresie ochrony jako istotnych cech chronionego przedmiotu. Występowanie zaś choćby jednej nowej cechy w części znamiennej zastrzeżenia niezależnego, wyróżniającej chroniony przedmiot spośród rozwiązań znanych ze stanu techniki, uzasadnia udzielenie ochrony. Na powyższą decyzję skarżąca złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę, w której zarzuciła naruszenie: 1) przepisów prawa materialnego: a) art. 94 ust. 1 i art. 31-33 w zw. z art. 97 ust. 1 p.w.p. oraz wydanego na podstawie art. 101 p.w.p. Rozporządzenia Rady Ministrów z 17 września 2001 r., a w szczególności § 8 i § 16 ww. rozporządzenia – dotyczących niejednoznacznego wyjawienia istoty rozwiązania, w części odnoszącej się do zastrzeżenia niezależnego b) art. 25 w zw. z art. 94 ust. 1 p.w.p. dotyczących braku cechy nowości; 2) przepisów prawa procesowego – art. 2558 p.w.p., art. 7, 8, 11, 77 i 80 kpa – dotyczących prawidłowości oceny i uzasadnienia faktycznego i prawnego decyzji. W obszernym uzasadnieniu skarżąca podtrzymała stanowisko przedstawione w postępowaniu przed Urzędem Patentowym RP a nadto w odniesieniu do naruszenia przez organ prawa materialnego podniosła, iż dokumentacja zgłoszenia wzoru użytkowego nie zawierała rysunku rozwiązania o charakterze technicznym wg. zastrzeżenia niezależnego, bowiem na rysunku przedstawiony został wzór według zastrzeżenia zależnego. Zdaniem skarżącej organ "uzupełnił" za uprawnioną treść zastrzeżenia niezależnego swoją interpretacją rysunku, odnoszącego się do rozwiązania z zastrzeżenia zależnego, podczas gdy wszystkie wykazane przez skarżącą rozwiązania przeciwstawne wypełniają dokładnie to, co zostało wyjawione w zastrzeżeniu niezależnym. W ocenie skarżącej ochronie wzoru użytkowego [...] podlega kształtka bez garbików (wg. zastrzeżenia niezależnego), ponieważ "opis do wskazanego powyżej wzoru nie ma więcej figur i dlatego nie wiadomo jak ma wyglądać kształtka według zastrzeżenia niezależnego", a rysunek przedstawia "wyłącznie wzór według zastrzeżenia zależnego – to jest z garbikami". Zdaniem skarżącej Urząd Patentowy RP bezpodstawnie również uzupełnił treść zastrzeżenia niezależnego cechami funkcjonalnymi (odnoszącymi się do przeznaczenia wzoru) z tytułu wzoru, a także cechami użyteczności zaczerpniętymi z opisu wzoru czym naruszył art. 80 kpa. Skarżąca wskazała również szereg innych naruszeń wspomnianych powyżej artykułów kpa oraz zarzuciła pominięcia w postępowaniu dowodowym zgłoszenia skarżącej z dnia 13 czerwca 2005 r. nr [...]. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie oraz szczegółowo odniósł się do stawianych zarzutów. Odnośnie zarzutu pomięcia art. art. 94 ust. 1 i art. 31-33 w zw. z art. 97 ust. 1 p.w.p., Urząd Patentowy RP wyjaśnił, iż powołane przepisy nie dotyczą prawa ochronnego lecz określają wymogi jakie ma spełniać zgłoszenie i dlatego nie zostały umieszczone w sentencji decyzji Kolegium Orzekającego. Odnośnie zarzutu braku rysunku odnoszącego się dokładnie do wzoru według zastrzeżenia niezależnego, organ podniósł, iż rysunek jest i pokazuje zastrzegany wzór użytkowy, a zgodnie z brzmieniem art. 97 ust.3 p.w.p. zgłoszenie wzoru użytkowego obejmuje tylko jedno rozwiązanie, jest nim przedmiot pokazany na rysunku, który ukazuje swoje cechy podane w zastrzeżeniu niezależnym i w zastrzeżeniu zależnym. Nie została również zmieniona, ani uzupełniona treść zastrzeżenia niezależnego, a ochrona została udzielona na takie zgłoszenie, jakie zostało złożone do Urzędu Patentowego. Urząd w żaden sposób nie wpłynął na zmianę treści zgłoszenia, a zwłaszcza zastrzeżenia niezależnego. W zgłoszeniu bowiem chroniony jest tylko jeden przedmiot o jednym kształcie (zgodnie z art. 94 p.w.p.). Przedstawienie na rysunku jednego przedmiotu, przedstawiającego jeden chroniony wzór użytkowy, jest jak najbardziej zgodne z przepisami pozwalającymi chronić jedno rozwiązanie, a rozumienie zakresu ochrony podanego w zastrzeżeniach ochronnych (istoty rozwiązania) i jego interpretacja mogą a nawet powinny być oparte na rysunku przedstawiającym ten wzór - wobec czego brak naruszeń § 8 i § 16 Rozporządzenia Rady Ministrów z 17 września 2001 r. Odnośnie zgłoszenia nr [...] z dnia 13 czerwca 2005 r., organ argumentował, że jest to inne zgłoszenie, późniejsze niż rozwiązanie [...] zgłoszone 10 czerwca 2002 r., zatem niestanowiące przeciwstawienia, jako że nie należy do stanu techniki spornego rozwiązania zgodnie z art. 25 ust. 2 p.w.p. W kwestii "garbików" z opisu zastrzeżenia zależnego organ podniósł, iż w swoim uzasadnieniu w ogóle nie odniósł się do zastrzeżenia zależnego, ani nie powołał cechy dotyczącej wskazanych powyżej elementów. W odpowiedzi na zarzut naruszenia przepisów kpa organ wyjaśnił, że rozpatrzył w całości materiał dowodowy przedłożony przez strony oraz szczegółowo uzasadnił swoje stanowisko w wydanej na podstawie tego materiału decyzji, czym zadośćuczynił zasadom postępowania wyrażonym w kpa. W podsumowaniu wniósł o oddalenie skargi. W piśmie procesowym z dnia 19 maja 2010 r. skarżący podtrzymał swoje stanowisko zawarte w postępowaniu przed Urzędem Patentowym i skardze. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, sąd administracyjny bada akty lub czynności z zakresu administracji publicznej pod kątem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, a nie według przesłanek celowości czy słuszności. Ponadto, w świetle art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skarga w tej sprawie podlega oddaleniu, gdyż zaskarżona decyzja nie narusza prawa. W jej uzasadnieniu organ wskazał przesłanki podjętego rozstrzygnięcia. Stan faktyczny, istotny dla rozstrzygnięcia sprawy, zdaniem sądu, został wyjaśniony. Oceniając zaskarżoną decyzję Sąd miał na uwadze, że zgodnie z art. 94 ust. 1 p.w.p. wzorem użytkowym podlegającym ochronie jest nowe i użyteczne rozwiązanie o charakterze technicznym dotyczące: 1/ kształtu, 2/ budowy lub 3/ zestawienia przedmiotu o trwałej postaci. Jak wynika z literalnej treści tego przepisu rozwiązanie dotyczy zawsze przedmiotu o trwałej postaci, a polega na nadaniu temu przedmiotowi nowego i użytecznego kształtu, albo zastosowaniu nowej i użytecznej jego budowy, albo też zastosowaniu nowego i użytecznego zestawienia elementów przedmiotu. Ustalenie, że rozwiązanie techniczne odnosi się do przedmiotu o trwałej postaci, a zgłoszony wzór dotyczy jego kształtu, budowy lub zestawienia elementów składowych, umożliwia następnie organowi zbadanie cechy nowości i użyteczności tego rozwiązania. Ochrona wzoru użytkowego dotyczy konkretnego ukształtowania przedmiotu, a nie jego funkcji. Zakres przedmiotowy prawa ochronnego określają zastrzeżenia ochronne zawarte w opisie ochronnym wzoru użytkowego, o czym stanowi art. 96 p.w.p. W przedmiotowej sprawie zakres przedmiotowego rozwiązania wzoru użytkowego określonego w całości jako: "kształtka budowlana do podparcia belki stropowej na ścianie zewnętrznej" określają dwupunktowe zastrzeżenia ochronne. 1. kształtka budowlana znamienna tym, ze w przekroju poprzecznym ma kształt litery "L" i składa się z poziomej tarczy (1) oraz pionowej tarczy (2), zaś na całej długości obrzeża wzdłużnego poziomej tarczy (1) występuje pogrubienie (3) o jednakowej wysokości, 2. kształtka budowlana według zastrzeżenia 1 znamienna tym, że pozioma tarcza (1) posiada garbniki (6) usytuowane poprzecznie do pionowej tarczy (2) do pogrubienia (3), których wysokość jest mniejsza od wysokości pogrubienia (3). Analiza powyższych zastrzeżeń wskazuje, że zastrzeżenie według pkt 2 jest zastrzeżeniem zależnym od zastrzeżenia opisanego w pkt 1 i obejmuje obok własnych cech znamiennych wszystkie cechy zastrzeżenia przedmiotu podane w zastrzeżeniu pierwszym. Zamieszczenie zastrzeżeń zależnych jest dopuszczalne, czego nie kwestionuje skarżący. Ich rolą jest doprecyzowanie cech wymienionych w zastrzeżeniu niezależnym lub określenie różnych postaci wzoru użytkowego (tak jak w niniejszej sprawie) lub jego części. Zastrzeżenia zależne mogą zatem dotyczyć szczegółów budowy, które nie mają wpływu na ukształtowanie przedmiotu jako całości. Zgodnie z ar. 97 pkt 2 p.w.p. zgłoszenie wzoru użytkowego zawiera rysunki. Rysunek jest więc obowiązkowym i nieodłącznym elementem każdego zgłoszenia wzoru użytkowego i powinien on, na równi z opisem wzoru użytkowego ujawniać jego istotę. Przy nieprawidłowościach w zgłoszeniu jest on istotny przy interpretacji przedmiotu na wzór użytkowy (por. też Prawo własności przemysłowej – Komentarz, pod red. P. Kostańskiego, Wyd. C.H. Beck, Warszawa 2010, str. 544). Rozumienie zakresu ochrony, podanego w zastrzeżeniach ochronnych i jego interpretacja mogą i powinny być oparte na rysunku przedstawiającym ten wzór. Chroniony jest zastrzegany przedmiot przedstawiony na rysunku, którego cechy podane są w zastrzeżeniu, zwłaszcza zastrzeżeniu niezależnym. W ocenie Sądu opis wzoru i rysunki mogą w tej sytuacji służyć wykładni/interpretacji zastrzeżeń ochronnych. Skarżący powtarza zarzut wniosku, że jakoby sporny opis wzoru według prawa ochronnego [...] nie zawierał rysunku. Jako uzasadnienie podaje, że na każdej z figur 1 i 2 widoczne są garbniki. W ocenie Sądu, uprawniony pokazał na rysunku chroniony wzór użytkowy zgodnie z prawem. Uzasadnionym jest bowiem pokazanie na rysunku zarówno cechy kształtu podanej w zastrzeżeniu niezależnym jak i cechy wskazanej w zastrzeżeniu zależnym. Wszystkie zastrzegane cechy są przecież chronione. Rysunek jest dokładną postacią wzoru z zachowaniem proporcji. Zgodzić się należy z Urzędem, że dzięki "pogrubieniu" przedstawionemu w opisie spornego wzoru użytkowego, a zatem także i na rysunku, będącym obligatoryjną częścią składową opisu, przedmiot wzoru jest określony jako całość w stopniu umożliwiającym realizację zamierzonego celu podanego w tytule chronionego rozwiązania. Pogrubienie wpływa na użyteczność "kształtki budowlanej do podparcia belki stropowej na ścianie zewnętrznej, która jest przedmiotem chronionym w tym spornym wzorze. Skarżący podkreśla, że Urząd uzupełnia za uprawnionego treść zastrzeżenia niezależnego przez swoją interpretację rysunku odnoszącego się do rozwiązania z zastrzeżenia zależnego. Ta część uzasadnienia skargi jest totalną krytyką decyzji Urzędu Patentowego. Z tą krytyka nie sposób się zgodzić. Wbrew twierdzeniom skarżącego Urząd wykazał, że na rysunku przedstawiony został jeden przedmiot, przedstawiający jeden wzór użytkowy. Skarżący zgłasza wątpliwości co do kształtu zastrzeganego pogrubienia. Określenie "jednakowej wysokości" odnosi się przecież do kształtu. Wysokość jest jedną z cech kształtu. Słowo "jednakowa" wpływa na opis kształtu pogrubienia. Ogranicza ten wymiar do stałej i jednej tylko wysokości. Pogrubienie odnosi się do jednej tarczy. Jest to tarcza pozioma oznaczona na rysunku nr 1. W zastrzeżeniu nie występują inne tarcze tak scharakteryzowane, a tarcza pionowa – nr 1 nie spełnia cech zastrzeżenia niezależnego. W świetle powyższych rozważań zarzuty skargi o niejednoznacznym wyjawieniu wzoru i uzupełnieniu zastrzeżeń przez organ nie są zasadne. Prawidłową interpretację zakresu ochrony można podać na podstawie rysunku. Wbrew twierdzeniom skarżącego, w przedmiotowym wzorze użytkowym chroniony jest jeden przedmiot, o jednym kształcie, tak jak wymaga tego zapis art. 94 p.w.p. Skarżący stawia przedmiotowemu wzorowi użytkowemu także zarzut braku nowości. Ocena nowości wzoru użytkowego dokonywana jest na podstawie odpowiednio stosowanych przepisów odnoszących się do nowości wynalazków (art. 100 w zw. z art. 25 p.w.p.). Wzór uważa się za nowy, jeśli nie jest częścią stanu techniki, przy czym przedmiotem oceny pod tym względem jest rozwiązanie techniczne dotyczące określonego przedmiotu (tu jego kształtu) stanowiące o jego użyteczności. Skuteczne zakwestionowanie nowości wzoru użytkowego wymaga przeciwstawienia zgłoszonemu wzorowi konkretnego rozwiązania należącego do stanu techniki, zasadniczo o cechach identycznych z cechami wzoru zgłoszonego. W przypadku podobieństwa wzoru do rozwiązania zawartego w stanie techniki, nowość przedmiotu zgłoszenia zależy od tego, czy różnice między porównywanymi rozwiązaniami dotyczą jego elementów istotnych z punktu widzenia użyteczności. Unieważnienie udzielonego prawa ochronnego na wzór użytkowy może nastąpić wyłącznie w sytuacji wykazania, że nie zostały spełnione przez uprawnionego w/w ustawowe warunki do uzyskania tego prawa. W ocenie Sądu, za prawidłowy należy uznać wniosek organu, że wskazany materiał przeciwstawny nie jest skuteczny dla udowodnienia braku nowości tytułowej kształtki przedmiotowego wzoru użytkowego [...]. Wnioskodawca, jako rozwiązanie najbliższe rozwiązaniu spornego wzoru wskazał rysunek nr 131 na stronie 155 publikacji VADEMECUM PROJEKTANTA Kraków 2001. Jednakże porównując oba te rozwiązania nie można stwierdzić, że są takie same. Na przeciwstawionym rozwiązaniu brak pogrubienia na poziomej tarczy. W przeciwstawionym rysunku jest to pionowa tarcza wewnętrzna, która jest niższa od zewnętrznej, niespełniająca funkcji pogrubienia poziomej tarczy w miejscu oparcia. Przeciwstawione rozwiązanie nie zawiera takiego zespołu cech technicznych jakimi charakteryzuje się rozwiązanie według spornego wzoru. Tym samym przeciwstawione rozwiązanie nie może być uznane za dowód braku nowości spornego wzoru użytkowego. Także żaden z przedłożonych dokumentów nie może zostać uznany za wystarczający dowód, ujawniający dla znawcy dostateczne dane o stosowaniu spornego rozwiązani przed datą, według której oznacza się pierwszeństwo do uzyskania spornego wzoru użytkowego. Mając powyższe rozważania na uwadze, rozwiązanie będące przedmiotem spornego wzoru jako całość, zdaniem sądu, jest nowe i użyteczne. Zatem wynikająca z zaskarżonej decyzji ocena organu, że odpowiada ono wymogom ustawy Prawo własności przemysłowej i brak podstaw do unieważnienia udzielonego na nie prawa ochronnego jest prawidłowa. Reasumując, Sąd nie dopatrzył się w zaskarżonej decyzji organu wadliwości, które mogłyby doprowadzić do jej podważenia. Na bazie zebranego w sprawie materiału dowodowego organ miał prawo oddalić wniosek, gdyż prawidłowo ocenił brak przesłanek uzasadniających pozbawienie spornego wzoru prawa ochronnego. Uwzględniając powyższe wywody należało też dojść do przekonania, że wbrew zarzutom skargi organ ocenił sprawę na podstawie całokształtu istotnego w niej materiału dowodowego, dając temu wyraz w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Tym samym nie naruszył podniesionych w skardze przepisów postępowania, a to art. 77, 80 i 107 kpa w stopniu, który miałby determinujący wpływ na ostateczny wynik sprawy. Z tych wszystkich powodów Sąd uznał zarzuty skargi za nieuzasadnione i na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji wyroku.