VI SA/Wa 616/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aneta Lemiesz (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Ewa Frąckiewicz Sędzia WSA Grażyna Śliwińska Protokolant Referent Łukasz Kawalec po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 września 2018 r. sprawy ze skargi P. B. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lutego 2018 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej oddala skargę |U Z A S A D N I E N I E | |Zaskarżoną decyzją z dnia [...] lutego 2018 r. Główny Inspektor Transportu Drogowego ("GITD"), po rozpatrzeniu odwołania P. B. | |("skarżący", "strona", "kierowca"), na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., art. 16 ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy | |Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017 r., poz. 955), art. 4 pkt 11 i pkt 22, art. 5 ust. 1,| |art. 5b ust. 1, art. 11 ust. 3, art. 18 ust. 4a i ust. 5, art. 87 ust. 1, art. 92a ust. 1, 2 i 6 ustawy z dnia 6 września 2001 o | |transporcie drogowym (Dz. U. z 2017 r., poz. 2200, dalej "u.t.d."), oraz Ip. 1.1, lp. 2.9 oraz lp. 2.10 załącznika nr 3 do ustawy o | |transporcie drogowym, utrzymał w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] grudnia 2017 r. nr [...] o | |nałożeniu kary pieniężnej w wysokości 10.000 złotych. | |W uzasadnieniu organ odwoławczy wyjaśnił, iż podstawę faktyczną rozstrzygnięcia stanowiły następujące naruszenia: | |1) wykonywanie transportu drogowego bez wymaganego zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego lub bez wymaganej licencji; | |2) wykonywanie przewozów okazjonalnych w krajowym transporcie drogowym pojazdem przeznaczonym konstrukcyjnie do przewozu nie więcej niż| |9 osób łącznie z kierowcą z naruszeniem zakazu, o którym mowa w art. 18 ust. 5; | |3) wykonywanie przewozu okazjonalnego samochodem niespełniającym kryterium konstrukcyjnego określonego w art. 18 ust 4a, z | |zastrzeżeniem przewozów, o których mowa w art. 18 ust 4b. | |Organ wskazał, że w dniu [...] maja 2016 r. w W., przy D. miała miejsce kontrola drogowa pojazdu marki [...] o nr rej. [...], którym kierował| |P. B.. W chwili podjęcia kontroli pojazd znajdował się na postoju taksówek, oczekując na klienta. Na dachu pojazdu znajdowało się | |urządzenie z napisem "TAXI". Natomiast na pojeździe znajdowały się pasy koloru żółto-czerwonego z numerem bocznym, herb [...], adres | |strony internetowej [...], a w pojeździe taksometr. | |W trakcie kontroli w pojeździe nie było pasażerów. Kierowca okazał do kontroli dowód osobisty, prawo jazdy, dowód rejestracyjny, | |licencję nr [...] na wykonywanie krajowego transportu drogowego w zakresie przewozu osób taksówką wystawioną na pojazd o numerze | |rejestracyjnym [...] dla P. R. prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą A. oraz paragon fiskalny z kasy fiskalnej zarejestrowanej | |na W. P.. | |Kontrola została udokumentowana protokołem nr [...] z dnia [...] maja 2016 r. | |Postępowanie zakończyło się wydaniem przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego, jako organu I instancji, decyzji | |administracyjnej z dnia [...] grudnia 2017 r. nr [...] nakładającej na stronę karę pieniężną w wysokości 24.000 złotych, tj. 3 x 8.000 | |złotych, ograniczoną do wysokości 10.000 złotych, zgodnie z art. 92a ust. 2 ustawy o transporcie drogowym. | |Pismem z dnia 29 sierpnia 2016 r. strona złożyła odwołanie od powyższej decyzji, w którym wniosła o ponowne rozpatrzenie sprawy | |rozstrzygniętej decyzją organu I instancji. Skarżący podniósł, że samochód, którym się poruszał był pożyczony od kolegi i że skarżący | |wykonywał nim prywatny kurs. Nie był to pojazd, którym miał wykonywać jakikolwiek przewóz zarobkowy osób. | |Główny Inspektor Transportu Drogowego decyzją z dnia [...] grudnia 2016 r., nr [...] uchylił decyzję organu I instancji i przekazał sprawę | |do ponownego rozpoznania. | |W dniu [...] grudnia 2017 r. organ I instancji po uzupełnieniu i ponownym rozpatrzeniu materiału dowodowego zebranego w sprawie ponownie | |nałożył na stronę karę pieniężną w wysokości 10.000 zł za naruszenie lp. 1.1, lp. 2.9 i lp. 2.10 załącznika nr 3 do u.t.d. | |Pismem z dnia 19 grudnia 2017 r. strona złożyła odwołanie od powyższej decyzji, w którym wniosła o ponowne rozpatrzenie sprawy | |rozstrzygniętej decyzją organu I instancji. | |Główny Inspektor Transportu Drogowego zaskarżoną decyzją utrzymał w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z | |dnia [...] grudnia 2017 r. | |Na wstępie organ wskazał, że zgodnie z art. 16 z art. 16 ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy Kodeks postępowania | |administracyjnego oraz niektórych innych ustaw do postępowań administracyjnych wszczętych i niezakończonych ostateczną decyzją lub | |postanowieniem przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy ustawy zmienionej, tj. ustawy z dnia 14 czerwca 1960 | |r. Kodeks postępowania administracyjnego, w brzmieniu dotychczasowym, z tym że do tych postępowań stosuje się przepisy art. 96a - 96n | |ustawy zmienionej. | |GITD przytoczył treść przepisów stanowiących podstawę materialnoprawną rozstrzygnięcia. Wskazał, że w ustalonym stanie faktycznym | |zachodzą przesłanki do uznania, że w chwili kontroli doszło do naruszenia przez stronę przepisów prawa w zakresie obowiązku posiadania | |uprawnień na wykonywanie transportu drogowego osób. Podkreślił, że podczas kontroli drogowej skarżący wykonywał przewóz we własnym | |imieniu. W chwili zatrzymania do kontroli kierowca nie przewoził żadnego pasażera, ale znajdował się na postoju taksówek. Skarżący | |podczas kontroli drogowej okazał licencję nr [...] na wykonywanie krajowego transportu drogowego w zakresie przewozu osób taksówką | |wystawioną na pojazd o numerze rejestracyjnym [...] dla P. R., prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą A.. Z uwagi na fakt, że nie| |była to licencja wystawiona na P. B. organ uznał, iż strona postępowania nie posiadała w dniu kontroli drogowej wymaganej licencji. | |Ponadto podczas kontroli drogowej kierowca okazał paragon fiskalny z kasy fiskalnej zarejestrowanej na W. P. na kwotę 10 zł. Na | |powyższym dokumencie jako dzień i godzina wystawienia widnieje [...] maja 2016 r. godz. [...], co oznacza że w dniu kontroli strona | |wykonywała odpłatny przewóz osób. P. B. przesłuchany w charakterze świadka zeznał: "Jestem zatrudniony w G. w charakterze kierowcy. | |Zadaniem moim jest wykonywanie przewozu osób taxi w imieniu i na rzecz tej firmy. Po wykonaniu usługi przewozowej rozliczam się z | |pasażerem na podstawie wskazań taksometru i drukuję paragon z kasy fiskalnej. W dniu dzisiejszym wykonałem 7 przewozów osób taxi. | |Identyfikatora kierowcy pojazdu taxi nie posiadam". | |GITD wskazał, że pismem z dnia 24 października 2016 r. strona została wezwana do przesłania dokumentacji potwierdzającej fakt | |współpracy z G., aktualnej na dzień [...] maja 2016 r. P. B. nie przysłał ww. dokumentów do dnia wydania decyzji administracyjnej, ani | |też na etapie postępowania odwoławczego. | |Uwzględniając powyższe GITD stwierdził, że strona w dniu kontroli wykonywała odpłatną usługę transportową, do której wykonania powinna | |posiadać stosowną licencję. Ponadto organ wskazał również, że obowiązek posiadania licencji uprawniającej do wykonywania transportu | |drogowego dotyczy podmiotów faktycznie wykonujących działalność odpowiadającą definicji transportu drogowego zawartej w art. 4 u.t.d., | |nawet w przypadku, gdy taka działalność nie została przez podmiot zgłoszona jako przedmiot prowadzenia przez niego działalności | |gospodarczej. | |Następnie GITD wskazał, że przeprowadzone postępowanie dowodowe jednoznacznie wykazało, że w dniu kontroli skarżący nie posiadał | |uprawnień do wykonywania transportu drogowego osób. Podczas przeprowadzonej kontroli skarżący nie okazał zezwolenia na wykonywanie | |zawodu przewoźnika drogowego ani licencji na wykonywanie krajowego transportu drogowego w zakresie przewozu osób taksówką. Także Urząd | |Miasta [...] w piśmie z dnia 12 lipca 2016 r. potwierdził, że w dniu kontroli, tj. [...] maja 2016 r., skarżący nie posiadał wydanej przez | |Prezydenta W. licencji na wykonywanie krajowego transportu drogowego osób, tj. licencji na wykonywanie krajowego transportu drogowego | |w zakresie przewozu osób samochodem osobowym, licencji na wykonywanie krajowego transportu drogowego w zakresie przewozu osób | |samochodem przeznaczonym konstrukcyjnie do przewozu powyżej 7 i nie więcej niż 9 osób łącznie z kierowcą, licencji na wykonywanie | |krajowego transportu drogowego w zakresie przewozu osób taksówką. Jednocześnie poinformowano, że na pojazd marki [...] o numerze | |rejestracyjnym [...] zostały udzielone dwie licencje na wykonywanie krajowego transportu drogowego w zakresie przewozu osób taksówką, | |tj.: nr [...] z dnia [...] listopada 2013 r. dla przedsiębiorcy K. S. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą A. oraz nr [...] z dnia | |[...] października 2015 r. dla przedsiębiorcy P.R. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą A.. | |Ponadto urząd poinformował, że skarżący wystąpił w dniu 1 czerwca 2016 r. z wnioskiem o udzielenie licencji na wykonywanie krajowego | |transportu drogowego w zakresie przewozu osób taksówką. | |W ocenie GITD zgromadzony w sprawie materiał dowodowy jednoznacznie wskazuje, ze skarżący wykonywał zarobkowo przewóz osób, o którym | |mowa w art. 5b ust. 1 pkt 1 ustawy o transporcie drogowym. Dlatego organ I instancji prawidłowo zakwalifikował przewóz z dnia kontroli,| |jako wykonywany bez licencji skutkujący nałożeniem kary pieniężnej w wysokości 8.000 złotych stosownie do treści art. 92a ust. 1,2 i 6 | |ustawy o transporcie drogowym oraz lp. 1.1 załącznika nr 3 do tej u.t.d. | |W ocenie organu skarżący naruszył także zakaz wynikający z art. 18 ust. 5 ustawy poprzez umieszczenie i używanie w pojeździe | |taksometru, oznaczenie samochodu w sposób reklamujący świadczenie usług taksówkowych oraz umieszczenie na dachu pojazdu lampy z napisem| |"TAXI". Dla wykonywania okazjonalnego przewozu osób ustawodawca przewidział bowiem szereg ograniczeń mających na celu odróżnienie tego | |typu działalności od licencjonowanych przewozów osób taksówką. | |GITD podkreślił, iż jedną z najbardziej charakterystycznych cech odróżniających taksówkę od innych pojazdów, dla przeciętnego pasażera,| |jest właśnie umieszczenie na dachu pojazdu dodatkowego podświetlenia napisu "TAXI". Zdając sobie sprawę z powyższych okoliczności | |stworzono takie instrumenty prawne, aby całkowicie uniemożliwić podmiotom wykonującym przewozy okazjonalne upodabnianie pojazdu do | |pojazdów wykonujących transport drogowy osób taksówką. Dlatego organ I instancji prawidłowo nałożył na skarżącego karę pieniężną w | |wysokości 8.000 złotych stosownie do treści art. 92a ust. 1,2 i 6 u.t.d. oraz lp. 2.9 załącznika nr 3 do tej ustawy. | |W ocenie organu odwoławczego przewóz wykonywany przez skarżącego w dniu kontroli nie spełnił także wszystkich wymogów wykonywania | |przewozu okazjonalnego. Mianowicie pojazd, którym skarżący wykonywał w dniu kontroli przewóz osób, jest przeznaczony do przewozu 5 osób| |łącznie z kierowcą, co jednoznacznie wynika z protokołu kontroli. Również dokumentacja fotograficzna znajdująca się w aktach sprawy bez| |żadnych wątpliwości wskazuje, ze pojazd, którym skarżący wykonywał przewóz osób, jest pojazdem osobowym służącym do przewozu 5 osób | |włącznie z kierowcą. Natomiast zgodnie z art. 18 ust. 4a u.t.d. - przewóz okazjonalny wykonuje się pojazdem samochodowym przeznaczonym | |konstrukcyjnie do przewozu powyżej 7 osób łącznie z kierowcą Zatem pojazd skarżącego tego warunku nie spełniał. Ponadto organ wskazał, | |że przewóz wykonywany przez skarżącego w dniu kontroli nie spełniał również wymogów określonych w art. 18 ust. 4b pkt 2 u.t.d., który | |dopuszcza wykonywanie przewozów okazjonalnych. Warunki przewozu wykonywanego w dniu kontroli nie zostały ustalone pisemnie w lokalu | |przedsiębiorcy, ani opłata nie została ustalona w formie ryczałtowej przed rozpoczęciem przewozu. Dlatego organ I instancji prawidłowo | |nałożył na skarżącego karę pieniężną w wysokości 8.000 złotych stosownie do treści art. 92a ust. 1, 2 i 6 u.t.d. oraz lp. 2.10 | |załącznika nr 3 do tej ustawy. | |Odnosząc się do treści odwołania GITD wskazał, że zebrany materiał dowodowy jednoznacznie potwierdza wykonanie przez skarżącego usługi,| |której świadczenie wymaga posiadania licencji uprawniającej do wykonywania przewozu osób. Zgromadzony materiał dowody potwierdza | |również, że skarżący nie spełniał wymogów do wykonywania przewozu okazjonalnego określonych w art. 18 ust. 3-4b ustawy o transporcie | |drogowym, ponieważ wykonywał przewóz pasażerów, pojazdem przeznaczonym konstrukcyjnie do przewozu 5 osób łącznie z kierowcą a umowa o | |przewóz nie została zawarta na piśmie w lokalu przedsiębiorcy. Ponadto skarżący umieścił na dachu pojazdu lampę z napisem "TAXI", | |umieścił i używał w pojeździe taksometr, a także oznaczył samochód w sposób reklamujący świadczenie usług taksówkowych, naruszając | |ustawowy zakaz. Twierdzenia skarżącego, że nigdy nie przewoził klientów zarobkowo pojazdem marki [...] o numerze rejestracyjnym [...] stoją| |w sprzeczności z jego zeznaniami złożonymi pod rygorem odpowiedzialności karnej, a także z pozostałym materiałem dowodowym (m.in. | |protokołem kontroli drogowej, paragonem z kasy fiskalnej zarejestrowanej na W. P.). | |Zdaniem GITD, organ I instancji w toku postępowania zbadał wszystkie istotne okoliczności faktyczne związane z niniejszą sprawą oraz | |przeprowadził dowody służące ustaleniu stanu faktycznego zgodnie z zasadami prawdy obiektywnej i tym samym nie naruszył art.7 i art. 77| |k.p.a. Swoje rozstrzygnięcie organ I instancji oparł na materiale dowodowym prawidłowo zebranym w toku kontroli i prawidłowo dokonał | |jego wszechstronnej oceny oraz uzasadnił swoje stanowisko wyrażone w decyzji, w sposób wymagany przez normę prawa zawartą w przepisie | |art. 107 § 3 k.p.a. | |Organ odwoławczy wskazał także, że materiał dowodowy zgromadzony w sprawie nie zawiera żadnych przesłanek, które dawałyby możliwość | |zastosowania art. 92c u.t.d. Zgodnie z tym przepisem nie wszczyna się postępowania w sprawie nałożenia kary pieniężnej, o której mowa w| |art. 92a ust. 1, na podmiot wykonujący przewóz drogowy lub inne czynności związane z tym przewozem, a postępowanie wszczęte w tej | |sprawie umarza się, jeżeli okoliczności sprawy i dowody wskazują że podmiot wykonujący przewozy lub inne czynności związane z przewozem| |nie miał wpływu na powstanie naruszenia, a naruszenie nastąpiło wskutek zdarzeń lub okoliczności, których podmiot nie mógł przewidzieć | |lub za stwierdzone naruszenie na podmiot wykonujący przewozy została nałożona kara przez inny uprawniony organ. Do naruszenia przepisów| |ustawy o transporcie drogowym doszło w wyniku działań skarżącego, ponieważ wykonywał usługi przewozu osób nie posiadając stosownych | |uprawnień. Dlatego brak jest podstaw do zmiany decyzji i umorzenia postępowania w całości. | |W skardze złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie P. B., wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji | |organu I instancji i zasądzenie kosztów postępowania. | |Zaskarżonej decyzji zarzucił niewłaściwe zinterpretowanie protokołu kontroli drogowej z dnia [...] maja 2016 r. oraz błędne | |przeprowadzoną ocenę całokształtu materiału dowodowego, co miało wpływ na wynik sprawy. | |W uzasadnieniu skargi skarżący podniósł, iż w dniu kontroli jeździł po mieście w celach prywatnych. Samochód, którym jeździł był | |pożyczony od znajomego. Dodał także, że Inspekcja Transportu Drogowego przesłuchała szereg osób, dla których teoretycznie powinien | |pracować, ale żadna z tych osób tego nie potwierdziła. | |W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Transportu Drogowego wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zaprezentowaną w | |uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. | |W piśmie procesowym z dnia 10 sierpnia 2018 r., ustanowiony w trakcie postępowania sądowego, pełnomocnik skarżącego podtrzymał w | |całości złożoną skargę. Ponadto zaskarżonej decyzji zarzucił: | |naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 15 k.p.a. w zw. z art. 7 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a. oraz art. 80 k.p.a., poprzez | |zaniechanie przez organ II instancji ponownego wszechstronnego i merytorycznego rozpatrzenia zgromadzonego w sprawie materiału | |dowodowego, a w konsekwencji błędnego dokonania na jego podstawie ustaleń faktycznych, w szczególności poprzez brak poczynienia | |jakichkolwiek ustaleń faktycznych w zakresie ustalenia czy ewentualne czynności związane z przewozem skarżący wykonywał całkowicie | |samodzielnie, czy też w porozumieniu z osobami trzecimi - w szczególności poprzez: | |zaniechanie zwrócenia się do spółki S. Sp. z o.o. - właściciela centrali G.; | |zaniechanie przesłuchania P. R. oraz W. P., na okoliczność faktu oraz charakteru współpracy ze skarżącym; | |naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 18 ust. 4a u.t.d., poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i przyjęcie, że w dniu [...] | |maja 2016 r. skarżący wykonywał także przewóz okazjonalny w rozumieniu ww. przepisu - co skutkowało oceną wymogów wykonywania tego | |rodzaju przewozu, a następnie nałożeniem na skarżącego kary pieniężnej za niespełnienie owych wymogów - podczas, gdy nie jest możliwe, | |aby dany przewóz został zakwalifikowany jednocześnie jako transport drogowy w zakresie przewozu osób i jako przewóz okazjonalny. Skoro | |bowiem skarżący (oraz jego pojazd) nie spełniał żadnej z przesłanek do zakwalifikowania jako przewóz okazjonalny, a jednocześnie | |spełniał część wymogów do zakwalifikowania jako zarobkowy przewóz osób, o którym mowa w art. 5b ust. 1 pkt 1 u.t.d., to nieuprawnionym | |było nakładanie na skarżącego kar pieniężnych z tytułu naruszenia zasad wykonywania przewozów okazjonalnych. W okolicznościach | |przedmiotowej sprawy, organ mógł co najwyżej przyjąć, że skarżący naruszył zasady wykonywania przewozu osób i za tylko to uchybienie | |nałożyć nań karę pieniężną (która zgodnie z załącznikiem nr 3 wynosi 8.000 zł). | | | |Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. | |Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W ocenie Sądu zarzuty naruszenia przepisów postępowania i prawa materialnego zawarte w skardze | |są niezasadne. | |Ramy prawne sprawy przedstawiają się następująco. | |Zgodnie z art. 4 pkt 11 u.t.d. przewóz okazjonalny to przewóz osób, który nie stanowi przewozu regularnego, przewozu regularnego | |specjalnego albo przewozu wahadłowego. | |W myśl art. 5 ust. 1 ww. ustawy podjęcie i wykonywanie transportu drogowego wymaga uzyskania odpowiedniej licencji na wykonywanie | |transportu drogowego. Według art. 18 ust. 4a u.t.d. przewóz okazjonalny wykonuje się pojazdem samochodowym przeznaczonym konstrukcyjnie| |do przewozu powyżej 7 osób łącznie z kierowcą. | |Stosownie do art. 18 ust. 5 u.t.d. przy wykonywaniu przewozów okazjonalnych w krajowym transporcie drogowym pojazdem przeznaczonym | |konstrukcyjnie do przewozu nie więcej niż 9 osób łącznie z kierowcą zabrania się: | |1) umieszczania i używania w pojeździe taksometru; | |2) umieszczania w sposób widoczny i czytelny z zewnątrz pojazdu oznaczeń z nazwą, adresem, telefonem, adresem strony internetowej | |przedsiębiorcy lub innych oznaczeń mających na celu identyfikację przedsiębiorcy, a także reklam usług taksówkowych i przedsiębiorców | |świadczących takie usługi; | |3) umieszczania na dachu pojazdu lamp lub innych urządzeń technicznych. | |Według art. 87 ust. 1 ww. ustawy podczas wykonywania przewozu drogowego kierowca pojazdu samochodowego, z zastrzeżeniem ust. 4, jest | |obowiązany mieć przy sobie i okazywać, na żądanie uprawnionego organu kontroli, m.in. kartę kierowcy, zapisy urządzenia rejestrującego | |samoczynnie prędkość jazdy, czas jazdy i czas postoju, obowiązkowe przerwy i czas odpoczynku oraz zaświadczenie albo oświadczenie, o | |których mowa w art. 31 ustawy o czasie pracy kierowców, a ponadto wykonując transport drogowy - wypis z licencji. | |Zgodnie natomiast z art. 92a ust. 1, 2 i 6 u.t.d., podmiot wykonujący przewóz drogowy lub inne czynności związane z tym przewozem z | |naruszeniem obowiązków lub warunków przewozu drogowego, podlega karze pieniężnej w wysokości od 50 zł do 10.000 zł za każde naruszenie.| |Suma kar pieniężnych nałożonych za naruszenia stwierdzone podczas jednej kontroli drogowej nie może przekroczyć kwoty 10.000 zł (ust. | |2). Wykaz naruszeń obowiązków lub warunków, o których mowa w ust. 1, oraz wysokość kar pieniężnych za poszczególne naruszenia określa | |załącznik nr 3 do ustawy (ust. 6). | |Stosownie do treści lp. 1.1 załącznika nr 3 do u.t.d., wykonywanie transportu drogowego bez wymaganego zezwolenia na wykonywanie zawodu| |przewoźnika drogowego lub bez wymaganej licencji sankcjonowane jest karą pieniężną w wysokości 8.000 zł. Według lp. 2.9 ww. załącznika | |za wykonywanie przewozów okazjonalnych w krajowym transporcie drogowym pojazdem przeznaczonym konstrukcyjnie do przewozu nie więcej niż| |9 osób łącznie z kierowcą z naruszeniem zakazu, o którym mowa w art. 18 ust. 5, nakładana jest kara pieniężna w wysokości 8.000 zł. Za | |wykonywanie przewozu okazjonalnego samochodem niespełniającym kryterium konstrukcyjnego określonego w art. 18 ust. 4a, z zastrzeżeniem | |przewozów, o których mowa w art. 18 ust. 4b sankcjonowane jest karą pieniężną w wysokości 8.000 zł (lp. 2.10 załącznika nr 3 do | |u.t.d.). | |W myśl art. 18 ust. 4a u.t.d., przewóz okazjonalny wykonuje się pojazdem samochodowym przeznaczonym konstrukcyjnie do przewozu powyżej | |7 osób łącznie z kierowcą. Ust. 4b ww. ustawy, dopuszcza przewóz okazjonalny: | |pojazdami zabytkowymi; | |samochodami osobowymi: | |prowadzonymi przez przedsiębiorcę świadczącego usługi przewozowe albo zatrudnionego przez niego kierowcę; | |na podstawie umowy zawartej w formie pisemnej w lokalu przedsiębiorstwa; | |po ustaleniu opłaty ryczałtowej za przewóz przed rozpoczęciem tego przewozu; zapłata za przewóz regulowana jest na rzecz przedsiębiorcy| |w formie bezgotówkowej; dopuszcza się wniesienie opłat gotówką w lokalu przedsiębiorstwa | |- niespełniającymi kryterium konstrukcyjnego określonego w ust. 4a i będącymi wyłączną własnością przedsiębiorcy lub stanowiącymi | |przedmiot leasingu tego przedsiębiorcy. | |Przenosząc powyższe uregulowania na grunt niniejszej sprawy należy wskazać, że skarżący dopuścił się naruszenia wyżej wskazanych | |przepisów u.t.d. | |Organ administracji właściwe uznał, że w dniu kontroli drogowej skarżący wykonywał przewóz osób we własnym imieniu. W chwili | |zatrzymania do kontroli, kierowca nie przewoził, co prawda, żadnego pasażera, ale znajdował się na postoju taksówek, oczekując na | |klienta. Jak zauważył Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 1 marca 2012 r., sygn. akt II GSK 1511/10, wykonywaniem transportu | |drogowego osób jest nie tylko samo przemieszczanie się pojazdu wraz z pasażerem na określonej trasie, ale także złożenie przez | |przewoźnika oferty na przewóz skierowanej do pozostałych klientów, czego wyrazem może być oczekiwanie na klienta w pojeździe gotowym do| |wykonania usługi przewozowej. Nie budzi wątpliwości Sądu, że właśnie taka sytuacja miała miejsce w rozpatrywanej sprawie. | |Skarżący w czasie kontroli okazał paragon fiskalny z kasy zarejestrowanej na W. P. na kwotę 10 zł wystawiony w dniu kontroli, tj. [...] | |maja 2016 r. o godz. [...], co prawidłowo organy zinterpretowały, jako odpłatny przewóz osób. | |Ponadto skarżący zeznał, że jest zatrudniony w G. w charakterze kierowcy i jego zadaniem jest wykonywanie przewozów osób taksówką w | |imieniu i na rzecz ww. firmy. Kierowca wskazał także, że w dniu składania zeznań wykonał 7 kursów z pasażerami, jednak pomimo wezwań | |organu nie przedłożył żadnej dokumentacji potwierdzającej jego współpracę z ww. podmiotem w charakterze kierowcy na dzień kontroli. | |Sąd zauważa, że ww. wyjaśnienia strony różnią się z oświadczeniem, jakie zamieściła w treści odwołania od decyzji I instancji, tj. że w| |dniu kontroli poruszała się pojazdem, który był pożyczony od kolegi i nie wykonywała żadnego zarobkowego przewozu osób, w momencie | |zatrzymania nie stała również na postoju taxi. To oświadczenie należało jednak uznać za niewiarygodne wobec dowodów z akt sprawy (tj. z| |protokołem kontroli drogowej i paragonem fiskalnym z kasy fiskalnej zarejestrowanej na W. P.). | |Biorąc powyższe pod uwagę GITD zasadnie zatem uznał, że w dniu kontroli skarżący wykonywał okazjonalny przewóz osób. Stosownie bowiem | |do treści art. 4 pkt 11 u.t.d. przewozem okazjonalnym jest przewóz osób, który nie stanowi przewozu regularnego, regularnego | |specjalnego albo przewozu wahadłowego. | |Wykonywanie transportu drogowego w zakresie przewozu osób, który obejmuje także przewóz okazjonalny, wymaga uzyskania odpowiedniej | |licencji określonej w art. 5b ust. 1 pkt 1 i 2 u.t.d. | |Zauważyć dodatkowo należy, że ww. licencja nie uprawnia do wykonywania transportu drogowego taksówką, gdyż udzielenie tej ostatniej | |wymaga spełnienia przez przedsiębiorcę dodatkowych wymagań określonych w art. 6 u.t.d. Sąd zgodził się z twierdzeniem organu, że | |rozróżnienie licencji na wykonywanie transportu drogowego (art. 5b ust. 1 pkt 1 i 2 u.t.d.) i licencji na wykonywanie transportu | |drogowego taksówką (art. 5b ust. 1 pkt 3 u.t.d.) ma dwojaki skutek. Po pierwsze nie można utożsamiać licencji na wykonywanie transportu| |drogowego taksówką z licencją na wykonywanie przewozu drogowego osób, a po drugie - posiadanie licencji na wykonywanie transportu | |drogowego nie uprawnia przedsiębiorcy do wykonywania przewozu osób taksówką, gdyż obydwie licencje są wydawane na dwa różne rodzaje | |działalności gospodarczej. | |Zauważyć przy tym należy, że licencja na wykonywanie transportu drogowego taksówką jest wydawana na ściśle określony pojazd oraz | |obszar. Działalność gospodarcza polegająca na wykonywaniu przewozów taksówką jest ściśle powiązana i uzależniona od faktu wykonywania | |przewozu konkretnym pojazdem. Pojazd ten jest wpisywany w treści licencji poprzez ujawnienie danych, takich jak numer rejestracyjny | |pojazdu i numer podwozia VIN. Licencja na wykonywanie transportu drogowego taksówką jest zatem uprawnieniem przedmiotowo-podmiotowym. | |Licencji tej udziela się bowiem nie tylko określonemu przedsiębiorcy, ale także na określony pojazd oraz obszar. Tak więc fakt wpisania| |pojazdu do ww. licencji innego kierowcy nie ma znaczenia w sprawie skarżącego, który takiej licencji - co jest bezsporne - nie | |posiadał. | |Organy administracji zasadnie zatem uznały, że przedmiotowy przewóz okazjonalny osób wykonywany był bez wymaganej licencji, której | |posiadanie stanowi ustawowy warunek podjęcia i wykonywania takiej działalności. Brak licencji potwierdził również Urząd Miasta W. w | |piśmie z dnia 12 lipca 2016 r. Tego rodzaju postępowanie wyczerpuje znamiona czynu opisanego w załączniku nr 3 do u.t.d. i skutkuje | |nałożeniem kary pieniężnej za naruszenie lp. 1.1 załącznika nr 3 do u.t.d. | |Zgromadzony materiał dowodowy potwierdził również, ze skarżący nie spełniał wymogów do wykonywania przewozu okazjonalnego określonych w| |art. 18 ust. 3-4b u.t.d. Wykonywał bowiem przewóz pasażerów, pojazdem przeznaczonym konstrukcyjnie do przewozu 5 osób łącznie z | |kierowcą, a umowa o przewóz nie została zawarta na piśmie w lokalu przedsiębiorcy. | |Ponadto skarżący umieścił na dachu lampę z napisem "TAXI" (art. 18 ust. 5 pkt 3 u.t.d.), umieścił i używał w pojeździe taksometr (art. | |18 ust. 5 pkt 1 u.t.d.), a także oznaczył samochód w sposób reklamujący świadczenie usług taksówkowych, naruszając tym samym ustawowy | |zakaz. Złamanie zaś zakazów określonych w art. 18 ust. 5 u.t.d. wyczerpuje znamiona czynu opisanego w załączniku nr 3 do u.t.d. - lp. | |2.9. | |Nie ulega wątpliwości, że ratio legis wprowadzenia zakazów określonych w art. 18 ust. 5 u.t.d. było wyeliminowanie przypadków | |wykonywania transportu drogowego pojazdem upodobnionym do taksówki i omijanie w ten sposób przepisów rejestracyjnych dotyczących | |uzyskiwania licencji na wykonywanie transportu drogowego taksówką (por. uzasadnienie do projektu ustawy, druk sejmowy nr 3930). | |Wprowadzenie ścisłego rozróżniania transportu drogowego taksówką od transportu drogowego okazjonalnego (art. 4 pkt 11 u.t.d. w zw. z | |art. 18 u.t.d.) polega na wyraźnym rozróżnieniu oznaczonych pojazdów, którymi mogą być wykonywane te dwa rodzaje przewozów. Art. 18 | |ust. 5 u.t.d. ma więc na celu przeciwdziałanie wprowadzeniu w błąd potencjalnych klientów, którzy mogą uważać, że odbywają podróż | |taksówką, a w istocie odbywają podróż pojazdem, który nie jest taksówką, kierujący zaś pojazdem nie ma kwalifikacji wymaganych przy | |transporcie drogowym taksówką. | |Jak wynika z akt administracyjnych kontrolowany pojazd przeznaczony był do przewozu 5 osób łącznie z kierowcą. Pojazd ten nie spełniał | |więc kryterium konstrukcyjnego, o którym mowa w art. 18 ust. 4a u.t.d. Ponadto ustalono, że pojazd nie spełniał przesłanki pozytywnej | |zawartej w art. 18 ust. 4b ustawy. Wobec powyższego prawidłowo organ nałożył na skarżącego za to naruszenie karę pieniężną. | |Działając natomiast na podstawie art. 92 ust. 1 u.t.d. - organ ograniczył powyższe kary do kwoty 10.000 zł. | |W ocenie Sądu, materiał dowodowy zgromadzono w niniejszej sprawie w sposób prawidłowy i wyczerpujący, a organy rozstrzygnęły sprawę w | |oparciu o całokształt materiału dowodowego wskazując, które okoliczności sprawy zostały udowodnione. | |Odnosząc się do zarzutu strony skarżącej dotyczącego zaniechania ustalenia przez organ czy ewentualne czynności związane z przewozem | |skarżący wykonywał samodzielnie czy w porozumieniu z innymi osobami wskazać należy, że organ administracji wezwał skarżącego do | |przedstawienia dowodów na okoliczność współpracy z G., aktualnej na dzień kontroli, na którą to okoliczność strona powoływała się w | |protokole przesłuchania. Jednak skarżący do dnia wydania decyzji odwoławczej nie nadesłał ww. dokumentów. Skoro sam skarżący nie | |uczynił zadość ww. obowiązkowi, nie było konieczności zwracania się przez organ o takie informacje do centrali G.. Niewątpliwie | |wynikający z przepisów k.p.a. obowiązek organów gromadzenia materiału dowodowego nie oznacza obciążenia organów nieograniczonym i | |bezwzględnym obowiązkiem poszukiwania faktów mających znaczenie dla sprawy, ani nie jest równoznaczny z obowiązkiem wyręczania strony w| |prezentacji dowodów dla ustalania faktów, z których strona wywodzi dla siebie określone skutki prawne. | |Odnosząc się natomiast do zarzutu, że organy administracji nie przesłuchały w charakterze świadków P. R. oraz W. P. wskazać należy, że | |protokół kontroli jest w zasadzie jedynym dokumentem stanowiącym materiał dowodowy w sprawach o nałożenie kary pieniężnej (wyrok WSA w | |Łodzi z dnia 10 lipca 2014 r., sygn. akt III SA/Łd 356/14). Innymi słowy organ nie ma obowiązku dalszego poszukiwania dowodów jeśli | |uzna, że stan faktyczny sprawy został dostatecznie ustalony. Postępowanie dowodowe nie jest bowiem celem samym w sobie. Przedmiotem | |dowodzenia i ustalania mogą być jedynie okoliczności istotne dla sprawy, a nie wszystkie okoliczności, które w sposób pośredni lub | |bezpośredni się z nią w jakikolwiek sposób wiążą. | |Niepotrzebne więc było dalsze postępowanie dowodowe. Dowody, na których w analizowanym zakresie oparł się organ były jednoznaczne i nie| |mogły ich podważyć zeznania świadków. | |Okoliczność zatem dokonania przez organy ustaleń faktycznych na podstawie sporządzonego protokołu kontroli bez przesłuchania świadków | |nie doprowadziło - wbrew stanowisku strony skarżącej - do wadliwości zaskarżonej decyzji z powodu niewyjaśnienia lub nienależytego | |wyjaśnienia stanu faktycznego i istotnych w sprawie okoliczności. Sąd nie stwierdził także, aby dokonane przez organy ustalenia | |faktyczne były sprzeczne z zebranym materiałem dowodowym. Zaskarżona decyzja czyni zadość wymaganiom ustanowionym w art. 107 § 1 | |k.p.a., a jej uzasadnienie odpowiada w całości regulacji wynikającej z art. 107 § 3 k.p.a., jest prawidłowe - tak co do wskazania | |faktów, które organ uzna za udowodnione, jak i wskazania oraz omówienia zastosowanych przepisów prawa. | |W tych warunkach Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku. | | |