VI SA/Wa 601/13

PostanowienieWSA w Warszawie2013-05-15

Skład orzekający: Danuta Szydłowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy postanowienie organu administracji publicznej o wyłączeniu sprawy do odrębnego postępowania, które nie kończy postępowania, nie rozstrzyga sprawy co do istoty i nie służy na nie zażalenie, podlega kontroli sądu administracyjnego?
Ratio decidendi
Skarga na postanowienie organu administracji publicznej o wyłączeniu sprawy do odrębnego postępowania podlega odrzuceniu, jeśli postanowienie to nie kończy postępowania, nie rozstrzyga sprawy co do istoty i nie służy na nie zażalenie. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 2 PPSA, sądy administracyjne kontrolują jedynie te postanowienia, na które służy zażalenie, które kończą postępowanie lub rozstrzygają sprawę co do istoty.
Stan faktyczny
Skarżący O. L. wniósł skargę na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego o wyłączeniu do odrębnego postępowania spraw dotyczących nałożenia kar pieniężnych za przejazdy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał skargę za niedopuszczalną i postanowił ją odrzucić.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Szydłowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 15 maja 2013 r. sprawy ze skargi O. L. na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] października 2012 r. nr [...] w przedmiocie wyłączenia do odrębnego postępowania spraw w zakresie nałożenia kary pieniężnej postanawia odrzucić skargę Skarżący – O. L. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] października 2012 r. w przedmiocie wyłączenia z urzędu do odrębnego postępowania w pkt 1 sprawę w zakresie nałożenia kary pieniężnej za przejazd w dniu [...] września 2011 r. o godz. [...], po drodze krajowej nr [...], na odcinku skrzyżowanie z drogą wojewódzką nr [...] – granica m. P., a w pkt 2 sprawę w zakresie nałożenia kary pieniężnej za przejazd w dniu [...] września 2011 r. o godz. [...], po drodze krajowej nr [...], na odcinku skrzyżowanie z drogą wojewódzką nr [...] – granica m. P.. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Przepis art. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., poz. 270 t.j.) – dalej jako "p.p.s.a." stanowi, że przed sądami administracyjnymi rozpatrywane są sprawy z zakresu kontroli działalności administracji publicznej oraz inne sprawy, do których jego przepisy stosuje się z mocy ustaw szczególnych. Zakres tych spraw precyzuje przepis art. 3 § 2 i 3 p.p.s.a. Są to decyzje administracyjne, postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także rozstrzygające sprawę co do istoty, a także postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, akty prawa miejscowego, akty jednostek samorządu terytorialnego, akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego oraz inne sprawy, które na mocy przepisów ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę. Z powyższego wynika, że kontroli sądów administracyjnych nie są poddane wszystkie rodzaje postanowień wydanych w postępowaniu administracyjnym, lecz tylko te w stosunku do których ustawodawca przewidział taką możliwość. Przepis art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a. wprost stanowi, że są to po pierwsze postanowienia, na które służy zażalenie, po drugie postanowienia, które kończą postępowanie, a wreszcie takie, które rozstrzygają sprawę co do istoty. Niewątpliwie zaskarżone postanowienie z dnia [...] października 2012 r., wydane w toku postępowania w sprawie nałożenia kary pieniężnej za nieuiszczenie opłaty elektronicznej - wyłączające do odrębnego postępowania sprawy dotyczące nałożenia kar pieniężnych za przejazdy w nim wymienione nie kończy postępowania, nie rozstrzyga sprawy co do istoty, ani też nie służy na nie zażalenie. Skoro zatem postanowienie to nie stanowi żadnego z enumeratywnie wymienionych w przepisie art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a. rodzajów postanowień, to skargę na nie uznać należy za niedopuszczalną. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę jeżeli z innych aniżeli wymienionych w pkt 1 – 5 przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 58 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - orzekł jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 29.07.2026. · Źródło