VI SA/Wa 618/08

PostanowienieWSA w Warszawie2008-05-26

Skład orzekający: Olga Żurawska – Matusiak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy w sprawie dotyczącej nałożenia kary pieniężnej, której rozstrzygnięcie może zależeć od wyniku postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym, sąd administracyjny powinien zawiesić postępowanie?
Ratio decidendi
Sąd administracyjny nie ma obowiązku zawieszania postępowania, gdy jego rozstrzygnięcie może zależeć od wyniku postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym. Sąd powinien dążyć do szybkiego załatwienia sprawy, a możliwość wznowienia postępowania po ewentualnym wyroku Trybunału Konstytucyjnego nie zamyka stronie drogi do wzruszenia orzeczenia.
Stan faktyczny
Strona skarżąca wniosła o zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego, wskazując na złożenie przez Gminę L. wniosku do Trybunału Konstytucyjnego o stwierdzenie niezgodności z Konstytucją art. 18 ust. 5 ustawy o transporcie drogowym. Wcześniej postępowanie było zawieszone i podjęte. Sąd rozpoznał wniosek o zawieszenie.
Rozstrzygnięcie
Odmówiono zawieszenia postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Olga Żurawska – Matusiak po rozpoznaniu w dniu 26 maja 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. W. i A. W. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] czerwca 2007 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej postanawia: odmówić zawieszenia postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie. W dniu [...] lipca 2007 r. A. W. i A. W. złożyli skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] czerwca 2007 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej. Postanowieniem z dnia 8 listopada 2007 r. (sygn. akt VI SA/Wa 1441/07) postępowanie zostało zawieszone, a następnie postanowieniem z dnia 1 kwietnia 2008 r. zostało podjęte. W dniu [...] kwietnia 2008 r. do Sądu wpłynął wniosek strony skarżącej o zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego. Skarżąca podała, że w dniu [...] lutego 2008 r. Gmina L. wystąpiła to Trybunału Konstytucyjnego z wnioskiem o stwierdzenie niezgodności z Konstytucją art. 18 ust. 5 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm., dalej jako: p.p.s.a.) Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym. W niniejszej sprawie skarżąca wskazała, że do Trybunału Konstytucyjnego złożony został wniosek Gminy L., zarejestrowany pod sygn. akt [...], jednak w ocenie Sądu nie zachodzi przesłanka do zawieszenia postępowania. Przede wszystkim trzeba mieć na uwadze, że z treści art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. wynika fakultatywność zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego. Nadto, w przepisach ogólnych p.p.s.a. została zawarta zasada koncentracji materiału procesowego - vide: art. 7 p.p.s.a. (M. Romańska w: T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Wydawnictwo Prawnicze Lexis Nexis, Warszawa 2005, str. 108). Zgodnie z tymże art. 7 p.p.s.a. sąd administracyjny powinien podejmować czynności zmierzające do szybkiego załatwienia sprawy i dążyć do jej rozstrzygnięcia na pierwszym posiedzeniu. Wskazać też trzeba na prawo strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki - art. 45 ust. 1 Konstytucji RP oraz art. 6 ust. 1 Konwencji z dnia 4 listopada 1950 r. o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności (Dz. U. z 1993 r., Nr 61, poz. 284, ze zm.). Z uwagi na powyższe unormowania, zmierzające do przeciwdziałania przewlekłości postępowania sądowego, dla rozpoznania niniejszej sprawy nie jest celowe ponowne oczekiwanie na ewentualny wyrok Trybunału Konstytucyjnego. Tym bardziej, iż Sądowi z urzędu wiadomym jest, że dwóm kolejnym wnioskom w przedmiocie oceny konstytucyjności art. 18 ust. 5 ww. ustawy o transporcie drogowym TK odmówił nadania dalszego biegu. Ponadto, ze względu na możliwość wznowienia postępowania, rozpoznanie niniejszej sprawy nie będzie w ocenie Sądu zamykać stronie drogi do ewentualnego wzruszenia wydanego orzeczenia. Na ten aspekt wskazał również NSA (wyrok z dnia 23 stycznia 2007 r., sygn. akt II OSK 702/06, LEX nr 321527), mianowicie: celowość zawieszenia postępowania na podstawie pkt 1 § 1 art. 125 p.p.s.a. powinna być analizowana z punktu widzenia wystąpienia w przyszłości przesłanek do wznowienia postępowania administracyjnego, zakończonego zaskarżoną decyzją lub innym aktem, jak i przesłanek do wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego. Argument ten podnoszony jest także w doktrynie (zob. w: B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Zakamycze, Kraków 2005, s. 302). Wobec powyższego, Sąd uznał, że nie jest celowe zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego w niniejszej sprawie i na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło