VI SA/Wa 6233/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jakub Linkowski po rozpoznaniu w dniu 31 października 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. R. na decyzję Bankowego Funduszu Gwarancyjnego z dnia 29 września 2022 r. nr DPR.720.6.2021.256 w przedmiocie przymusowej restrukturyzacji postanawia odrzucić skargę Skarżący – M. R. pismem z dnia 21 listopada 2023 r., nadanym w dniu 24 listopada 2023 r., złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Bankowego Funduszu Gwarancyjnego z 29 września 2022 r. nr DPR.720.6.2021.256 o wszczęciu przymusowej restrukturyzacji wobec Getin Noble Banku S.A. z siedzibą w Warszawie, umorzeniu instrumentów kapitałowych, zastosowaniu instrumentu przymusowej restrukturyzacji w formie instytucji pomostowej oraz ustanowieniu administratora banku, podjętą uchwałą nr 346/DRP/2022 Zarządu BFG z 29 września 2022 r. Właściwie to została złożona kserokopia skargi pod którą nie ma oryginalnego podpisu (podpis jest również kserokopią). Zgodnie z zarządzeniem z 7 grudnia 2023 r., skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi, poprzez nadesłanie podpisanej skargi oraz 4 (czterech) odpisów skargi. W wezwaniu zakreślono skarżącemu termin 7 dni na uzupełnienie braków formalnych skargi, jednocześnie pouczono go o konsekwencjach procesowych ich niewypełnienia (rygor odrzucenia skargi). Wezwanie zostało doręczone osobiście skarżącemu w dniu 2 stycznia 2024 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru, k. 41). Do dnia wydania niniejszego orzeczenia braki formalne skargi nie zostały uzupełnione. Wezwanie sądu pozostało bez odpowiedzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Każde merytoryczne rozpatrzenie skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu administracyjnego i skargę wniesie uprawniony podmiot oraz gdy skarga spełnia wymogi formalne i została złożona w przewidzianym w prawie trybie i terminie. Stwierdzenie braku którejkolwiek z wymienionych przesłanek uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do jej odrzucenia. Na wstępie podkreślić należy, że zaskarżona decyzja została wydana na podstawie przepisów ustawy z 10 czerwca 2016 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji (Dz.U. z 2022 r., poz. 2253), dalej "ustawa o BFG". Z art. 103 ust. 5 ustawy o BFG wynika, że od decyzji rada nadzorcza podmiotu w restrukturyzacji może wnieść skargę do sądu administracyjnego, w terminie 7 dni od dnia doręczenia uzasadnienia decyzji temu podmiotowi, przy czym uprawnionym do wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest również każdy, kogo interes prawny został naruszony decyzją. Z kolei w art. 109 ust. 1 pkt 1 ustawy o BFG ustawodawca określił, że Fundusz niezwłocznie zamieszcza na swojej stronie internetowej decyzję o wszczęciu przymusowej restrukturyzacji oraz wydane w ramach przymusowej restrukturyzacji decyzje, o których mowa w art. 11 ust. 4 pkt 2, 4-8, 11, 12 i 17-26, lub informację o tych decyzjach oraz przyczynach i skutkach wydania tych decyzji, w szczególności dla klientów indywidualnych. Zgodnie z art. 11 ust. 6 ustawy o BFG do postępowania w sprawie skarg na decyzje, o których mowa w ust. 4 (a więc m.in. wydawaną na podstawie art. 11 ust. 4 pkt 1 ustawy o BFG decyzję o wszczęciu przymusowej restrukturyzacji), w zakresie nieuregulowanym w ustawie o BFG stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, z wyłączeniem art. 61 § 2 i 3 tej ustawy. Ustawa o BFG nie określa sposobu wnoszenia pism w postępowaniu sądowym dotyczącym kontroli decyzji BFG, ani skutków prawnych uchybienia terminu do dokonania czynności procesowej, w tym złożenia skargi po terminie. Wobec tego, w tych zakresach, odpowiednie zastosowanie znajdowały będą przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935), dalej "p.p.s.a.". W sprawie skarżonej decyzji Naczelny Sąd Administracyjny stanął na stanowisku, że termin do zaskarżenia takiej decyzji przez podmiot niebędący jej adresatem, ale którego interes prawny miał doznać uszczerbku w związku z jej wydaniem, wynosi 7 dni od dnia ogłoszenia decyzji lub informacji o przyczynach i skutkach wydania tej decyzji (art. 109 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 103 ust. 5 ustawy o BFG; por. m.in. postanowienia NSA: z 11 sierpnia 2020 r. o sygn. akt II GZ 221/20 i z 8 października 2020 r. o sygn. akt II GZ 290/20). Sąd stwierdza, że informacja o przyczynach i skutkach wydania skarżonej decyzji ukazała się na stronie internetowej Bankowego Funduszu Gwarancyjnego dnia 30 września 2022 r. pod adresem: https://www.bfg.pl/bfg-rozpoczal-przymusowa-restrukturyzacje-getin-noble-bank-s-a-ktorego-dzialalnosc-zostanie-przeniesiona-do-wspolnego-banku-bfg-i-systemu-ochrony-bankow-komercyjnych-utworzonego-przez-osiem-bankow/#pe-content). W konsekwencji ostatnim dniem terminu do skutecznego wniesienia skargi na decyzję BFG przez osobę, której interes prawny miał doznać uszczerbku w związku z jej wydaniem, był 7 października 2022 r. Mając na uwadze powyższe, badając terminowość złożenia skargi, Sąd stwierdza, że skarżący złożył ją z uchybieniem ustawowego, siedmiodniowego terminu, którego ostatnim dniem był 7 października 2022 r. W konsekwencji skarga złożona przez skarżącego 24 listopada 2023 r. podlega odrzuceniu, jako zgłoszona po terminie. Niezależnie od powyższego, skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym (zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a.). Podstawowe wymogi, jakim powinny odpowiadać pisma w postępowaniu sądowym zostały określone w art. 46 i 47 p.p.s.a. Jak stanowi art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Podpis pod pismem w postępowaniu potwierdza, że pismo to pochodzi od osoby podpisującej je i sankcjonuje jej wolę dokonania czynności w postępowaniu. Nie budzi zatem wątpliwości, że gdy pismo sporządza osoba fizyczna we własnym imieniu, bądź działając jako pełnomocnik czy przedstawiciel ustawowy, to ona musi je podpisać. Jednocześnie podpis musi być własnoręczny, a nie mechanicznie odtworzony, z wyjątkiem przypadków, o których mowa w art. 46 § 4 tej ustawy. Z treści przytoczonych przepisów wynika, że niezbędnym elementem każdej skargi jest umieszczenie pod jej treścią podpisu osoby, która takie pismo składa do sądu. Stosownie do treści art. 47 § 1 p.p.s.a., do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku skargi, niewykonanie w terminie wezwania do uzupełnienia braku formalnego skargi obliguje sąd do jej odrzucenia (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie strona wniosła do sądu kserokopię skargi, która nie zawiera oryginalnego podpisu, a jedynie jego kopię. W związku z tym skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi (nadesłanie podpisanej skargi oraz nadesłanie jej czterech odpisów) w zakreślonym przez sąd terminie oraz pouczony o skutkach ich nieuzupełnienia. Z akt sprawy wynika, że wezwanie sądu doręczono osobiście skarżącemu w dniu 2 stycznia 2024 r., a zatem ostatnim dniem na uzupełnienie braków formalnych skargi był 9 stycznia 2024 r. Strona nie odpowiedziała na wezwanie sądu, tym samym nie uzupełniła braków formalnych skargi. Innymi słowy, skarga obarczona jest brakami, które uniemożliwiają sądowi dalsze jej rozpoznawanie. Brak oryginału skargi, a już tym bardziej brak oryginalnego podpisu pod skargą, uniemożliwiają sądowi dalsze jej rozpoznawanie. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę, czyniąc to w oparciu o art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 11 ust. 6 ustawy o BFG oraz w oparciu o art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Dlatego orzekł, jak w sentencji.