VI SA/Wa 63/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Kozik Sędziowie Sędzia WSA Dorota Dziedzic-Chojnacka Sędzia WSA Jakub Linkowski (spr.) Protokolant sekr. sąd. Katarzyna Bytner po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 czerwca 2019 r. spraw ze skargi [...] Sp. z o.o. z siedzibą w B. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] czerwca 2018 r. nr [...] w przedmiocie unieważnienia w części prawa ochronnego na znak towarowy oddala skargę Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest decyzja Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] czerwca 2018 r. nr [...], którą organ po rozpoznaniu wniosku E. z siedzibą w W., Niemcy, o unieważnienie w części prawa ochronnego na znak towarowy L. o numerze [...] udzielonego na rzecz D. sp. z o. o. z siedzibą w B., na podstawie art. 132 ust. 2 pkt 2 w związku z art. 315 ust. 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej (tj.: Dz. U. 2013 r., poz. 1410 ze zm.) oraz art. 98 k.p.c. w związku z art. 256 ust. 2 p.w.p. - orzekł o unieważnieniu prawa ochronnego na znak towarowy L. o numerze [...] w części dotyczącej wszystkich towarów zawartych w klasach 12 i 25 Międzynarodowej Klasyfikacji Towarów i Usług oraz przyznał E. od D. sp. z o. o. kwotę w wysokości 2680 zł (słownie: dwa tysiące sześćset osiemdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania w sprawie. Do wydania ww. decyzji z dnia [...] czerwca 2018 r. doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym. W dniu 7 listopada 2017 r. do Urzędu Patentowego RP wpłynął wniosek E. z siedzibą w W., Niemcy, o unieważnienie prawa ochronnego na znak towarowy słowny L. o numerze [...] w części dotyczącej towarów zawartych w klasach: 12 i 25 Międzynarodowej Klasyfikacji Towarów i Usług (klasyfikacja nicejską). Powyższe prawo ochronne udzielone zostało na rzecz D. sp. z o. o. z siedzibą w B., a znak towarowy przeznaczony został w klasach 12 i 25 do oznaczania następujących towarów: pojazdy i statki do lokomocji lądowej, powietrznej i wodnej, samochody, gokarty, motocykle, skutery, rowery, pojazdy trzy lub czterokołowe, bicykle, trycykle, urządzenia służące do poruszania się na lądzie, w powietrzu, wodzie lub przestrzeni kosmicznej; drony, samochody specjalistyczne w tym samochody typu foodtruck, mobilne punkty gastronomiczne i handlowe z własnym silnikiem, przenośniki naziemne (transportery), przyczepy samochodowe, motocyklowe, i rowerowe, przyczepy specjalistyczne w tym przyczepy gastronomiczne, części tych pojazdów, statków, urządzeń, akcesoria i części do rowerów, bicykli, trycykli, motorów; siodełka rowerowe, siodełka urządzeń służących do poruszania się na lądzie, w powietrzu, wodzie, pokrycia siodełek rowerów, motocykli i innych urządzeń do poruszania się, dętki (do dwukołowych pojazdów mechanicznych lub rowerów), dzwonki do rowerów, podpórki do rowerów, obręcze kół do rowerów, obręcze kół do rowerów, hamulce do rowerów, kierunkowskazy do rowerów, kierownice do rowerów, pompki do pompowania opon rowerów, ochraniacze ubrania na koła do rowerów, ramy do rowerów, pedały do rowerów; uchwyty do mocowania bidonów rowerowych, łańcuchy rowerowe, ochraniacze ubrania na koła do rowerów, szprychy do rowerów, koła zębate do rowerów, bagażniki rowerowe, błotniki do rowerów, sztyce podsiodłowe, torby rowerowe; sakwy motocyklowe, sakwy boczne motocyklowe, bagażniki do rowerów, kosze przystosowane do: rowerów, motorów, samochodów, kasetony reklamowe przystosowane do: rowerów, motorów, samochodów, sakwy rowerowe, widelce [części rowerowe], części konstrukcyjne rowerów, motorów, samochodów, koła zębate do rowerów, koła do rowerów, okrycia siodełek do rowerów, nakładki na pedały rowerowe, uchwyty kierownicy do rowerów, przekładnie zębate z kołami zmianowymi [części rowerów], opony bezdętkowe do rowerów, akcesoria do rowerów do przewożenia napojów, akcesoria do: rowerów, motocykli, skuterów do przewożenia bagażu; odzież, obuwie, nakrycia głowy, antypoślizgowe przybory do obuwia, apaszki, chustki, bandany na szyje, berety, kwefy [odzież], berety, bielizna osobista, bielizna wchłaniająca pot, biustonosze, bluzy, kombinezony, boa na szyję, boty, spodnie bryczesy, buty, buty narciarskie, buty narciarskie, buty piłkarskie tzw. korki, buty sportowe, buty sznurowane, buty zapinane mechanicznie, cholewki do butów, cholewki do obuwia, chusty, kapelusze, cylindry [kapelusze], czapki (nakrycia głowy), czepki kąpielowe, daszki do czapek, daszki do czapek, drewniaki, dzianina [odzież], dżerseje [ubrania], espadryle, etole [futra], etole [futra], fartuchy [odzież], fulary [ozdobne krawat], futra [odzież], gabardyna [ubrania], garnitury, getry, gorsety, gorsety ozdobne, gorsety bielizna, halki [bielizna], halki, półhalki, kalosze, kamasze, kamizelki, kapelusze retro, kapelusze papierowe [odzież], kaptury [odzież], karczki koszul, kąpielówki, kieszenie do odzieży, kołnierze [odzież], kołnierzyki, kołnierzyki przypinane, kombinezony, kombinezony [odzież], kombinezony dla narciarzy wodnych, korki do butów piłkarskich, kostiumy kąpielowe, koszule, koszule z krótkimi rękawami, koszulka gimnastyczna, koszulki gimnastyczne, krawaty, kurtki [odzież], kurtki wełniane lub futrzane z kapturem, kurtki reklamowe, legginsy, liberie, majtki, majtki dziecięce, mankiety [ubranie], mantyle, maski na oczy do spania, maski na oczy do spania, mufki [odzież], mundury, mycki, nakrycia głowy [odzież], napierśniki, plastrony [koszule], nauszniki [odzież], akcesoria do obuwia [dodatki do obuwia], bluzy sportowe, dresy sportowe, obcasy, napiętki. obuwie, obuwie gimnastyczne, obuwie piłkarskie, obuwie plażowe, obuwie sportowe, obwódki do obuwia, odzież, odzież dla automobilistów, odzież dla kolarzy, odzież gimnastyczna, odzież dla biegaczy, odzież na siłownie, odzież treningowa, odzież rehabilitacyjna, specjalistyczna odzież sportowa, odzież termoaktywna, odzież gotowa, odzież jednorazowa w tym odzież papierowa, odzież wodoodporna, odzież z imitacji skóry, odzież z eko-skóry, odzież ze skóry, ogrzewacze stóp nieelektryczne, okrycia wierzchnie [odzież], okucia metalowe do obuwia, osłony przed słońcem (daszki), osłony, daszki do czapek, palta, pantofle domowe, pantofle kąpielowe, paski [odzież], pasy do pończoch [bielizna], pasy do przechowywania pieniędzy [odzież], pasy do przechowywania pieniędzy [odzież], peleryny, pelisy, piżamy, odzież do snu, płaszcze, płaszcze kąpielowe, płaszcze kąpielowe, płaszcze, palta, podeszwy butów, podkoszulki, podszewki [elementy ubrań], podszewki gotowe [czyść garderoby], podwiązki, podwiązki do pończoch, podwiązki do skarpetek, poncza, pończochy, poszetki, półbuty, prochowce, rajstopy, rękawice narciarskie, rękawiczki [odzież], rękawiczki z jednym palcem, sandały, sandały kąpielowe, sari, sarongi, skarpetki, garnitury, garnitury sportowe, koszule, slipy, spodnie, spódnice, spódnicospodenki tenisowe, marynarki, marynarki sportowe, sukienki, sukienki rekreacyjne, casual dress, sukienka na szelkach do noszenia na bluzkę, sukienka na ramiączkach do noszenia na bluzkę, staniki, stroje kąpielowe, stroje kąpielowe, stroje plażowe, swetry, golfy [odzież], szale, szaliki, szarfy, szelki, szkielety do kapeluszy, kaszkiety, szlafroki, śliniaki niepapierowe, taśmy do getrów, pod stopy, togi, trykoty [ubrania], T-shirty, walonki [buty filcowe], woalki [odzież], wyprawka dziecięca [ubrania), wyroby pończosznicze, żakiety pikowane [ubrania]. Jako podstawę prawną wnioskodawca wskazał art. 132 ust, 2 pkt 2 ustawy Prawo własności przemysłowej. W uzasadnieniu wnioskodawca podniósł, że jest uprawnionym do następujących znaków towarowych UE: - L. o numerze [...](znak słowny); - L. o numerze [...]; - L. o numerze [...]; - L. o numerze [...]. Stwierdził, że sporny znak towarowy L. o numerze [...], w zakresie objętym żądaniem, jest podobny do znaków przeciwstawionych i chronionych na jego rzecz w stopniu kreującym ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd. Dokonując oceny podobieństwa towarów, dla których przeznaczono porównywane znaki towarowe wnioskodawca podniósł, że są one identyczne lub podobne. Są to towary, które mogą być produkowane przez te same podmioty, oferowane poprzez te same kanały dystrybucji i kierowane do tego samego lub podobnego kręgu odbiorców. Dokonując oceny podobieństwa samych oznaczeń wnioskodawca wskazał, że jeden ze znaków chronionych na jego rzecz, a mianowicie znak słowny LUX, został w całości inkorporowany do spornego znaku towarowego. Stwierdził, że słowo "lux" jest dominującym elementem wszystkich przeciwstawionych znaków towarowych, a ich grafika podkreśla zastosowany element słowny. Stwierdził także, że zastosowany w znaku spornym wyraz "sport" ma jedynie charakter opisowy i informuje o przeznaczeniu towarów. W ocenie wnioskodawcy porównywane znaki towarowe są podobne również na płaszczyźnie fonetycznej. Zdaniem wnioskodawcy powyższe okoliczności wskazują na ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd, którzy mogą dojść do wniosku, że kwestionowana rejestracja jest kolejną wersją znaków przeciwstawionych, Uprawniony do prawa ochronnego na znak towarowy L. o numerze [...] w piśmie z dnia 5 stycznia 2018 r. wniósł o oddalenie wniosku jako bezzasadnego. Stwierdził, że udzielenie prawa ochronnego na sporny znak towarowy nastąpiło po przeprowadzeniu przez Urząd Patentowy analizy i weryfikacji zgłoszenia z wymogami ustawowymi. Podniósł, że żaden podmiot (także wnioskodawca) nie wniósł uwag do przedmiotowego zgłoszenia. Uprawniony podniósł ponadto, że dokonana przez wnioskodawcę ocena podobieństwa towarów jest chybiona. Stwierdził, że towary nie są identyczne, gdyż wykaz towarów spornego znaku towarowego jest o wiele szerszy i bardziej rozbudowany. Podniósł, że wnioskodawca nie wyjaśnił, czy posiada w swej ofercie handlowej wszystkie pojazdy wymienione w klasie 12 klasyfikacji nicejskiej, a także wskazał, że w wykazach znaków przeciwstawionych nie ma w ogóle części i akcesoriów do pojazdów. W ocenie uprawnionego podobne uwagi należy uwzględnić w zakresie towarów z klasy 25. Uprawniony podniósł, że nie ma znaczenia, czy konkretne towary z tej klasy wskazane dla spornego znaku towarowego wchodzą w zakres znaczeniowy określeń takich jak: odzież, obuwie i nakrycie głowy. Uprawniony zakwestionował ocenę podobieństwa porównywanych znaków towarowych dokonaną przez stronę przeciwną. Zdaniem uprawnionego znaki te nie są podobne wizualnie, fonetycznie, ani koncepcyjnie. Podniósł, że znak powinien być oceniany jako integralna całość, a przekonanie o dominującym charakterze wyrazu "Lux" opiera się wyłącznie na subiektywnym przekonaniu wnioskodawcy. Uprawniony stwierdził, że wyraz "sport" istotnie odróżnia sporny znak towarowy od znaków przeciwstawionych, a zatem znaków tych "już na pierwszy rzut oka" nie można pomylić, ani tym bardziej utożsamiać. W ocenie uprawnionego elementy słowne LUX i SPORT mają w spornym znaku towarowym znaczenie równorzędne, a wyraz "sport" jest wyrazem równie mocnym, charakterystycznym i wyrazistym. Wnioskodawca w piśmie z dnia 6 lutego 2018 r. podniósł, że domniemanie ważności znaku towarowego, na które powołuje się strona przeciwna, może zostać obalone w postępowaniu o unieważnienie prawa ochronnego zainicjowanym przez zainteresowany podmiot. Podmiot ten nie musiał natomiast kwestionować samego zgłoszenia. W postępowaniu spornym zainicjowanym przez wnioskodawcę. Urząd Patentowy ma natomiast obowiązek dokonać ponownej oceny przesłanek zdolności rejestrowej znaku towarowego. Wnioskodawca ponownie dokonał oceny podobieństwa towarów z klas 12 i 25 oraz samych oznaczeń. Podkreślił, że słowo "sport" używane jest w obrocie do oznaczania towarów przeznaczonych do uprawiania sportu czy też pojazdów o sportowej sylwetce. Wnioskodawca wskazał, że konsument spotykając się na rynku z towarami z klas: 12 i 25 oznaczonymi znakiem towarowym L. może oczekiwać, że rowery, skutery czy odzież oznaczone znakiem L. stanowią sportową linię towarów pochodzących od wnioskodawcy. Uprawniony w piśmie z dnia 4 kwietnia 2018 r. powtórzył argumentację przedstawioną w odpowiedzi na wniosek. Podniósł, że inspiracją dla stworzenia spornego znaku towarowego była marka unikatowego, luksusowego samochodu osobowego opracowanego i zbudowanego w latach 30-tych ubiegłego stulecia przez polskich konstruktorów z Państwowych Zakładów Inżynierii w Warszawie. Samochód ten nosił oficjalną nazwę "P.", ale potocznie posługiwano się nazwą "L.". Na rozprawie w dniu 15 czerwca 2018 r. wnioskodawca podtrzymał stanowisko w sprawie i uznał, że przedłożone do akt sprawy materiały dowodowe, twierdzenia i argumenty są wystarczające dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy. Urząd Patentowy RP po przeprowadzeniu postępowania swoją decyzją z dnia 15 czerwca 2018 r. orzekł o unieważnieniu prawa ochronnego na znak towarowy L. o numerze [...] w części dotyczącej wszystkich towarów zawartych w klasach 12 i 25 Międzynarodowej Klasyfikacji Towarów i Usług. Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie organ wskazał, że zadaniem Kolegium Orzekającego było dokonanie oceny i rozstrzygnięcie sprawy w oparciu o przywołaną przez wnioskodawcę podstawę prawną wniosku. Przed dokonaniem powyższej oceny należy podkreślić, że Kolegium Orzekające nie poparło stanowiska uprawnionego do prawa ochronnego na sporny znak towarowy wskazującego na okoliczność badania przesłanek udzielenia ochrony na ten znak już w postępowaniu zgłoszeniowym, co miałoby stanowić argument na rzecz oddalenia wniosku. Wskazano na odrębność postępowania spornego, w którym podmiot nie będący stroną postępowania zgłoszeniowego może żądać weryfikacji decyzji o udzieleniu prawa ochronnego na podstawie właściwych przepisów ustawy Prawo własności przemysłowej. W postępowaniu o unieważnienie prawa ochronnego na znak towarowy Urząd Patentowy działający w trybie postępowania spornego nie jest związany decyzją Urzędu Patentowego działającego w trybie zgłoszeniowym o udzieleniu prawa ochronnego na znak towarowy. Przyjęcie odmiennego stanowiska prowadziłoby do negacji ustawowego trybu postępowania spornego toczącego się z udziałem dwóch stron w sprawie o unieważnienie prawa ochronnego w związku z zarzutem niespełnienia ustawowych warunków wymaganych do udzielenia ochrony na znak towarowy. W uzasadnieniu decyzji podkreślono, że Urząd Patentowy prowadząc postępowanie sporne o unieważnienie prawa ochronnego na znak towarowy, zgodnie z art. 256 ust. 4 p.w.p., związany jest wnioskiem i podstawą prawną wskazaną przez wnioskodawcę. Dlatego w ramach postępowania spornego organ nie może oceniać decyzji udzielającej prawo ochronne w jej całokształcie. Urząd Patentowy ocenia prawidłowość przyznania prawa ochronnego wyłącznie z punktu widzenia podstawy prawnej wskazanej we wniosku o unieważnienie tego prawa. W myśl art. 132 ust. 2 pkt 2 ustawy Prawo własności przemysłowej nie udziela się prawa ochronnego na znak towarowy jeżeli jest on identyczny lub podobny do znaku towarowego, na który udzielono prawo ochronne z wcześniejszym pierwszeństwem na rzecz innej osoby dla towarów identycznych lub podobnych, jeżeli zachodzi ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd, które obejmuje w szczególności ryzyko skojarzenia znaku ze znakiem wcześniejszym. Prawdopodobieństwo wprowadzenia odbiorców w błąd może zatem wystąpić wyłącznie przy jednoczesnym istnieniu identyczności lub podobieństwa między towarami (usługami), do oznaczania których znaki te są przeznaczone oraz istnieniu identyczności lub podobieństwa samych znaków towarowych. Przesłanki te powinny więc być spełnione kumulatywnie. Zarówno bowiem postać znaku towarowego jak i wskazane dla niego towary i usługi wyznaczają granice jego ochrony. Dokonując oceny podobieństwa na podstawie art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. w pierwszej kolejności poddane jest ocenie podobieństwo samych towarów. Urząd Patentowy podkreślił, że w rozpoznawanej sprawie sporny znak towarowy, w zakresie objętym żądaniem unieważnienia prawa ochronnego, przeznaczony został do oznaczania towarów w klasach 12 i 25 obejmujących bardzo szeroki asortyment towarów i usług – odzież (szeroko rozumianą), środki transportu i ich części. Kolegium Orzekające dokonało w pierwszej kolejności oceny zasadności wniosku w związku z przeciwstawionym znakiem towarowym L. S o numerze [...]. Znak ten chroniony jest bowiem dla najszerszej kategorii towarów w klasach 12 i 25 klasyfikacji nicejskiej, a mianowicie pojazdów, urządzeń służących do poruszania się na lądzie, w powietrzu lub wodzie, skuterów do przewożenia ładunków i do transportu, wałków i kół do pojazdów, wózków z bębnem do zwijania przewodów giętkich wałków i kół do maszyn, wózków bagażowych; odzieży, obuwia i nakryć głowy. Organ zaznaczył, że ocenie podobieństwa podlegają te towary, które zostały wskazane w wykazach dla porównywanych znaków towarowych. Bez znaczenia dla niniejszej sprawy pozostaje zatem to, które towary z wymienionych w wykazach są faktycznie wprowadzane do obrotu przez strony postępowania i czy w związku z tym strony są realnymi konkurentami na rynku. Dokonując analizy porównawczej wykazów towarów znaku spornego i znaku przeciwstawionego o numerze [...] Urząd Patentowy stwierdził, że wszystkie towary wskazane dla spornego znaku towarowego z klasy 25 oraz te towary z klasy 12, które mieszczą się w szerokim pojęciu: "pojazd" są identyczne z towarami wskazanymi dla znaku przeciwstawionego, a mianowicie pojazdami (w klasie 12) oraz odzieżą, obuwiem i nakryciami głowy (klasa 25). identyczność towarów zachodzi bowiem także wówczas, gdy towary wskazane dla spornego znaku towarowego, mieszczą się w terminie ogólnym zastosowanym w redakcji wykazu towarów dla przeciwstawionego znaku towarowego. Organ stwierdził, że w sprawie niniejszej istniejące różnice w wykazach towarów wynikają jedynie ze sposobu ich zredagowania i stopnia uszczegółowienia towarów, nie zaś ich faktycznych różnic. Bez znaczenia w powyższym kontekście pozostaje to, że obok towarów wskazanych dla znaku przeciwstawionego takich jak: pojazdy oraz urządzenia służące do poruszania się na lądzie, w powietrzu lub wodzie znajdują się także konkretnie sprecyzowane pojazdy (jak np. skutery o określonym przeznaczeniu), gdyż odwołanie się do powyższych terminów wydaje się być jedynie niepotrzebnym powtórzeniem (lub dodatkowym zaakcentowaniem możliwego przeznaczenia towaru) i nie zmienia de facto zakresu ochrony tego znaku, który wyznaczają najbardziej szerokie pojęcia. W terminie "pojazdy" oraz "urządzenia służące do poruszania się na lądzie, w powietrzu lub wodzie" mieszczą się natomiast wszystkie pojazdy wymienione dla spornego znaku towarowego (np. drony, gokarty, motocykle, rowery i inne). Wykaz towarów dla spornego znaku towarowego zawiera zatem szereg towarów stanowiących uszczegółowienie towarów wymienionych dla znaku chronionego z wcześniejszym pierwszeństwem. Taka sama sytuacja zachodzi w odniesieniu do towarów z klasy 25 klasyfikacji nicejskiej, gdyż wszystkie towary wskazane dla spornego znaku towarowego w tej klasie będą mieścić się w terminach ogólnych zastosowanych dla znaku przeciwstawionego, a mianowicie odzieży, obuwia i nakryć głowy (wymienione także wprost dla spornego znaku towarowego). Skoro zaś zastosowanie art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. nie jest uzależnione od faktycznego zakresu stosowania znaków towarowych, to określenie charakteru towarów, ich przeznaczenia czy też warunków sprzedaży musi odnosić się do typowych cech tych towarów poprzez zwyczajowo przyjęte ich przeznaczenie i formy zbytu, nie zaś do towarów konkretnego przedsiębiorcy. Zdaniem organu patentowego, identyczność towarów oznacza, że mamy do czynienia z tożsamymi towarami, a więc podlegającymi potencjalnie tym samym zasadom dystrybucji i skierowanym do tego samego przeciętnego odbiorcy. Natomiast w zakresie w jakim w klasie 12 klasyfikacji nicejskiej sporny znak towarowy przeznaczony jest do oznaczania różnych części do pojazdów, towary te należy uznać za akcesoryjne do pojazdów jako takich, a co za tym idzie za bardzo podobne. Części te stanowią bowiem niezbędne lub dodatkowe elementy pojazdów (składają się na ich wyposażenie) i mogą być oferowane w tych samych punktach sprzedaży w celu wymiany części wadliwej lub doposażenia pojazdu. Zgodnie z ustaloną praktyką oraz orzecznictwem oznaczenia powinny być oceniane jako całość z uwzględnieniem ogólnego wrażenia wywieranego przez te oznaczenia na odbiorcy. W celu ustalenia jakie wrażenie wywołuje znak na odbiorcy i jak odbierany jest znak postrzegany jako całość Urząd dokonał ustaleń, które elementy w znaku mają charakter dominujący, jakie są proporcje w sile odróżniającej poszczególnych elementów, a także jaka jest ich oryginalność, rozmiar i miejsce w znaku. Kolegium Orzekające podzieliło stanowisko wnioskodawcy że dominującym elementem porównywanych znaków towarowych będzie wyraz "LUX" umieszczony w centralnym miejscu znaku przeciwstawionego i zapisany odpowiednio dużą, wyrazistą czcionką. W znaku tym wyraz "LUX" zapisany został dwukrotnie: w układzie poziomym i pionowym, przy czym wyrazy te przecinają się poprzez wykorzystanie wspólnej litery "U". Wyraz ten, jak wynika z uzyskanej ochrony na słowny znak towarowy zawierający wyłącznie ten element słowny, posiada zdolność odróżniającą, a zdolność ta w niniejszym postępowaniu nie może zostać zakwestionowana. Z uwagi na skojarzenia z jakością towarów wyraz ten może mieć różną siłę wyróżniania w zależności od towarzyszących mu innych elementów. Tymczasem pozostałe elementy przeciwstawionego znaku towarowego należy uznać za drugorzędne. Zastosowane w tym znaku elementy graficzne w postaci jednobarwnej, typowej czcionki, jednobarwnego niebieskiego tła oraz koła, w które wpisane są wyrazy "LUX" służą jedynie przedstawieniu i wyeksponowaniu elementu słownego, samodzielnie posiadając wątpliwą zdolność wyróżniania. Zarówno tło jak i kształt koła występują w roli estetycznego dopełnienia znaku. Nie można wprawdzie twierdzić, że elementy te będą pomijane w ogólnym, całościowym postrzeganiu oznaczenia, jednak ich rola oraz przyzwyczajenie odbiorców do umieszczania w znakach towarowych banalnych i wyeksploatowanych elementów graficznych (np. figur geometrycznych) wskazuje, że elementy te mają charakter dodatkowego zdobnika, zaś uwaga odbiorców będzie koncentrować się na wypełniającym zasadniczą przestrzeń porównywanych znaków towarowych elemencie słownym "LUX", zapisanym w układach pianowym i poziomym. W ocenie organu - uwzględniając całościowe postrzeganie przeciwstawionego znaku towarowego nie można odmówić elementowi słownemu "LUX" pierwszoplanowej (przewodniej) roli jaką w nim odgrywa. Nawet bowiem jeśli element złożonego znaku towarowego sam w sobie jest słabo odróżniający nie musi to oznaczać, że element ten nie stanowi istotnego elementu w ocenie podobieństwa, jeśli w szczególności z uwagi na jego umiejscowienie lub rozmiar, może on zdominować postrzeganie oznaczenia przez konsumenta i zachować się w jego pamięci. Elementem tym nie będzie natomiast wyraz "T." zapisany mniejszą czcionką i znajdujący się poniżej elementu dominującego wpisanego w figurę koła. Odbiorca przyzwyczajony jest bowiem, że producent, jeśli chce zwrócić jego uwagę na przewodnie, charakterystyczne elementy znaku towarowego, eksponuje je poprzez zastosowanie odpowiedniej proporcji i centralne rozmieszczenie. Również w spornym znaku towarowym wyraz "LUX" należy uznać za dominujący. Umieszczony jest na pierwszym miejscu i stanowi jedyny element odróżniający tego znaku towarowego. Wyraz "SPORT", który mu towarzyszy, wskazuje wprost na przeznaczenie towarów, przekazując informację o linii produkcyjnej lub kategorii towarów stworzonych do uprawiania rekreacji lub sportu. Wnioskodawca powołał się w powyższym zakresie na praktykę tworzenia przez firmy produktów oznaczanych swoimi znakami towarowymi lub swoją firmą w połączeniu z tym terminem. Praktyka ta dotyczy zarówno towarów z klasy 12 jak i 25 klasyfikacji nicejskiej (akta sprawy, karty: 99-120). Powyższe prowadzi, zdaniem Urzędu Patentowego, do wniosku, że porównywane znaki towarowe są do siebie podobne na płaszczyźnie wizualnej, gdyż istotne elementy tych znaków są całkowicie zbieżne. Podobieństwo to będzie także dostrzegane na płaszczyźnie fonetycznej, gdyż wyrazy "LUX" będą tak samo odczytywane, a podwójne zastosowanie tego wyrazu w znaku przeciwstawionym może jedynie utrwalić w pamięci oznaczenie w postaci tego elementu słownego jako szczególnie zaakcentowanego, nawet jeśli przeciętny odbiorca usłyszy również wyraz "TOOLS". W uzasadnieniu decyzji Urząd Patentowy przywołał fragmenty wyroku Sądu Pierwszej Instancji z dnia 15 lipca 2014 r. (sygn.: T-576/12) w sprawie znaków P.. W wyroku tym Sąd stwierdził, że "ani kolor, ani przedstawienie graficzne wyrażenia "protekt" nie mogą być uważane za elementy dominujące i oryginalne, zatem "w zakresie, w jakim elementy te pełnią czysto banalną funkcję dekoracyjną, element słowny zgłoszonego znaku towarowego należy uznać za najważniejszy element w analizie wzrokowej tego znaku [...] Ponadto organ zaznaczył, że nawet przy założeniu, iż wcześniejsze znaki towarowe mają charakter słabo odróżniający, o ile w celu dokonania oceny prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd należy uwzględnić charakter odróżniający wcześniejszych znaków towarowych, o tyle okoliczność ta stanowi tylko jeden z elementów, które należy wziąć pod uwagę w ramach tej oceny. A zatem nawet gdy wcześniejsze znaki towarowe mają charakter słabo odróżniający, prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd może zaistnieć w szczególności z powodu podobieństwa oznaczeń i podobieństwa danych towarów. W tym względzie należy zauważyć, że skutkiem tezy bronionej przez skarżącego byłoby pozbawienie znaczenia czynnika, jakim jest podobieństwo znaków towarowych, a nadmierne uwypuklenie znaczenia odróżniającego charakteru wcześniejszych wspólnotowych znaków towarowych. W doktrynie i orzecznictwie przyjmuje się, iż ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd może mieć charakter bezpośredni albo pośredni. Po pierwsze, odbiorca może w ogóle nie dostrzec różnicy pomiędzy nowo występującym w obrocie oznaczeniem a wcześniejszym, znanym mu znakiem towarowym i nabyć towar oznaczany tym znakiem pod wpływem błędnego przekonania, iż pochodzi on od uprawnionego do znaku wcześniej zarejestrowanego. Po drugie zaś, odbiorca może być świadomy różnic pomiędzy znakami lub rodzajem towarów oznaczanych tymi znakami, jednak ze względu na ogół okoliczności może błędnie uznać, iż towary oznaczane nowym znakiem pochodzą od podmiotu powiązanego z uprawnionym do znaku wcześniejszego i zostały wprowadzone do obrotu za jego zgodą. Oceny ryzyka wprowadzenia odbiorców w błąd należy dokonywać w sposób kompleksowy przy uwzględnieniu wszystkich okoliczności istotnych w danej sprawie, takich jak: stopień podobieństwa pomiędzy porównywanymi znakami oraz towarami, skojarzenia jakie mogą wystąpić pomiędzy tymi znakami oraz stopień rozpoznawalności na rynku wcześniejszego znaku. Analizując niebezpieczeństwo wprowadzenia w błąd odbiorców Kolegium rozważyło zachowanie odbiorcy przeciętnego, który świadomie poszukuje właściwego towaru i świadomie wybiera pomiędzy dostępnymi na rynku markami. Kolegium Orzekające uznało, że w przedmiotowej sprawie grupę docelowych odbiorców będą stanowić nabywcy, którzy analizują dostępne na rynku towary. Zdaniem Kolegium Orzekającego istnieje niebezpieczeństwo, że tak pojmowani przeciętni odbiorcy mogą pomylić przedmiotowe znaki towarowe. W pierwszej kolejności należy zauważyć i uwzględnić w niniejszej sprawie, że porównywane znaki towarowe przeznaczone zostały w ogromnej większości do oznaczania towarów identycznych, a w pozostałej części do oznaczania towarów bardzo podobnych. Również postaci porównywanych znaków towarowych są wyraźnie podobne, gdyż element odróżniający spornego znaku towarowego w całości zawiera się w znaku przeciwstawionym, którego dodatkowymi elementami są: wyraz "TOOLS" oraz mało wyszukana grafika. Elementy odmienne nie wykluczają możliwości skojarzenia i pomylenia spornego znaku towarowego ze znakiem wcześniejszym i wprowadzenia odbiorców w błąd co do pochodzenia towarów nimi oznaczanych. Ze względu na identyczność towarów oraz łatwo dostrzegalne podobieństwo znaków istnieje realne niebezpieczeństwo, że odbiorca może błędnie uznać sporny znak za odmianę wcześniej zarejestrowanego oznaczenia, pochodzącą od tego samego producenta, który zdecydował się wprowadzić do obrotu linię produktów przeznaczoną do uprawiania sportu. A zatem istnieje znaczne niebezpieczeństwo, że podobieństwo znaków i identyczność towarów może w zwykłych warunkach obrotu gospodarczego wprowadzać odbiorców w błąd. W związku z powyższym nie będzie spełniona przesłanka odróżniania towarów ze względu na ich pochodzenie. Zważywszy, że oceny podobieństwa znaków towarowych dokonuje się z punktu widzenia przeciętnego odbiorcy i w zwykłych warunkach obrotu gospodarczego, jak również, że do stwierdzenia podobieństwa znaków nie jest konieczne rzeczywiste pomylenie znaków, lecz wystarczy tylko, że istnieje taka możliwość, należy stwierdzić, że równoległe istnienie na rynku porównywanych znaków towarowych mogłoby budzić niepotrzebne wątpliwości wśród potencjalnych odbiorców oraz skutkować konfliktem interesów firm. Należy mieć bowiem na uwadze, że rolą znaku towarowego jest taka identyfikacja źródła pochodzenia, by przeciętny odbiorca mógł w sposób możliwie bezproblemowy dokonywać ustaleń w celu odróżnienia towaru jednego przedsiębiorcy od pozostałych. Dlatego też dla oceny zasadności zastosowania art. 132 ust. 2 pkt 2 p.,w.p, niezbędne jest odwołanie się do istoty znaku towarowego i celu, dla którego jest wykorzystywany w obrocie, a więc uwzględnienia treści art. 120 p.w.p. W zakończeniu uzasadnienia Urząd Patentowy stwierdził, że unieważnienie prawa ochronnego na podstawie art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. w związku z przeciwstawionym znakiem towarowym L. o numerze [...] powoduje, że bezcelowe stało się badanie zasadności pozostałych zarzutów opartych na tej samej podstawie prawnej w związku z ochroną na rzecz wnioskodawcy innych znaków towarowych. Niezależnie bowiem od wyniku powyższych ustaleń, spełnienie warunków określonych w art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. w związku z ochroną znaku towarowego L. o numerze [...] jest wystarczające do unieważnienia prawa ochronnego na sporny znak towarowy. Bez znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy pozostaje również wyjaśnienie przez uprawnionego motywów wyboru oznaczenia zarejestrowanego w postaci spornego znaku towarowego. Art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. nie wymaga dla oceny spełnienia jego warunków ustalenia zamiarów uprawnionego oraz powodów, dla których znak towarowy w takim kształcie został zgłoszony celem uzyskania ochrony. Mając powyższe na uwadze Urząd Patentowy unieważnił prawo ochronne na badany znak towarowy L.T. Powyższa decyzja UP z dnia [...] czerwca 2018 r. została zaskarżona przez D. Spółka z o.o. z siedzibą w B. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie: 1) art. 7, art. 77 § 1 i 2 oraz art. 80 Kodeksu postępowania administracyjnego - polegające na niewyjaśnieniu stanu faktycznego sprawy poprzez: a) błędne, niezgodne z zebranym materiałem dowodowym, dowolne (a nie swobodne) uznanie przez Organ administracyjny, że: - słowny znak towarowy L. jest identyczny lub podobny do graficznego znaku towarowego L. pod względem wizualnym, koncepcyjnym i fonetycznym, - zachodzi identyczność lub podobieństwo towarów w klasach 12 i 25 przypisanych do znaku słownego L. i przypisanych do znaku graficznego L., - zachodzi ryzyko wprowadzenia w błąd odbiorców produktów Uprawnionego i Wnioskodawcy, których dotyczą ww. przeciwstawione znaki; b) niedokonanie kompleksowej oceny podobieństwa oznaczeń porównywanych znaków, a także poprzez niedokonanie bilansu cech wspólnych i różnic między porównywanymi znakami oraz ich wpływu na ryzyko pomyłki u potencjalnych odbiorców towarów, c) nieustalenie kręgów odbiorców towarów w klasach 12 i 25 dla porównywanych znaków, tj. niezbadanie, czy towary w klasach dla obydwu znaków są adresowane do identycznych odbiorców; d) nieprzeprowadzenie dowodu z opinii biegłego-rzeczoznawcy na okoliczność oceny podobieństwa oznaczeń i towarów oraz oceny ryzyka wprowadzenia w błąd nabywców towarów, do których odnoszą się porównywane znaki; 2) art. 107 § 1 i 3 K.p.a. - poprzez niewskazanie przez Organ w uzasadnieniu decyzji, na jakich dowodach oparto wnioskowanie prowadzące do unieważnienia prawa ochronnego na znak towarowy L.; 3) art. 6 i art. 8 § 1 i 3 K.p.a. - poprzez naruszenie zasady równości i pogłębienia zaufania obywateli do władzy publicznej poprzez unieważnienie przez Organ znaku towarowego L., którego zgodność z powszechnie obowiązującym prawem i niekolizyjność z innymi, wcześniej zarejestrowanymi, znakami towarowymi, została uprzednio wszechstronnie zbadana i gruntownie zweryfikowana przed jego zarejestrowaniem w ostatecznej decyzji; 4) art. 132 ust. 2 pkt 2 PWP - poprzez jego niewłaściwe zastosowanie w sprawie i błędne przyjęcie, że pomiędzy znakami towarowymi L. i L. S zachodzi identyczność lub podobieństwo w zakresie oznaczeń i towarów powodujące ryzyko wprowadzenia w błąd odbiorców produktów właścicieli ww. znaków, a w konsekwencji bezprawne i nieuzasadnione unieważnienie przez Urząd Patentowy RP prawa ochronnego na znak towarowy L. [...]. Stawiając powyższe zarzuty strona wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i. zasądzenie od organu kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi, skarżąca rozwinęła zarzuty skierowane do kwestionowanej decyzji. W odpowiedzi na skargę Urząd Patentowy RP wniósł o jej oddalenie, podtrzymując w całości argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym ta kontrola stosownie do § 2 powołanego artykułu sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Sąd w ramach swojej właściwości dokonuje zatem kontroli aktów z zakresu administracji publicznej z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnymi jak i prawem procesowym. Sąd rozstrzyga przy tym w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zw. dalej "p.p.s.a."). W ocenie Sądu, analizowana pod tym kątem skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa w stopniu uzasadniającym jej uchylenie. Przesłanek takich Sąd nie dopatrzył się zarówno w świetle argumentacji przedstawionej w skardze, jak i z urzędu. Sąd jest zdania, że Urząd Patentowy prawidłowo ustalił stan faktyczny sprawy, zaś na jego podstawie wydano prawidłowe rozstrzygnięcie. Zdaniem Sądu nie można zgodzić się ze Skarżącym, że organ naruszył w toku postępowania przepisy procedury administracyjnej. Sąd stwierdza, że uzasadnienie decyzji Urzędu Patentowego jest czytelne i jednoznacznie wynika z niego jakie stanowisko zajął organ i co było głównym argumentem organu przy podjęciu zaskarżonego rozstrzygnięcia. Sąd stwierdza, że Urząd Patentowy prawidłowo uznał zasadność wniosku o unieważnienie przedmiotowego prawa ochronnego na podstawie art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. Jak wynika z tego przepisu, nie udziela się prawa ochronnego na znak towarowy identyczny lub podobny do znaku towarowego, na który udzielono prawa ochronnego lub zgłoszonego w celu uzyskania prawa ochronnego (o ile na znak taki zostanie udzielone prawo ochronne) z wcześniejszym pierwszeństwem na rzecz innej osoby dla towarów identycznych lub podobnych, jeżeli zachodzi ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd, które obejmuje w szczególności ryzyko skojarzenia znaku ze znakiem wcześniejszym. Przytoczony przepis ma zastosowanie w konkretnym stanie faktycznym wówczas, gdy łącznie spełnione zostały trzy przesłanki, tj.: podobieństwo lub identyczność znaków towarowych, podobieństwo lub identyczność towarów lub usług do oznaczania których przeznaczone są dane znaki oraz istnienie ryzyka wprowadzenia odbiorców w błąd co do źródła pochodzenia oznaczanych towarów lub usług. Nie budzi wątpliwości, że przystępując do porównania znaków towarowych należy najpierw ocenić podobieństwo lub identyczność towarów lub usług, do oznaczania których służą porównywane znaki. Dopiero przesądzenie o podobieństwie towarów lub usług implikuje konieczność dokonania porównania oznaczeń. Ustawa p.w.p. nie definiuje przy tym pojęcia podobieństwa towarów/usług. Definicji takiej nie zawierają również przepisy prawa unijnego. Dlatego też ocena podobieństwa powinna być dokonywana z uwzględnieniem kryteriów wypracowanych w orzecznictwie i doktrynie. Podstawowe znaczenie w tym zakresie ma orzecznictwo TSUE (poprzednio ETS), a zwłaszcza wyrok z dnia 29 września 1998 r. w sprawie Canon (C-39/97). Wyrok ten odnosi się do szczegółowych kryteriów oceny podobieństwa towarów/usług. Według Trybunału dokonując oceny podobieństwa towarów/usług należy uwzględnić wszystkie istotne czynniki, które określają relacje między tymi towarami lub usługami, tj. charakter, przeznaczenie, sposób używania oraz to, czy dane towary są wobec siebie konkurencyjne czy uzupełniające (komplementarne). Wyliczenie tych kryteriów nie jest jednak wyczerpujące, lecz ma charakter przykładowy. Wskazać należy, że w konkretnej zatem sprawie, dla ustalenia podobieństwa, mogą mieć zastosowanie również inne czynniki, takie jak np. kanały dystrybucji towarów lub usług, czy charakter właściwego kręgu odbiorców towarów/usług. Przydatność każdego z kryteriów zależy od charakteru porównywanych towarów lub usług. Poszczególne kryteria nie mają zatem wartości standardowej. Dla stwierdzenia podobieństwa towarów/usług w konkretnej sprawie nie jest konieczne łączne wystąpienie wszystkich wyżej wymienionych czynników. Wystarczające jest by elementy podobne porównywanych towarów/usług przeważały nad ich elementami odmiennymi, w sposób sugerujący pochodzenie tych towarów/usług z tego samego przedsiębiorstwa lub przedsiębiorstw powiązanych. Podkreślenia wymaga, że w rozpoznawanej sprawie sporny znak towarowy, w zakresie objętym żądaniem unieważnienia prawa ochronnego, przeznaczony został do oznaczania towarów w klasach 12 i 25 obejmujących bardzo szeroki asortyment towarów i usług – odzież (szeroko rozumianą), środki transportu i ich części. Prawidłowo zdaniem Sądu, organ dokonał w pierwszej kolejności oceny zasadności wniosku w związku z przeciwstawionym znakiem towarowym L. o numerze [...]. Znak ten chroniony jest bowiem dla najszerszej kategorii towarów w klasach 12 i 25 klasyfikacji nicejskiej, a mianowicie pojazdów, urządzeń służących do poruszania się na lądzie, w powietrzu lub wodzie, skuterów do przewożenia ładunków i do transportu, wałków i kół do pojazdów, wózków z bębnem do zwijania przewodów giętkich wałków i kół do maszyn, wózków bagażowych; odzieży, obuwia i nakryć głowy. Organ zaznaczył, że ocenie podobieństwa podlegają te towary, które zostały wskazane w wykazach dla porównywanych znaków towarowych. Bez znaczenia dla niniejszej sprawy pozostaje zatem to, które towary z wymienionych w wykazach są faktycznie wprowadzane do obrotu przez strony postępowania i czy w związku z tym strony są realnymi konkurentami na rynku. Sąd pragnie podkreślić, że dokonując analizy porównawczej wykazów towarów znaku spornego i znaku przeciwstawionego o numerze [...] organ patentowy, prawidłowo stwierdził, że wszystkie towary wskazane dla spornego znaku towarowego z klasy 25 oraz towary z klasy 12, które mieszczą się w szerokim pojęciu: "pojazd" są identyczne z towarami wskazanymi dla znaku przeciwstawionego, a mianowicie pojazdami (w klasie 12) oraz odzieżą, obuwiem i nakryciami głowy (klasa 25). identyczność towarów zachodzi bowiem także wówczas, gdy towary wskazane dla spornego znaku towarowego, mieszczą się w terminie ogólnym zastosowanym w redakcji wykazu towarów dla przeciwstawionego znaku towarowego. Trzeba zgodzić się z Urzędem Patentowym, że w sprawie niniejszej istniejące różnice w wykazach towarów wynikają jedynie ze sposobu ich zredagowania i stopnia uszczegółowienia towarów, nie zaś ich faktycznych różnic. Bez znaczenia w powyższym kontekście pozostaje to, że obok towarów wskazanych dla znaku przeciwstawionego takich jak: pojazdy oraz urządzenia służące do poruszania się na lądzie, w powietrzu lub wodzie znajdują się także konkretnie sprecyzowane pojazdy (jak np. skutery o określonym przeznaczeniu), gdyż odwołanie się do powyższych terminów wydaje się być jedynie powtórzeniem (lub dodatkowym zaakcentowaniem możliwego przeznaczenia towaru) i nie zmienia zakresu ochrony tego znaku, który wyznaczają najbardziej szerokie pojęcia. W terminie "pojazdy" oraz "urządzenia służące do poruszania się na lądzie, w powietrzu lub wodzie" mieszczą się natomiast wszystkie pojazdy wymienione dla spornego znaku towarowego (np. drony, gokarty, motocykle, rowery i inne). Wykaz towarów dla spornego znaku towarowego zawiera zatem szereg towarów stanowiących uszczegółowienie towarów wymienionych dla znaku chronionego z wcześniejszym pierwszeństwem. Taka sama sytuacja zachodzi w odniesieniu do towarów z klasy 25 klasyfikacji nicejskiej, gdyż wszystkie towary wskazane dla spornego znaku towarowego w tej klasie będą mieścić się w terminach ogólnych zastosowanych dla znaku przeciwstawionego, a mianowicie odzieży, obuwia i nakryć głowy (wymienione także wprost dla spornego znaku towarowego). Skoro zaś zastosowanie art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. nie jest uzależnione od faktycznego zakresu stosowania znaków towarowych, to określenie charakteru towarów, ich przeznaczenia czy też warunków sprzedaży musi odnosić się do typowych cech tych towarów poprzez zwyczajowo przyjęte ich przeznaczenie i formy zbytu, nie zaś do towarów konkretnego przedsiębiorcy. W tych okolicznościach Sąd stwierdza że, identyczność towarów oznacza, że mamy do czynienia z tożsamymi towarami, a więc podlegającymi potencjalnie tym samym zasadom dystrybucji i skierowanym do tego samego przeciętnego odbiorcy. Natomiast w zakresie w jakim w klasie 12 klasyfikacji nicejskiej sporny znak towarowy przeznaczony jest do oznaczania różnych części do pojazdów, towary te należy uznać za akcesoryjne do pojazdów jako takich, a co za tym idzie za bardzo podobne. Części te stanowią bowiem niezbędne lub dodatkowe elementy pojazdów (składają się na ich wyposażenie) i mogą być oferowane w tych samych punktach sprzedaży w celu wymiany części wadliwej lub doposażenia pojazdu. Skoro Urząd Patentowy zasadnie uznał, że w sprawie zachodzi podobieństwo towarów następnie prawidłowo zbadał podobieństwo znaków. Zasadnie organ uznał, że dominującym elementem porównywanych znaków towarowych jest wyraz "LUX" umieszczony w centralnym miejscu znaku przeciwstawionego i zapisany odpowiednio dużą, wyrazistą czcionką. W znaku tym wyraz "LUX" zapisany został dwukrotnie: w układzie poziomym i pionowym, przy czym wyrazy te przecinają się poprzez wykorzystanie wspólnej litery "U". Wyraz ten, jak wynika z uzyskanej ochrony na słowny znak towarowy zawierający wyłącznie ten element słowny, posiada zdolność odróżniającą, a zdolność ta w niniejszym postępowaniu nie może zostać zakwestionowana. Z uwagi na skojarzenia z jakością towarów wyraz ten może mieć różną siłę wyróżniania w zależności od towarzyszących mu innych elementów. Tymczasem pozostałe elementy przeciwstawionego znaku towarowego należy uznać za drugorzędne. Zastosowane w tym znaku elementy graficzne w postaci jednobarwnej, typowej czcionki, jednobarwnego niebieskiego tła oraz koła, w które wpisane są wyrazy "LUX" służą jedynie przedstawieniu i wyeksponowaniu elementu słownego, samodzielnie posiadając wątpliwą zdolność wyróżniania. Zarówno tło jak i kształt koła występują w roli estetycznego dopełnienia znaku. Nie można wprawdzie twierdzić, że elementy te będą pomijane w ogólnym, całościowym postrzeganiu oznaczenia, jednak ich rola oraz przyzwyczajenie odbiorców do umieszczania w znakach towarowych banalnych i wyeksploatowanych elementów graficznych (np. figur geometrycznych) wskazuje, że elementy te mają charakter dodatkowego zdobnika, zaś uwaga odbiorców będzie koncentrować się na wypełniającym zasadniczą przestrzeń porównywanych znaków towarowych elemencie słownym "LUX", zapisanym w układach pianowym i poziomym. Zdaniem Sądu - uwzględniając całościowe postrzeganie przeciwstawionego znaku towarowego nie można odmówić elementowi słownemu "LUX" pierwszoplanowej roli jaką w nim odgrywa. Nawet bowiem jeśli element złożonego znaku towarowego sam w sobie jest słabo odróżniający nie musi to oznaczać, że element ten nie stanowi istotnego elementu w ocenie podobieństwa, jeśli w szczególności z uwagi na jego umiejscowienie lub rozmiar, może on zdominować postrzeganie oznaczenia przez konsumenta i zachować się w jego pamięci. Elementem tym nie będzie natomiast wyraz "TOOLS" zapisany mniejszą czcionką i znajdujący się poniżej elementu dominującego wpisanego w figurę koła. Odbiorca przyzwyczajony jest bowiem, że producent, jeśli chce zwrócić jego uwagę na przewodnie, charakterystyczne elementy znaku towarowego, eksponuje je poprzez zastosowanie odpowiedniej proporcji i centralne rozmieszczenie. Również w spornym znaku towarowym wyraz "LUX" należy uznać za dominujący. Umieszczony jest na pierwszym miejscu i stanowi jedyny element odróżniający tego znaku towarowego. Wyraz "SPORT", który mu towarzyszy, wskazuje wprost na przeznaczenie towarów, przekazując informację o linii produkcyjnej lub kategorii towarów stworzonych do uprawiania rekreacji lub sportu. Wnioskodawca powołał się w powyższym zakresie na praktykę tworzenia przez firmy produktów oznaczanych swoimi znakami towarowymi lub swoją firmą w połączeniu z tym terminem. Praktyka ta dotyczy zarówno towarów z klasy 12 jak i 25 klasyfikacji nicejskiej (akta sprawy, karty: 99-120). Sąd stwierdza, że powyższe prowadzi do wniosku, że porównywane znaki towarowe są do siebie podobne na płaszczyźnie wizualnej, gdyż istotne elementy tych znaków są całkowicie zbieżne. Podobieństwo to istnieje również w płaszczyźnie fonetycznej, gdyż wyrazy "LUX" będą tak samo odczytywane, a podwójne zastosowanie tego wyrazu w znaku przeciwstawionym może jedynie utrwalić w pamięci oznaczenie w postaci tego elementu słownego jako szczególnie zaakcentowanego, nawet jeśli przeciętny odbiorca usłyszy również wyraz "TOOLS". Reasumując trzeba stwierdzić, że wobec podobieństwa towarów i znaków towarowych istnieje duże prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd potencjalnych konsumentów. Należy przypomnieć, że ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd może mieć charakter bezpośredni albo pośredni. Po pierwsze, odbiorca może w ogóle nie dostrzec różnicy pomiędzy nowo występującym w obrocie oznaczeniem a wcześniejszym, znanym mu znakiem towarowym i nabyć towar oznaczany tym znakiem pod wpływem błędnego przekonania, iż pochodzi on od uprawnionego do znaku wcześniej zarejestrowanego. Po drugie zaś, odbiorca może być świadomy różnic pomiędzy znakami lub rodzajem towarów oznaczanych tymi znakami, jednak ze względu na ogół okoliczności może błędnie uznać, iż towary oznaczane nowym znakiem pochodzą od podmiotu powiązanego z uprawnionym do znaku wcześniejszego i zostały wprowadzone do obrotu za jego zgodą. Oceny ryzyka wprowadzenia odbiorców w błąd należy dokonywać w sposób kompleksowy przy uwzględnieniu wszystkich okoliczności istotnych w danej sprawie, takich jak: stopień podobieństwa pomiędzy porównywanymi znakami oraz towarami, skojarzenia jakie mogą wystąpić pomiędzy tymi znakami oraz stopień rozpoznawalności na rynku wcześniejszego znaku. Zdaniem Sądu istnieje niebezpieczeństwo, że przeciętni odbiorcy mogą pomylić przedmiotowe znaki towarowe. Należy zauważyć że porównywane znaki towarowe przeznaczone zostały w ogromnej większości do oznaczania towarów identycznych, a w pozostałej części do oznaczania towarów bardzo podobnych. Również postaci porównywanych znaków towarowych są wyraźnie podobne, gdyż element odróżniający spornego znaku towarowego w całości zawiera się w znaku przeciwstawionym, którego dodatkowymi elementami są: wyraz "TOOLS" oraz mało wyszukana grafika. Elementy odmienne nie wykluczają możliwości skojarzenia i pomylenia spornego znaku towarowego ze znakiem wcześniejszym i wprowadzenia odbiorców w błąd co do pochodzenia towarów nimi oznaczanych. Ze względu na identyczność towarów oraz podobieństwo znaków istnieje realne niebezpieczeństwo, że odbiorca może błędnie uznać sporny znak za odmianę wcześniej zarejestrowanego oznaczenia, pochodzącą od tego samego producenta, który zdecydował się wprowadzić do obrotu linię produktów przeznaczoną do uprawiania sportu. A zatem istnieje znaczne niebezpieczeństwo, że podobieństwo znaków i identyczność towarów może w zwykłych warunkach obrotu gospodarczego wprowadzać odbiorców w błąd. W związku z powyższym nie będzie spełniona przesłanka odróżniania towarów ze względu na ich pochodzenie. Zważywszy, że oceny podobieństwa znaków towarowych dokonuje się z punktu widzenia przeciętnego odbiorcy i w zwykłych warunkach obrotu gospodarczego, jak również, że do stwierdzenia podobieństwa znaków nie jest konieczne rzeczywiste pomylenie znaków, lecz wystarczy tylko, że istnieje taka możliwość, należy stwierdzić, że równoległe istnienie na rynku porównywanych znaków towarowych mogłoby budzić niepotrzebne wątpliwości wśród potencjalnych odbiorców oraz skutkować konfliktem interesów firm. Należy mieć bowiem na uwadze, że rolą znaku towarowego jest taka identyfikacja źródła pochodzenia, by przeciętny odbiorca mógł w sposób możliwie bezproblemowy dokonywać ustaleń w celu odróżnienia towaru jednego przedsiębiorcy od pozostałych. Sąd stwierdza, że w niniejsze sprawie organ wydał prawidłowe rozstrzygnięcie w oparciu o treść art. 132 ust. 2 pkt 2 ustawy Prawo własności przemysłowej. Reasumując należy uznać, że organ orzekający prawidłowo zastosował zarówno przepisy prawa materialnego, jak i procesowego. Sprawę rozstrzygnięto bowiem po zebraniu i rozpatrzeniu materiału dowodowego, który był wystarczający do podjęcia rozstrzygnięcia w sprawie zaś uzasadnienie decyzji odpowiada dyspozycji art. 107 § 3 k.p.a. Sąd nie dostrzegł zatem podstaw do tego aby uwzględnić zarzuty skargi odnośnie naruszenia prawa procesowego lub wadliwego zastosowania przepisów prawa materialnego. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie - działając na podstawie art. 151 p.p.s.a. - orzekł, jak w sentencji wyroku.