VI SA/Wa 613/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Frąckiewicz po rozpoznaniu w dniu 23 marca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku K. J. o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 września 2010 r., sygn. akt VI SA/Wa 613/10 oddalającego skargę K. J. na decyzję Ministra Finansów z dnia [...] grudnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie wydania certyfikatu księgowego postanawia: przywrócić termin do złożenia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 września 2010 r., sygn. akt VI SA/Wa 613/10 Wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 września 2010 r. oddalono skargę K.J. (dalej zwana "skarżącą") na na decyzję Ministra Finansów z dnia [...] grudnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie wydania certyfikatu księgowego. Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 28 stycznia 2011 r ustanowiono dla skarżącej radcę prawnego z urzędu. W dniu 8 lutego 2011 r. Okręgowa Izba Radców Prawnych w W. wyznaczyła radcę prawnego A. W. pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącej w niniejszej sprawie. W dniu 4 marca 2011 r. pełnomocnik skarżącej złożył skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 września 2010 r., jednocześnie wnosząc o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej od wyroku. Wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej pełnomocnik skarżącego uzasadniał tym, iż nie miał on możliwości wniesienia skargi kasacyjnej. Dopiero po przyznaniu skarżącego radcy prawnego z urzędu, możliwe stało się sporządzenie przez niego skargi kasacyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Zgodnie art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm., dalej cyt. jako p.p.s.a.) czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna, przy czym, w przypadku jeżeli strona nie dokonała czynności bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu (art. 86 § 1 p.p.s.a.). Tryb złożenia wniosku szczegółowo reguluje art. 87 p.p.s.a. W myśl § 1 pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W sprawie niniejszej, wniosek o przywrócenie terminu został złożony z zachowaniem tego terminu. Natomiast art. 87 § 2 stanowi, że w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Kryterium braku winy o jakiej mowa w art. 87 § 2 p.p.s.a stanowiące przesłankę zasadności wniosku o przywrócenie terminu polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Zarówno w nauce postępowania administracyjnego, jak i w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, panuje zgodność, że oceniając wystąpienie tej przesłanki, sąd powinien przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. (J.P. Tarno – "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz" Wydawnictwo LexisNexis, Warszawa 2004, s. 149). W niniejszej sprawie należy wziąć pod uwagę iż w myśl art. 175 § 1 p.p.s.a skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego natomiast w sprawach obowiązków podatkowych może ją także sporządzić doradca podatkowy, a w sprawach własności przemysłowej rzecznik patentowy. Skarżąca, nie mając możliwości wniesienia osobiście skargi kasacyjnej ze względu na istniejący w tym zakresie przymus radcowski, złożyła w ustawowym terminie do wniesienia skargi kasacyjnej, tj. 30 dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem, wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego, przywołując we wniosku swoją trudną sytuację materialną. Pełnomocnik strony skarżącej ustanowiony z urzędu złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, jednocześnie składając skargę kasacyjną. Zdaniem Sądu, we wniosku prawidłowo podniesiono okoliczności wskazujące na brak winy strony skarżącej w uchybieniu terminu do złożenia skargi kasacyjnej. Z powyższych względów na mocy art. 86 § 1 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.