VI SA/Wa 62/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Sławomir Kozik po rozpoznaniu w dniu 29 stycznia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. J. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia "(...)" listopada 2020 r., nr "(...)" w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym postanawia: stwierdzić swą niewłaściwość i przekazać sprawę sądowi właściwemu – Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Rzeszowie Decyzją z [...] sierpnia 2020 r., nr [...],[...] Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego (dalej "organ I instancji") nałożył na P. J. (dalej "Skarżący") karę pieniężną w kwocie 2000 złotych tytułem naruszenia przepisów ustawy o transporcie drogowym. W podstawie prawnej decyzji organ I instancji wskazał art. 92a ust. 1 ustawy z 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz.U. z 2019 r., poz. 2140 z późn. zm., dalej "u.t.d."). Na powyższą decyzję Skarżący wniósł odwołanie. Główny Inspektor Transportu Drogowego (dalej: "GITD", "organ II instancji") po rozpatrzeniu ww. odwołania, wydał decyzję datowaną na [...] listopada 2020 r., nr [...], którą utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Jako podstawę prawną GITD wskazał m. in. art. 92c u.t.d. i lp. 9.2 załącznika nr 3 do u.t.d. Pismem z [...] grudnia 2020 r. Skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję GITD z [...] listopada 2020 r., nr [...], w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 13 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej "p.p.s.a.") wojewódzkie sądy administracyjne rozpoznają wszystkie sprawy sądowoadministracyjne z wyjątkiem spraw, dla których zastrzeżona jest właściwość Naczelnego Sądu Administracyjnego. W postępowaniu sądowym obowiązuje zasada, że do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona, co wynika z art. 13 § 2 p.p.s.a. Niezależnie od powyższego, Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej, w drodze rozporządzenia, może przekazać wojewódzkiemu sądowi administracyjnemu rozpoznawanie spraw określonego rodzaju należących do właściwości innego wojewódzkiego sądu administracyjnego, jeżeli wymagają tego względy celowości (art. 13 § 3 p.p.s.a.). W rozporządzeniu Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z 15 maja 2012 r., zmieniającego rozporządzenie z 18 kwietnia 2011 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego (Dz.U. z 2012 r., poz. 604, dalej "Rozporządzenie") odmiennie zostały uregulowane kwestie (niż wynika to z art. 13 § 2 p.p.s.a.) odnośnie właściwości miejscowej wojewódzkich sądów administracyjnych do rozpoznawania niektórych spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego. Zgodnie z § 1 Rozporządzenia, rozpoznawanie spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego dotyczących nałożenia kar pieniężnych, o których mowa w art. 92a ustawy z 6 września 2001 r. o transporcie drogowym, przekazuje się wojewódzkim sądom administracyjnym, na których obszarze właściwości strona skarżąca zamieszkuje lub ma siedzibę. Stosownie do art. 59 § 1 p.p.s.a. jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny sąd, który stwierdzi swą niewłaściwość, przekaże sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu. Postanowienie sądu może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Wskazać w tym miejscu należy, że Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej rozporządzeniem z 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz.U. z 2003 r., nr 72, poz. 652) utworzył czternaście wojewódzkich sądów administracyjnych, wśród których Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie wskazał jako właściwy dla obszaru województwa [...]. Z akt przedmiotowej sprawy wynika, że Skarżący prowadzi działalność gospodarczą pod firmą: [...], którego siedziba mieści się pod adresem P. [...],[...] P. Miejscowość P. jest miastem znajdującym się w województwie [...], a dokładniej w powiecie [...]. W tym miejscu Sąd zwraca uwagę, że przepisy przytoczonego wyżej Rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z 15 maja 2012 r. zawierają uregulowania mające na celu usprawnienie i przyspieszenie rozpatrywania szeroko rozumianych spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego przez wojewódzkie sądy administracyjne. Oczywistym następstwem przekazania spraw z wojewódzkich sądów administracyjnych pozostałym, właściwym według Rozporządzenia miejscowo ze względu na siedzibę lub miejsce zamieszkania strony wojewódzkim sądom administracyjnym będzie szybsze rozpoznanie spraw w postępowaniu sądowoadministracyjnym pierwszej instancji, dogodniejszy dla stron dostęp do sądów rozpoznających ich sprawy i pełniejsza realizacja konstytucyjnej zasady prawa do sądu, która obejmuje również prawo do rozpatrzenia sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki (art. 45 ust. 1 Konstytucji RP). Jak wynika z treści decyzji organu I instancji z [...] sierpnia 2020 r. oraz z utrzymującej ją w mocy decyzji organu II instancji z [...] listopada 2020 r., przedmiotowa sprawa dotyczy nałożenia na P. J. kary pieniężnej na podstawie m. in. art. 92a ustawy o transporcie drogowym, w związku ze stwierdzonymi naruszeniami obowiązków lub warunków przewozu drogowego, o których mowa w art. 92a ust. 1 u.t.d., które szczegółowo zostały opisane w lp. 9.2 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym. Mając to na uwadze oraz w oparciu o ww. przepisy Sąd ustalił, że właściwym do rozpoznania niniejszej sprawy jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie. Dodatkowo Sąd zauważa, że GITD w zaskarżonej decyzji prawidłowo pouczył Skarżącego o tym, że owa decyzja podlega zaskarżeniu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uwzględniając powyższe oraz na podstawie art. 59 § 1 p.p.s.a. stwierdził swą niewłaściwość miejscową i przekazał sprawę sądowi właściwemu miejscowo, tj. Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Rzeszowie – o czym orzekł w sentencji postanowienia.