VI SA/Wa 619/08
PostanowienieWSA w Warszawie2008-05-13
Skład orzekający: Ewa Marcinkowska, Andrzej Wieczorek, Pamela Kuraś-Dębecka
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek o zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego z powodu oczekiwania na rozstrzygnięcie Trybunału Konstytucyjnego w sprawie dotyczącej zgodności z Konstytucją przepisu ustawy, który może mieć wpływ na rozstrzygnięcie sprawy, powinien zostać uwzględniony, biorąc pod uwagę zasady szybkości postępowania i prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki?Ratio decidendi
Sąd odmówił zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego, uznając, że nie jest to celowe. Pomimo możliwości zawieszenia postępowania na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w przypadku zależności od rozstrzygnięcia Trybunału Konstytucyjnego, sąd kierował się zasadą koncentracji materiału procesowego (art. 7 p.p.s.a.) oraz prawem strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki (art. 45 ust. 1 Konstytucji RP, art. 6 ust. 1 Konwencji o prawach człowieka). Dodatkowo, sąd wskazał na możliwość wznowienia postępowania oraz na możliwość samodzielnego przedstawienia pytania prawnego Trybunałowi Konstytucyjnemu.Stan faktyczny
Skarżąca spółka złożyła skargę na decyzję Komendanta Policji w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej. Następnie wniosła o zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego, wskazując na złożony przez Gminę L. wniosek do Trybunału Konstytucyjnego o stwierdzenie niezgodności z Konstytucją art. 18 ust. 5 ustawy o transporcie drogowym, który mógł mieć wpływ na rozstrzygnięcie sprawy. Sąd rozpoznał wniosek o zawieszenie postępowania.Rozstrzygnięcie
Odmówiono zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Marcinkowska Sędziowie Sędzia WSA Andrzej Wieczorek Sędzia WSA Pamela Kuraś-Dębecka (spr.) Protokolant Monika Staniszewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 maja 2008 r. sprawy ze skargi P. "E." Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Komendanta [...] Policji z dnia [...] sierpnia 2007 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej postanawia: odmówić zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego
W dniu [...] sierpnia 2007 r. P. "E." Sp. z o.o. z siedzibą w W. (skarżąca) złożyła skargę na decyzję Komendanta [...] Policji z dnia [...] sierpnia 2007 r. w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej.
W dniu [...] kwietnia 2008 r. do Sądu wpłynął wniosek skarżącej o zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego, uzupełniony pismem z dnia [...] maja 2008 r. Skarżąca podała, że w dniu [...] lutego 2008 r. Gmina L. wystąpiła to Trybunału Konstytucyjnego z wnioskiem o stwierdzenie niezgodności z Konstytucją art. 18 ust. 5 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm., dalej jako: p.p.s.a.) Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym.
W niniejszej sprawie skarżąca wskazała, że do Trybunału Konstytucyjnego złożony został wniosek Gminy L., zarejestrowany pod sygn. akt [...], jednak w ocenie Sądu nie zachodzi przesłanka do zawieszenia postępowania.
Przede wszystkim trzeba mieć na uwadze, że z treści art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. wynika fakultatywność zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego. Nadto, w przepisach ogólnych p.p.s.a. została zawarta zasada koncentracji materiału procesowego – vide: art. 7 p.p.s.a. (M. Romańska w: T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Wydawnictwo Prawnicze Lexis Nexis, Warszawa 2005, str. 108). Zgodnie z tymże art. 7 p.p.s.a. sąd administracyjny powinien podejmować czynności zmierzające do szybkiego załatwienia sprawy i dążyć do jej rozstrzygnięcia na pierwszym posiedzeniu. Wskazać też trzeba na prawo strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki – art. 45 ust. 1 Konstytucji RP oraz art. 6 ust. 1 Konwencji z dnia 4 listopada 1950 r. o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności (Dz. U. z 1993 r., Nr 61, poz. 284, ze zm.).
Z uwagi na powyższe unormowania, zmierzające do przeciwdziałania przewlekłości postępowania sądowego, dla rozpoznania niniejszej sprawy nie jest celowe ponowne oczekiwanie na ewentualny wyrok Trybunału Konstytucyjnego. Jak wynika z akt sprawy, analogicznemu wnioskowi O. odmówiono nadania dalszego biegu (postanowienie TK z dnia [...] marca 2008 r., sygn. akt [...]).
Ponadto, ze względu na możliwość wznowienia postępowania, rozpoznanie niniejszej sprawy nie będzie w ocenie Sądu zamykać stronie drogi do ewentualnego wzruszenia wydanego orzeczenia. Na ten aspekt wskazał również NSA (wyrok z dnia 23 stycznia 2007 r., sygn. akt II OSK 702/06, LEX nr 321527), mianowicie: celowość zawieszenia postępowania na podstawie pkt 1 § 1 art. 125 p.p.s.a. powinna być analizowana z punktu widzenia wystąpienia w przyszłości przesłanek do wznowienia postępowania administracyjnego, zakończonego zaskarżoną decyzją lub innym aktem, jak i przesłanek do wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego. Argument ten podnoszony jest także w doktrynie (zob. w: B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Zakamycze, Kraków 2005, s. 302).
Sąd stoi też na stanowisku, że w razie powzięcia w składzie rozpoznającym daną sprawę wątpliwości co do konstytucyjności danego przepisu może sam przedstawić Trybunałowi Konstytucyjnemu – w trybie art. 193 Konstytucji RP i art. 3 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643 ze zm.) – pytanie prawne co do zgodności aktu normatywnego z Konstytucją, ratyfikowanymi umowami międzynarodowymi lub ustawą, jeżeli od odpowiedzi na to pytanie zależy rozstrzygnięcie sprawy toczącej się przed sądem.
Wobec powyższego, Sąd uznał, że nie jest celowe zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego w niniejszej sprawie i na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 29.07.2026. · Źródło