VI SA/Wa 63/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Wieczorek po rozpoznaniu w dniu 4 lutego 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku V. M. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi V. M. na postanowienie Komisji Egzaminacyjnej II stopnia przy Ministrze Sprawiedliwości z dnia [...] września 2010 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Komisja Egzaminacyjna II stopnia przy Ministrze Sprawiedliwości postanowieniem z dnia [...] września 2010 r. stwierdziła uchybienie terminu do wniesienia odwołania złożonego od uchwały Komisji Egzaminacyjnej Nr 2 do spraw aplikacji notarialnej przy Ministrze Sprawiedliwości z dnia [...] czerwca 2010 r., stwierdzającej uzyskanie przez V. M.– skarżącą w niniejszej sprawie, negatywnego wyniku z przeprowadzonego w dniu [...] czerwca 2010 r. egzaminu notarialnego. 4 października 2010 r. przedmiotowe postanowienie zostało doręczone skarżącej (por. zwrotne potwierdzenie odbioru w tej dacie w aktach administracyjnych, karta nr 53). Skarżąca 9 grudnia 2010 r. złożyła za pośrednictwem organu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na wspomniane postanowienie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. We wniosku tym podała, że niemożność złożenia skargi w terminie, wynikała z nieprawidłowego doręczenia jej postanowienia z dnia [...] września 2010 r., gdyż jego odbiór kwitował, nieuprawniony przez nią do odbioru korespondencji, jeden z domowników, który nieświadomy wagi tej korespondencji przekazał ją skarżącej ze znacznym opóźnieniem. W związku z tym skarżąca podała, że o treści wydanego postanowienia dowiedziała się dopiero 17 listopada 2010 r. W odpowiedzi na wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, organ wniósł o jego odrzucenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 86 § 1 i art. 87 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) – dalej p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności bez swojej winy, może złożyć wniosek o przywrócenie terminu wnosząc go do sądu, w którym czynność miała być dokonana w terminie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, uprawdopodabniając okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Zgodnie zaś z treścią art. 87 § 3 p.p.s.a. wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. W pierwszej kolejności należy zbadać, czy wniosek spełnia ustawowe wymogi formalne, aby móc następnie ocenić czy brak winy został uprawdopodobniony. W niniejszej sprawie skarżąca jednocześnie z wnioskiem o przywrócenie terminu złożyła za pośrednictwem organu skargę, a więc dokonała czynności, której terminowi uchybiła (art. 87 § 3 i 4 p.p.s.a.), jednak w ocenie Sądu nie zachowała ustawowego terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu. Jak wynika z uzasadnienia złożonego przez skarżącą wniosku, o treści zaskarżonego do Sądu postanowienia dowiedziała się w dniu 17 listopada 2010 r., zaś skarga wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu złożona została w dniu 9 grudnia 2010 r. Skarżąca uzasadniając uchybienie terminowi powołała się ogólnie na fakt nieprawidłowego doręczenia jej tego postanowienia i ostatecznym zapoznaniu się z jego treścią we wskazanym wyżej dniu. W związku z tym za pierwszy dzień siedmiodniowego terminu do złożenia wniosku należy przyjąć dzień 18 listopada 2010 r., bowiem w dniu poprzedzającym tę datę ustała przyczyna uchybienia terminu przewidzianego na złożenie skargi do Sądu. Skoro zatem dniem, od którego należy liczyć siedmiodniowy termin na złożenie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi do Sądu jest 18 listopada 2010 r., to złożony 9 grudnia 2010 r. wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia tej skargi jest spóźniony, tzn. wniesiony z przekroczeniem siedmiodniowego terminu określonego w art. 87 § 1 p.p.s.a. W konsekwencji nie został spełniony wymóg formalny konieczny do uwzględnienia wniosku. Okoliczność ta skutkuje tym, że Sąd nie przystępując do merytorycznego rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, odrzucił go z przyczyn formalnych, orzekając na podstawie art. 88 p.p.s.a., jak w postanowieniu.