VI SA/Wa 5800/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jakub Linkowski po rozpoznaniu w dniu 18 października 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. B. i A. B. na decyzję Bankowego Funduszu Gwarancyjnego z dnia 29 września 2022 r. nr DPR.720.6.2021.256 w przedmiocie przymusowej restrukturyzacji postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącym – Z. B. i A. B., solidarnie kwotę 200 (dwieście) złotych, uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi. Skarżący – Z. B. i A. B., reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika (radcę prawnego), wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Bankowego Funduszu Gwarancyjnego z 29 września 2022 r. nr DPR.720.6.2021.256 o wszczęciu przymusowej restrukturyzacji wobec Getin Noble Banku S.A. z siedzibą w Warszawie, umorzeniu instrumentów kapitałowych, zastosowaniu instrumentu przymusowej restrukturyzacji w formie instytucji pomostowej oraz ustanowieniu administratora banku, podjętą uchwałą nr 346/DRP/2022 Zarządu BFG z 29 września 2022 r. Do skargi został załączony odpis pełnomocnictwa z 6 października 2022 r. (k. 7) do reprezentowania skarżących przed sądami administracyjnymi, które nie zostało poprawnie wypełnione, gdyż nie wskazano w nim imienia i nazwiska pełnomocnika, który ma reprezentować strony. Odpowiednie miejsce w pełnomocnictwie na powyższe dane osobowe pozostało puste (vide czwarty wers). W wykonaniu zarządzenia z 14 maja 2024 r., pismem z 3 czerwca 2024 r. (k. 18), wezwano pełnomocnika skarżących do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez: nadesłanie oryginału pełnomocnictwa procesowego lub jego uwierzytelnionego odpisu, do działania w imieniu strony skarżącej przed sądami administracyjnymi lub Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie; nadesłanie trzech odpisów skargi. Zgodnie z pouczeniem pełnomocnik skarżących został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka sądowa zawierająca powyższe wezwanie została doręczona na adres kancelarii pełnomocnika skarżących w dniu 10 czerwca 2024 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru, k. 19). W odpowiedzi na wezwanie, pełnomocnik w dniu 12 czerwca 2024 r. nadał do sądu pismo do którego załączył trzy odpisy skargi oraz odpis identycznego pełnomocnictwa procesowego co przy wniesieniu skargi (k. 21). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu. Na wstępie należy wskazać, iż postępowanie sądowoadministracyjne może być zainicjowane i toczyć się wyłącznie na podstawie skutecznie wniesionej skargi. W związku z tym, zanim dojdzie do rozstrzygnięcia sporu przed sądem, jest on obowiązany dokonać oceny skargi pod względem formalnym. Badanie pod względem formalnym skargi obejmuje nie tylko analizę jej zawartości, lecz także jej kontrolę pod względem szczególnych wymogów, jakim skarga powinna odpowiadać. Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 - dalej "p.p.s.a.") skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Podstawowe wymogi, jakim powinny odpowiadać pisma w postępowaniu sądowym określono w art. 46 i 47 p.p.s.a. Poza tym, jak stanowi art. 37 § 1 p.p.s.a., pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy, a także doradca podatkowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa oraz odpisy innych dokumentów wykazujących ich umocowanie. Stosownie do treści art. 47 § 1 p.p.s.a. do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. W sytuacji, gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej (art. 49 § 1 p.p.s.a.). Skutkiem nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. jest jej odrzucenie. W niniejszej sprawie do skargi został załączony odpis pełnomocnictwa, którego sąd nie mógł uznać za prawidłowy. Dokonując szczegółowej analizy tego pełnomocnictwa sąd zauważył, że zostało ono nieuzupełnione w zakresie wskazania w nim w czwartym wersie imienia i nazwiska pełnomocnika, któremu zostało udzielone. W związku z ujawnionym brakiem formalnym skargi, pełnomocnik skarżących został wezwany do jego uzupełnienia w terminie 7 dni, przez nadesłanie oryginału pełnomocnictwa procesowego lub jego uwierzytelnionego odpisu, do działania w imieniu strony skarżącej przed sądami administracyjnymi lub Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie oraz do uzupełnienia drugiego braku formalnego skargi - nadesłania trzech odpisów skargi. Z akt sprawy wynika, że wezwanie zostało doręczone na adres kancelarii pełnomocnika w dniu 10 czerwca 2024 r. Wobec tego ostatnim dniem ustawowego, siedmiodniowego terminu zakreślonego do uzupełnienia braków formalnych skargi był 17 czerwca 2024 r. W odpowiedzi na wezwanie sądu, pełnomocnik w dniu 12 czerwca 2024 r. przysłał do sądu trzy odpisy skargi oraz odpis pełnomocnictwa z 6 października 2022 r. (k. 21) który jest identycznej treści jak pełnomocnictwo złożone wraz ze skargą. Nadesłany odpis pełnomocnictwa nie wskazuje jakiemu pełnomocnikowi z imienia i nazwiska zostało udzielone. Brak powyższych danych osobowych pełnomocnika nie pozwala przyjąć sądowi, że nadesłane pełnomocnictwo jest prawidłowym pełnomocnictwem (czwarty wers pełnomocnictwa nadal jest niewypełniony). Konkludując, pełnomocnik skarżących uzupełnił prawidłowo tylko jeden z dwóch braków formalnych skargi. By sąd mógł uznać, że braki formalne skargi zostały uzupełnione prawidłowo, pełnomocnik musiałby uzupełnić każdy z nich osobno prawidłowo. Tego nie uczyniono w niniejszej sprawie. Mając na względzie powyższe okoliczności, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę, czyniąc to na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. W zakresie kosztów zwróconych skarżącym w pkt 2 sentencji, Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a. Dlatego orzekł, jak w sentencji.