VI SA/Wa 606/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Królikowska – Przewłoka po rozpoznaniu w dniu 20 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. Sp. z o.o. z siedzibą w W. o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 września 2011 r. sygn. akt VI SA/Wa 606/11 w sprawie ze skargi A. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] grudnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej postanawia odmówić przywrócenia terminu Postanowieniem z dnia 21 września 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie A. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 lipca 2011 r. odmawiające przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi A. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] grudnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej. Postanowienie zostało doręczone stronie skarżącej w dniu 28 września 2011 r. (k. 57). W dniu 7 października 2011 r. skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia na powyższe postanowienie, dołączając do wniosku przedmiotowe zażalenie. W uzasadnieniu wniosku skarżąca wskazała, że zwróciła się do kancelarii prawniczej, aby ta przygotowała środek odwoławczy, jednak prawnik prowadzący sprawę oświadczył, że z powodów osobistych nie jest w stanie przygotować zażalenia i nie mógł wskazać osoby która mogłaby go zastąpić, a inne kancelarie nie chciały przyjąć zlecenia ze względu na krótki termin. Skarżąca została tym samym zmuszona do samodzielnego przygotowania zażalenia, przy czym uchybienie terminu nie nastąpiło z jej winy, lecz było następstwem okoliczności, za które nie może ponosić odpowiedzialności. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), dalej zwanej p.p.s.a., czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jednakże w świetle art. 86 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Na podstawie art. 87 § 1 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). Brzmienie przywołanego przepisu art. 86 p.p.s.a. wskazuje, iż przywrócenie terminu możliwe jest wyłącznie w sytuacji, gdy uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony. A zatem brak winy po stronie podmiotu dokonującego lub zamierzającego dokonać określonej czynności procesowej stanowi konieczną, a jednocześnie podstawową przesłankę przywrócenia terminu. Jednocześnie artykuł 86 § 1 p.p.s.a. nie określa, według jakich kryteriów należy oceniać zachowanie strony. Zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem jako kryterium przy ocenie winy w uchybieniu terminu procesowego przyjmuje się obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 stycznia 1972 r. II CRN 448/71 - OSPiKA 1972 z. 7-8 poz. 144). Skarżącą we wniosku o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia jako przyczynę uchybienia terminu (termin upłynął z dniem 5 października 2011 r.) podała rezygnację prawnika prowadzącego sprawę oraz odmowę przyjęcia zlecenia przez inne kancelarie prawnicze. Nie stanowi to jednak, zdaniem Sądu, uprawdopodobnienia, iż za uchybienie terminu strona skarżąca winy nie ponosi, tym bardziej, że strona ostatecznie sama sporządziła przedmiotowe zażalenie. Naczelny Sąd Administracyjny w swoim orzecznictwie wielokrotnie podkreślał, że przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe jego przywrócenie, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Przywrócenie terminu może mieć miejsce wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 14 stycznia 2000 r. sygn. akt l SA/Gd 794/99 oraz postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 4 października 2000 r. sygn. akt l SA/Gd 560/00). Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że w rozpoznawanej sprawie skarżąca nie dołożyła należytej staranności i dbałości o własne interesy ponieważ wniesienie zażalenia na postanowienie odrzucające zażalenie nie jest obarczone przymusem adwokacko - radcowskim i tym samym istniała możliwość, by strona samodzielnie sporządzone zażalenie wniosła z zachowaniem terminu. Brak uprawdopodobnienia, iż za uchybienie terminu strona winy nie ponosi oznacza, iż w świetle art. 86 p.p.s.a. nie zachodzą przesłanki do przywrócenia uchybionego terminu. W tym stanie rzeczy Sąd orzekł jak w postanowieniu