VI SA/Wa 589/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Marcinkowska Sędziowie Sędzia WSA Zbigniew Rudnicki Sędzia WSA Andrzej Wieczorek (spr.) Protokolant Monika Staniszewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 czerwca 2009 r. sprawy ze skargi J. P. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] stycznia 2009 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z [...] października 2008 r.; 2. stwierdza, że uchylone decyzje nie podlegają wykonaniu. Główny Inspektor Transportu Drogowego decyzją z dnia [...] stycznia 2009 r. nr [...] działając na podstawie art. 138 § i pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.), art. 6, art. 8, art. 14, art. 87 ust. 4, art. 92 ust. 1 i 4 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2007 r., Nr 125, poz. 874 ze zm.), oraz lp. 1.3 załącznika do ustawy o transporcie drogowym, po rozpatrzeniu odwołania – skarżącego – J. P. od decyzji Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] października 2008 r. o nałożeniu kary pieniężnej w wysokości 3000 (trzech tysięcy) utrzymał w mocy wskazaną wyżej decyzję. Zaskarżoną decyzją nałożono na stronę karę pieniężną w wysokości 3000 (trzy tysiące) złotych. Podstawę faktyczną rozstrzygnięcia stanowiło wykonywanie transportu drogowego taksówką bez wymaganej licencji co ustalono w dniu [...] października 2008 r. podczas kontroli pojazdu marki [...] o nr rej. [...] przeprowadzonej na postoju TAXI przy Placu w L. Zatrzymanym pojazdem kierował Pan J. P. Kontrola została udokumentowana protokołem z dnia [...] października 2008 r. W odwołaniu od decyzji I instancyjnej skarżący wskazał, iż w dniu [...] października 2008 r. posiadał ważną licencję na wykonywanie transportu drogowego taksówką. Podniósł, że na dzień przeprowadzonej kontroli posiadał licencję nr [...] z dnia [...] lipca 2003 r. z datą ważności do [...] lipca 2018 r. na samochód marki [...]. Jego zdaniem, zmiana samochodu, nie uzasadnia nałożenia na niego kary w powyższej wysokości, zwłaszcza, iż zastosował się do pouczenia osoby kontrolującej i natychmiast wystąpił o zmianę posiadanej licencji, tak aby nowa licencja uwzględniała numer rejestracyjny samochodu, którym wykonywał transport drogowy w dniu przeprowadzenia kontroli. Zdaniem organu II instancji z zebranego w sprawie materiału dowodowego wynika, że w dniu kontroli, tj. [...] października 2008 r. przedsiębiorca nie posiadał wymaganej licencji na wykonywanie transportu drogowego taksówką o numerze rejestracyjnym [...]. Wskazano, że skarżący okazał do kontroli licencję nr [...] wydaną w dniu [...] lipca 2003 r. przez Prezydenta Miasta L. na pojazd o numerze rejestracyjnym [...] i numerze VIN [...]. Główny Inspektor Transportu Drogowego wskazał, że Licencja, o której mowa, udzielana jest na określony pojazd i obszar obejmujący (art. 6 ust. 4 ustawy o transporcie drogowym): gminę, gminy sąsiadujące - po uprzednim zawarciu przez nie porozumienia, miasto W. - związek komunalny. W ocenie organu Licencja udzielana jest na pisemny wniosek przedsiębiorcy, do którego należy dołączyć m.in. wykaz pojazdów samochodowych wraz z kserokopiami dokumentów dopuszczających pojazd do ruchu, a w przypadku gdy przedsiębiorca nie jest właścicielem tych pojazdów - również dokument potwierdzający prawo do dysponowania nimi (art. 8 ww. ustawy o transporcie drogowym). Wskazał, że artykuł 14 ustawy o transporcie drogowym, stanowi, że przewoźnik drogowy jest obowiązany zgłaszać na piśmie organowi, który udzielił licencji, wszelkie zmiany danych, o których mowa w art. 8, nie później niż w terminie 14 dni od dnia ich powstania. Zgodnie z ust. 2 cytowanego artykułu, jeżeli zmiany, o których mowa powyżej, obejmują dane zawarte w licencji, przedsiębiorca jest obowiązany wystąpić z wnioskiem o zmianę treści licencji. Organ wskazał, iż zgodnie z art. 87 ust. 4 Ustawy podczas przejazdu wykonywanego w ramach transportu drogowego kierowca taksówki jest obowiązany mieć przy sobie i okazywać na żądanie licencję (wydaną zgodnie z art. 4 zdanie pierwsze ustawy o transporcie drogowym, na określony pojazd). Jego zdaniem zgodnie z art. 92 ust. 1 ustawy o transporcie drogowym, kto wykonuje transport drogowy lub przewozy na potrzeby własne naruszając obowiązki lub warunki wynikające z przepisów ustawy podlega karze pieniężnej w wysokości od 50 złotych do 15.000 złotych. Wskazał, że zgodnie z treścią lp. 1.3. załącznika do ww. ustawy o transporcie drogowym, karą 3.000 złotych sankcjonuje się wykonywanie transportu drogowego taksówką bez posiadania wymaganej licencji. W ocenie organu II instancji w przedmiotowym stanie faktycznym zachodzą przesłanki do uznania, iż w chwili kontroli doszło do naruszenia przepisów prawa w zakresie obowiązku posiadania licencji na wykonywanie drogowego transportu osób taksówką. Zdaniem organu II instancji jeżeli skarżący chcąc wykonywać transport drogowy taksówką innym pojazdem, zobowiązany jest do złożenia stosownego wniosku i uzyskania nowej licencji na ten pojazd. Błędne jest stanowisko skarżącego zgodnie z którym, w trakcie biegu 14 dniowego terminu na zgłoszenie zmian w licencji, określonego w art. 14 ustawy o transporcie drogowym, przedsiębiorca może wykonywać działalność gospodarczą przy użyciu pojazdu, dla którego została wydana licencja. W ocenie organu Licencja udzielona jest na określony pojazd i nie uprawnia przedsiębiorcy do wykonywania przewozów taksówką przy pomocy innego niż określony w licencji pojazdu. Wykonywanie takich przewozów przy pomocy innego pojazdu wymaga uzyskania przez przedsiębiorcę licencji na ten pojazd. W okresie od złożenia stosownego wniosku do uzyskania licencji strona nie może używać takiego pojazdu do wykonywania transportu drogowego taksówką. Stanowi to wykonywanie transportu drogowego pojazdem niezgłoszonym do licencji. Skargę na tę decyzję wniósł skarżący wnosząc o jej uchylenie oraz uchylenie decyzji ją poprzedzającej. Wskazał, że nie zgadza się z interpretacją i uzasadnieniem Głównego Inspektora Transportu Drogowego w Warszawie, że nie posiadał licencji na wykonywanie transportu drogowego taksówką. Uważał, że niesłuszne ukarano go karą pieniężną w wysokości 3.000 zł. Jego zdaniem posiadał i posiada aktualną licencję na świadczenie usług transportowych. Licencja ta nie została odebrana ani nie utraciła daty ważności, bowiem ważna była do lipca 2018 r. Ważna była na samochód marki [...] a w momencie zbycia pojazdu nie została ona przeniesiona na kolejny jego samochód również tej samej marki. Organ podtrzymał stanowisko. Wskazał, że wydając zaskarżone rozstrzygnięcia, uwzględniły w ocenie całość zebranego w sprawie materiału dowodowego. Jego zdaniem w dacie kontroli skarżący nie posiadał licencji na pojazd którym się poruszał wykonując usługi taksówkowe. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tego aktu. Sąd administracyjny nie ocenia rozstrzygnięcia organu administracji pod kątem jego słuszności, czy też celowości, jak również nie rozpatruje sprawy kierując się zasadami współżycia społecznego. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej także: p.p.s.a.). Rozpoznając sprawę w świetle powołanych wyżej kryteriów, skarga zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym, licencji na wykonywanie transportu drogowego taksówką udziela się przedsiębiorcy, jeżeli m.in. spełnia wymagania określone w art. 5 ust. 3 pkt 1 i 5. Zgodnie z ust. 5 cyt artykułu przedsiębiorcy udziela się licencji, jeżeli posiada tytuł prawny do dysponowania pojazdem lub pojazdami samochodowymi spełniającymi wymagania techniczne określone przepisami prawa o ruchu drogowym, którymi transport drogowy ma być wykonywany. Zgodnie z art. 6 ust. 4 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym licencji udziela się na określony pojazd i obszar. Przepis art. 8 ust. 1 pkt 4 i ust. 3 pkt 8 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym stanowi, że licencji udziela się na pisemny wniosek przedsiębiorcy, który winien zawierać m.in. rodzaj i liczbę pojazdów samochodowych, którymi dysponuje przedsiębiorca; przedsiębiorca obowiązany jest dołączyć do wniosku m.in. wykaz pojazdów samochodowych wraz z kserokopiami krajowych dokumentów dopuszczających pojazd do ruchu, a w przypadku, gdy nie jest właścicielem pojazdu, również dokument potwierdzający prawo do dysponowania nim. Zgodnie z art. 14 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym przewoźnik drogowy jest obowiązany zgłaszać na piśmie organowi, który udzielił licencji, wszelkie zmiany danych, o których mowa w art. 8, nie później niż w terminie 14 dni od ich powstania. Jeżeli zmiany te obejmują dane zawarte w licencji, przedsiębiorca jest obowiązany wystąpić z wnioskiem o zmianę treści licencji. W niniejszej sprawie ustalony przez organy wydające decyzje stan faktyczny, stwierdzający brak wpisu w licencji numeru rejestracyjnego samochodu, którym skarżący wykonywał przewóz taksówką, nie był kwestionowany. W ocenie Sądu - poczynione ustalenia faktyczne zostały błędnie zakwalifikowane na gruncie przepisów ustawy o transporcie drogowym jako wykonywanie przez skarżącego transportu drogowego taksówką bez wymaganej licencji. Nie budzi wątpliwości, że w dniu [...] października 2008 r. podczas kontroli na postoju TAXI przy Placu w L. skarżący okazał licencję nr [...] na wykonywanie transportu drogowego taksówką, udzieloną dnia [...] lipca 2003 r. z datą ważności do [...] lipca 2018 r. na pojazd o numerze rejestracyjnym [...]. Jest również niesporne, iż skarżący realizował w dniu kontroli uprawnienia z udzielonej mu licencji pojazdem marki [...] o numerze rejestracyjnym [...], a więc innym, niż ujawniony w posiadanej przez niego licencji. Niekwestionowane jest również, że skarżący złożył po kontroli wniosek o zmianę licencji. W ocenie Sądu, poczynione przez organ ustalenia zostały błędnie zakwalifikowane jako wykonywanie przez skarżącego transportu drogowego taksówką bez wymaganej licencji. Nie można zgodzić się ze stanowiskiem organu, iż skarżący wskutek zmiany pojazdu pierwotnie wpisanego do licencji na inny wykonywał tym innym pojazdem transport drogowy taksówką bez ważnej licencji. Skarżący legitymował się licencją na wykonywanie tego transportu udzieloną z terminem ważności do [...] lipca 2018 r. Braku odnotowania w tak wydanej licencji zmiany numeru rejestracyjnego oraz numeru podwozia pojazdu aktualnie używanego do prowadzenia licencjonowanej działalności nie można utożsamiać, jak to uczynił organ, z wykonywaniem tej działalności bez ważnej licencji, gdyż brak ten nie wpływa na byt prawny udzielonego zezwolenia, tylko dotyczy jego treści. Dokument ten, niezależnie od tego, że z uwagi na wniosek skarżącego do organu udzielającego licencji oczekiwał na zaktualizowanie, stanowił prawomocną i ważną decyzję wydaną osobie, która tą decyzją się posłużyła. Udzielona przedsiębiorcy i okazana kontrolującym licencja funkcjonuje nadal w obrocie prawnym, tyle tylko, że w swej treści nie uwzględnia jeszcze zmiany danych podlegających wpisowi do licencji, co może zostać zakwalifikowane jedynie jako naruszenie obowiązku wynikającego z art. 14 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym. W świetle przytoczonych unormowań ustawy uprawnione jest stwierdzenie, że licencji udziela się przedsiębiorcy na określony (wskazany przez niego we wniosku) pojazd, z tym, że wymienienie tego pojazdu przez wpis w licencji numeru rejestracyjnego i numeru podwozia jest jedynie elementem treści licencji, który sam w sobie nie przesądza o ważności licencji w sytuacji, gdy przedsiębiorca zmieni pojazd. Pojazd, którym wykonywany ma być transport taksówką wraz z przynależnym mu numerem rejestracyjnym i podwozia jest elementem licencji i dlatego podlega ze strony przedsiębiorcy na podstawie art. 14 ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym obowiązkowi zgłoszenia właściwemu organowi z wnioskiem o zmianę licencji. W przypadku posługiwania się licencją z nieaktualnymi danymi co do pojazdu, można mówić o wadliwości licencji, która w swojej treści nie uwzględnia samochodu faktycznie używanego przez przedsiębiorcę. W takiej sytuacji uzasadnione jest przyjęcie, że przedsiębiorca taksówkowy prowadzi działalność niezgodnie z warunkami licencji, nie jest jednak uprawnione, aby przyjąć twierdzenie, że wykonywany transport taksówką dokonuje się bez licencji. W tym miejscu zaznaczyć należy, iż z brakiem licencji mamy do czynienia, jeżeli przewoźnik nigdy licencji nie uzyskał bądź udzielona licencja wygasła lub została mu cofnięta, a taki stan nie miał miejsca w rozpatrywanej sprawie. Zastosowanych przez organ przepisów ustawy o nałożeniu kary pieniężnej za wykonywanie transportu drogowego taksówką bez licencji nie da się pogodzić z treścią art. 15 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym, który niezgłoszenie danych z art. 8 ustawy, w tym niewystąpienie z wnioskiem o zmianę treści licencji w trybie art. 14 ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym, obwarował sankcją cofnięcia licencji. Wskazany przepis art. 15 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym uniemożliwia zaakceptowanie stanowiska organów inspekcji transportu drogowego, sprowadzającego się do potraktowania faktu posługiwania się przez przewoźnika niezmienioną w zakresie danych pojazdu licencją na wykonywanie transportu drogowego taksówką, jako wykonywania tego transportu bez licencji. Zaakceptowanie stanowiska organu, zgodnie z którym licencja z nieaktualnym numerem pojazdu nie stanowi ważnej licencji, prowadziłoby do stanu, w którym przepis art. 15 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym, przewidujący możliwość cofnięcia licencji za niedopełnienie obowiązków m.in. z art. 14 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym nie mógłby znaleźć zastosowania, względnie znajdowałby zastosowanie jako sankcja niezależna od nałożenia kary za wykonywanie transportu bez licencji, co ze względu na określony dla danego rodzaju sankcji inny stan faktyczny, wyklucza się wzajemnie. Jak już wyżej była o tym mowa, stosownie do przepisu art. 15 ust. 1pkt 2b ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym. istnieje obowiązek cofnięcia licencji w przypadku rażącego naruszenia warunków w niej określonych lub na podstawie art. 15 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym istnieje możliwość cofnięcia licencji na skutek zaniechania przez przedsiębiorcę transportowego działań sprowadzających się de facto do dostosowania treści posiadanej licencji do aktualnych uwarunkowań prowadzonej na jej podstawie działalności transportowej. Niedostosowanie tej treści nie oznacza, że przedsiębiorca wykonuje transport drogowy taksówką bez licencji, tylko, że prowadząc w takiej sytuacji tę działalność narusza istotne warunki licencji (używa innego pojazdu niż wymieniony w licencji). Brak jest natomiast podstaw prawnych do nałożenia kary pieniężnej za wykonywanie transportu drogowego bez wymaganej licencji w trybie art. 92 ust. 1 ustawy w zw. z lp. 1.3. załącznika, gdyż w myśl powyższych wywodów wskazanej sankcji nie można odnieść do ustalonych w niniejszej sprawie okoliczności stanu faktycznego. Stosownie do art. 87 ust. 4 ustawy, podczas przejazdu wykonywanego w ramach transportu drogowego kierowca taksówki jest obowiązany mieć przy sobie i okazać na żądanie licencję. Skarżący, jak ustalono, licencję miał i okazał kontrolującym. To, że nie była ona zgodna z pojazdem, którego używał do prowadzonej działalności, mogło uzasadniać inicjowanie postępowania w przedmiocie naruszenia jej warunków skutkiem niewystąpienia z wnioskiem o zmianę treści licencji, ale nie postępowania w płaszczyźnie nałożenia kary pieniężnej za brak licencji. Reasumując, posługiwanie się pojazdem, który nie został zgłoszony do licencji, nie jest wykonywaniem transportu drogowego taksówką bez wymaganej licencji, tylko stanowi naruszenie istotnych jej warunków i może być w przypadku stwierdzenia naruszenia art. 14 ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym, przyczyną cofnięcia licencji. Ustalenie przez organ rażącego naruszenia warunków licencji, którą to okoliczność organ musi udowodnić, prowadzić będzie do obligatoryjnego cofnięcia licencji, przy czym trudno uznać jednorazowe opóźnienie w zgłoszeniu wniosku o zmianę licencji za takie rażące naruszenie. Z tych wszystkich względów Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a oraz art. 152 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji wyroku.