VI SA/Wa 622/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Grzelak Sędziowie Sędzia WSA Grażyna Śliwińska Sędzia WSA Andrzej Wieczorek (spr.) Protokolant Eliza Mroczek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 czerwca 2010 r. sprawy ze skargi R. Sp. z o.o. z siedzibą w [...] na decyzję Przewodniczącego Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji z dnia [...] stycznia 2010 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia opłaty za udzielenie koncesji postanawia zawiesić postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga R. Sp. z o.o. z siedzibą w [...] na decyzję Przewodniczącego Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji z dnia [...] stycznia 2010 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia opłaty za udzielenie koncesji na rozpowszechnianie programu radiowego. Zaskarżonej decyzji zarzucano naruszenie § 3 i § 4 rozporządzenia Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji z dnia 4 lutego 2000 r. w sprawie opłat za udzielenie koncesji na rozpowszechnianie programów radiowych i telewizyjnych. Przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie pod sygnaturą akt VI SA/Wa 702/08 toczy się postępowanie w sprawie skargi T. S.A. z siedzibą w [...] na decyzję Przewodniczącego Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji z dnia [...] lutego 2008 r. nr [...], wydaną w przedmiocie zmiany koncesji na rozpowszechnianie programu telewizyjnego, w zakresie określenia podstaw wymiaru i wysokości opłat za udzielenie tej koncesji. Postanowieniem z dnia 29 września 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, przedstawił Trybunałowi Konstytucyjnemu dwa pytania prawne, a mianowicie, czy art. 40 ust. 2 ustawy z dnia 29 grudnia 1992 r. o radiofonii i telewizji (t.j. Dz. U. z 2004 r. Nr 253, poz. 2531 ze zm.) w zakresie, w jakim przepis ten upoważnia Krajową Radę Radiofonii i Telewizji, działającą w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw finansów publicznych, do ustalenia, w drodze rozporządzenia, wysokości opłaty za udzielenie koncesji, o której mowa w art. 40 ust. 1 wymienionej ustawy, jest zgodny z art. 92 ust. 1 w związku z art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz czy rozporządzenie Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji z dnia 4 lutego 2000 r. w sprawie opłat za udzielenie koncesji na rozpowszechnianie programów radiowych i telewizyjnych (Dz. U. z 2000 r. Nr 12, poz. 153 ze zm.), jest zgodne z art. 217 w związku z art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Na rozprawie w dniu 15 czerwca 2010 r., Sąd wskazał na powyższe pytania prawne skierowane do Trybunału Konstytucyjnego, o stwierdzenie zgodności z Konstytucją RP przepisu art. 40 ust. 1 i 2 ustawy o radiofonii i telewizji, stanowiącego podstawę prawną zaskarżonej decyzji i nadmienił, że sprawa owych pytań zawisła w Trybunale Konstytucyjnym pod sygn. P 9/09 i do dnia rozprawy nie została przez Trybunał rozpoznana. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Zgodnie z przepisem art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Mając na uwadze treść powyższego artykułu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, iż przedmiotowe postępowanie sądowoadministracyjne należy zawiesić do dnia rozstrzygnięcia przez Trybunał Konstytucyjny pytań prawnych postawionych przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w sprawie prowadzonej pod sygn. akt VI SA/Wa 702/08, gdyż ich rozpoznanie będzie miało bezpośredni wpływ na rozstrzygnięcie sprawy będącej przedmiotem niniejszego postępowania. Ocena bowiem zgodności z Konstytucją RP ustawowej podstawy do wydania zaskarżonej decyzji dokonana przez Trybunał Konstytucyjny niewątpliwie będzie miała wpływ na wyrok sądu administracyjnego, którym dokonuje się kontroli legalności tego aktu. Biorąc powyższe pod uwagę Sąd, na podstawie przepisu art. 125 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.