VI SA/Wa 602/16

PostanowienieWSA w Warszawie2016-05-14

Skład orzekający: Piotr Borowiecki

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji nakładającej karę pieniężną za naruszenie przepisów transportu drogowego jest zasadny, jeśli wykonanie tej decyzji zostało już wstrzymane z mocy prawa na skutek wniesienia skargi do sądu administracyjnego?
Ratio decidendi
Wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji nakładającej karę pieniężną za naruszenie przepisów transportu drogowego stał się bezprzedmiotowy, ponieważ wniesienie skargi do sądu administracyjnego spowodowało wstrzymanie wykonania tej decyzji z mocy prawa, zgodnie z art. 93 ust. 2 ustawy o transporcie drogowym. Sąd odmówił wstrzymania wykonania decyzji, uznając wniosek za zbędny.
Stan faktyczny
Strona skarżąca wniosła skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego utrzymującą w mocy decyzję o nałożeniu kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym. W petitum skargi skarżący złożył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, który nie zawierał uzasadnienia. Sąd rozpatrywał wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji.
Rozstrzygnięcie
Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Piotr Borowiecki po rozpoznaniu w dniu 14 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z.K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Z.K. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] stycznia 2016 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów transportu drogowego p o s t a n a w i a: - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji- Pismem z dnia [...] lutego 2016 r. Z.K. (dalej: "skarżący" lub "strona skarżąca") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] stycznia 2016 r., nr [...], utrzymującą w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] grudnia 2015 r., nr [...], nakładającą na skarżącego karę pieniężną w wysokości 5.700 złotych za naruszenia przepisów ustawy o transporcie drogowym. W petitum skargi strona skarżąca złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Przedmiotowy wniosek nie zawierał uzasadnienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 93 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (tekst jednolity Dz. U. z 2013 r., poz. 1414 ze zm. - dalej: "u.t.d."), karę pieniężną, o której mowa w art. 92a ust. 1 tejże ustawy, nakłada, w drodze decyzji administracyjnej, właściwy ze względu na miejsce wykonywanej kontroli organ, którego pracownicy lub funkcjonariusze stwierdzili naruszenie obowiązków lub warunków przewozu drogowego, z zastrzeżeniem ust. 4-6. Przepis art. 93 ust. 2 u.t.d. stanowi, iż decyzja ostateczna, o której mowa w ust. 1, staje się wykonalna po upływie 30 dni od jej doręczenia, jeżeli strona nie wniosła skargi na decyzję do właściwego sądu administracyjnego. W przypadku wniesienia skargi decyzja staje się wykonalna z chwilą: odrzucenia skargi, cofnięcia skargi, lub wydania przez sąd prawomocnego orzeczenia o oddaleniu skargi. W tej sytuacji uznać należy, iż w świetle przepisu art. 93 ust. 2 u.t.d., wstrzymanie wykonania decyzji nakładającej karę pieniężną następuje z mocy prawa, ale tylko wówczas, gdy strona zaskarżyła tę decyzję do sądu administracyjnego. Z akt niniejszej sprawy wynika, że skarżący pismem z dnia [...] lutego 2016 r. wniósł do Sądu skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] stycznia 2015 r., a zatem z mocy prawa nastąpiło wstrzymanie wykonania owej decyzji. Tym samym, Sąd uznał, że rozpatrzenie wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Głównego Inspektora Transportu Drogowego w postępowaniu przed sądem administracyjnym stało się bezprzedmiotowe. Jedynie na marginesie Sąd pragnie jednocześnie zauważyć, iż kwestia prawidłowości nałożenia spornej kary pieniężnej będzie badana na etapie merytorycznego rozpoznawania skargi. Biorąc powyższe pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie - działając na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. - orzekł, jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 29.07.2026. · Źródło