VI SA/Wa 584/04
PostanowienieWSA w Warszawie2005-01-28
Skład orzekający: Pamela Kuraś-Dębecka, Olga Żurawska-Matusiak, Grażyna Śliwińska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga do sądu administracyjnego może być wniesiona na decyzję, od której nie został wyczerpany tok instancji, w szczególności gdy organ administracji wydał postanowienie o uchybieniu terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy?Ratio decidendi
Skarga do sądu administracyjnego jest niedopuszczalna, jeśli strona nie wyczerpała środków zaskarżenia przewidzianych w ustawie. Wydanie przez organ administracji postanowienia o uchybieniu terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy nie stanowi merytorycznego rozpoznania sprawy i nie otwiera drogi do bezpośredniego zaskarżenia decyzji do sądu administracyjnego. Skarga w takiej sytuacji podlega odrzuceniu.Stan faktyczny
W toku kontroli drogowej stwierdzono przekroczenie nacisku osi składowej pojazdu. Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad nałożył na skarżącego karę pieniężną. Skarżący złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, jednak organ stwierdził uchybienie terminu do jego złożenia. Skarżący wniósł skargę do sądu administracyjnego na decyzję o nałożeniu kary, kwestionując jej zasadność. Organ administracji wniósł o odrzucenie skargi jako wniesionej bez wyczerpania środków zaskarżenia.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym; Przewodniczący Sędzia WSA Pamela Kuraś-Dębecka (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Olga Żurawska-Matusiak Sędzia WSA Grażyna Śliwińska Protokolant Aleksandra Borowiec-Krawczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 stycznia 2005 r. sprawy ze skargi W. D. na decyzję Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] października 2003 r. Nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za przejazd pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia postanawia odrzucić skargę
W dniu [...] sierpnia 2003 r. w miejscowości B.( woj. [...]) na drodze krajowej nr [...] zatrzymano i przeprowadzono kontrolę samochodu ciężarowego marki [...] nr rej. [...] wraz z naczepą, stanowiącego własność W. D. Podczas ważenia pojazdu stwierdzono przekroczenie nacisku osi składowej pojazdu o 9,17 kN.
Decyzją z dnia [...] października 2002 r. Generalny Dyrektor Dróg Krajowych
i Autostrad nałożył na skarżącego karę pieniężną w wysokości 2.040 zł za przejazd pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia. Jako podstawę prawną wymierzenia kary pieniężnej powołano w decyzji przepisy art 13 ust. 2 a i 2 b, załącznika lp. 5 pkt. 5 lit b,art.18 a ust. 5 i art. 20 pkt. 2 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz. U. z 2000 r. Nr 71, poz. 838 z późn. zm.) w związku z art. 64
ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (tekst jednolity Dz. U. z 2003 r., Nr 58 poz. 515 z późn. zm.) oraz § 5 ust. 5 pkt. 4 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 31 grudnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych pojazdów i zakresu ich niezbędnego wyposażenia ( Dz. U. Nr 32, poz. 262 z 2003 r.).
Skarżący złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy.
Postanowieniem Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] listopada 2003 r. stwierdzono uchybienie terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy wobec przekroczenia 14 - dniowego terminu, określonego w art.129 § 2 kpa w związku z art. 127 § 3 kpa. W uzasadnieniu tego postanowienia wskazano, że 14 - dniowy termin do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, liczony od dnia [...] października 2003 r., minął w dniu [...] listopada 2003 r., zaś strona nadała wniosek na poczcie w dniu [...] listopada 2003 r.
W skardze do Sądu strona wniosła o uchylenie decyzji Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] października 2003 r. podnosząc, że masa całkowita pojazdu była zgodna z przepisami, natomiast przekroczenie nacisku na jednej osi składowej było związane z uszkodzeniem w czasie transportu poduszki powietrznej.
W odpowiedzi na skargę Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad wniósł o odrzucenie skargi jako wniesionej bez wyczerpania przysługujących stronie środków zaskarżenia, a zatem z naruszeniem art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dna 25 lipca 2002 r. - prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz.1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.
Oznacza to ,że wykonywana kontrola polega na weryfikacji decyzji organu administracji publicznej z punktu widzenia obowiązującego prawa materialnego i procesowego.
Ponadto , sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 20 sierpnia 2002 r. - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz.1270- dalej p.p.s.a.).
Wynikający z cytowanego wyżej przepisu brak związania sądu granicami skargi dotyczy zarzutów i wniosków skargi lecz nie oznacza możliwości zmiany intencji strony co do zaskarżenia konkretnego aktu administracyjnego.
W sprawie niniejszej, mimo pouczenia zawartego w postanowieniu z dnia [...] listopada 2003 r., strona wyraźnie wskazała, iż skarga dotyczy decyzji Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] października 2003 r. czyli decyzji nieostatecznej, od której, stosownie do art. 127 § 3 kpa, służył stronie wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy.
Jednakże dopiero merytoryczne rozpoznanie przez organ wniosku strony o ponowne rozpatrzenie sprawy daje możliwość zaskarżenia samej decyzji do sądu administracyjnego. W myśl art. 52 § 2 p.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuacje, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
Natomiast w rozpoznawanej sprawie ten tok instancji, pozwalający na ewentualne wzruszenie decyzji z dnia [...] października 2003 r. nie został wyczerpany bowiem sprawa nie została merytorycznie rozpatrzona w trybie określonym w art. 127 § 3 kpa. Wydanie postanowienia z dnia [...] listopada 2003 r. o stwierdzeniu uchybienia terminu nie jest jej merytorycznym rozpoznaniem bowiem nastąpiło na podstawie art. 134 kpa, co oznacza dla strony możliwość złożenia na to postanowienie skargi do sądu lecz nie daje podstaw prawnych do bezpośredniego zaskarżania samej decyzji z dnia [...] października 2003 r.
Oceniając zatem skargę w aspekcie obowiązujących przepisów Sąd uznał, że skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu w oparciu o art. 58 § 1 pkt. 6 i §
3 p.p.s.a.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło