VI SA/Wa 595/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Głowacka – Klimas po rozpoznaniu w dniu 20 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. G. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] kwietnia 2012 r., nr [...] w przedmiocie unieważnienia prawa ochronnego na znak towarowy postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącemu J. G. kwotę 1.000 (słownie: tysiąc złotych) uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi. Skarżący – J. G., reprezentowany przez rzecznika patentowego, w dniu 31 stycznia 2013 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem Urzędu Patentowego RP, skargę na decyzję tego organu z dnia [...] kwietnia 2012 r., nr [...] w przedmiocie unieważnienia w części prawa ochronnego na znak towarowy. Wymieniona decyzja została odebrana przez ustanowionego w sprawie pełnomocnika skarżącego w dniu 31 grudnia 2012 r. (por. pokwitowanie odbioru decyzji w tej dacie w aktach administracyjnych). W swojej treści decyzja zawiera pouczenie o trybie i terminie jej zaskarżenia do sądu administracyjnego. Kwestię terminu zaskarżenia decyzji reguluje art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2012 r. poz. 270, cytowanej dalej jako "p.p.s.a.") stanowiąc, że skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Zgodnie zaś z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. skarga wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia podlega odrzuceniu. Skoro zaskarżona decyzja organu została doręczona pełnomocnikowi skarżącego w dniu 31 grudnia 2012 r., to trzydziestodniowy termin na wniesienie skargi upłynął z dniem 30 stycznia 2013 r. Oznacza to, że złożona przez skarżącego w dniu 31 stycznia 2013 r. skarga (por. data nadania skargi w urzędzie pocztowym, karta nr 15 akt), wniesiona została z uchybieniem tego terminu. W tej sytuacji Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 oraz art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.