VI SA/Wa 59/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Piotr Borowiecki po rozpoznaniu w dniu 15 kwietnia 2004 r., na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. K., prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą [...] z siedzibą w P. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] października 2003 r., Nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za przejazd po drogach krajowych bez opłaty postanawia - odrzucić skargę - Na mocy zaskarżonej decyzji z dnia [...] października 2003 r., Nr [...], Główny Inspektor Transportu Drogowego, po rozpatrzeniu odwołania Z. K., prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą [...] z siedzibą w P. od decyzji Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego w [...] z dnia [...] maja 2003 r., Nr [...] o nałożeniu kary pieniężnej w wysokości 4.000 złotych za przejazd po drogach krajowych bez opłaty, uchylił decyzję organu I instancji i nałożył karę pieniężną w wysokości 3.000 złotych. W treści decyzji organ pouczył skarżącego, iż na wydaną decyzję stronie przysługuje skarga do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie, którą należy wnieść bezpośrednio do tego organu w terminie 30 dni od dnia jej doręczenia. Z akt sprawy wynika, iż zaskarżoną decyzję doręczono skarżącemu w dniu 30 października 2003 r., a więc termin do złożenia skargi upływał w dniu 29 listopada 2003 r. Pomimo powyższego pouczenia o sposobie zaskarżenia decyzji organu II instancji, skarżący w dniu 29 listopada 2003 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) wniósł na adres Wojewódzkiego Inspektoratu Transportu Drogowego w [...] pismo z dnia [...] listopada 2003 r. skierowane do "Sądu Administracyjnego w Warszawie" za pośrednictwem Głównego Inspektoratu Transportu Drogowego, w którym jako oznaczenie rodzaju pisma wskazał, iż jest to "Odwołanie od decyzji nr [...]". Z uzasadnienia odwołania wynikało jednakże, iż w rzeczywistości stanowi ono skargę na w/w decyzję Główny Inspektor Transportu Drogowego z dnia [...] października 2003 r. W związku z powyższym Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego w [...] przekazał w piśmie z dnia [...].12.2003 r. w/w odwołanie (skargę) do Głównego Inspektora Transportu Drogowego, który to organ następnie w piśmie z dnia 28 stycznia 2004 r. przesłał ją wraz z odpowiedzią na skargę oraz aktami sprawy administracyjnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z przepisami obowiązującej przed dniem 1 stycznia 2004 r. ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. z 1995 r. Nr 74, poz. 368 ze zm. - dalej ustawa o NSA) strona uprawniona była do wniesienia skargi na decyzję organu administracji bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu decyzji (vide: art. 35 ust. 1 ustawy o NSA). Należy podnieść, iż w niniejszej sprawie skarżącemu przysługiwał środek odwoławczy w postaci skargi na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] października 2003 r., Nr [...], o czym strona została prawidłowo pouczona przez ten organ w treści zaskarżonej decyzji. Skargę należało wnieść bezpośrednio do NSA w ustawowym terminie 30 dni licząc od dnia doręczenia decyzji stronie. Pomimo prawidłowego pouczenia skarżący wniósł skargę na decyzję organu II instancji (Głównego Inspektora Transportu Drogowego) do organu I instancji (kierując ją bezpośrednio na adres Wojewódzkiego Inspektoratu Transportu Drogowego w [...]), zamiast bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie, na adres tego organu. Skarga na przedmiotową decyzję organu II instancji trafiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, jako właściwego rzeczowo i miejscowo sądu administracyjnego, dopiero w dniu 28 stycznia 2004 r., a więc już po terminie na wniesienie skargi od decyzji organu administracji. Wprawdzie, jak stanowi przepis art. 65 § 2 k.p.a. podanie wniesione do organu niewłaściwego przed upływem przepisanego terminu uważa się za wniesione z zachowaniem terminu, niemniej należy podnieść, iż przepis ten ma zastosowanie tylko w postępowaniu administracyjnym, a więc nie można się na niego powoływać w toku postępowania sądowoadministracyjnego i tym samym nie znajduje on zastosowania przy rozstrzyganiu kwestii związanych z zachowaniem terminu do złożenia skargi do sądu administracyjnego. Stanowisko to jest uzasadnione dodatkowo tym, iż sama ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie odsyła do przepisów k.p.a., w tym do przepisu art. 65 § 2 k.p.a. (tak również: B. Adamiak /w:/ B. Adamiak, J. Borkowski "Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz ", Wyd. C.H. Beck, Warszawa 2004, s. 363). W świetle powyższego należy uznać, iż przedmiotowa skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270), z uwagi na jej wniesienie po upływie ustawowego terminu do jej wniesienia. Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.