VI SA/Wa 621/08
PostanowienieWSA w Warszawie2008-05-13
Skład orzekający: Ewa Marcinkowska, Andrzej Wieczorek, Pamela Kuraś-Dębecka
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek o zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego z powodu toczącego się postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym powinien zostać uwzględniony, mimo że rozstrzygnięcie sprawy nie jest zależne od wyniku tego postępowania?Ratio decidendi
Sąd odmówił zawieszenia postępowania, uznając, że nie zachodzi przesłanka z art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., ponieważ rozstrzygnięcie sprawy nie zależy od wyniku postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym. Sąd podkreślił fakultatywność zawieszenia, zasadę koncentracji materiału procesowego, prawo do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki oraz możliwość wznowienia postępowania w przypadku późniejszego stwierdzenia niezgodności przepisu z Konstytucją.Stan faktyczny
Skarżąca spółka złożyła skargę na decyzję Komendanta Policji w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej. Następnie wniosła o zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego, wskazując na złożenie przez Gminę L. wniosku do Trybunału Konstytucyjnego o stwierdzenie niezgodności z Konstytucją art. 18 ust. 5 ustawy o transporcie drogowym. Sąd odmówił zawieszenia postępowania.Rozstrzygnięcie
Odmówiono zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Marcinkowska Sędziowie Sędzia WSA Andrzej Wieczorek Sędzia WSA Pamela Kuraś-Dębecka (spr.) Protokolant Monika Staniszewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 maja 2008 r. sprawy ze skargi P. "E." Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Komendanta [...] Policji z dnia [...] kwietnia 2007 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej postanawia: odmówić zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego
W dniu [...] czerwca 2007 r. P. "E." Sp. z o.o. z siedzibą w W. (skarżąca) złożyła skargę na decyzję Komendanta [...] P. z dnia [...] kwietnia 2007 r. w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej.
W dniu [...] kwietnia 2008 r. do Sądu wpłynął wniosek skarżącej o zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego, uzupełniony pismem z dnia [...] maja 2008 r. Skarżąca podała, że w dniu [...] lutego 2008 r. Gmina L. wystąpiła to Trybunału Konstytucyjnego z wnioskiem o stwierdzenie niezgodności z Konstytucją art. 18 ust. 5 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm., dalej jako: p.p.s.a.) Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym.
W niniejszej sprawie skarżąca wskazała, że do Trybunału Konstytucyjnego złożony został wniosek Gminy L., zarejestrowany pod sygn. akt [...], jednak w ocenie Sądu nie zachodzi przesłanka do zawieszenia postępowania.
Przede wszystkim trzeba mieć na uwadze, że z treści art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. wynika fakultatywność zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego. Nadto, w przepisach ogólnych p.p.s.a. została zawarta zasada koncentracji materiału procesowego – vide: art. 7 p.p.s.a. (M. Romańska w: T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Wydawnictwo Prawnicze Lexis Nexis, Warszawa 2005, str. 108). Zgodnie z tymże art. 7 p.p.s.a. sąd administracyjny powinien podejmować czynności zmierzające do szybkiego załatwienia sprawy i dążyć do jej rozstrzygnięcia na pierwszym posiedzeniu. Wskazać też trzeba na prawo strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki – art. 45 ust. 1 Konstytucji RP oraz art. 6 ust. 1 Konwencji z dnia 4 listopada 1950 r. o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności (Dz. U. z 1993 r., Nr 61, poz. 284, ze zm.).
Z uwagi na powyższe unormowania, zmierzające do przeciwdziałania przewlekłości postępowania sądowego, dla rozpoznania niniejszej sprawy nie jest celowe ponowne oczekiwanie na ewentualny wyrok Trybunału Konstytucyjnego. Jak wynika z akt sprawy, analogicznemu wnioskowi O. odmówiono nadania dalszego biegu (postanowienie TK z dnia [...] marca 2008 r., sygn. akt [...]).
Ponadto, ze względu na możliwość wznowienia postępowania, rozpoznanie niniejszej sprawy nie będzie w ocenie Sądu zamykać stronie drogi do ewentualnego wzruszenia wydanego orzeczenia. Na ten aspekt wskazał również NSA (wyrok z dnia 23 stycznia 2007 r., sygn. akt II OSK 702/06, LEX nr 321527), mianowicie: celowość zawieszenia postępowania na podstawie pkt 1 § 1 art. 125 p.p.s.a. powinna być analizowana z punktu widzenia wystąpienia w przyszłości przesłanek do wznowienia postępowania administracyjnego, zakończonego zaskarżoną decyzją lub innym aktem, jak i przesłanek do wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego. Argument ten podnoszony jest także w doktrynie (zob. w: B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Zakamycze, Kraków 2005, s. 302).
Sąd stoi też na stanowisku, że w razie powzięcia w składzie rozpoznającym daną sprawę wątpliwości co do konstytucyjności danego przepisu może sam przedstawić Trybunałowi Konstytucyjnemu – w trybie art. 193 Konstytucji RP i art. 3 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643 ze zm.) – pytanie prawne co do zgodności aktu normatywnego z Konstytucją, ratyfikowanymi umowami międzynarodowymi lub ustawą, jeżeli od odpowiedzi na to pytanie zależy rozstrzygnięcie sprawy toczącej się przed sądem.
Wobec powyższego, Sąd uznał, że nie jest celowe zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego w niniejszej sprawie i na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 29.07.2026. · Źródło