VI SA/Wa 59/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Szydłowska Sędziowie Sędzia WSA Dorota Dziedzic - Chojnacka Sędzia WSA Sławomir Kozik (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 7 czerwca 2022 r. w trybie uproszczonym sprawy ze skargi D. sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej nr [...] z dnia [...] października 2021 r. w przedmiocie sprzeciwu wobec zgłoszenia znaku towarowego oddala skargę Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej (dalej: "UP") decyzją z 29 października 2022 r. nr [...], na podstawie art. 15221 w związku z art. 1321 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (Dz.U. z 2021 r. poz. 324, dalej: "P.w.p.") oraz art. 98 § 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 1805) w związku z art. 15223 ust. 2 P.w.p., uznał za zasadny w całości sprzeciw wniesiony przez [...], Włochy ("Wnoszący sprzeciw", "Uczestnik"), wobec zgłoszenia znaku towarowego słowno-graficznego DESEO Patisserie & Chocolaterie, dokonanego 17 maja 2019 r., pod numerem [...] przez [...] spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, W., Polska (dalej: "Zgłaszający", "Skarżący") i przyznał Wnoszącemu sprzeciw od Zgłaszającego kwotę w wysokości 1000 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania w sprawie. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji UP wskazał, że 8 listopada 2019 r. do UP wpłynął sprzeciw wniesiony przez Wnoszącego sprzeciw wobec zgłoszenia znaku towarowego słowno-graficznego DESEO Patisserie & Chocolaterie, dokonanego w 17 maja 2019 r. pod numerem [...] przez Zgłaszającego. Jako podstawę prawną Wnoszący sprzeciw wskazał art. 1321 ust. 1 pkt 3 P.w.p., jako podstawę faktyczną wcześniejszy unijny słowno-graficzny znak towarowy DD DESEO, za numerem [...] z pierwszeństwem od 27 lipca 2015 r., przeznaczony do oznaczania towarów z klasy 30. Organ opisał przebieg postępowania przed UP dokładnie przedstawiając stanowiska w sprawie zajęte przez Wnoszącego sprzeciw oraz Zgłaszającego. UP następnie wyjaśnił, że Zgłaszający w odpowiedzi na sprzeciw podniósł zarzut nieużywania wcześniejszego znaku towarowego Wnoszącego sprzeciw, tj. DD DESEO, za numerem [...]. UP stwierdził, że w niniejszej sprawie w przypadku wskazanego przez Wnoszącego sprzeciw znaku towarowego, stanowiącego podstawę przedmiotowego sprzeciwu, nie upłynął jeszcze okres 5 lat od daty jego rejestracji 10 listopada 2015 r., co jednocześnie wyklucza możliwość skutecznego podniesienia przez Zgłaszającą zarzutu nieużywania, o którym mowa w art. 15219 ust. 4 P.w.p., w związku z czym UP uznał ten zarzut za bezpodstawny. UP określając dalej relewantny krąg odbiorców wyjaśnił, że zgłoszony znak towarowy DESEO Patisserie & Chocolaterie, został przeznaczony m.in. do sygnowania towarów z klasy 30 tj. wyroby cukiernicze, słodycze, kawa i herbata (różne rodzaje). Podobnie znak z wcześniejszym pierwszeństwem DD DESEO, został przeznaczony do oznaczania towarów z klasy 30 tj. m.in. kawa, herbata, wyroby cukiernicze i słodycze. W ocenie UP relewantny krąg odbiorców towarów objętych zgłoszeniem jak również towarów oznaczanych znakiem towarowym z wcześniejszym pierwszeństwem stanowiącym podstawę faktyczną sprzeciwu, stanowią osoby właściwie poinformowane, dostatecznie uważne i rozsądne. Towary te skierowane są do ogółu społeczeństwa, zatem do szerokiego kręgu, w szczególności, przeciętnych odbiorców, chociaż w grupie odbiorców mogą występować również odbiorcy wyspecjalizowani, w znacznie mniejszym odsetku. Ze względu na ogólną dostępność tych towarów na rynku (produkty spożywcze) krąg odbiorców obejmuje konsumentów z różnych grup społecznych i wiekowych. Ogół społeczeństwa to modelowi odbiorcy - w miarę dobrze poinformowani oraz rozważni i uważni, wykazujący średni poziom uwagi z uwagi na to, że towary z klasy 30 (artykuły spożywcze) w przeważającym zakresie stanowią przedmiot codziennych zakupów i zdarza się, że kupowane są bez większego zastanowienia i pogłębionej analizy. W odniesieniu do części towarów poziom uwagi odbiorcy może być wyższy jeśli są to produkty kupowane w związku ze szczególnymi wydarzeniami takimi jak uroczystości okolicznościowe. W takim wypadku odbiorcy mogą wykazywać podwyższony poziom uwagi. Tym samym poziom uwagi przeciętnego odbiorcy towarów z klasy 30 będzie się wahać od średniego (w przeważającym zakresie) do wyższego. Analizując podobieństwo towarów UP wyjaśnił, że zgłoszony znak towarowy DESEO Patisserie & Chocolaterie został przeznaczony do oznaczania towarów z klasy 30 tj. makaroniki [wyroby cukiernicze]; solone wyroby piekarnicze; gotowe desery [wyroby piekarnicze]; wyroby piekarnicze zawierające kremy i owoce; wyroby cukiernicze z mąki; wyroby ciastkarskie z makiem; mrożone wyroby cukiernicze zawierające lody; lody mleczne [lody]; sorbety [lody]; lody owocowe; lody wielosmakowe; lody włoskie; lody truflowe; lody zawierające czekoladę; lody typu sandwich; lody bez mleka; lody na patyku; lody o smaku czekoladowym; lody spożywcze i lód; lody na bazie jogurtu [lody jako główny składnik]; napoje na bazie kawy zawierające lody (affogato); czekolada; gorąca czekolada; nadziewana czekolada; pralinki; praliny wytworzone z czekolady; praliny z płynnym nadzieniem; czekolada pitna; wyroby czekoladowe do dekoracji ciast; czekoladowe napoje spożywcze nie na bazie produktów mlecznych lub warzyw; czekoladowa kawa; czekolada w proszku; czekolada mleczna; czekolada bezmleczna; czarna herbata w proszku; chińska herbata z kolcowoju [gugijacha]; cappuccino; biała herbata; azjatycka herbata morelowa [maesilcha]; ciasta lodowe; desery lodowe; desery z warstwą lodów, owoców i bitej śmietany [parfait]; lodowe wyroby cukiernicze; napoje mrożone na bazie czekolady; napoje mrożone na bazie kawy; tort lodowy; churros [hiszpańskie pączki]; chrupiące ciastka z kremem (profiterole); chińskie ciasteczka księżycowe; bułki chrupiące; brownie [ciastka czekoladowe]; biroszki (drożdżowe bułeczki); biszkopty parzone (fagao); bezy; batony z orzechów w karmelu; ciasta czekoladowe; ciasta mrożone; ciasta na bazie pomarańcz; ciasta [słodkie lub słone]; ciasta w polewie czekoladowej; ciasta wegańskie; ciasta z bakaliami; ciasta z cukierkami; ciasta z dyni; ciasta z kremem; ciasta z melasą; ciasteczka maślane; ciasto migdałowe; ciasto kruche; ciasto francuskie; ciastka owsiane spożywcze; ciastka migdałowe; gotowe babeczki vol-au-vent z ciasta francuskiego; eklerki; creme brulees [przypalony krem]; cienkie ciasto bazowe do tart; ciasto o przedłużonej trwałości; ciasto na słodkie wypieki; ciasto na bozie jaj; holenderski piernik imbirowy (taai taai); herbatniki zbożowe do spożycia przez ludzi; lukrowane ciasta z owocami; lukrowane biszkopty; kruche ciastka maślane z polewą czekoladową; kandyzowane ciastko z prażonego ryżu; jadalne wafle; lukrowane ciasto; muszelki z ciasta; mrożone płaty ciasta; mrożone ciasta jogurtowe; piernik; pierniczki; pasty czekoladowe; pączki; nieupieczone ciasto bez nadzienia; napoleonki; rurki waflowe [ciastka]; precle polane czekoladą; podłużne biszkopty [ciastka]; suchary; słodkie herbatniki do spożycia przez ludzi; słodkie bułeczki typu muffin; serniki; słodkie drożdżowe bułki duńskie; wafelki w polewie czekoladowej; wafelki do lodów (w kształcie stożka); torty truskawkowe; szarlotka; wiedeńskie wypieki; warzywa w cieście; desery czekoladowe; espresso; gotowa kawa i napoje na bazie kawy; gotowe kakao i napoje na bazie kakao; herbata bezteinowa; herbata chai; herbata cytrusowa z owocu yuzu; herbata chryzantemowa (gukhwacha); herbata nienaturalna; herbata mrożona; herbata miętowa; herbata lipowa; herbata lapsang souchong; herbata imbirowa; herbata earl grey; herbata do zaparzania; herbata darjeeling [indyjska czarna herbata z prowincji darjeeling]; herbata w torebkach; herbata tie guan yin; herbata szałwiowa; nielecznicza herbata sypka; herbata sfermentowana; herbata rozpuszczalna; herbato rooibos; herbata paczkowana [inna niż do celów leczniczych]; herbata owocowa [inna niż do celów medycznych]; herbata o smoku pomarańczowym [inna niż do celów leczniczych]; herbata oolong; herbata o smaku jabłka [inna niż do celów leczniczych]; herbata ze słonych sproszkowanych wodorostów (kombu-cha); herbata z źeń-szenia [insamcha]; herbata z rumianku; herbata z rozmarynu; herbata z prażonego ryżu brązowego [genmaicha]; herbata z prażonego jęczmienia [mugi-cha]; herbata z kwiatu lipy; herbata z korzenia łopianu (wooungcha); herbata z eleuterokoku [ogapicha]; herbata z dzikiej róży; herbata z czerwonego żeń-szenia; herbata z białego lotosu (baengnyeoncha); herbata zielona; herbaty aromatyzowane [inne niż do celów leczniczych]; herbaty o smaku cytryny (nielecznicze); herbaty owocowe; herbaty ziołowe, inne niż do celów leczniczych; japońska zielona herbata; jęczmień do użytku jako substytut kawy; kakao; kawa w formie parzonej; kawa w formie mielonej; kawa słodowa; kawo rozpuszczalna; kawa niepalona; kawa nienaturalna; kawa mielona; kawa liofilizowano; kawa bezkofeinowa; kawa aromatyzowana; kapsułki z kawą; kapsułki z herbatą; kawa w postaci całych ziaren; kombucha; koncentraty kawy; kwiaty i liście jako substytuty herbaty; mate [herbata]; mieszaniny cykorii do stosowania jako substytuty kawy; mieszanki do przyrządzania mrożonej herbaty w proszku; mieszanki kakaowe; mieszanki kawowe; mieszanki herbat; napoje kakaowe z mlekiem; napoje kawowe; napoje czekoladowe z mlekiem; napoje czekoladowe; napary ziołowe; nadzienia no bazie kawy; mrożone napoje [frappe]; mrożona kawa; mieszanki kawy słodowej i kakao; napoje kawowe z mlekiem; napoje na bazie herbaty z owocowymi dodatkami smakowymi; kawy; napoje składające się głównie z kawy; napoje składające się głównie z kakao; napoje składające się głównie z czekolady; napoje sporządzane z kawy; napoje sporządzone ż czekolady; nielecznicze napoje herbaciane; nielecznicze herbaty zawierające liście żurawiny; napoje zawierające kakao; napoje zawierające czekoladę; napoje sporządzone z herbaty; syropy czekoladowe do przygotowywania napojów na bazie czekolady; substytuty kawy i herbaty; rozpuszczalny proszek do przyrządzania herbaty [inny niż do celów medycznych]; rozpuszczalne kakao w proszku; preparaty ziołowe do sporządzania napojów; preparaty z kakao; preparaty z cykorii do stosowania jako substytuty kawy; preparaty w proszku zawierające kakao do sporządzania napojów; preparaty roślinne zastępujące kawę; preparaty na bazie kakao; zielona herbata w proszku; ziarno kawy; yuja-cha [koreańska herbata miodowo-cytrusowa]; yerba mate; wyroby z kakao; wyciągi z herbaty; wyciągi kawowe do stosowania jako substytuty kawy; torebki z kawą; torebki herbaty do przyrządzania herbaty nieleczniczej. Znak z wcześniejszym pierwszeństwem DD DESEO został przeznaczony do oznaczania towarów z klasy 30 tj. Kawa, herbata, kakao i namiastki tych towarów; Żywność na bazie kakao; Ziarna przetworzone, skrobia i wyroby z tych towarów, preparaty do pieczenia i drożdże; Zboża; Polenta; Drożdże; Wafelki; Makarony; Suche i świeże makarony, kluski i pierogi; Suszony makaron; Makaron pełnoziarnisty; Zakwas chlebowy; Ciasto na ciastka [kruche]; Makarony zawierające jaja; Ryż; Sosy do ryżu; Produkty żywnościowe z ryżu; Artykuły spożywcze ze zbóż; Zboża stosowane do produkcji makaronów; Krakersy z preparatów zbożowych; Batony zbożowe i energetyczne; Herbatniki [słodkie lub słone]; Herbatniki zbożowe do spożycia przez łudzi; Batoniki zawierające mieszankę ziaren, orzechów i suszonych owoców [wyroby cukierniczej; Wypieki, wyroby cukiernicze, czekolada i desery; Czekoladki; Trufle [wyroby cukiernicze]; Babki Panettone; Lód, lody spożywcze, mrożone jogurty i sorbety; Cukry, naturalne słodziki, polewy cukiernicze i nadzienia, produkty pszczele; Sól, przyprawy i dodatki smakowe; Kapary; Przyprawy spożywcze; Sosy [przyprawy]; Majonez; Przyprawy do makaronu na bazie warzyw; Musztarda; Ocet; Szafran [przyprawa]; Przekąski słone na bazie mąki; Preparaty do sporządzania sosów; Suchary; Tarty (z owocami). W następstwie przeprowadzonej analizy organ ocenił, że towary z klasy 30 są identyczne, gdyż w wykazach przeciwstawionych znaków występują terminy o takim samym zakresie pojęciowym, chociaż posiadające podobne, a nie literalnie identyczne brzmienie oraz terminy identyczne. Organ wskazał, że towary znaku spornego można podzielić na cztery grupy: 1) wyroby cukiernicze (różne rodzaje tj. ciastka, ciasta, torty, lody desery), 2) kawa (różne rodzaje) i substytuty kawy, 3) herbata (różne rodzaje) i substytuty herbaty, 4) kakao i napoje na bazie kakao i czekolady (różne rodzaje). Organ dokonał następnie dokładnego rozdziału towarów znaku spornego do poszczególnych grup. UP wskazał dalej, że w przypadku znaku wcześniejszego sytuacja przedstawia się podobnie, z tym, że wykaz znaku wcześniejszy jest mniej obszerny i obejmuje w większości terminy ogólne tj. wyroby cukiernicze, kawa, herbata, kakao i napoje na bazie tych towarów. W obrębie terminów znaku wcześniejszego organ wyróżnił następujące grupy: 1) wyroby cukiernicze, 2) kawa (różne rodzaje) i substytuty kawy, 3) herbata (różne rodzaje) i substytuty herbaty, 4) kakao i napoje na bazie kakao i czekolady (różne rodzaje). UP uznał, że z przedstawionego zestawienia widać, że w wykazie znaku wcześniejszego użyto terminów ogólnych obejmujących swoim zakresem szczegółowe terminy występujące w wykazie znaku spornego, i jest to okoliczność decydująca o identyczności porównywanych towarów. Zdaniem UP dalej, sporny znak DESEO Patisserie & Chocolaterie jest wysoce podobny do przeciwstawionego znaku towarowego, tj. słowno-graficznego DD DESEO. Słabe dostrzegalne różnice sprowadzają się do zastosowanych w znakach dodatkowych elementów słownych o charakterze opisowym jak zestawienie Patisserie & Chocolaterie lub mało widocznych i bardziej odbieranych jako grafika elementu słownego DD. Sposób prezentacji oznaczeń w rzeczywistości nasuwa jednak spostrzeżenie, że w obu znakach zastosowano wspólny fantazyjny element słowny DESEO, zapisany czcionką o takim samym kroju z zastosowaniem szerszego odstępu pomiędzy literami D, E, S, E, O, zasadniczo w takich samych proporcjach. UP wskazał, że w zakresie warstwy słownej zestawienie oznaczeń przedstawia się następująco: 1) znak sporny DESEO Patisserie & Chocolaterie, 2) znak wcześniejszy DD DESEO. Zdaniem organu w przedstawionym zestawieniu na pierwsze miejsce wysuwa się element słowny DESEO, również w znaku wcześniejszym ponieważ powielenie litery "D" w tym znaku nie wpływa na to jak oznaczenie zostanie odczytane, ponieważ zasadniczo zostanie odczytane w ten sam sposób. Oprócz tego dla oceny podobieństwa znaczenie mieć będzie fakt, że dla odbiorcy decydujące znaczenie ma zawsze początek oznaczeń. Odbiorca kieruje zwykle swą uwagę ku początkowej części słów znaku towarowego. Brzmienie porównywanych znaków, zdaniem organu, będzie również wysoce podobne, a różnica zlokalizowana w dalszej części oznaczenia również nie zniweluje tego podobieństwa w stopniu wystarczającym. UP stwierdził następnie, że w warstwie znaczeniowej porównywane znaki będą wywierały podobne wrażenie, gdyż element odróżniający DESEO jest elementem fantazyjnym i nie ma konkretnego znaczenia semantycznego w języku polskim, nawet jeśli posiada znaczenie w języku hiszpańskim dla polskich odbiorców pozostaje oznaczeniem fantazyjnym. Dodatkowe elementy słowne w znaku spornym Patisserie & Chocolaterie mają charakter opisowy (oznaczając; cukiernię i fabrykę czekolady) i ich znaczenie postrzegane będzie jednoznacznie. Elementy słowne tworzące to zestawienie pochodzą co prawda z języka francuskiego jednak zaliczyć je należy do elementów słownych na tyle powszechnie występujących w obrocie w kontekście tego sektora rynku, że zostaną z łatwością ocenione nawet przez odbiorców nie posługujących się językiem polskim jako posiadające konkretne znaczenie i pozostające w konkretnym związku z towarami z klasy 30. W płaszczyźnie wizualnej, jak wskazał organ, w znaku spornym widoczny jest element graficzny, jednak dopiero unaocznienie przedstawione przez Zgłaszającego podpowiada interpretację, zgodnie z którą jest to miska z trzepaczką lub mieszadełkiem. Odbiorca może jednak potraktować również ten element jako abstrakcyjny. Z kolei w znaku wcześniejszym element graficzny stanowi koło (wypełnione kolorem czarnym) z wpisanym zestawieniem liter DD odwróconych przednią ścianą wobec siebie. W ocenie UP zastosowane elementy graficzne nie stanowią elementów bardziej istotnych i dominujących w znakach przeciwstawionych. To element słowny zapisany zresztą w tożsamy sposób jest postrzegany jako pierwszy i najważniejszy element. Organ stwierdził, że porównywane znaki z uwagi na identyczność samego fantazyjnego zresztą słowa DESEO, co potęguje ryzyko konfuzji, przy niewielkich różnicach w warstwie graficznej znaków i zasadniczo opisowym charakterze pozostałych użytych elementów w znaku spornym sprawia, że posiadają niemal identyczne znaczenie w zakresie fantazyjnego dla odbiorców słowa DESEO. W efekcie znaczeniowo porównywane znaki mogą wywołać skojarzenie sugerujące, że jest to pewna odmiana znaku z grupy DESEO. Zważywszy na powyższe argumenty UP uznał sporny znak DESEO Patisserie & Chocolaterie za wysoce podobny do wcześniejszego znaku towarowego DD DESEO. Oceniając ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd UP wskazał, że porównywane oznaczenia postrzegane jako całość wykazują tak wiele cech wspólnych na tle płaszczyzn - fonetycznej, znaczeniowej i wizualnej, że istniejące różnice pomiędzy nimi są w sposób oczywisty niewystarczające dla zapewnienia właściwego odróżnienia pochodzenia oznaczanych nimi towarów. UP uznał, że porównywane znaki oceniane jako całość są w takim stopniu podobne, że istnieje niebezpieczeństwo wprowadzenia odbiorców w błąd, co do pochodzenia wskazanego zakresu usług. Pojawienie się w obrocie zgłoszonego znaku bardzo podobnego do oznaczenia, które charakteryzuje już jeden podmiot na rynku, może sugerować, że jest to odmiana znaku wcześniejszego i pochodzi on od tego samego podmiotu gospodarczego. UP stwierdził, że w niniejszej sprawie są spełnione kumulatywnie wszystkie przesłanki, wynikające z art. 1321 ust. 1 pkt 3 P.w.p., wskazanego jako podstawa prawna sprzeciwu. Pismem z 6 grudnia 2021 r. Skarżący, reprezentowany przez adwokata, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję UP z 29 października 2021 r., zaskarżając ją w całości i wnosząc o jej uchylenie w całości oraz o zasądzenie od organu na rzecz Skarżącego zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm prawem przepisanych. Zaskarżonej decyzji Skarżący zarzucił naruszenie: 1) art. 252 P.w.p. w zw. z art 7, art. 77 § 1 i art. 80 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (dalej: "K.p.a."), polegające na dokonaniu tendencyjnej, wybiórczej, nieprawidłowej, sprzecznej z zasadami logiki oraz dowolnej oceny materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie, skutkującej błędnym ustaleniem, iż w sprawie zaszły przesłanki skutkujące koniecznością uznania wniesionego sprzeciwu za zasadny, w sytuacji której znak towarowy objęty przedmiotowym sprzeciwem nie narusza regulacji oraz wymogów objętych P.w.p., 2) art 252 P.w.p. w zw. z art 7, art. 8, art. 77 § 1 K.p.a., polegające na niepodjęciu przez organ czynności dowodowych niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, tj. zaniechania wszechstronnego zbadania kwestii podobieństwa towarów objętych oznaczeniami stron w szczególności na polach ich warunków produkcyjnych i dystrybucyjnych (technika produkcji, dokładne miejsca sprzedaży, cena) w sytuacji, w której przy ustalaniu podobieństwa towarów organ winien wziąć pod uwagę wszelkie te kryteria składające się na szeroko rozumiany związek techniczny i ekonomiczny obu spornych oznaczeń, 3) art. 15219 ust 1 w zw. z art. 252 P.w.p. w zw. z art. 8, art 10 § 1 K.p.a., polegające na uniemożliwieniu Skarżącemu czynnego udziału w każdym stadium niniejszego postępowania przejawiające się w niedoręczeniu Skarżącemu informacji o możliwości ugodowego rozstrzygnięcia sporu z uwagi na fakt. iż przesyłka doręczona pełnomocnikowi Skarżącego 11 grudnia 2019 r. zawierała wyłącznie sam egzemplarz odpisu sprzeciwu Uczestnika bez informacji o dalszej procedurze działania w sprawie, co w sposób bezkrytyczny – mimo licznych wezwań/próśb zawartych w pismach/wiadomościach mailowych kierowanych przez Skarżącego do organu - nie zostało skorygowane, czego konsekwencją była w gruncie rzeczy niemożność ugodowego zakończenia niniejszej sprawy, 4) art. 1321 ust. 1 pkt 3 P.w.p., polegające na jego niewłaściwym zastosowaniu i nieudzieleniu prawa ochronnego na wnioskowany przez Skarżącego znak towarowy (i uznanie wniesionego sprzeciwu Uczestnika w całości) z uwagi na błędne uznanie, iż przedmiotowe oznaczenie jest identyczne lub podobne do znaku towarowego, na który udzielono prawa ochronnego z wcześniejszym pierwszeństwem na rzecz Uczestnika, towary objęte obydwoma oznaczeniami są identyczne lub podobnych oraz, że w związku z tym zachodzi ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd z uwagi na istniejące ryzyko skojarzenia znaku zgłoszonego ze znakiem wcześniejszym - w sytuacji, w której znak towarowy objęty przedmiotowym sprzeciwem: (i) nie jest identyczny/podobny do istniejącego oznaczenia stanowiącego przedmiot ochrony, (ii) nie dotyczy towarów identycznych/podobnych, a w szczególności (iii) nie wprowadza odbiorców błąd, 5) art 15221 P.w.p., polegające na wydaniu decyzji w przedmiocie uznania sprzeciwu Uczestnika w całości, w warunkach naruszenia przepisów prawa procesowego oraz obrazy prawa materialnego. Skarżący wniósł również na podstawie art 106 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329, dalej: "P.p.s.a."), o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z dokumentu załączonego do skargi tj. wydruku korespondencji mailowej prowadzonej przez pełnomocnika Skarżącego, a organem, celem wykazania faktów: doręczenia pełnomocnikowi Skarżącego 11 grudnia 2019 r., przesyłki zawierającej wyłącznie sam egzemplarz odpisu sprzeciwu bez informacji o dalszej procedurze działania w sprawie, bezskutecznych prób pełnomocnika Skarżącego uzyskania od organu informacji zawiadomienia o możliwości zawarcia ugody w niniejszej sprawie. W uzasadnieniu skargi Skarżący przedstawił obszerną argumentację popierającą zarzuty skargi, podnosząc m.in., że UP swoje ustalenia faktyczne poczynił w zdecydowanej mierze na powieleniu argumentacji przedstawionej przez Uczestnika, nie skupiając się na realiach polskiego rynku cukierniczego a tym samym nie - zwracając uwagi na rzeczywiste funkcjonowanie obu podmiotów (Skarżącego i Uczestnika) w obrocie gospodarczym. Zdaniem Skarżącego, wbrew stanowisku wynikającemu z uzasadnienia zaskarżonej decyzji przedmiotowe znaki towarowe stron nie tworzą podobnych oznaczeń, nie obejmują identycznych towarów, jak również zastrzeżone nimi towary nie mają tych samych odbiorców. W ocenie Skarżącego, organ zaniechał również wszechstronnego zbadania kwestii podobieństwa towarów objętych spornymi oznaczeniami w szczególności na polach ich warunków produkcyjnych i dystrybucyjnych (technika produkcji, dokładne miejsca sprzedaży, cena) w sytuacji której przy ustalaniu podobieństwa towarów organ winien wziąć pod uwagę wszelkie te kryteria składające się na szeroko rozumiany związek techniczny i ekonomiczny obu spornych oznaczeń. Skarżący podniósł, że od początku postępowania wskazuje, iż towary z obu oznaczeń występują w odmiennych miejscach sprzedaży: towary Skarżącego wyłącznie w rzemieślniczych "butikowych" cukierniach, zaś towary Uczestnika w sklepach, marketach, na stacjach benzynowych. Inna jest też technika produkcji niniejszych towarów – (i) towary sygnowane marką DESEO Patisserie & Chocolaterie zmieniają sią w zależności od pory roku, zaś przy ich produkcji firma stosuje najnowsze technologie cukiernicze - w tym m.in. druk 3D - dążąc do wytwarzania zindywidualizowanych ręcznie wykonanych produktów zaskakującymi zarówno smakiem, połączeniami składników, jak i wyglądem, (ii) towary objęte znakiem DD Deseo produkowane są na skalę masową w sposób tradycyjny, fabryczny. Skarżący wskazał, iż wyroby produkowane przez niego nie realizują niezbędnych, fundamentalnych potrzeb konsumenta, nie służą do zaspokajania żywotnych potrzeb. W ocenie Skarżącego jego towary są towarami luksusowymi, a co za tym idzie, ich cena jest zdecydowanie wyższa (jedna sztuka ciastka - ok. 20 zł, tortu - ok. 150-200 zł) aniżeli produktów powszechnie dostępnych oferowanych przez Uczestnika (cale opakowanie ciastek - ok. 15-25 zł). Konsekwencją powyższego jest skierowanie towarów objętych przedmiotowymi oznaczeniami do innych grup docelowych odbiorców. Towary sygnowane marką DESEO Patisserie & Chocolaterie nie są towarami kupowanymi automatycznie i bez zastanowienia - potwierdzają to już same pola ich dystrybucji tj. wyłącznie w butikowych cukierniach prowadzonych przez Skarżącego. Towary te kupowane są nadto w ściśle określonych okolicznościach nie celem zaspokojenia swoich żywotnych potrzeb, tylko zaś na specjalne okazje, okoliczności (np. śluby, bankiety) a więc ich zakup dokonywany jest po uprzednim dokładnym przemyśleniu. Zdaniem Skarżącego, organ w sposób całkowicie nieuprawniony przeszedł do porządku dziennego nad faktem zbudowania przez Skarżącego renomy wnioskowanego oznaczenia DESEO Patisserie & Chocolaterie. Skarżący podniósł, że złożył szereg dowodów potwierdzających renomę znaku DESEO Patisserie & Chocolaterie – nie zostały one jednak wzięte pod uwagę przy rozstrzygnięciu niniejszej sprawy przez organ. Skarżący dodał, że sformułowanie Patisserie & Chocolaterie (oznaczające z języka francuskiego "Ciasto i Czekolada"), a nie słowo DESEO ma w obu spornych znakach odróżniający charakter - ze względu na powszechność tego ostatniego słowa w szeregu innych znaków towarowych, czy też oznaczeń samych przedsiębiorców działających nie tylko branży cukierniczej, ale również na innych rynkach. Przypadków użycia przez innych przedsiębiorców w znakach towarowych oraz firm słowa DESEO są dziesiątki. Fakt ten wskazuje wyraźnie, że dla konsumentów słowo DESEO użyte, w znaku nie ma charakteru odróżniającego. Skarżący podniósł również, że 9 grudnia 2019 r. organ skierował do Skarżącego przesyłkę zawierającą jedynie sam odpisu sprzeciwu Uczestnika bez jakiejkolwiek informacji o dalszej procedurze działania w sprawie - w tym o otwarciu tzw. okresu ugodowego. Przesyłka ta została doręczona 11 grudnia 2019 r. Pełnomocnik Skarżącego podejmował liczne próby uzyskania niniejszej informacji - zarówno drogą telefoniczną, mailową oraz tradycyjną korespondencyjną (wniosek z 3 marca 2020 r.). Wszystkie jednak były bezskuteczne - mimo telefonicznej sugestii uzyskanej w Centrum Informacji, przedstawiciele organu bezpośrednio zajmujący się sprawą przez okres wielu tygodni nie reagowali na kierowane wiadomości - odpowiadając po miesiącu przesyłając ponownie skan samego odpisu Uczestnika, nie wskazując czy kierowana korespondencja zawierała niniejszą informację. W odpowiedzi na skargę UP wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji, również Uczestnik wniósł w swoim piśmie procesowym o oddalenie skargi przedstawiając swoją argumentację zgodną z argumentacją organu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Sąd stwierdził, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa w sposób uzasadniający jej uchylenie. W przedmiotowej sprawie UP uznał za zasadny w całości sprzeciw wniesiony przez Wnoszącego sprzeciw, wobec zgłoszenia znaku towarowego słowno-graficznego DESEO Patisserie & Chocolaterie dokonanego przez Zgłaszającego, dochodząc do wniosku, że w sprawie wystąpiła względna przeszkoda rejestracji znaku towarowego, o której mowa w art. 1321 ust. 1 pkt 3 P.w.p. Zgodnie z tym przepisem, po rozpatrzeniu sprzeciwu, o którym mowa w art. 1526a ust. 1 lub art. 15217 ust. 1, uznanego za zasadny nie udziela się prawa ochronnego na znak towarowy identyczny lub podobny do znaku towarowego, na który udzielono prawa ochronnego z wcześniejszym pierwszeństwem na rzecz innej osoby dla towarów identycznych lub podobnych, jeżeli zachodzi ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd, które obejmuje, w szczególności ryzyko skojarzenia znaku zgłoszonego ze znakiem wcześniejszym. Powyższy przepis stanowi powtórzenie wcześniejszej regulacji zawartej w art. 132 ust. 2 pkt 2 P.w.p., dlatego aktualne pozostają poglądy prawne orzecznictwa i doktryny odnoszące się do poprzednio obowiązującego art. 132 ust. 2 pkt 2 P.w.p. Cyt. przepis stanowi względną przeszkodę udzielenia prawa ochronnego mającą na celu ochronę obrotu gospodarczego (w tym interesów uprawnionych przedsiębiorców) przed możliwością wywołania błędu co do pochodzenia towaru (usługi). Podstawową funkcją znaku towarowego jest funkcja oznaczenia pochodzenia towaru (usługi), czyli funkcja odróżniania. Znak wskazuje, że towar nim opatrzony pochodzi z przedsiębiorstwa osoby używającej tego znaku albo z innych przedsiębiorstw związanych z nim organizacyjnie, gospodarczo lub prawnie w sposób, który ma wpływ na powstanie lub zbyt towarów (usług) ze znakiem. W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że przystępując do porównania znaków towarowych należy najpierw ocenić podobieństwo lub identyczność towarów (usług) do oznaczania których służą znaki. Dopiero przesądzenie o jednorodzajowości towarów (usług) implikuje konieczność dokonania porównania oznaczeń. Z kolei ustalenie ryzyka błędu co do źródła pochodzenia towarów i/lub usług będzie polegało na określeniu wypadkowej identyczności (podobieństwa) towarów i/lub usług oznaczanych przeciwstawionymi znakami towarowymi oraz identyczności (podobieństwa) samych oznaczeń (wyrok WSA w Warszawie z dnia 16 stycznia 2009 r., sygn. akt 1671/08, LEX nr 510739). Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd zakłada jednoczesne istnienie identyczności lub podobieństwa pomiędzy znakiem zgłaszanym a znakiem wcześniejszym oraz identyczność lub podobieństwo pomiędzy towarami i usługami, dla których dokonuje się zgłoszenia, a tymi, dla których zarejestrowany został wcześniejszy znak towarowy. Przesłanki te powinny być spełnione kumulatywnie (tak m.in. /w:/ wyrok Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości z dnia 12 października 2004 r. w sprawie C-106/03 P, Vedial v. OHIM, Rec. s. I-9573, pkt 51). Przy ocenie jednorodzajowości towarów/usług stosuje się różnorakie kryteria, takie jak przeznaczenie towarów (usług), zasadę działania, krąg odbiorców, do których są skierowane towary (usługi), sposób działania, sposób sprzedaży (dystrybucji) towarów (usług), czas użytkowania, pomocniczo wygląd towarów. W przedmiotowej sprawie porównywane są słowno-graficzne znaki towarowe: zgłoszony 17 maja 2019 r. DESEO Patisserie & Chocolaterie oraz unijny, przeciwstawiony DD DESEO, z pierwszeństwem od 27 lipca 2015 r. W ocenie Sądu, UP dokonał prawidłowej analizy podobieństwa towarów, do których oznaczania przeznaczony jest sporny znak towarowy oraz przeciwstawiony znak towarowy. Oba znaki towarowe przeznaczone są do oznaczania towarów z klasy 30, których listy Sąd przytoczył w części historycznej uzasadnienia. Ze względu na obszerny katalog tych towarów, zwłaszcza towarów z listy spornego znaku towarowego, Sąd nie będzie powtarzał szczegółowego wyliczenia. Wystarczy wskazać, że UP prawidłowo pogrupował towary z list spornego oraz przeciwstawionego znaku towarowego podnosząc, że towary te obejmują: 1) wyroby cukiernicze, 2) kawa (różne rodzaje) i substytuty kawy, 3) herbata (różne rodzaje) i substytuty herbaty, 4) kakao i napoje na bazie kakao i czekolady (różne rodzaje). Powyższe grupowanie, jak i szczegółowa analiza list towarów objętych porównywanymi znakami, potwierdza prawidłowość stwierdzenia UP, że w wykazie znaku wcześniejszego użyto terminów ogólnych obejmujących swoim zakresem szczegółowe terminy występujące w wykazie znaku spornego, co wskazuje na identyczność porównywanych towarów. Organ prawidłowo wskazał, że towary zgłoszonego znaku towarowego należą do szerszej kategorii towarów, do których oznaczania przeznaczony jest przeciwstawiony znak towarowy. Wyjaśnienie wymaga, że jak to zostało już wskazane, przy ocenie jednorodzajowości towarów stosuje się różnorakie kryteria, takie jak przeznaczenie towarów, zasadę działania, krąg odbiorców, do których są skierowane towary, sposób działania, sposób sprzedaży (dystrybucji) towarów, czas użytkowania, pomocniczo wygląd towarów , przy czym dokonuje się tego w odniesieniu do wykazu towarów wskazanych w rejestrze znaków towarowych, nie bierze się natomiast pod uwagę towarów, do których oznaczania są w rzeczywistości znaki towarowe wykorzystywane. Dlatego też nie można uznać za skuteczną argumentację Skarżącego o technice produkcyjnej towarów produkowanych przez Skarżącego, dokładnych miejscach ich sprzedaży oraz ich cenach. Sprzedaż przez Skarżącego towarów z katalogu towarów objętych ochroną spornego znaku towarowego w rzemieślniczych "butikowych" cukierniach, produkowanymi najnowszymi technologiami cukierniczymi, wyróżniających się ceną, nie wyklucza sprzedaży przez Skarżącego towarów z tego katalogu w sklepach, marketach, na stacjach benzynowych, produkowanych inną techniką w innej cenie. Ocena podobieństwa towarów porównywanych znaków towarowych, jak i zresztą samych oznaczeń ma wobec tego charakter abstrakcyjny w odniesieniu do towarów wymienionych w wykazie towarów objętych ochroną znaku towarowego, nie konkretny, odnoszący się do specyfiki faktycznej działalności stron postępowania na rynku w branży cukierniczej. Z tego powodu Sąd uznał za niezasadny zarzut skargi dotyczący naruszenia przez UP art 252 P.w.p. w zw. z art 7, art. 8, art. 77 § 1 K.p.a., polegającego na zaniechaniu wszechstronnego zbadania kwestii podobieństwa towarów objętych oznaczeniami stron w szczególności na polach ich warunków produkcyjnych i dystrybucyjnych (technika produkcji, dokładne miejsca sprzedaży, cena). UP prawidłowo także określił relewantny krąg odbiorców usług objętych zgłoszonym znakiem towarowym, wskazując, że jest to ogół społeczeństwa, obejmujący krąg konsumentów z różnych grup społecznych i wiekowych, jednak w miarę dobrze poinformowanych rozważnych i uważnych, wykazujących średni poziom uwagi z uwagi na to, że towary z klasy 30 (artykuły spożywcze) w przeważającym zakresie stanowią przedmiot codziennych zakupów niekiedy dokonywanych bez większego zastanowienia i pogłębionej analizy. UP słusznie zauważył, że w odniesieniu do części towarów poziom uwagi odbiorcy może być wyższy jeśli są to produkty kupowane w związku ze szczególnymi wydarzeniami takimi jak uroczystości okolicznościowe, dlatego poziom uwagi przeciętnego odbiorcy towarów z klasy 30 będzie się wahać od średniego (w przeważającym zakresie) do wyższego. Sąd uznał, że UP dokonał również prawidłowej analizy porównawczej samych oznaczeń, dochodząc do właściwych wniosków o ich wysokim podobieństwie graniczącym z identycznością na płaszczyźnie wizualnej oraz znaczeniowej i o identyczności na płaszczyźnie fonetycznej. Organ słusznie uznał, że w warstwie fonetycznej, zestawienie słownych elementów porównywanych znaków towarowych: DESEO Patisserie & Chocolaterie w znaku spornym i DD DESEO w znaku przeciwstawionym, na pierwsze miejsce wysuwa się element DESEO. Sąd zgadza się ze stanowiskiem organu, że element DD we wcześniejszym znaku towarowym znacząco nie wpłynie na sposób odczytania i fonicznego odbioru słownego elementu DESEO. Słowne elementy Patisserie & Chocolaterie w zgłoszonym znaku towarowym, mają natomiast opisowy charakter, gdyż ich znaczenie, co prawda z języka francuskiego, będzie jednak w przedmiotowej branży jednoznaczne – cukiernia i fabryka czekolady. Nie mają więc odróżniającego charakteru. W zakresie zatem elementu odróżniającego i dominującego DESEO dochodzi do zbieżności w obu znakach towarowych przesądzającej o ich identyczności w warstwie fonetycznej. W warstwie wizualnej, UP prawidłowo wskazał, że elementy graficzne w obu porównywanych znakach towarowych zostały zlokalizowane nad centralnie usytuowanym i wyraźnie wyeksponowanym w obu znakach elementem słownym DESEO. Organ słusznie uznał, że ma on charakter odróżniający i dominujący w obu oznaczeniach. UP prawidłowo zauważył, że element graficzny w postaci czarnego koła z literami w środku DD jednak zwróconymi do siebie przednią ścianą, w znaku wcześniejszym nie wyróżnia się ponad słowny, dominujący element DESEO. Podobnie jest w znaku zgłoszonym, w którym element graficzny umieszczony nad słownym elementem DESEO, nie stanowi elementu istotniejszego od słownego elementu. UP słusznie stwierdził, że element graficzny w spornym znaku towarowym może być potraktowany jako fantazyjny, gdyż interpretacja, na którą wskazuje Skarżący, że ten element graficzny obrazuje miskę z umieszczoną w niej trzepaczką, czy mieszadełkiem, istotnie nie jest czytelna. Należy więc zgodzić się z organem, że to słowne elementy DESEO umieszczone w centralnym miejscu i w widoczny sposób wyeksponowane dużą czcionką (słowne, nie rzucające się w oczy elementy Patisserie & Chocolaterie w spornym oznaczeniu, znajdują się pod elementem DESEO i są napisane znacznie mniejszą czcionka), stanowią dominujący i odróżniający element obu znaków towarowych, a ze względu na tożsamy ich zapis niemal identyczną czcionką, stanowią o graniczącym z identycznością podobieństwie porównywanych oznaczeń w warstwie wizualnej. UP słusznie również uznał, że ze względu na fantazyjny, dla polskiego odbiorcy, charakter dominującego i odróżniającego w obu oznaczeniach elementu słownego DESEO, w warstwie znaczeniowej również występuje podobieństwo graniczące z identycznością. W ocenie Sądu UP przeprowadził wnikliwą analizę podobieństwa porównywanych znaków rozpatrując ich elementy podobne oraz różnice. Na tej podstawie doszedł do prawidłowego zdaniem Sądu wniosku, że różnice w porównywanych znakach nie wyeliminowały podobieństwa tych znaków. Sąd stwierdza, że organ prawidłowo również ocenił w niniejszej sprawie ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd co do źródła pochodzenia towarów oznaczonych zgłoszonym znakiem towarowym. Ryzyko to wynika z faktu, że porównywane znaki są podobne, przeznaczone są do oznaczania towarów identycznych, skierowanych do tego samego kręgu odbiorców. Przeciętny obiorca spotyka się zatem z tymi znakami na tym samym rynku obejmującym towary z klasy 30, identyczne dla ochrony obu porównywanych znaków towarowych. Wobec tego, jak słusznie wskazał UP, konsument spotykając się z oznaczeniami przedsiębiorców w tym segmencie rynku spotyka się z porównywanymi, podobnymi oznaczeniami używanymi do oznaczania identycznych towarów, co może odbiorcę tak oznaczonych towarów wprowadzić w błąd co do źródła pochodzenia tych towarów. Podkreślenia wymaga, że prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd zakłada jednoczesne istnienie identyczności lub podobieństwa pomiędzy znakiem zgłaszanym a znakiem wcześniejszym oraz identyczność lub podobieństwo pomiędzy towarami i usługami, dla których dokonuje się zgłoszenia, a tymi, dla których zarejestrowany został wcześniejszy znak towarowy. Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd istnieje, jeżeli odbiorcy, których poziom uwagi, jak prawidłowo w niniejszej sprawie uznał UP, jest na poziomie od średniego do wyższego, mogliby uznać, że dane towary lub usługi pochodzą z tego samego przedsiębiorstwa lub ewentualnie z przedsiębiorstw powiązanych gospodarczo. W orzecznictwie Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości podkreśla się, iż istnienie prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd odbiorców podlega całościowej ocenie, przy uwzględnieniu wszystkich czynników istotnych w danym przypadku ( wyrok z dnia 11 listopada 1997 r. w sprawie C-251/95 SABEL oraz wyrok z dnia 22 czerwca 2000 r. w sprawie C-425/98 Marca Mode). Całościową ocenę prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd w zakresie, w jakim dotyczy ona wizualnego, fonetycznego lub koncepcyjnego podobieństwa spornych znaków, należy zatem oprzeć na wywieranym przez nie całościowym wrażeniu, przy uwzględnieniu w szczególności ich elementów odróżniających i dominujących. Przeciętny konsument postrzega zwykle znak towarowy jako całość i nie dokonuje analizy jego poszczególnych detali. Z tych względów Sąd zgadza się z UP, że pojawienie się w obrocie zgłoszonego znaku bardzo podobnego do oznaczenia, które charakteryzuje już jeden podmiot na rynku, może sugerować, że jest to odmiana znaku wcześniejszego i pochodzi on od tego samego podmiotu gospodarczego. W tym stanie rzeczy UP prawidłowo stwierdził, że w niniejszej sprawie zostały spełnione kumulatywnie przesłanki z art. 1321 ust. 1 pkt 3 P.w.p., i uznał sprzeciw oparty na tej przesłance w całości, co oznacza, że niezasadny jest zarzut skargi dotyczący naruszenia przez UP tego przepisu. Sąd stwierdza, że niezasadne są zarzuty skargi dotyczące naruszenia przez UP art. 15219 ust 1 w zw. z art. 252 P.w.p. w zw. z art. 8, art 10 § 1 K.p.a., polegające na uniemożliwieniu Skarżącemu czynnego udziału w każdym stadium niniejszego postępowania przejawiające się w niedoręczeniu Skarżącemu informacji o możliwości ugodowego rozstrzygnięcia sporu. Należy wskazać, że strony przedmiotowego postępowania przed UP brały czynny udział w każdej jego fazie przedstawiając swoje stanowisko w sprawie (Zgłaszający w pismach z 15 września 2020 r. oraz z 14 kwietnia 2021 r., Wnoszący sprzeciw w piśmie z 23 listopada 2020 r.). W aktach sprawy znajduje się również kopia pisma z 4 grudnia 2019 r. stanowiącego pismo przewodnie dla odpisu sprzeciwu, oznaczona pieczęcią UP informującą o przyjęciu tego pisma do wysłania. Niemniej Skarżący nie wykazał też, że zamierzał podjąć działania zmierzające do ugodowego załatwienia sprawy, Uczestnik nie potwierdził natomiast, że w ten sposób był skłonny rozstrzygnąć spór w niniejszej sprawie. Prawidłowość dokonanej przez UP oceny wystąpienia w niniejszej sprawie przesłanek zastosowania art. 1321 ust. 1 pkt 3 P.w.p., jako podstawy prawnej uznania za zasadny w całości sprzeciwu wniesionego przez Wnoszącego sprzeciw, wobec zgłoszenia znaku towarowego słowno-graficznego DESEO Patisserie & Chocolaterie, dokonanego przez Zgłaszającego, prowadzi do wniosku, że niezasadne są również zarzuty skargi dotyczące naruszenia przez organ art. 252 P.w.p. w zw. z art 7, art. 77 § 1 i art. 80 K.p.a., polegające na dokonaniu tendencyjnej, wybiórczej, nieprawidłowej, sprzecznej z zasadami logiki oraz dowolnej oceny materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie, skutkującej błędnym ustaleniem, iż w sprawie zaszły przesłanki skutkujące koniecznością uznania wniesionego sprzeciwu za zasadny. Organ bowiem, jak to zostało wyjaśnione powyżej, prawidłowo uznał identyczność towarów dla których dedykowane są porównywane znaki towarowe, kolizyjne podobieństwo porównywanych znaków, wystąpienie ryzyka wprowadzenia odbiorców w błąd. Należy zgodzić się z argumentacją UP podniesioną w odpowiedzi na skargę, że w postępowaniu sprzeciwowym nie bada się renomy znaku zgłoszonego, ani powszechnej znajomości, oraz że w trakcie oceny podobieństwa towarów i usług nie ocenia się w jaki sposób znaki są używane na rynku (wyjątkiem jest badanie złożonych dowodów: renomy, znaku stanowiącego podstawę sprzeciwu i wskazanie tej podstawy prawnej w sprzeciwie). Organ nie bierze pod uwagę aktualnych ani przyszłych planów biznesowych którejkolwiek ze stron, ocenia natomiast podobieństwo znaków, jak i towarów, jak to zostało już wcześniej wyjaśnione, w sposób abstrakcyjny, to znaczy w oderwaniu od ich obecności na rynku. Oznacza to, że UP dokładnie wyjaśnił okoliczności faktyczne niniejszej sprawy wyczerpująco analizując cały materiał dowodowy sprawy dokonując ww. ustaleń na podstawie całokształtu materiału dowodowego. W konsekwencji organ nie naruszył zasady prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej. Uzasadnienie zaskarżonej decyzji odpowiada wymogom art. 107 § 3 K.p.a. Z powyższych względów UP zgodnie z prawem po rozpatrzeniu sprzeciwu, wydał na podstawie art 15221 P.w.p., decyzję o uznaniu sprzeciwu za zasadny w całości. Odnośnie wniosku dowodowego podniesionego w skardze na podstawie art. 106 § 3 P.p.s.a., Sąd wyjaśnia, że na tej podstawie przeprowadza dowody uzupełniające z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości, taka sytuacja jednak, jak to zostało wcześniej wyjaśnione, nie miała miejsca w niniejszej sprawie. W tym stanie rzeczy, ponieważ Sąd nie stwierdził naruszenia przez UP przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, jak i naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, uznając skargę za niezasadną, na mocy art. 151 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.