VI SA/Wa 608/17

PostanowienieWSA w Warszawie2018-09-06

Skład orzekający: Aneta Lemiesz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy brak wniosku o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie lub oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy, a także brak uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej, stanowią podstawę do jej odrzucenia?
Ratio decidendi
Sąd uchylił postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej, ponieważ strona skarżąca uiściła wpis od skargi kasacyjnej w wyznaczonym terminie. Sąd uznał, że brak wniosku o rozpoznanie skargi na rozprawie lub oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy nie stanowił braku formalnego uniemożliwiającego rozpoznanie skargi kasacyjnej, co wynika z wykładni a contrario art. 182 § 2 p.p.s.a.
Stan faktyczny
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 6 września 2017 r. oddalił skargę M. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. dotyczącą utraty dobrej reputacji. Po wpływie skargi kasacyjnej, pełnomocnik skarżącego został wezwany do uiszczenia wpisu i uzupełnienia braków formalnych. Po bezskutecznym terminie, Sąd postanowieniem z dnia 3 kwietnia 2018 r. odrzucił skargę kasacyjną. Strona skarżąca wniosła zażalenie, zarzucając naruszenie przepisów proceduralnych i konstytucyjnych.
Rozstrzygnięcie
Uchylono postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 kwietnia 2018 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Aneta Lemiesz po rozpoznaniu w dniu 6 września 2018 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia M. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 kwietnia 2018 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej M. M. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 września 2017 r., sygn. akt VI SA/Wa 608/17, oddalającego skargę M. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...] lutego 2017 r. nr [...] w przedmiocie utraty dobrej reputacji postanawia uchylić postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 kwietnia 2018 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 6 września 2017 r. oddalił skargę M. M. ("skarżący") na decyzję Samorządowego Kolegium Odwołąwczego w O. z dnia [...] lutego 2017 r. nr [...] w przedmiocie utraty dobrej reputacji. W związku z wpływem skargi kasacyjnej od powyższego wyroku, zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału z dnia 11 grudnia 2017 r. wezwano pełnomocnika skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej, a także do uzupełnienia braku formalnego skargi kasacyjnej poprzez złożenie wniosku o rozpoznanie sprawy na rozprawie albo złożenie oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy wraz z odpisem tego pisma celem doręczenia organowi administracji. Dla dokonania tych czynności wyznaczony został siedmiodniowy termin liczony od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. Przesyłka zawierająca ww. zarządzenie została doręczona pełnomocnikowi skarżącej w dniu 3 stycznia 2018 r., a zatem termin do uiszczenia wpisu oraz uzupełnienia braku formalnego skargi kasacyjnej upłynął z dniem 10 stycznia 2018 r. Postanowieniem z dnia 3 kwietnia 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę kasacyjną skarżącego od wyroku tego Sądu z dnia 6 września 2018 r. Sąd uznał, iż w rozpoznawanej sprawie strona skarżąca obowiązana była do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej m.in. poprzez nadesłanie wniosku o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie bądź oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy wraz z jego odpisem dla pełnomocnika organu oraz do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej. Jednak, pomimo prawidłowego wezwania strona skarżąca nie uzupełniła zarówno braków formalnych jak i fiskalnych skargi kasacyjnej w zakreślonym terminie. Sąd uznał zatem, że zachodzi podstawa do odrzucenia skargi kasacyjnej. W zażaleniu strona skarżąca zarzuciła naruszenie: a. art. 176 § 2 p.p.s.a. w zw. z art. 178 p.p.s.a. w zw. z art. 182 § 2 p.p.s.a. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie polegające na uznaniu przez Sąd, że brak wskazania w treści skargi kasacyjnej wniosku o rozpoznanie skargi na rozprawie, bądź oświadczenie o zrzeczeniu się rozprawy, stanowi brak formalny uniemożliwiający rozpoznanie skargi kasacyjnej, w sytuacji gdy wykładnia a contrario art. 182 § 2 p.p.s.a. wynika, że brak umieszczenia stosownego oświadczenia nie uniemożliwia rozpoznania sprawy w ramach rozprawy; b. art. 45 ust. 1 oraz art. 78 Konstytucji RP poprzez zbytnie sformalizowanie procesu rozpoznania skargi kasacyjnej, nadmierne ukształtowanie wymogów formalnych zwykłego środka zaskarżenia, które utrudnia merytoryczne rozpoznanie sprawy przez Sąd drugiej instancji; c. błędne ustalenie, iż strona skarżąca nie uiściła wpisu od zażalenia. W konsekwencji na podstawie art. 194 § 2 p.p.s.a. wniesiono o uchylenie zaskarżanego postanowienia oraz zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania zażaleniowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do art. 195 § 2 p.p.s.a. jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postepowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. Od ponownie wydanego postanowienia przysługują środki odwoławcze na zasadach ogólnych. W przedmiotowej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po ponownym sprawdzeniu w Rejestrze Opłat Sądowych stwierdził, że strona skarżąca uiściła wpis od skargi kasacyjnej w wyznaczonym terminie. Mając powyższe na względzie brak Sąd uznał, że zaskarżone postanowienie powinno zostać uchylone. W świetle powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 195 § 2 p.p.s.a., orzekł o uwzględnieniu zażalenia i uchyleniu zaskarżonego postanowienia. Odnosząc się natomiast do wniosku pełnomocnika skarżącej o zwrot kosztów postępowania zażaleniowego, Sąd wskazuje, że stosownie do art. 209 p.p.s.a. wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204 p.p.s.a. Brak jest w tym przepisie podstaw do zamieszczania orzeczenia o zwrocie kosztów postępowania w innych orzeczeniach, kończących postępowanie w danej instancji, niż wymienione w tym przepisie (por. uchwałę Naczelnego Sądu Administracyjnego z 4 lutego 2008 r., I OPS 4/07). Zaskarżone postanowienie nie jest żadnym z orzeczeń wymienionych w art. 209 p.p.s.a. Dlatego też Sąd nie uwzględnił wniosku strony w zakresie kosztów postępowania zażaleniowego. Ustawodawca nie przewidział bowiem możliwości zasądzenia zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego w sytuacji skorzystania przez Sąd I instancji z uprawnień wynikających z art. 195 § 2 p.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło