VI SA/Wa 574/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Halina Emilia Święcicka(spr.) Sędziowie : Sędzia WSA Izabela Głowacka – Klimas Asesor WSA Małgorzata Grzelak Protokolant: Piotr Musiał po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 listopada 2005 r. sprawy ze skargi K. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] stycznia 2005 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych do 4,5% oraz piwa oddala skargę Decyzją Nr [...] z dnia [...] stycznia 2005r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. na podstawie art. 138 § 1 k.p.a., art. 18 ust. 10 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowywaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (tekst jedn. Dz. U. z 2002 r. Nr 147, poz. 1231 z późn. zm.) po rozpatrzeniu odwołania K. R. od decyzji Prezydenta m. P. z dnia [...] listopada 2004r. w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych o zawartości do 4,5% oraz piwa utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. Do wydania tej decyzji doszło w następującym stanie prawnym i faktycznym. Decyzją z dnia [...] kwietnia 2004r. Prezydent Miasta P. zezwolił K. R. na prowadzenie sprzedaży napojów alkoholowych zawierających do 4,5% oraz piwa przeznaczonych do spożycia poza miejscem sprzedaży. Na skutek skargi złożonej przez mieszkańców okolicznych ulic wobec dwóch sklepów prowadzących sprzedaż napojów alkoholowych, pismem z dnia [...] sierpnia 2004r. adresowanym do W. R. poinformowano o skargach mieszkańców, zobowiązano do podjęcia działań w celu wyeliminowania zdarzeń mających wpływ na zakłócanie spokoju i porządku mieszkańców, wskazano przepisy ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi, które są łamane przy sprzedaży napojów alkoholowych i zawarto ostrzeżenie, iż może być wszczęte postępowanie w sprawie cofnięcia zezwolenia. Pomimo niewłaściwie wskazanego adresata (z akt sprawy wynika, iż W. R. jest mężem K. R.) pismo dotarło do adresata, czego dowodem jest odpowiedź na w/w pismo K. R. z dnia [...] sierpnia 2004r., w którym zobowiązała się do przestrzegania przepisów dotyczących warunków sprzedaży napojów alkoholowych. W wyniku czynności podjętych przez Straż Miejską w P. i Komendę Miejską Policji w P. stwierdzono, iż sprzedaż napojów alkoholowych prowadzona jest z naruszeniem warunków wskazanych w ustawie: alkohol jest spożywany przed sklepem lub w bezpośrednim sąsiedztwie sklepu, osoby spożywające alkohol były wielokrotnie karane mandatami karnymi przez policjantów, teren jest zaśmiecany, załatwiane są potrzeby fizjologiczne przez osoby będące klientami, informacje o tych zdarzeniach przekazano Urzędowi Miasta P. pismami z dnia [...] września 2004r., [...] września 2004r. i [...] października 2004r. W dniu[...] października 2004r. zostało z urzędu wszczęte postępowanie w sprawie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie sprzedaży napojów alkoholowych zawierających do 4,5% oraz piwa, o czym powiadomiono K. R.. Po wszczęciu postępowania zostały zebrane opinie uzupełniające Komendy Miejskiej Policji w P. i Straży Miejskiej w P. oraz Miejskiej Komisji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych. Decyzją z dnia [...] listopada 2004r. Prezydent Miasta P. na podstawie art. 18 ust. 10 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowywaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (Dz. U. z 2002 r. Nr 167, poz. 1372 z późn. zm.) cofnął zezwolenie na prowadzenie sprzedaży napojów alkoholowych zawierających do 4,5% oraz piwa przeznaczonych do spożycia poza miejscem sprzedaży w sklepie przy ul. P. [...] wydane K. R.. W uzasadnieniu decyzji wskazano, iż organ wydający zezwolenie stwierdził naruszenie przez K. R. wskazanych wyżej przepisów ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi poprzez sprzedaż piwa do konsumpcji na miejscu, tzn. w sklepie i jego najbliższym otoczeniu, czyli niezgodnie z wydanym zezwoleniem, co w następstwie powodowało przez osoby spożywające alkohol naruszenie art. 14 ust. 2a ustawy co w konsekwencji doprowadziło do powtarzającego się co najmniej dwukrotnie w okresie sześciu miesięcy, w miejscu sprzedaży lub najbliższej okolicy, zakłócania porządku publicznego w związku ze sprzedażą napojów alkoholowych przez dany punkt sprzedaży, bez powiadomienia przez prowadzącego punkt sprzedaży organów powołanych do ochrony porządku publicznego. Na potwierdzenie stwierdzonych naruszeń powołano: - dwa pisma Komendy Miejskiej Policji z dnia [...] września 2004r. i [...] października 2004r., w których zawarto informację o stwierdzonych faktach spożywania piwa w sklepie jak i tuż za drzwiami wejściowymi w dniach [...] lutego2004r., [...] lipca 2004r. i [...] października 2004r.. KMP informowała także, iż w dalszym ciągu napływają sygnały zakłócania porządku publicznego w rejonie sklepu. - trzy pisma Straży Miejskiej z dnia [...] września 2004r. i [...] września 2004r. i [...] października 2004r. potwierdzające przypadki spożywania piwa przed sklepem K. R. w dniach [...] sierpnia 2004r., [...] września 2004r. i [...] września 2004r. - dwa protokoły z kontroli z dnia [...] lutego 2004r. i [...] października 2004r. przeprowadzonej przez Miejską Komisję Rozwiązywania Problemów Alkoholowych potwierdzające przypadki spożywania piwa wewnątrz i na zewnątrz sklepu. Organ wskazał ponadto, iż z posiadanego materiału dowodowego (pismo Policji z [...] października 2004r.) wynika, iż przeciwko K. R. toczy się postępowanie karne dotyczące sprzedaży piwa osobie nieletniej. Od powyższej decyzji odwołała się K. R. wskazując na trudną sytuację na rynku pracy i podnosząc, iż nie ma pewności, że osoby pijące na ulicy piwo są klientami jej sklepu a okoliczni mieszkańcy są zadowoleni ze sklepu, czego potwierdzeniem jest załączona lista 106 osób, którzy wyrażają zgodę na dalszą sprzedaż piwa w sklepie. Nie powiadamiała policji i straży miejskiej o przypadkach spożywania piwa przed sklepem ponieważ bała się. Samorządowe Kolegium Odwoławcze po rozpatrzeniu odwołania nie znalazło podstaw do kwestionowania zaskarżonej decyzji i utrzymało ją w mocy, wydając decyzję wskazaną na wstępie. SKO przytoczyło przepisy ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowywaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (Dz. U. z 2002 r. Nr 167, poz. 1372 z późn. zm.) podkreślając, iż nakazują one organowi cofnięcie posiadanego zezwolenia w przypadkach naruszeń wskazanych w nich. Uzasadnienie rozstrzygnięcia znajduje oparcie z gromadzonym obszernym materiale dowodowym. Postępowanie zostało przez organ I instancji przeprowadzone należycie z zapewnieniem stronie prawa czynnego udziału w nim. Przytoczył pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażony w wyroku z dnia 22 maja 2001r. sygn. akt. II SA 1452/00, iż "Na przedsiębiorcy prowadzącym działalność gospodarczą, m. In. w zakresie sprzedaży napojów alkoholowych, spoczywa obowiązek zorganizowania jej w taki sposób, by klienci zachowaniem swoim nie naruszali przepisów ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi." Na powyższą decyzję K. R. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wnosząc o jej uchylenie i zasądzenie kosztów postępowania. Zarzucił, że kontrole przeprowadzane z inicjatywy złośliwych działań jednej mieszkanki były stronnicze i niezgodne ze stanem faktycznym. Podkreślała, że jej klienci nie piją piwa w sklepie ani w jego obrębie. Powołała się na listę osób, które wyrażały zgodę na dalszą sprzedaż piwa w sklepie. Wskazywała, że cofnięcie pozwolenia na sprzedaż piwa niekorzystnie wpłynie na trudną sytuację finansową jej i jej rodziny. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wnosiło o jej oddalenie podkreślając, że oświadczenia skarżącej o przestrzeganiu przepisów ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi stoją w sprzeczności z materiałem dowodowym zebranym w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słuszności. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną - art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270). Rozpoznając sprawę w świetle powołanych kryteriów, skarga jako niezasadna nie zasługuje na uwzględnienie. Decyzją Prezydenta Miasta P. z dnia [...] kwietnia 2004r. skarżąca uzyskała zezwolenie na prowadzenie sprzedaży napojów alkoholowych zawierających do 4,5% oraz piwa przeznaczonych do spożycia poza miejscem sprzedaży. Prowadzenie działalności gospodarczej w tym zakresie wymaga przestrzegania przepisów ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowywaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (tekst jedn. Dz. U. z 2002 r. Nr 167, poz. 1372 z późn. zm.). Przepis art. 18 ust. 10 nakazuje organowi zezwalającemu cofnąć posiadane zezwolenie na sprzedaż napojów alkoholowych w przypadkach enumeratywnie wskazanych w tym przepisie. Nieprzestrzeganie określonych w ustawie warunków sprzedaży napojów alkoholowych i powtarzającego się co najmniej dwukrotnie w okresie 6 miesięcy, w miejscu sprzedaży lub najbliższej okolicy, zakłócania porządku publicznego w związku ze sprzedażą napojów alkoholowych przez dany punkt sprzedaży, gdy prowadzący ten punkt nie powiadamia organów powołanych do ochrony porządku publicznego zawarte są w pkt 2 i 3 wskazanego wyżej przepisu. Zapis art. 10 ust. 10 w/w ustawy, jak zasadnie wskazał organ w zaskarżonej decyzji nie pozostawiają organowi miejsca na uznanie. Jeżeli zachodzą wskazane okoliczności, organ zezwalający ma obowiązek cofnąć posiadane zezwolenie. Jak wynika z materiału dowodowego skarżąca prowadząc działalność gospodarczą w zakresie posiadanego zezwolenia nie zachowała warunków prowadzenia sprzedaży napojów alkoholowych do 4,5% i piwa, zezwolenie jednoznacznie wskazywało, iż sprzedawane napoje i piwo są przeznaczone do spożycia poza miejscem sprzedaży. Jak wynika z ustaleń faktycznych (protokół Miejskiej Komisji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych z dnia [...] lutego 2004r., pisma Straży Miejskiej i Policji), piwo było spożywane w sklepie lub w jego bezpośrednim otoczeniu. Ponadto, spożywanie alkoholu w obrębie sklepu było powodem zakłócania porządku publicznego potwierdzonego przez organy Policji i Straż Miejską. Skarżąca jako prowadząca punkt sprzedaży przyznała, iż kierując się obawą czy strachem nie powiadamiała odpowiednich organów o zakłócaniu porządku publicznego. Powyższe ustalenia stanowiły dostateczną podstawę do przyjęcia przez organ orzekający, że skarżąca naruszyła warunki określone w zezwoleniu a ponadto nastąpiły okoliczności o których mowa w art. 18 ust. 10 pkt 3 ustawy o wychowywaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi, tj. powtarzającego się co najmniej dwukrotnie w okresie 6 miesięcy, w miejscu sprzedaży lub najbliższej okolicy, zakłócania porządku publicznego w związku ze sprzedażą napojów alkoholowych przez dany punkt sprzedaży, gdy prowadzący ten punkt nie powiadamia organów powołanych do ochrony porządku publicznego. , Podnoszony w skardze zarzut, iż kontrole jej sklepu nastąpiły z inicjatywy wskazanej osoby nie ma żadnego znaczenia w sprawie, nie zmienia faktów ustalonych w toku postępowania. Również argument w postaci przedłożonej listy mieszkańców z okolicznych ulic, którzy wyrażają zgodę na dalszą sprzedaż napojów alkoholowych w sklepie skarżącej nie mógł być podstawą do odstąpienia od wydania decyzji o cofnięciu zezwolenia. Jak wskazano wyżej, stwierdzenie przez organ zezwalający naruszeń art. 18 ust. 10 pkt 2 i 3 cytowanej ustawy obligowało go do wydania decyzji o cofnięciu zezwolenia. Postępowanie toczyło się z zapewnieniem stronie prawa czynnego udziału w postępowaniu a stwierdzone uchybienia w procedurze (niewłaściwe wskazanie imienia) nie miały wpływu na rozstrzygnięcie sprawy. W tej sytuacji stwierdzić należy, że zaskarżona decyzja i utrzymana nią w mocy decyzja organu pierwszej instancji nie naruszają prawa. Biorąc powyższe pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznając, iż skarga K. R. nie zasługuje na uwzględnienie i działając na podstawie przepisu art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - orzekł, jak w sentencji wyroku.