VI SA/Wa 571/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: , Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Nowecki, po rozpoznaniu w dniu 16 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] grudnia 2014 r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za przejazd pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia postanawia 1) odrzucić skargę; 2) zwrócić skarżącemu W. kwotę 200 zł (słownie: dwustu złotych) tytułem uiszczonego wpisu od skargi. W. (dalej: "skarżący"), wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] grudnia 2014 r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za przejazd pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia. Zgodnie ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru w dniu 23 marca 2015 r. (karta 19 akt sądowych) doręczono skarżącemu wezwanie do usunięcia - w terminie 7 dni braków formalnych skargi, pod rygorem odrzucenia skargi - poprzez złożenie dokumentów potwierdzających umocowanie do reprezentowania skarżącego na dzień wniesienia skargi. Skarżący w dniu 31 marca 2015 r. (data stempla pocztowego) uzupełnił braki formalne skargi. Skarżący uiścił wpis od skargi w kwocie 200 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił, co następuje. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej: "p.p.s.a") jeżeli nie uzupełniono w terminie braków formalnych skargi to taka skarga podlega odrzuceniu. Sąd stwierdza, że w dniu 23 marca 2015 r. doręczono skarżącemu wezwanie do usunięcia - w terminie 7 dni braków formalnych skargi, pod rygorem odrzucenia skargi - poprzez złożenie dokumentów potwierdzających umocowanie do reprezentowania skarżącego na dzień wniesienia skargi. Siedmiodniowy termin rozpoczął bieg 24 marca 2014 r. i upłynął z dniem 30 marca 2015 r. Zgodnie z aktami sprawy skarżący w dniu 31 marca 2015 r. usunął braki formalne skargi, a więc z jednodniowym uchybieniem terminu zakreślonego w wezwaniu Sądu. Wobec powyższego, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3, art. 58 § 3 oraz art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.