VI SA/Wa 559/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Pamela Kuraś – Dębecka (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Halina Emilia Święcicka Asesor WSA Danuta Szydłowska Protokolant Jan Czarnacki po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 września 2007 r. sprawy ze skargi T.[..]. S.A. z siedzibą w W. na postanowienie Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z dnia [...]stycznia 2007 r. nr [...] w przedmiocie wyjaśnienia treści decyzji oddala skargę T.[...]S.A. z siedzibą w W.wniosła skargę na postanowienie Prezesa Komunikacji Elektronicznej (dalej Prezes UKE) z dnia [...]stycznia 2007 r. utrzymujące w mocy wcześniejsze postanowienie tego organu z dnia [...] grudnia 2006 r. w przedmiocie odmowy wyjaśnienia wątpliwości co do treści decyzji Prezesa UKE z dnia [...] lipca 2006 r. Decyzją z dnia z dnia [...] lipca 2006 r. Prezes UKE działając na podstawie art. 24 ust. 1 , art. 25 ust. 2 i 4, art. 34, art. 36-40, art. 42 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. Prawo telekomunikacyjne (Dz. U. z 2004 r., Nr 171, poz. 1800 z późn. zm., dalej zwana Pt ), § 2 pkt 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 25 października 2004 r. w sprawie określenia rynków właściwych podlegających analizie przez Prezesa Urzędu Regulacji Telekomunikacji i Poczty (Dz. U. Nr 242, poz. 2420) oraz w związku z art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 29 grudnia 2005 r. o zmianie ustawy - Prawo Telekomunikacyjne oraz ustawy - Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2005 r. Nr 12, poz.66), art. 4 i art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 29 grudnia 2005 r. o przekształceniach i zmianach w podziale zadań i kompetencji organów państwowych właściwych w sprawach łączności, radiofonii i telewizji (Dz. U. z 2005 r. Nr 267, poz. 2258), art. 206 ust.1 i art. 206 ust. 2a Pt oraz art. 104 1 k.p.a.: - ustalił, że na krajowym rynku świadczenia usługi rozpoczynania połączeń w stacjonarnej publicznej sieci telefonicznej nie występuje skuteczna konkurencja (pkt I decyzji), - wyznaczył spółkę T [...] S.A. z siedzibą w W. (dalej zwana T.) jako przedsiębiorę posiadającego pozycję znaczącą na krajowym rynku świadczenia usługi rozpoczynania połączeń w stacjonarnej publicznej sieci telefonicznej (pkt II decyzji), - nałożył na spółkę T. obowiązki regulacyjne określone w art. 34, 36, 37, 38, 39, 40, i 42 Pt (pkt III ppkt 1-7 decyzji). T [...] S.A. pismem z dnia 12 września 2006 r. zwróciła się do Prezesa UKE z wnioskiem o wyjaśnienie wątpliwości co do powyższej decyzji poprzez określenie : 1) zakresu usług, jakie powinny podlegać kalkulacji kosztów według metody zorientowanych przyszłościowo długookresowych kosztów przyrostowych, zgodnie z pkt III.5 sentencji decyzji; 2) zakresu usług, jakie powinna obejmować oferta ramowa, o której mowa w pkt III.7sentencji decyzji. W uzasadnieniu wniosku T. stwierdziła, że zakres usług wchodzących w skład dostępu telekomunikacyjnego, o którym mowa w art. 2 pkt 6 Pt wykracza poza zakres usługi rozpoczynania połączeń, a nawet poza zakres usługi połączenia sieci. W związku z tym T.wyraziła wątpliwości dotyczące rozumienia treści nałożonych obowiązków regulacyjnych, tj. zakresu usług, które powinny wchodzić w zakres oferty ramowej i zakresu usług, które powinny podlegać kalkulacji kosztów. Zdaniem T. rozstrzygnięcie Prezesa UKE wskazuje przynajmniej na trzy możliwe warianty rozumienia zakresu nałożonych obowiązków; - nałożone obowiązki dotyczą wszystkich możliwych form dostępu telekomunikacyjnego w rozumieniu art. 2 pkt 6 Pt stosownie do literalnego brzmienia sentencji decyzji z tym, że możliwe formy dostępu telekomunikacyjnego, określone są w różnych rynkach właściwych i przyjęcie tej interpretacji może prowadzić do wniosku, iż wyznaczenie podmiotu na jednym rynku skutkuje nałożeniem obowiązków na innych rynkach, a ich analiza jest w związku z tym zbędna. - nałożone obowiązki dotyczą połączenia sieci. T. podkreśliła, iż usługi rozpoczynania połączeń, tranzytu i zakańczania połączeń stanowią część składową połączenia sieci. Wnioskodawca zwraca uwagę, iż jego pozycja na rynkach świadczenia usługi tranzytu i zakańczania połączeń nie została jeszcze stwierdzona i przyjęcie tej interpretacji prowadziłoby do tożsamości skutków, o których mowa w pierwszym wariancie interpretacji, tyle że na mniejszą skalę. - nałożone obowiązki dotyczą usługi rozpoczynania połączeń, zgodnie z definicją rynku, na którym stwierdzono znaczącą pozycję T.. Podkreślono, iż co do zasady obowiązki regulacyjne nie mogą wykraczać poza zakres rynku właściwego, na którym stwierdzono znaczącą pozycję danego podmiotu. Zdaniem T. wobec braku decyzji dotyczących innych rynków w szczególności rynku zakańczania połączeń i tranzytu taka interpretacja może powodować trudności w ocenie realizacji nałożonych obowiązków. Postanowieniem z dnia [...]grudnia 2006 r. Prezes UKE: 1) w zakresie punktu 1 wniosku T. o wyjaśnienie treści decyzji wyjaśnił, iż zakres usług, jakie powinny podlegać kalkulacji kosztów według metody zorientowanych przyszłościowo długookresowych kosztów przyrostowych, zgodnie z pkt III.5 sentencji decyzji obejmuje katalog usług określony w Załączniku nr 1 decyzji - Zakres oferty ramowej o dostępie telekomunikacyjnym oraz usług określonych w pkt III.1 decyzji precyzującym obowiązek dostępu telekomunikacyjnego; 2) w zakresie punktu 2 wniosku T. o wyjaśnienie treści decyzji dotyczącego określenia zakresu usług, jakie powinna obejmować oferta ramowa, o której mowa w pkt III. 7 sentencji decyzji odmówił wyjaśnienia treści decyzji. W uzasadnieniu do pkt 1 rozstrzygnięcia, odwołując się do treści sentencji decyzji oraz jej uzasadnienia Prezes UKE stwierdził, iż zgodnie z jego intencją zakres usług podlegających kalkulacji kosztów według zorientowanych przyszłościowo długookresowych kosztów przyrostowych, zgodnie z pkt III.5 sentencji decyzji powinien być zbieżny z katalogiem usług, określonych w Załączniku nr 1 decyzji - Zakres oferty ramowej o dostępie telekomunikacyjnym oraz usług określonych decyzji, który precyzuje obowiązek dostępu telekomunikacyjnego. W uzasadnieniu pkt 2 rozstrzygnięcia dotyczącego odmowy określenia zakresu usług, jakie powinna obejmować oferta ramowa, o której mowa w pkt III.7 sentencji decyzji Prezes UKE stwierdził, iż treść Załącznika nr 1 w sposób jasny i nie budzący wątpliwości określa zakres (w tym katalog usług) oferty ramowej o dostępie telekomunikacyjnym. T. we wniosku o wyjaśnienie treści decyzji nie wskazała jakie postanowienia oferty ramowej określone w Załączniku nr 1 są dla niej niejasne, wątpliwe i niejednoznaczne. We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy T. zarzuciła naruszenie art. 113 § 2 k.p.a. w związku z art. 11 k.p.a. i art. 124 § 2 k.p.a. Punktowi pierwszemu postanowienia zarzucono obrazę art. 113 § 2 k.p.a. przez wyjaśnienie treści decyzji w sposób powodujący dalsze wątpliwości, błędne przyjęcie, iż punkt III.1 sentencji decyzji precyzuje zakres usług oraz brak sprecyzowania, czy zakres usług określony w ofercie ramowej jest tożsamy z zakresem usług określonym w punkcie III.1 sentencji decyzji. Punktowi drugiemu postanowienia zarzucono naruszenie art. 113 § 2 k.p.a. poprzez błędne przyjęcie, iż treść decyzji jest jednoznaczna i nie budzi wątpliwości a także, iż złożenie przez stronę oferty ramowej powoduje bezprzedmiotowość wniosku o wyjaśnienie. W uzasadnieniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy T. podniosła, iż w postanowieniu Prezesa UKE brak jest w szczególności odwołania się do interpretacji odpowiednich przepisów prawnych, nakładających obowiązki regulacyjne jak również odwołania do samej treści decyzji, która potwierdzałaby przyjęte przez Prezesa UKE wyjaśnienie. Co do punktu pierwszego sentencji wskazano, iż Prezes UKE nie wyjaśnił wątpliwości T. co do treści decyzji, albowiem nie podał katalogu usług, dla których powstał obowiązek kalkulacji kosztów, co uniemożliwia przygotowanie precyzyjnego modelu kosztowego. Ponadto wyjaśnienia Prezesa UKE prowadzą do kolejnych wątpliwości polegających na tym, czy zakres usług wskazany w ofercie jest tożsamy z zakresem usług określonych w obowiązkach dotyczących dostępu. Rozstrzygnięciu w punkcie drugim sentencji postanowienia zarzucono, iż definicja dostępu telekomunikacyjnego, o której mowa w art. 2 pkt 6 Pt wskazuje na szeroki zakres usług, wchodzących w zakres dostępu telekomunikacyjnego i wykracza poza zakres usługi rozpoczynania połączeń. Zdaniem T. zakres usług w załączniku do decyzji nie jest jasno określony ponieważ został skonstruowany jako katalog otwarty (poprzez użycie zwrotu "w szczególności"). Utrzymując w mocy swoje postanowienie z dnia [...] grudnia 2006 r. Prezes UKE podkreślił, iż wyjaśnienie wątpliwości nie może prowadzić do nowej oceny stanu faktycznego lub prawnego ani też nie może powodować zmian merytorycznych treści decyzji. Nie może także pozostawać w sprzeczności z treścią decyzji (zob. B. Adamiak, J. Borkowski, "Kodeks Postępowania administracyjnego, Komentarz" -Warszawa 2000, str. 473, a także wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 grudnia 2002 L, II S.A. 1560/01, Lex 126798). Prezes UKE podtrzymał swoje wcześniejsze stanowisko, że decyzja z dnia [...] lipca 2006 r., określa w sposób szczegółowy katalog obowiązków regulacyjnych nałożonych na T. na krajowym rynku świadczenia usługi rozpoczynania połączeń w publicznej stacjonarnej sieci telefonicznej wraz z podstawą prawną nałożenia tych obowiązków oraz zawiera również szczegółowe uzasadnienie faktyczne i prawne nałożenia każdego z wymienionych w sentencji decyzji obowiązków. Intencją Prezesa UKE było objęcie obowiązkiem kalkulacji kosztów według metody zorientowanych przyszłościowo długookresowych kosztów przyrostowych, zgodnie pkt III.5 sentencji decyzji, katalogu usług określonych w Załączniku nr l decyzji - Zakres oferty ramowej o dostępie telekomunikacyjnym oraz usług określonych w punkcie III.1 decyzji, precyzującym obowiązek dostępu telekomunikacyjnego. Taki zakres usług wynika ściśle z podjętego rozstrzygnięcia Prezesa UKE dotyczącego krajowego rynku świadczenia usługi rozpoczynania połączeń w publicznej stacjonarnej sieci telefonicznej. Organ wskazał, że pkt III.1 sentencji decyzji określa zakres realizacji obowiązku regulacyjnego, o którym mowa w art. 34 Pt. Jednocześnie; "Obowiązek regulacyjny dotyczący zapewnienia dostępu może być określony ogólnie lub szczegółowo (infrastruktura, usługi, technologie) objęte obowiązkiem zapewniania dostępu, ale może też określić konkretne świadczenia dostępowe. Sposób określenia przedmiotu obowiązku w ust. 1 i 2 Pt wskazuje na możliwość podejmowania rozstrzygnięć o różnym poziomie szczegółowości" (tak: Stanisław Piątek "Prawo telekomunikacyjne. Komentarz", Wydawnictwo CH. Beck, Warszawa 2005 r., str. 315 - 316). Uwzględniając powyższe Prezes UKE podniósł, że nie był uprawniony do uszczegółowienia zakresu wskazanych usług w sposób wykraczający poza rozstrzygnięcie przyjęte w decyzji. W omawianym przypadku uszczegółowienie zakresu usług prowadziłoby bowiem nie tyle do wyjaśnienia treści decyzji ale skutkowałoby ingerencją w treść przyjętego w tej decyzji rozstrzygnięcia. Organ wskazał, iż zakres usług określony w Załączniku do decyzji ma charakter komplementarny do zakresu usług, o którym mowa w pkt III.1 sentencji decyzji. Świadczenia dostępowe (precyzujące obowiązek, o którym mowa w pkt III.1 decyzji) mają umożliwić przedsiębiorcom telekomunikacyjnym żądającym dostępu do sieci T. S.A. świadczenia dostępu i usługi rozpoczynania połączeń w stacjonarnej publicznej sieci telefonicznej. Projekt oferty ramowej, zgodnie z przepisem art. 42 ust. 2 i 3 Pt powinien kompleksowo określać warunki i zasady współpracy z operatorem zobowiązanym do zapewnienia dostępu jak również opłaty za usługi dostępu. W tej sytuacji zamieszczony w treści sentencji postanowienia zapis jednoznacznie bowiem wskazuje, że kalkulacją powinny zostać objęte zarówno usługi ujęte w Załączniku, jak i te wskazane w pkt III.1 sentencji decyzji. Zdaniem organu całkowicie bezzasadne są zarzuty co do punktu drugiego postanowienia z dnia [...] grudnia 2006 r. bowiem instytucja połączenia sieci oraz hurtowego dostępu do sieci stanowią elementy dostępu telekomunikacyjnego. Zapis sentencji postanowienia wyraźnie wskazuje, jakie usługi powinny być oferowane w ramach obowiązku dostępu. Treść Załącznika doprecyzowuje zatem usługi, jakie w szczególności winny być świadczone w ramach ogólnie określonego obowiązku dostępu w celu świadczenia dostępu i usługi rozpoczynania połączeń w stacjonarnej publicznej sieci telefonicznej. Stosownie do art. 42 ust. 1 Pt Prezes UKE nakłada na operatora obowiązek przygotowania i przedstawienia w określonym terminie projektu oferty ramowej o dostępie telekomunikacyjnym i określa stopień szczegółowości tej oferty. Prezes UKE poprzez użycie w decyzji z dnia [...] lipca 2006 r. zwrotu " w szczególności" określił pewien minimalny wymóg co do rodzaju świadczeń i usług dostępowych, które, na mocy decyzji, T. jest zobowiązana świadczyć. Takie rozumienie zawartego w treści Załącznika nr 1 katalogu usług objętych ofertą ramową wynika wprost z jego treści. Z tego też powodu zarzut naruszenia art. 113 § 2 kpa poprzez odmowę wyjaśnienia decyzji w odniesieniu do zakresu usług jakie powinna obejmować oferta ramowa, nie zasługuje na uwzględnienie. T [...] S.A. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na powyższe postanowienie. Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia, a także uchylenie postanowienia z dnia [...]grudnia 2006 r., T. zarzuciła postanowieniu obrazę przepisów postępowania tj. art. 113 § 2 k.p.a., polegającą na niewyjaśnieniu wątpliwości co do treści decyzji Prezesa UKE z dnia [...] lipca 2006 r. W uzasadnieniu skargi podniosła, że zaskarżone postanowienia organu nie stanowi odpowiedzi na wątpliwości, o których wyjaśnienie zwróciła się T. do Prezesa UKE. Organ nie wyjaśnił, w jaki sposób, należy ustalić zakres (katalog) usług. Wyjaśnienia takiego nie stanowi bowiem odwołanie się do pkt III.1 decyzji, który nie określa katalogu usług. Natomiast stwierdzenie, iż zakres usług, jakie powinny podlegać kalkulacji kosztów obejmuje katalog usług określonych w Załączniku nr 1 decyzji - Zakres oferty ramowej o dostępie telekomunikacyjnym, prowadzi do kolejnej wątpliwości. Nie jest bowiem dla skarżącej jasne, czy takie odwołanie świadczy o tym, że zakres usług wskazany w ofercie jest tożsamy z zakresem usług określonych w obowiązkach dotyczących dostępu. Odwołując się do dorobku doktryny i judykatury skarżąca podniosła, iż podkreśla się tam subiektywny charakter "niejasności". Podtrzymując swoje wcześniejsze stanowisko skarżąca zauważa, że definicja dostępu telekomunikacyjnego, o której mowa w art. 2 pkt 6 Pt wskazuje na szeroki zakres usług wchodzących w zakres dostępu telekomunikacyjnego i wykracza poza zakres usługi rozpoczynania połączeń. W tym kontekście treść decyzji jest wewnętrznie niespójna albowiem zakres oferty ramowej nie jest tożsamy z treścią decyzji w zakresie zdefiniowania rynku właściwego. Jako przykład owej niespójności przytacza pkt XVI Załącznika do decyzji, w którym sformułowano obowiązek przygotowania procedury w zakresie połączenia sieci, podczas gdy rozpoczynanie połączeń jest jedynie częścią składową połączenia sieci. W ocenie T. nadal nie jest wiadomy zakresu usług, jakie powinny podlegać kalkulacji kosztów według metody zorientowanej przyszłościowo długookresowych kosztów przyrostowych zgodnie z pkt III.5 sentencji decyzji oraz zakres usług, jakie powinna obejmować oferta ramowa, o której mowa w pkt III.7 sentencji decyzji. Prezes UKE w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie jako bezzasadnej podtrzymując argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Odnosząc się do zarzutów skargi organ wskazał, że gdyby zadośćuczynił żądaniu strony, to w istocie uzupełnił by rozstrzygnięcie o nowe elementy, których nie przewidują przepisy prawa telekomunikacyjnego bowiem treść poszczególnych punktów sentencji decyzji odpowiada treści poszczególnych przepisów prawa telekomunikacyjnego określających nakładane obowiązki regulacyjne (art. 34, 36, 37, 38, 39, 40 i 42 Pt). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną (postanowienie) z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji. Ponadto Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.- dalej jako p.p.s.a.). Rozpatrywana według powyższych kryteriów skarga wniesiona przez T. [...] S.A. nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż Sąd nie stwierdził, aby zaskarżone postanowienie Prezesa UKE z dnia 18 stycznia 2007 r. oraz poprzedzające je postanowienie z dnia 5 grudnia 2006 r. zostały wydane z naruszeniem prawa. Art. 113 § 2 k.p.a. stanowi, że organ, który wydał decyzję, wyjaśnia w drodze postanowienia na żądanie organu egzekucyjnego lub strony wątpliwości do treści decyzji. Należy podkreślić, że wyjaśnienie wątpliwości treści decyzji czy postanowienia jest konieczne tylko wtedy, gdy decyzja czy postanowienie jest niejednoznaczne lub tak zawiłe, że utrudnia ustalenie sensu rozstrzygnięcia sprawy (wyrok NSA z 9 września 2003 r., I SA 1283/01). Zakres wyjaśnienia wyznaczony jest zakresem rozstrzygnięcia i jego uzasadnienia, którego wyjaśnienie to ma dotyczyć. Organ nie ma prawa czynić wyjaśnień poza granicami tej decyzji, gdyż narusza w ten sposób tożsamość sprawy w sensie przedmiotowym i podmiotowym. Organ nie może też udzielać stronom odpowiedzi na pytania stawiane we wniosku o wyjaśnienie decyzji, które wychodzą poza jej treść i zakres oraz nie dotyczą wątpliwości co do treści decyzji. Wykładnia dokonywana w trybie art. 113 § 2 k.p.a. nie może bowiem prowadzić do uzupełnienia poprzedniego rozstrzygnięcia. Organ administracyjny nie jest też powołany do interpretacji treści decyzji z zastosowaniem zasad wykładni prawa, tylko do wyjaśnienia, jak rozumiał własną decyzję. Ponadto instytucja uregulowana w art. 113 § 2 k.p.a. nie może być wykorzystywana w celu kwestionowania samej zasadności decyzji będącej przedmiotem wyjaśnienia (takie stanowisko wyraził NSA między innymi w powołanym przez organ wyroku z dnia 17 grudnia 2002 r. II SA 1560/01). W toku postępowania skarżąca domagała się szczegółowego określenia katalogu usług, dla których powstał obowiązek kalkulacji kosztów oraz twierdziła, iż brak tego katalogu uniemożliwia jej przygotowanie precyzyjnego modelu kosztowego. Ponadto, zdaniem skarżącej, zakres usług w załączniku do decyzji nie jest jasno określony ponieważ został skonstruowany jako katalog otwarty (poprzez użycie zwrotu "w szczególności"). Natomiast, zdaniem skarżącej, definicja dostępu telekomunikacyjnego, o której mowa w art. 2 pkt 6 Pt wskazuje na szeroki zakres usług wchodzących w zakres dostępu telekomunikacyjnego i wykracza poza zakres usługi rozpoczynania połączeń. Jednocześnie, na co zwrócił uwagę organ, T. we wniosku o wyjaśnienie treści decyzji skarżąca nie wskazała jakie postanowienia oferty ramowej określone w Załączniku nr 1 są dla niej niejasne. W ocenie Sądu nie można dopatrzeć się niejednoznaczności w decyzji organu z dnia [...] lipca 2006 r. Treść Załącznika nr 1 w sposób nie budzący wątpliwości określa zakres (w tym katalog usług) oferty ramowej o dostępie telekomunikacyjnym. Zapis pkt III.1 sentencji decyzji odwołuje się do przepisu art. 34 Pt, zaś punkt III.5 do art. 39 Pt oraz punkt III.7 do art. 42 Pt. W tej sytuacji należy uznać, iż stanowisko Prezesa UKE w tym zakresie jest stanowiskiem trafnym. Nie można też podzielić argumentów strony skarżącej zawartych w skardze. Zdaniem Sądu uwzględnienie wniosku T. w omawianym zakresie prowadziłoby de facto do uzupełnienia treści decyzji poprzez rozszerzenie jej zakresu, co świetle wskazanej wyżej interpretacji przepisu art. 113 § 2 k.p.a. jest niedopuszczalne. Jak wyżej wskazano w sentencji decyzji z dnia [...] lipca 2006 r. organ powołuje się na konkretne przepisy ustawy Prawo telekomunikacyjne oraz używa pojęć znajdujących się w tej ustawie takich jak "dostęp telekomunikacyjny" (art. 2 pkt 6 Pt) czy też "stacjonarna publiczna sieć telefoniczna" (art. 2 pkt 38 Pt). Zabieg taki wyznacza granice decyzji i pozwala na jej interpretację zgodnie z przepisami ustawy Prawo telekomunikacyjne. Jednocześnie, zdaniem Sądu, eliminuje to wątpliwości związane z wykładnią decyzji. Zważyć też trzeba, że wyjaśnieniu nie mogą podlegać wątpliwości strony powstałe na tle uzasadnienia aktu lub interpretacji przepisów prawa. Nie mieści się w ramach wykładni także wyjaśnienie powodów zajętego w sprawie merytorycznego stanowiska zaś samo wyjaśnienie nie może zmierzać do polemiki ze stanowiskiem organu w sprawie. W konsekwencji zasadne jest także stanowisko organu w zakresie, w jakim odmówił on wyjaśnienia treści sentencji decyzji. Wobec powyższego Sąd uznał, iż brak jest jakichkolwiek istotnych uchybień formalnych, które organ poczynił w toku postępowania administracyjnego, a które uniemożliwiłyby Sądowi dokonania prawidłowej oceny zarzutów skargi i wypowiedzenia się co do zasadności orzeczeń pod względem materialno-prawnym. Z tych przyczyn Sąd uznał, iż zaskarżone postanowienie nie narusza prawa i na podstawie art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oddalił skargę jako bezzasadną.