VI SA/Wa 6115/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jakub Linkowski po rozpoznaniu w dniu 19 czerwca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. G. na decyzję Bankowego Funduszu Gwarancyjnego z dnia 29 września 2022 r. nr DPR.720.6.2021.256 w przedmiocie przymusowej restrukturyzacji postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącej M. G. kwotę 200 złotych (słownie: dwieście złotych), uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi. Skarżąca – M. G., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika (radcę prawnego), wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Bankowego Funduszu Gwarancyjnego z 29 września 2022 r. nr DPR.720.6.2021.256 o wszczęciu przymusowej restrukturyzacji wobec Getin Noble Banku S.A. z siedzibą w Warszawie, umorzeniu instrumentów kapitałowych, zastosowaniu instrumentu przymusowej restrukturyzacji w formie instytucji pomostowej oraz ustanowieniu administratora banku, podjętą uchwałą nr 346/DRP/2022 Zarządu BFG z 29 września 2022 r. Do skargi została załączona kserokopia pełnomocnictwa (k. 9). W wykonaniu zarządzenia z 11 marca 2024 r., pismem z 13 marca 2024 r. (k. 19), wezwano pełnomocnika skarżącej do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez: złożenie oryginału lub poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii pełnomocnictwa upoważniającego do działania w imieniu strony skarżącej przed sądami administracyjnymi lub Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie; wskazanie numeru PESEL skarżącej; nadesłanie kopi dokumentu, z którego wynika naruszenie interesu prawnego strony legitymujące ją do zaskarżenia ww. decyzji; nadesłanie 3 odpisów skargi. Zgodnie z pouczeniem pełnomocnik skarżącej został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi doręczono pełnomocnikowi skarżącej w dniu 18 marca 2024 r. (z.p.o. k. 20). Termin na uzupełnienie braków formalnych skargi upływał z dniem 25 marca 2024 r. Do dnia wydania przedmiotowego orzeczenia braki formalne skargi nie zostały uzupełnione. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Na wstępie należy wskazać, iż postępowanie sądowoadministracyjne może być zainicjowane i toczyć się wyłącznie na podstawie skutecznie wniesionej skargi. W związku z tym, zanim dojdzie do rozstrzygnięcia sporu przed sądem, jest on obowiązany dokonać oceny skargi pod względem formalnym. Badanie pod względem formalnym skargi obejmuje nie tylko analizę jej zawartości, lecz także jej kontrolę pod względem szczególnych wymogów, jakim skarga powinna odpowiadać. Na podstawie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2023 r. poz. 1634 - dalej "p.p.s.a.") skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać (zgodnie z pkt 3 tego przepisu) określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Podstawowe wymogi, jakim powinny odpowiadać pisma w postępowaniu sądowym określono w art. 46 i 47 p.p.s.a. Jak stanowi art. 37 § 1 p.p.s.a., pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy, a także doradca podatkowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa oraz odpisy innych dokumentów wykazujących ich umocowanie. Zgodnie z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) p.p.s.a. pismo strony, gdy jest pierwszym pismem w sprawie, powinno zawierać numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, jeżeli jest ona obowiązana do jego posiadania albo posiada go, nie mając takiego obowiązku. Stosownie zaś do treści art. 47 § 1 p.p.s.a. do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. W sytuacji, gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej (art. 49 § 1 p.p.s.a.). Skutkiem nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. jest jej odrzucenie. W rozpoznawanej sprawie Sąd uznał, że brakami formalnymi skargi, o których mowa w art. 49 § 1 p.p.s.a., było: niezłożenie pełnomocnictwa (czy też jego wierzytelnego odpisu) do działania w imieniu skarżącej przed sądami administracyjnymi lub Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie, niepodanie numeru PESEL skarżącej, niewykazanie przez skarżącą interesu prawnego legitymujące ją do zaskarżenia decyzji oraz niedołączenie do skargi odpowiedniej liczby odpisów skargi dla wszystkich uczestników postępowania (których w przedmiotowej sprawie jest 4). Sąd ponadto zwraca uwagę, że w orzecznictwie sądów administracyjnych występowały rozbieżności co do uznania numeru PESEL jako braku formalnego, o którym mowa w art. 49 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) p.p.s.a. W związku z tym, NSA podjął uchwałę, zgodnie z którą niezachowanie określonego w art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) p.p.s.a. wymogu podania w skardze, będącej pierwszym pismem w sprawie, numeru PESEL, jest brakiem formalnym, który powinien być uzupełniony w trybie art. 49 § 1 w związku z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a (uchwała składu siedmiu sędziów NSA z 3 lipca 2023 r., II GPS 3/22). W niniejszej sprawie zaistniała przesłanka odrzucenia skargi. Pełnomocnik skarżącej został wezwany prawidłowo do uzupełnienia braków formalnych skargi w zakreślonym terminie 7 dni. Został również pouczony o konsekwencjach procesowych niewypełnienia wezwania (rygor odrzucenia skargi). Termin na dokonanie tych czynności upływał pełnomocnikowi z dniem 25 marca 2024 r. Wezwanie jednak pozostało bez odpowiedzi. Braki formalne skargi nie zostały uzupełnione. Mając na względzie powyższe okoliczności, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę, czyniąc to na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. W zakresie kosztów zwróconych skarżącej w pkt 2 sentencji, Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a.