VI SA/Wa 606/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Wdowiak Sędziowie Sędzia WSA Ewa Frąckiewicz (spr.) Sędzia WSA Danuta Szydłowska Protokolant Monika Bodzan po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 lipca 2009 r. sprawy ze skargi E. B. na decyzję Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z dnia [...] stycznia 2009 r. nr [...] w przedmiocie dalszego przekazywania wyrobów użytkownikom, konsumentom i dystrybutorom oddala skargę Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej decyzją z dnia [...] stycznia 2009 r. nr [...] utrzymał w mocy swoją decyzję z dnia [...] października 2008 r. nr [...] zakazującą E. B. (dalej także jako skarżący) dalszego przekazywania użytkownikom, konsumentom oraz dystrybutorom wyrobów - [...] - na okres 2 miesięcy od dnia otrzymania tej decyzji. Do wydania niniejszych decyzji doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym: W dniach od 30 września 2008r. do dnia 7 października 2008r. przeprowadzono w firmie [...] E. B. w G., zgodnie z ustawą z dnia 30 sierpnia 2002r. o systemie oceny zgodności (tj. Dz. .U z 2004 r. Nr 204, poz. 2087 z późn. zmianami), kontrolę wyrobów [...]. W toku kontroli ustalono, iż wprowadzającym do obrotu ww. wyroby - jest firma [...] E. B., ul. [...], [...] G. W ocenie organu, kontrolowany wyrób podlega obowiązkowej ocenie zgodności z wymaganiami zasadniczymi ujętymi w dyrektywie Rady 1999/5/WE z dnia 9 marca 1999r, w sprawie urządzeń radiowych i końcowych urządzeń telekomunikacyjnych oraz wzajemnego uznawania ich zgodności (Dz. Urz. WE L91 z 7 kwietnia 1999 r.) wprowadzonej do polskiego systemu prawnego. Przedmiotową kontrolą objęto oznakowanie wyrobu oraz dokumentację towarzyszącą. Kontrola ta wykazała nieprawidłowości polegające na braku oznakowania CE na wyrobach, dołączonych instrukcjach oraz brak dołączonej deklaracji zgodności lub oświadczenia producenta o zgodności urządzenia z zasadniczymi wymaganiami. Brak oznakowania CE na wyrobach i w dołączonej dokumentacji, brak dołączonej do każdej sztuki wyrobu deklaracji zgodności lub oświadczenia producenta o zgodności urządzenia z zasadniczymi wymaganiami oznacza, że kontrolowany wyrób nie spełnia wymagań innych niż zasadnicze. Wobec powyższego, organ zakazał dalszego przekazywania użytkownikom, konsumentom i dystrybutorom wyrobów -[...] na okres 2 miesięcy od dnia otrzymania niniejszej decyzji. Następnie skarżący złożył wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy, w którym wskazał, iż w czasie kontroli przedstawił osobom ją przeprowadzającym deklarację zgodności upoważnionego przedstawiciela producenta i usunął w trakcie kontroli inne zalecenia organu. Skarżący podniósł, że organ przedwcześnie wydał decyzję zakazującą dalszego przekazywania użytkownikom, konsumentom i dystrybutorom wyrobów, bowiem winien on najpierw wyznaczyć mu termin do usunięcia niezgodności wyrobu z wymogami ustawy. Jednocześnie w jego ocenie niezgodne jest z prawem domaganie się przez organ wskazania nazwy i adresu producenta, obok danych upoważnionego przedstawiciela, w deklaracji zgodności. Podkreślił on bowiem, że nazwa i adres producenta, którego jest upoważnionym przedstawicielem stanowi jego tajemnicę handlową i jest tajemnicą przedsiębiorstwa zgodnie z art. 40d ustawy o systemie oceny zgodności. W wyniku ponownego rozpoznania sprawy, organ utrzymał w mocy swoją wcześniejszą decyzję. Odnosząc się do zarzutów stawianych we wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy organ stwierdził, że jego ustalenia wynikają z prawidłowo zebranego w sprawie materiału dowodowego, zaś dokonana ocena tego materiału w kontekście zastosowanych przepisów prawa nie budzi zastrzeżeń. Odnosząc się do zarzutu strony dotyczącego przedwczesnego wydania zaskarżonej decyzji bez uprzedniego zastosowania art. 41b ustawy o systemie oceny zgodności stwierdził, że nie znajduje on potwierdzenia w zebranym w toku postępowania materiale dowodowym oraz przepisach tej ustawy. Organ wskazując na brzmienie przywołanego przepisu wskazał, że wydanie zakazu dalszego przekazywania wyrobu użytkownikowi, konsumentowi i dystrybutorowi na okres nie dłuższy niż 2 miesiące, nie jest uzależnione od wyznaczenia stronie terminu na usunięcie niezgodności bądź wycofanie wyrobu z obrotu. Celem wydania decyzji tymczasowej jest bowiem szybka reakcja organu chroniąca potencjalnych użytkowników i konsumentów przed nabyciem wyrobu niezgodnego. Odnosząc się natomiast do zarzutu dotyczącego bezpodstawnego żądania przez organ wskazania nazwy i adresu producenta, obok danych upoważnionego przedstawiciela, w deklaracji zgodności, co uniemożliwiło skarżącemu podjęcie działań naprawczych dla kontrolowanych wyrobów polegających na sporządzeniu deklaracji zgodności, organ stwierdził, że nie znajduje on potwierdzenia w zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym. Organ powołując się na treść protokołu kontroli stwierdził, że skarżący nie przedłożył żadnego dokumentu potwierdzającego, iż posiada pisemne upoważnienie producenta do działania w jego imieniu w zakresie wyrobów [...]. Deklarację taką może wystawić jedynie producent lub jego upoważniony przedstawiciel. Natomiast zgromadzony w sprawie materiał dowodowy w sposób jednoznaczny wskazuje, że skarżący nie należy do tego kręgu podmiotów, tym samym skarżący nie może oznakować ww. wyrobów znakiem CE i wystawiać dla nich deklaracji zgodności. W toku ponownego rozpatrywania sprawy organ uznał również za nietrafny zarzut skarżącego dotyczący naruszenia przez organ art. 40d ustawy o systemie oceny zgodności poprzez domaganie się umieszczenia w deklaracji zgodności nazwy i adresu producenta wyrobów. W ocenie organu, obowiązek ten wynika wprost z § 17 rozporządzenia, zgodnie z którym w deklaracji zgodności zamieszcza się m. in. imię i nazwisko lub nazwę producenta albo jego upoważnionego przedstawiciela oraz jego siedzibę i adres. Sama zaś konieczność wskazania w deklaracji zgodności tych danych nie ma związku z powołanym przez skarżącego we wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy art. 40d ustawy o systemie oceny zgodności, który dotyczy nieujawniania do wiadomości publicznej, na uzasadniony wniosek kontrolowanego, informacji uzyskanych przez organ wyspecjalizowany w toku kontroli. Ponadto organ ponownie rozpoznając sprawę uznał, że wyczerpująco zbadał wszystkie okoliczności faktyczne związane z niniejszą sprawą, zgodnie z zasadami ogólnymi wynikającymi z przepisów kodeksu postępowania administracyjnego. Stwierdził również, że oparł się na materiale dowodowym zgromadzonym w sprawie, dokonując wszechstronnej oceny jego znaczenia i wartości dla toczącej się sprawy. Rozpatrując sprawę ponownie stwierdził, iż postępowanie dowodowe przeprowadzone zostało w sposób rzetelny, kompleksowy, wyczerpujący i zgodny z prawem. Postępowanie to w pełni wykazało niespełnianie przez wyroby innych wymagań w związku z czym zasadne było wydanie, na podstawie art. 40k ust. 1 ustawy o systemie oceny zgodności decyzji zakazującej dalszego przekazywania wyrobów użytkownikowi, konsumentowi i dystrybutorowi na okres nie dłuższy niż 2 miesiące. Następnie skarżący złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w której wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości jako naruszającej prawo i przekazanie sprawy Prezesowi Urzędu Komunikacji Elektronicznej do jej ponownego rozpoznania. Powtórzył swoje stanowisko zawarte we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy i zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie: 1) przepisów postępowania, które to miało wpływ na wynik sprawy tj. art. 7 i 77 § 1 k.p.a. poprzez dokonanie przez organ administracji publicznej dowolnych ustaleń stanu faktycznego, bez uwzględnienia całokształtu zebranego materiału dowodowego i jego wszechstronnego rozważenia, 2) prawa materialnego, tj. art. 40k ustawy o systemie oceny zgodności poprzez przyjęcie, że celem wydania decyzji jest szybka reakcja organu chroniąca potencjalnych użytkowników i konsumentów przed nabyciem wyrobu niezgodnego, 3) prawa materialnego, tj. art. 41b ustawy o systemie oceny zgodności, poprzez jego niezastosowanie podczas gdy istniały przesłanki, pozwalające na wyznaczenie stronie terminu do usunięcia niezgodności. W odpowiedzi na skargę Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi jako niezasadnej. W toku postępowania sądowoadministracyjnego skarżący w piśmie z dnia 30 czerwca 2009 r. ustosunkował się do odpowiedzi organu na skargę. W piśmie tym podtrzymał swoje zarzuty zawarte w skardze do Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, sąd administracyjny bada akty lub czynności z zakresu administracji publicznej pod kątem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, stosownie do stanu prawnego z daty podjęcia aktu lub czynności a nie według przesłanek celowości czy słuszności. Ponadto, w świetle art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) dalej p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Mając na uwadze powyższe kryteria Sąd uznał, że skarga E. B. nie jest zasadna, albowiem zaskarżona decyzja Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z dnia [...] stycznia 2009 r. oraz poprzedzająca ją decyzja tegoż organu z [...] października 2008 r. odpowiadają prawu. Wbrew twierdzeniom skarżącego organ nie naruszył zasad, wyrażonych w art. 7 i 77 § 1 k.p.a. Ustalenia faktyczne poczynione w czasie kontroli zostały zawarte w protokole ustaleń kontrolnych z dnia 30 września 2008 r., Nr [...] i protokole kontroli wyrobów z dnia 7 października 2008 r. Nr [...]. Oba te protokoły zostały podpisane przez kontrolerów jak również przez upoważnionego pracownika skarżącego. Na tej podstawie Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej wydał obie decyzje w sprawie, prawidłowo stosując do ustalonego stanu faktycznego art. 40k ust. 1 w związku z art. 38 ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o systemie oceny zgodności (tj. Dz. U. z 2004 r., Nr 204, poz. 2087). Sąd podzielił stanowisko organu, iż w świetle poczynionych ustaleń spełniona została, wynikająca z art. 40k ust. 1 ww. ustawy przesłanka do wydania decyzji zakazującej dalszego przekazywania użytkownikowi, konsumentowi i dystrybutorowi wyrobów nie spełniających innych wymagań na okres 2 miesięcy. Z protokołów kontroli wynika bowiem, że w przypadku wyrobów – [...] stwierdzone zostały nieprawidłowości polegające na braku oznakowania CE na wyrobach, dołączonych instrukcjach oraz brak dołączonej deklaracji zgodności lub oświadczenia producenta o zgodności urządzenia z zasadniczymi wymaganiami. Natomiast art. 8 ust. 5 ustawy o systemie oceny zgodności zawiera zakaz wprowadzania do obrotu lub oddawanie do użytku wyrobu nie posiadającego oznakowania zgodności, jeżeli wyrób ten podlega takiemu oznakowaniu. Na etapie kontroli i postępowania kontrolnego, jak również na etapie ponownego rozpoznania sprawy przez Prezesa UKE skarżący nie przedłożył pisemnego upoważnienia producenta do działania w jego imieniu odnośnie zakwestionowanych wyrobów, o którym jest mowa w art. 5 pkt 5 ustawy o systemie oceny zgodności. Stosowne upoważnienia producenta wyrobów z datami 7 i 8 października 2008 r. dołączone zostały dopiero do skargi. Poza tym z dokumentów tych wynika, że producent ustanawiając skarżącego swoim upoważnionym przedstawicielem umocował go do oznakowania wyrobów znakiem CE. Nie ma natomiast mowy o prawie wystawiania dla wyrobów deklaracji zgodności. W tym stanie rzeczy nie można mówić o naruszeniu prawa przez organ, dającym podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego i z tej przyczyny (art. 145 § 1 pkt 1 b p.p.s.a.) według oceny Sądu zaskarżona decyzja nie podlega uchyleniu. Sąd nie dopatrzył się więc w działaniu Prezesa UKE uchybień proceduralnych, jak również, wbrew twierdzeniom skargi, nie doszło poprzez wydanie decyzji do naruszenia prawa materialnego. Organ w okolicznościach danej sprawy był władny do zastosowania zakazu z art. 40 k ust. 1 ustawy o systemie oceny zgodności jako środka doraźnego, chroniącego potencjalnych użytkowników i konsumentów przed nabyciem wyrobu, nie spełniającego wymagań inne niż zasadnicze. Sąd podzielił argumentację organu, iż art. 41 b ust. 1 ustawy może być zastosowany w przypadku wszczęcia postępowania w sprawie wprowadzenia do obrotu wyrobu niezgodnego z zasadniczymi lub innymi wymaganiami na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy o systemie oceny zgodności i postępowanie to nie jest zależne od wydania przez organ decyzji, o której mowa jest w art. 40 k ust. 1 tejże ustawy. W tym stanie rzeczy uznając zarzuty skargi za bezzasadne Sąd na mocy art. 151 p.p.s.a. orzekł o jej oddaleniu.