VI SA/Wa 629/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Zbigniew Rudnicki (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Jolanta Królikowska-Przewłoka Sędzia WSA Andrzej Wieczorek Protokolant st. ref. Renata Lewandowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 listopada 2013 r. sprawy ze skargi M. G. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] grudnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej postanawia: zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne Główny Inspektor Transportu Drogowego decyzją z dnia [...] grudnia 2012 r. Nr [...], na podstawie art. 127 § 3 w zw. z art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., art. 13 ust. 1 pkt 3 w zw. z art. 13k ust. 1 pkt 1, art. 13k ust. 4 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz. U. z 2007 r. Nr 19, poz. 115 ze zm., nazywanej dalej u.d.p.) oraz załącznika nr 1 do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 22 marca 2011 r. w sprawie dróg krajowych lub ich odcinków, na których pobiera się opłatę elektroniczną oraz wysokości stawek opłaty elektronicznej (Dz. U. z 2011 r. Nr 80, poz. 433 ze zm., dalej rozporządzenie Rady Ministrów w sprawie dróg krajowych), art. 50 pkt 1 lit. j), art. 51 ust. 6 lit. b), art. 51 ust. 7 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2012 r., poz. 1265) po rozpatrzeniu wniosku skarżącego M. G. o ponowne rozpatrzenie sprawy, utrzymał w mocy decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lutego 2012 r. o nałożeniu na stronę kary pieniężnej w wysokości 3.000 złotych. Podstawę faktyczną rozstrzygnięcia stanowiło wykonywanie przez skarżącego przejazdu po drodze krajowej wymienionej w rozporządzeniu Rady Ministrów w sprawie dróg krajowych, bez uiszczenia opłaty, o której mowa w art. 13 ust. 1 pkt 3 u.d.p. Skargę na powyższą decyzję wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżący. W piśmie z dnia [...] października 2013r. skarżący wniósł o zawieszenie niniejszego postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., nazywanej dalej p.p.s.a.) powołując się na prejudycjalny charakter rozstrzygnięcia Trybunału Konstytucyjnego w sprawie pytania prawnego przedstawionego przez tutejszy Sąd w postępowaniu sygn. akt VI SA/Wa 201/13. Dodatkowo powołał się na okoliczność zawieszenia postępowania z tych samych względów, w sprawie o sygn. akt VI SA/Wa 596/13, w której to jest stroną skarżącą. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Zawieszenie postępowania z przyczyn enumeratywnie wymienionych w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. ma charakter fakultatywny i zależy od uznania sądu, zatem rozstrzygnięcie tego zagadnienia musi być istotne z punktu widzenia realizacji celu postępowania sądowoadministracynego oraz powinno mieć bezpośredni wpływ na wynik tego postępowania. Przesłanką zawieszenia postępowania na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. jest prejudycjalny charakter innego toczącego się postępowania w stosunku do postępowania mającego ulec zawieszeniu. Z urzędu Sądowi wiadomo, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 17 maja 2013 r., wydanym w sprawie o sygn. akt VI SA/Wa 201/13, skierował do Trybunału Konstytucyjnego pytanie prawne w związku z powziętą wątpliwością, czy art. 13k ust. 1 u.d.p., jest zgodny z art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Wątpliwości Sądu budziła m.in. nieprecyzyjna redakcja przepisu, dopuszczająca dowolną interpretację pojęcia "przejazdu", umożliwiająca wielokrotne nakładanie kar i to wysokich kar za przejazd bez uiszczenia wymaganej opłaty elektronicznej w zależności od liczby tzw. "bramownic" (urządzeń kontrolnych), co stoi w sprzeczności z konstytucyjną zasadą proporcjonalności, jak również kwestia nakładania kar pieniężnych na kierującego pojazdem w sytuacji, gdy świadczy jedynie usługę przewozową w ramach łączącego go stosunku pracy lub innej formy zatrudnienia z podmiotem prowadzącym działalność gospodarczą w zakresie usług transportowych. Podzielając wątpliwości Sądu wyrażone w pytaniu prejudycjalnym skierowanym do Trybunału Konstytucyjnego w sprawie sygn. akt VI SA/Wa 201/13 Sąd rozpoznający niniejszą sprawę, po dokonaniu oceny z punktu widzenia celowości, sprawiedliwości oraz ekonomiki procesowej a także mając na względzie konieczność rozpoznania sprawy bez zbędnej zwłoki, doszedł do przekonania, że podjęcie rozstrzygnięcia opartego na art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a jest uzasadnione. Zdaniem Sądu, opisane wyżej zagadnienie prejudycjalne pozostaje w bezpośrednim związku z niniejszą sprawą ponieważ w rozpoznawanej sprawie występuje tożsamość stanu prawnego oraz zbieżność stanu faktycznego jak w sprawie sygn. akt VI SA/Wa 201/13. Ze względu na to, że Sąd rozpoznający niniejszą sprawę nie jest władny samodzielnie rozstrzygnąć ww. zagadnienia prejudycjalnego, zasadne było skorzystanie z możliwości fakultatywnego zawieszenia postępowania do czasu rozstrzygnięcia zaistniałej wątpliwości prawnej przez Trybunał Konstytucyjny. Mając na uwadze powyższe, orzeczono jak w sentencji.