VI SA/Wa 631/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Wieczorek po rozpoznaniu w dniu 24 kwietnia 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. J., H. J. – wspólników P.P.U.H. "[...]" s.c. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] grudnia 2005 r., Nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów transportu drogowego oraz przepisów o czasie pracy kierowców postanawia: odrzucić skargę W dniu 13 lutego 2006 r. skarżący M.J. i H. J. będący wspólnikami P.P.U.H. "[...]" s.c. złożyli bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] grudnia 2005 r., Nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów transportu drogowego oraz przepisów o czasie pracy kierowców. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału VI Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, pismem z dnia 20 lutego 2006 roku Sąd przekazał według właściwości niniejszą skargę do Głównego Inspektora Transportu Drogowego. Jak wynika z akt sprawy skargę przekazano do organu w dniu 20 lutego 2006 r., a doręczenie Głównemu Inspektorowi Transportu Drogowego nastąpiło w dniu 21 lutego 2006 roku. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Decyzja Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] grudnia 2005 r., Nr [...], jako decyzja organu odwoławczego była decyzją ostateczną. Stronie przysługiwało prawo wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Zgodnie z treścią art. 53 § 1 oraz art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia rozstrzygnięcia organu za pośrednictwem tego organu. W niniejszej sprawie organ – Główny Inspektor Transportu Drogowego zamieścił w swojej decyzji prawidłowe pouczenie o prawie i trybie wniesienia skargi. Przepis przejściowy umożliwiający czasowe wnoszenie skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego, zawarty w art. 98 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) obowiązywał tylko do 31 grudnia 2005 r. Decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] grudnia 2005 r. skarżący otrzymali w dniu 16 stycznia 2006 r. (dowód doręczenia w aktach administracyjnych), zatem termin do złożenia skargi w sposób wyżej wskazany tj. za pośrednictwem organu, który wydał zaskarżoną decyzję upływał w dniu 15 lutego 2006 r. W rozpatrywanym przypadku o zachowaniu terminu do wniesienia skargi, decyduje data nadania skargi przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na adres organu, tj. Głównego Inspektora Transportu Drogowego, bowiem zgodnie z treścią art. 54 § 1 p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., Sąd odrzuci skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. W przedmiotowej sprawie skarga została nadana do organu 20 lutego 2006 r., a więc po upływie ustawowego terminu, który zakończył bieg w dniu 15 lutego 2006 r. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji orzeczenia. Ponieważ strona w postępowaniu administracyjnym i sądowym nie była reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika Sąd poucza, że termin do wniesienia skargi może być przez Sąd przywrócony w odrębnym od niniejszego postępowaniu, jeżeli zostaną spełnione przesłanki z art. 86 i 87 p.p.s.a. Zgodnie z treścią art. 86 p.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Na postanowienie przywracające termin albo odmawiające jego przywrócenia przysługuje zażalenie. Zgodnie z treścią art. 87 p.p.s.a. pismo (skargę) z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W niniejszym piśmie należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.