VI SA/Wa 621/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Piotr Borowiecki po rozpoznaniu w dniu 25 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M. G. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] grudnia 2012 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej postanawia - wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji - Pismem z dnia 29 stycznia 2013 r. M. G. (dalej także: "skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] grudnia 2012 r. nr [...], w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej w wysokości 3.000 złotych za wykonywanie przejazdu drogowego bez uiszczenia opłaty elektronicznej. W petitum skargi strona skarżąca złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, skarżący wskazał, że jest ona jedną z 40 decyzji administracyjnych, którymi nałożono na stronę kary po 3.000 złotych każda. Skarżący stwierdził, że w obliczu trudnej sytuacji majątkowej zachodzą okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania spornej decyzji. Postanowieniem z dnia 29 kwietnia 2013 r. skarżący został zwolniony od kosztów sądowych (k. 57 akt sądowych). Postanowienie stało się prawomocne. Jak wynika z akt sprawy, w tym dokumentów zgromadzonych w związku z rozpoznawaniem wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy (mogących stanowić uzupełnienie uzasadnienia o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji), skarżący prowadzi gospodarstwo domowe wraz z żoną i małoletnią córką (k. 20 akt). Z tytułu zawartych przez niego dwóch umów o pracę na ½ etatu, uzyskuje wynagrodzenie w łącznej wysokości 2.129,07 złotych netto miesięcznie (k. 39 i 40 akt). Wynagrodzenie to jest pomniejszone o łączną kwotę 977 złotych (k. 39 i 40 akt), na podstawie zawiadomień Naczelnika Urzędu Skarbowego w T. z dnia [...] marca 2013 r. o zajęciu części wynagrodzeń skarżącego na poczet egzekucji z tytułu nałożonych na niego kar za wykonywanie przejazdu drogowego bez uiszczenia opłaty elektronicznej, w kwocie 139.550,06 złotych (k. 54). Nadto z dokumentów znajdujących się w aktach wynika, że żona skarżącego stale pozostaje bez pracy wykonując jedynie dorywcze (sezonowe) prace. Z oświadczeń złożonych w toku postępowania wynika, że w związku z problemami finansowymi spowodowanymi nałożeniem na skarżącego kar administracyjnych wynika, że małżonkowie rozważają możliwość wyjazdu żony (matki małoletniej córki) do Niemiec celem zarobienia dodatkowych pieniędzy i spłacenia nałożonych na nich (rodzinę) bardzo wysokich zobowiązań publicznoprawnych uniemożliwiających dalsze godne funkcjonowanie. Odnośnie miesięcznych kosztów utrzymania rodziny skarżącego w aktach znajdują się przedstawione przez niego faktury: za przedszkole córki – 286 złotych za styczeń 2013 r., 340 złotych za luty 2013 r. oraz 326,50 złotych za marzec 2013 r.; za gaz - 42,03 złotych; za energię - 271,62 złotych oraz 68,21 złotych – płatne w styczniu i marcu 2013 r.; za telewizję i internet – 78,50 złotych, za telefon – 106,38 złotych oraz za czynsz – 540 złotych. Skarżący oświadczył ponadto, że w ponoszeniu bieżących wydatków obejmujących przede wszystkim zakup żywności wspiera go najbliższa rodzina. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Transportu Drogowego wyraził stanowisko, że w niniejszym przypadku brak jest podstaw do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje; Na wstępie należy wskazać, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji ma na celu ochronę strony przed negatywnymi skutkami, które może wywołać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności. Przyznanie stronie skarżącej ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym stanowi odstępstwo od reguły wyrażonej w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., Nr 270 ze zm.– zwanej dalej: "p.p.s.a."), zgodnie z którą wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. W świetle przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, iż niebezpieczeństwo, o którym mowa w cytowanym przepisie oznacza, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. Trudne zaś do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Przesłanki w postaci wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, o których mowa w ww. przepisie należy wiązać z sytuacją, która może powstać, gdy zaskarżony do sądu akt administracyjny zostanie wykonany, a następnie na skutek uwzględnienia skargi akt ten zostanie wzruszony. Analiza danych zawartych w aktach niniejszej sprawy skłania Sąd do wniosku, że obciążenie miesięcznego budżetu skarżącego jakąkolwiek dodatkową kwotą z tytułu prowadzonej egzekucji może pozbawić skarżącego i jego rodzinę niezbędnych środków do życia. W tej sytuacji, w ocenie Sądu, strona skarżąca wykazała, że wykonanie zaskarżonej decyzji organu przed rozpoznaniem sprawy przez sąd administracyjny mogłoby spowodować znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki, co daje podstawę do zastosowania tymczasowej ochrony, o której mowa w przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a. Z powyższych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie przepisów art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. - orzekł, jak w sentencji postanowienia.