VI SA/Wa 566/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Zbigniew Rudnicki po rozpoznaniu w dniu 8 sierpnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. T. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi W. T. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] października 2007 r. Nr [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń palną myśliwską postanawia odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi Pismem z dnia [...] lutego 2008 r. skarżący W. T. wniósł za pośrednictwem Komendanta Głównego Policji do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia skargi na decyzję ww. organu z dnia [...] października 2007 r. Nr [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń palną myśliwską. Pismem z dnia [...] kwietnia 2008 r. Sąd wezwał skarżącego do sprecyzowania treści ww. wniosku, z uwagi na fakt, iż wniosek ten został sporządzony w sposób nieczytelny. Przy piśmie z dnia [...] kwietnia 2008 r. skarżący nadesłał wspomniany wniosek sporządzony w formie czytelnej na komputerze. Z załączonej do akt koperty w której organ przesłał stronie zaskarżoną decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] października 2007 r. wynika, że przesyłka została wysłana na adres: ul. P. [...]. W dniu [...] października 2007 r. nie zastano adresata (stempel i adnotacja na kopercie). Następnie w dniu [...] października 2007 r. powtórnie awizowano przesyłkę (pieczątka na kopercie). W dniu [...] listopada 2007 r. z powodu niepodjęcia w terminie nastąpił zwrot przedmiotowej przesyłki do nadawcy (pieczątka na kopercie). W związku z tym należało uznać, że doręczenie nastąpiło w dniu [...] listopada 2007 r. Natomiast z adnotacji znajdującej się na skardze z dnia [...] lutego 2008 r. wynika, że skarżący osobiście złożył w siedzibie organu wskazaną skargę skierowaną do sądu administracyjnego w dniu [...] lutego 2008 r., to jest po upływie ustawowego terminu, który upłynął w dniu [...] grudnia 2007 r. W uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi skarżący wskazał, że broń była przechowywana w mieszkaniu na ul. P. [...] w [...] (co jak wskazuje we wniosku potwierdza notatka i wizyta Dzielnicowego Komendy Miejskiej w [...]) i w związku z tym pod tym adresem oczekiwał korespondencji organu w przedmiotowej sprawie. Skarżący wskazał także, że decyzja organu I instancji również była doręczana na ww. adres. W związku z tym, skarżący podniósł, że prawdopodobnie powiadomienie organu zostało przesłane nieprawidłowo na ul. S. [...] i dlatego nie otrzymał wspomnianej korespondencji. Pismem z dnia [...] czerwca 2008 r. Sąd zwrócił się do skarżącego o wskazanie daty w której powziął informację o ustaniu przyczyny uchybienia terminu do wniesienia skargi. W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżący nadesłał pismo z dnia [...] czerwca 2008 r. w którym wskazał, że zapoznał się z treścią zaskarżonej decyzji w dniu [...] lutego 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jednakże w świetle art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Artykuł 87 § 1 i 2 p.p.s.a. stanowi natomiast, że pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Natomiast w myśl art. 87 § 3 p.p.s.a. wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Zgodnie z § 4 ww. przepisu, równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Zgodnie z treścią art. 42 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego (zwanego dalej k.p.a.) pisma w postępowaniu administracyjnym doręcza się osobom fizycznym w ich mieszkaniu lub miejscu pracy. W myśl § 2 pisma mogą być doręczone również w lokalu organu administracji publicznej, jeżeli przepisy szczególne nie stanowią inaczej. Natomiast zgodnie z § 3 tego przepisu w razie niemożności doręczenia pisma w sposób określony w § 1 i 2, a także w razie koniecznej potrzeby, pisma doręcza się w każdym miejscu, gdzie się adresata zastanie. W myśl art. 43 k.p.a. w przypadku nieobecności adresata pismo doręcza się za pokwitowaniem dorosłemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu, jeżeli osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi. O doręczeniu pisma sąsiadowi lub dozorcy zawiadamia się adresata, umieszczając zawiadomienie w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy to nie jest możliwe, w drzwiach mieszkania. Zgodnie z art. 44 § 1 k.p.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w ww. art. 42 i 43 k.p.a. poczta przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej (w przypadku doręczania pisma przez pocztę). W przypadku doręczania pisma przez pracownika urzędu gminy (miasta) lub upoważnioną osobę lub organ, pismo składa się na okres 14 dni w urzędzie właściwej gminy (miasta). Zgodnie z § 2 omawianego przepisu, zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie 7 dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia w miejscu określonym w § 1, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata. Ponadto § 3 wskazuje, że w przypadku niepodjęcia przesyłki w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż 14 dni od daty pierwszego zawiadomienia. W myśl § 4 doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy. Brak winy po stronie podmiotu dokonującego lub zamierzającego dokonać określonej czynności procesowej stanowi konieczną, a jednocześnie podstawową przesłankę przywrócenia terminu. Artykuł 86 § 1 p.p.s.a. nie określa, według jakich kryteriów należy oceniać zachowanie strony. Ocena braku winy została pozostawiona uznaniu sądu. Daje to sądowi możliwość uwzględnienia wszystkich okoliczności, jakie uzna za istotne (Tadeusz Woś, Hanna Knysiak - Molczyk, Marta Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005 r., Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis str. 333). Zgodnie z orzecznictwem art. 44 k.p.a. wprowadził swoistą fikcję prawną doręczenia, które w tym przypadku ma charakter doręczenia zastępczego. Ustanowienie przez ustawodawcę tego rodzaju doręczenia podyktowane jest postulatami płynącymi z zasady ekonomiki procesowej i ma na celu ochronę biegu postępowania przed jego zatamowaniem wskutek nieodebrania pism przez stronę. Należy zauważyć, że doręczenie zastępcze jest w pełni skuteczne i wywiera takie same skutki jak doręczenie rzeczywiste pisma adresatowi. Doręczenie w trybie art. 44 k.p.a. może dotyczyć wszelkich pism wydawanych przez organ w toku prowadzonego postępowania (vide: wyrok WSA z dnia 25 lutego 2004 r. III SA 1650/02, LEX Nr 113592). Przenosząc powyższe rozważania na grunt przedmiotowej sprawy oraz dokonując oceny całokształtu argumentacji przedstawionej przez skarżącego w skierowanym do Sądu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, jak i jej analizy w świetle zaistniałego w sprawie stanu faktycznego Sąd uznał, że przedstawione przez skarżącego okoliczności nie uzasadniają ewentualnego przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Podkreślenia w tym przypadku wymaga fakt, że we wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi skarżący wskazał, iż uchybił terminowi do wniesienia skargi na skutek prawdopodobnie nieprawidłowego doręczenia przez organ ww. pisma na niewłaściwy adres skarżącego, tj. ul. S. [...]. Jednocześnie wskazał, że prawidłowym adresem dla doręczeń była ul. P. [...]. Mając na uwadze powyższą argumentację skarżącego należy wskazać, iż nie może ona stanowić podstawy uzasadniającej przywrócenie terminu do wniesienia skargi, gdyż organ prawidłowo doręczył decyzję z dnia [...] października 2007 r., ponieważ została ona doręczona na właściwy adres wskazany przez skarżącego, tj. na ul. P. [...]. Potwierdza to załączona do akt sprawy zaadresowana na ww. adres koperta w której organ przesłał zaskarżoną decyzję. Z załączonej do akt koperty w której organ przesłał stronie zaskarżoną decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] października 2007 r. wynika, że przesyłka została wysłana na adres: ul. P. [...]. W dniu [...] października 2007 r. nie zastano adresata (stempel i adnotacja na kopercie). Następnie w dniu [...] października 2007 r. powtórnie awizowano przesyłkę (pieczątka na kopercie). W dniu [...] listopada 2007 r. z powodu niepodjęcia w terminie nastąpił zwrot przedmiotowej przesyłki do nadawcy (pieczątka na kopercie). W związku z tym należało uznać, że doręczenie nastąpiło w dniu [...] listopada 2007 r. Natomiast z adnotacji znajdującej się na skardze z dnia [...] lutego 2008 r. wynika, że skarżący osobiście złożył w siedzibie organu wskazaną skargę skierowaną do sądu administracyjnego w dniu [...] lutego 2008 r., to jest po upływie ustawowego terminu, który upłynął w dniu [...] grudnia 2007 r. W ocenie Sądu, w niniejszej sprawie nie zachodzą przesłanki warunkujące przywrócenie terminu do wniesienia skargi z uwagi na brak winy po stronie skarżącego w uchybieniu tego terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi zostało wniesione za pośrednictwem organu, którego działanie jest przedmiotem tej skargi. Termin siedmiodniowy do złożenia wniosku biegnie od daty ustania przyczyny uchybienia. W przedmiotowej sprawie należy uznać, że datą w której skarżący powziął informację o uchybieniu terminu jest dzień w którym na ul. P. [...] przybył zespół policjantów, którzy odczytali skarżącemu przedmiotową decyzję Komendanta Głównego Policji i dokonali zabezpieczenia broni w celu przekazania do prowadzonego przez Policję depozytu, tj. dzień [...] lutego 2008 r. W związku z tym należy od tej daty liczyć siedmiodniowy termin do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Przedmiotowa skarga wraz z ww. wnioskiem została wniesiona w dniu [...] lutego 2008 r., a zatem zachowano termin do wniesienia niniejszego wniosku, który upływał w dniu [...] lutego 2008 r. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 86 § 1 i art. 87 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji orzeczenia.