VI SA/Wa 631/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zdzisław Romanowski Sędziowie Sędzia WSA Urszula Wilk Asesor WSA Łukasz Jarocki (spr.) Protokolant ref. staż. Anna Węgorska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 lipca 2024 r. sprawy ze skargi E. z siedzibą w S. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] grudnia 2023 r. nr [...] w przedmiocie utraty dobrej reputacji oddala skargę Decyzją z 15 grudnia 2023 r., nr [...] (dalej: "zaskarżona decyzja" lub "decyzja z 15 grudnia 2023 r."), Główny Inspektor Transportu Drogowego (dalej: "organ" lub "GITD"), utrzymał w mocy decyzję z 9 sierpnia 2023 r. nr [...] (dalej: "decyzja z 9 sierpnia 2023 r."), na podstawie której organ stwierdził utratę dobrej reputacji przez przewoźnika drogowego E. sp. z o.o. z siedzibą w S. (dalej: "skarżąca", "spółka", "strona" lub "przewoźnik"). Jako podstawę wydania zaskarżonej decyzji wskazano art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 127 § 3 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 775; dalej: "k.p.a."), art. 7d ust. 1 pkt 2 lit. a) i lit. b) oraz ust. 4, art. 7d ust. 4 pkt 1 ustawy z 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 2201; dalej: "u.t.d."), art. 3 ust. 1, art. 6 ust. 1 i ust. 2 lit. a), załącznik nr IV do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1071/2009 z 21 października 2009 r. ustanawiającego wspólne zasady dotyczące warunków wykonywania zawodu przewoźnika drogowego i uchylającego dyrektywę Rady 96/26/WE (Dz.U. UE L z 2009 r. Nr 300, str. 51 ze zm.; dalej: "rozporządzenie 1071/2009"), lp. 1 grupy 5 i lp. 2 grupy 5 załącznika nr 1 do rozporządzenia Komisji (UE) nr 2016/403 z 18 marca 2016 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1071/2009 w odniesieniu do klasyfikacji poważnych naruszeń przepisów unijnych, które mogą prowadzić do utraty dobrej reputacji przez przewoźnika drogowego, oraz zmieniającego załącznik III do dyrektywy 2006/22/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. UE L z 2016 r. Nr 74, str. 8 ze zm.; dalej: "rozporządzenie 2016/403"). Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym i prawnym: Decyzją z 5 grudnia 2022 r., nr [...], [...] Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego (dalej: "[...]WITD") nałożył na skarżącą karę pieniężną za popełnienie najpoważniejszego naruszenia (dalej: "NN") określonego w lp. 9.2 załącznika nr 3 do u.t.d., tj. za wykonywanie przewozu drogowego pojazdem posiadającym usterkę lub usterki układu hamulcowego, połączeń układu kierowniczego, kół, opon, zawieszenia, podwozia lub innego wyposażenia, zakwalifikowane jako niebezpieczne – za każdy pojazd. Organ wyjaśnił, że opisane naruszenie stanowi najpoważniejsze naruszenie opisane w grupie 5 pod numerem 2 załącznika I do rozporządzenia 2016/403, tj. nieutrzymywanie pojazdu w stanie zapewniającym bezpieczeństwo i zdatność do ruchu drogowego, powodujące bardzo poważną usterkę układu hamulcowego, połączeń układu kierowniczego, kół/opon, zawieszenia, podwozia lub innego wyposażenia, mogącą spowodować bezpośrednie zagrożenie dla bezpieczeństwa ruchu drogowego, prowadzące do podjęcia decyzji o unieruchomieniu pojazdu. Decyzją z 24 lutego 2023 r., nr [...], [...] Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego (dalej: "[...]WITD") nałożył na skarżącą karę pieniężną za popełnienie naruszenia określonego w lp. 9.1 załącznika nr 3 do u.t.d., tj. za wykonywanie przewozu drogowego pojazdem nieposiadającym aktualnego okresowego badania technicznego potwierdzającego jego zdatność do ruchu drogowego – za każdy pojazd. Opisane naruszenie stanowi najpoważniejsze naruszenie opisane w grupie 5 pod numerem 1 załącznika I do rozporządzenia 2016/403, tj. kierowanie pojazdem bez ważnego poświadczenia przeprowadzenia badania zdatności do ruchu drogowego wymaganego przez prawo UE. Decyzją [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego (dalej: "[...]WITD") z 31 marca 2023 r., nr [...], organ nałożył na skarżącą kary pieniężne za popełnienie 6847 bardzo poważnych naruszeń (dalej: "BPN") oraz 72 poważnych naruszeń (dalej: "PN"). Ponadto, decyzją z 20 kwietnia 2023 r., nr [...], [...]WITD nałożył na stronę karę pieniężną za popełnienie jednego BPN. Dodatkowo, decyzją organu we Francji z 17 maja 2022 r. na stronę nałożono grzywnę za popełnienie jednego BPN. Strona posiada zezwolenie nr [...] na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego, wydane przez GITD w dniu 3 września 2020 r. Do licencji wspólnotowej, na podstawie art. 7a ust. 7 u.t.d., zgłoszono 771 pojazdów, za pomocą których realizowany jest transport drogowy. Pismem z 21 czerwca 2023 r. GITD zawiadomił stronę o wszczęciu postępowania z urzędu w zakresie spełniania przez nią wymogu dobrej reputacji w związku z popełnieniem naruszeń o charakterze najpoważniejszym. W odpowiedzi na zawiadomienie strona poinformowała organ, m.in., że: – w okresie ostatnich trzech miesięcy wykonała około 19 348 operacji transportowych; – w ww. okresie zatrudniała 1 609 kierowców; – przedsiębiorca jest członkiem Zrzeszenia Międzynarodowych Przewoźników Drogowych w Polsce oraz Związku Pracodawców "Transport i Logistyka Polska"; – przedsiębiorca zapewnia kierowcom szkolenia z zakresu dyscypliny pracy, norm czasu pracy kierowców oraz ochrony zdrowia; kursy i szkolenia realizowane są przed i w trakcie zatrudnienia. Ponadto do pisma skarżąca załączyła: – zestawienie zatrudnionych kierowców; – zestawienie operacji transportowych za okres ostatnich 3 miesięcy; – procedurę dotyczącą skutków naruszeń przepisów o czasie pracy kierowcy; – fragment regulaminu wynagradzania; – kopie dowodów rejestracyjnych pojazdów o nr rejestracyjnych [...] oraz [...]. Na podstawie danych zawartych w "Barometrze zawodów" prowadzonym przez Wojewódzki Urząd Pracy w K. organ ustalił, że według prognozy na 2023 r. w powiecie poznańskim liczba ofert pracy i osób poszukujących pracy jest zrównoważona, a zawody kierowcy samochodu ciężarowego i ciągnika siodłowego są zawodami deficytowymi. Na podstawie pisma z Powiatowego Urzędu Pracy w P. (dalej: "PUP") z 30 czerwca 2023 r. organ ustalił, że od kilku lat na lokalnym rynku pracy utrzymuje się wysokie zapotrzebowanie na kierowców różnych kategorii, w szczególności kierowców samochodów ciężarowych. PUP poinformował, że stopa bezrobocia w Poznaniu wynosi 1%, a w powiecie poznańskim 1,1%. W ocenie organu zaprzestanie prowadzenia przez stronę działalności gospodarczej nie wpłynie na poziom bezrobocia w regionie. Decyzją z 9 sierpnia 2023 r. organ stwierdził utratę dobrej reputacji przez skarżącą. Jako podstawę wydania tej decyzji wskazano art. 104 k.p.a., art. 7 ust. 2 pkt 2, art. 7d ust. 1 pkt 2 lit. a) i b) oraz ust. 5 pkt 1 u.t.d., a także art. 6 ust. 2 rozporządzenia 1071/2009. Pismem z 24 sierpnia 2023 r. strona złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Do wniosku załączono: – kopię dokumentu potwierdzającego przeprowadzenie badań technicznych; – procedurę w zakresie przestrzegania organizacji i dyscypliny pracy; – wniosek o skierowanie 92 pracowników zatrudnionych na stanowisku kierowcy na szkolenia z zakresu: obsługi tachografów, czasu pracy i odpoczynku, organizacji i dyscypliny pracy; – zestawienie odbywanych szkoleń z 28 sierpnia 2023 r.; – umowę o świadczenie usług szkoleniowych z 1 sierpnia 2023 r. zawartą pomiędzy G. sp. z o.o. w P., a skarżącą; – wykaz pojazdów (879); – kopia ramowej umowy serwisowej z 1 lipca 2021 r. zawartej pomiędzy P. sp. z o.o. a skarżącą. Do pisma z 5 września 2023 r. strona załączyła kopię umowy z 13 lipca 2023 r. na zakup oprogramowania F. do automatycznego sczytywania naruszeń, zawartej między U. a U.. W dalszej korespondencji z 14 września 2023 r. przekazano zestawienie kosztów najmu pojazdów. Z kolei pismem z 10 października 2023 r. złożono wniosek o skierowanie zapytania do powiatowego urzędu pracy dotyczącego lokalnego rynku pracy w powiecie poznańskim, ze szczególnym uwzględnieniem pracowników administracyjnych. Następnie, pismem z 30 października 2023 r., strona przedstawiła potwierdzenia ukończenia przez jej pracowników szkoleń z zakresu obsługi tachografów oraz czasu pracy kierowców. Zaskarżoną decyzją organ utrzymał w mocy decyzję z 9 sierpnia 2023 r. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, po przytoczeniu stanu faktycznego oraz mających zastosowanie w sprawie przepisów prawa, organ wyjaśnił, że powodem wszczęcia postępowania było wydanie innych decyzji administracyjnych nakładających na stronę kary pieniężne za popełnienie naruszeń. Organ wskazał, że zgodnie z art. 7d ust. 1 u.t.d., był zobowiązany do wszczęcia postępowania w przypadku stwierdzenia choćby jednego NN. W tej sprawie strona popełniła 2 NN, 6848 BPN i 72 PN, przy czym jedna z kar została uznana za niebyłą. Organ uznał tę liczbę za znaczną, biorąc pod uwagę skalę działalności przedsiębiorstwa - średnio 6449 operacji transportowych miesięcznie przy 1609 zatrudnionych kierowcach. Podkreślił, że większość naruszeń dotyczyła nieudostępnienia danych z tachografów, co uniemożliwiło ocenę stosowania się kierowców do norm czasu pracy. Takie działania, wielokrotnie powtarzane, mogą prowadzić do utraty dobrej reputacji przewoźnika. GITD rozważył działania naprawcze deklarowane przez przewoźnika. Organ uznał, że niektóre z nich, jak korzystanie z programu informującego o terminach badań technicznych pojazdów, mogą być skuteczne. Jednakże ocenił, że ogół proponowanych działań jest niewystarczający do wyeliminowania wszystkich typów naruszeń, szczególnie tych związanych z czasem pracy kierowców. Na podstawie zgromadzonych dowodów GITD uznał odebranie dobrej reputacji za proporcjonalną reakcję na stwierdzone naruszenia. Organ argumentował, że duża skala naruszeń świadczy o nieprawidłowej organizacji pracy w przedsiębiorstwie. Uwzględnił także, że zawieszenie bądź cofnięcie zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego nie wpłynie znacząco na rynek pracy, gdyż zawód kierowcy jest deficytowy. Zdaniem organu, negatywny wpływ na kontrahentów spółki nie mógł zmienić rozstrzygnięcia, zważywszy na liczbę naruszeń, które mogły zagrażać bezpieczeństwu w ruchu drogowym. GITD podkreślił, że działalność transportowa może być prowadzona wyłącznie przez przedsiębiorcę cieszącego się dobrą reputacją, która w tym przypadku została podważona. Pismem z 20 grudnia 2023 r. skarżąca, na dowód przestrzegania organizacji i dyscypliny pracy, przesłała wydruki z tachografów wraz z opisem. Zdaniem spółki, dokumenty te wskazują, że przewoźnik stara się poprawić obecną sytuację oraz stosuje wdrożoną procedurę, w tym weryfikuje zasadność odstępstw od przestrzegania przepisów z zakresu czasu pracy kierowców. Nie zgadzając się z zaskarżoną decyzją, spółka wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zarzucając: 1. naruszenie przepisów prawa materialnego poprzez ich niewłaściwe zastosowanie tj.: 1.1. art. 7d ust. 4 pkt 1 i 5 u.t.d. w zw. z art. 6 ust. 2 lit a) rozporządzenia 1071/2009 oraz załącznika nr II do rozporządzenia 2016/403 poprzez ustalenie częstotliwości poważnych naruszeń, mającej fundamentalne znaczenie dla postępowania w przedmiocie oceny dobrej reputacji (m.in. s. 6 decyzji z 9 sierpnia 2023 r.), w oparciu o błędnie przetłumaczoną i opublikowaną w systemach informacji LEX/el (WoltersKluwer) oraz Legalis (C.H.Beck), treść ww. rozporządzenia 2016/403. W wersji oryginalnej i opublikowanej w oficjalnym Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej wskazano, że przy ustaleniu częstotliwości naruszeń należy brać pod uwagę liczbę kierowców wykonujących operacje transportowe (3 BPN/na kierowcę/na rok) podczas gdy w systemach elektronicznych błędnie wskazano, że należy brać pod uwagę liczbę pojazdów wykonujących operacje transportowe (3 BPN/na pojazd/na rok). To natomiast powoduje zasadniczą zmianę w zakresie ustalenia częstotliwości naruszeń, bowiem przewoźnik wykonuje przewozy 771 pojazdami, ale zatrudnia 1609 kierowców, co powoduje, że zmiana dzielnika zmienia iloraz i ponad dwukrotnie zmniejsza częstotliwość naruszeń ustaloną dla potrzeb oceny dobrej reputacji, tj. m. in ustalenia, czy liczba stwierdzonych naruszeń jest nieznaczna w stosunku do liczby kierowców zatrudnionych przez przedsiębiorcę bądź będących w jego dyspozycji oraz skali prowadzonych operacji transportowych, co stanowi jedno z kryteriów oceny dobrej reputacji; 1.2. art. 7d ust. 4 i ust. 5 pkt 1 u.t.d. w zw. z art. 3 ust. 1, art. 6 ust. 1 i ust. 2, art. 22 rozporządzenia 1071/2009 poprzez wydanie decyzji stwierdzającej utratę dobrej reputacji w sytuacji, gdy ocena wszystkich okoliczności, które powinny zostać wzięte przez organ pod uwagę, w tym również z urzędu, powinna prowadzić do wniosku, że utrata dobrej reputacji będzie stanowić nieproporcjonalną reakcję za popełnione naruszenia, a zatem uzasadnione jest wydanie decyzji stwierdzającej, że dobra reputacja pozostaje nienaruszona; 1.3. art. 7d ust 4 pkt 1, 2 i 3 u.t.d. w zw. z art. 3 ust 1, art. 6 ust 1 i ust. rozporządzenia 1071/2009 poprzez stwierdzenie utraty dobrej reputacji w sytuacji gdy istnieje możliwość poprawy sytuacji w przedsiębiorstwie, a strona po popełnieniu naruszeń, które w zdecydowanej większości są zakwalifikowane jako bardzo poważne naruszenia tej samej kategorii (BPN), a nie najpoważniejsze (NN) wdrożyła i udokumentowała adekwatne i proporcjonalne działania naprawcze, co zostało szczegółowo opisane w uzasadnieniu skargi; 1.4. art. 7d ust. 4 pkt 3 u.t.d. w zw. z art. 22 rozporządzenia 1071/2009 oraz art. 49 ust. 3 Karty praw podstawowych UE oraz art. 2 i art. 31 Konstytucji RP poprzez stwierdzenie utraty dobrej reputacji przewoźnika drogowego, bez należytego zbadania i uwzględnienia kryterium interesu społecznego kontynuacji działalności gospodarczej przez przedsiębiorcę (art. 7d ust. 4 pkt 3 u.t.d.), w sytuacji gdy zawieszenie zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego (do czego wprost prowadzi utrata dobrej reputacji) spowoduje nieodwracalne negatywne skutki społeczne i ekonomiczne, bowiem doprowadzi do braku możliwości obsługiwania zobowiązań, które miesięcznie wynoszą kilka milionów złotych, a tym samym z dużym prawdopodobieństwem może doprowadzić do upadłości przedsiębiorcy transportowego zatrudniającego ok. 1600 kierowców i obsługującego ok. 700 umów najmu pojazdów ciężarowych, co spowoduje szkodę wynoszącą kilkadziesiąt milinów złotych. Na podstawie tak postawionych zarzutów skarżąca wniosła o: 1. uchylenie w całości zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji z 9 sierpnia 2023 r.; ewentualnie 2. uchylenie w całości zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji z 9 sierpnia 2023 r. i umorzenie postępowania; 3. zasądzenie od Organu na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania; 4. rozpoznanie sprawy na rozprawie i w związku z tym umożliwienie wzięcia udziału w rozprawie przy użyciu urządzeń technicznych umożliwiających przeprowadzenie jej na odległość. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Sąd, po rozpoznaniu sprawy, stwierdza, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa w sposób uzasadniający jej uchylenie. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tj. Dz. U. z 2023 r., poz. 1615), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta, zgodnie z § 2 powołanego artykułu, jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, chyba że ustawy stanowią inaczej. Sąd rozstrzyga przy tym w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi ani powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi; dalej: "p.p.s.a."). Podkreślenia wymaga również, że zgodnie z powołanymi wyżej przepisami, Sąd nie bada zaskarżonej decyzji pod względem jej celowości czy słuszności. W rozpatrywanej sprawie GITD stwierdził utratę dobrej reputacji przewoźnika ze względu na popełnienie przez niego: – 1 NN, o którym mowa w lp. 9.1. załącznika nr 3 do u.t.d., tj. wykonywanie przewozu drogowego pojazdem nieposiadającym aktualnego okresowego badania technicznego potwierdzającego jego zdatność do ruchu drogowego - za każdy pojazd (decyzja [...]WITD z 24 lutego 2023 r.); – 1 NN, o którym mowa w lp. 9.2. załącznika nr 3 do u.t.d., tj. wykonywanie przewozu drogowego pojazdem posiadającym usterkę lub usterki układu hamulcowego, połączeń układu kierowniczego, kół, opon, zawieszenia, podwozia lub innego wyposażenia, zakwalifikowane jako niebezpieczne - za każdy pojazd (decyzja [...]WITD z 5 grudnia 2022 r.); – 6621 BPN, o których mowa w lp. 6.3.16 załącznika nr 3 do u.t.d., tj. nieudostępnienie podczas kontroli w przedsiębiorstwie wykresówek oraz pobranych i przechowywanych danych z karty kierowcy i tachografu cyfrowego - za każdy dzień w odniesieniu do każdego kierowcy (decyzja [...]WITD z 31 marca 2023 r.); – 80 BPN, o których mowa w lp. 6.3.11 załącznika nr 3 do u.t.d., tj. niepoprawne operowanie przełącznikiem tachografu umożliwiającym zmianę rodzaju aktywności kierowcy - za każdy dzień (decyzja [...]WITD z 31 marca 2023 r.); – 72 BPN, o których mowa w lp. 5.8.3 załącznika nr 3 do u.t.d., tj. skrócenie regularnego okresu odpoczynku tygodniowego, jeżeli jego skrócenie nie jest dozwolone: za każdą rozpoczętą godzinę powyżej 9 godzin (decyzja [...]WITD z 31 marca 2023 r.); – 29 BPN, o których mowa w lp. 6.3.8 załącznika nr 3 do u.t.d., tj. niespełnienie wymogu ręcznego wprowadzenia danych na wykresówkę lub kartę kierowcy - za każdy wpis (decyzja [...]WITD z 31 marca 2023 r.); – 20 BPN, o których mowa w lp. 5.7.3 załącznika nr 3 do u.t.d., tj. skrócenie wymaganego skróconego okresu odpoczynku dziennego - zarówno w przypadku załogi jednoosobowej, jak i załogi kilkuosobowej: za każdą rozpoczętą godzinę powyżej 2 godzin (decyzja [...]WITD z 31 marca 2023 r.); – 8 BPN, o których mowa w lp. 5.11.3 załącznika nr 3 do u.t.d., tj. przekroczenie maksymalnego czasu prowadzenia pojazdu bez przerwy: za każde rozpoczęte 30 minut od 1 godziny i 30 minut (decyzja [...]WITD z 31 marca 2023 r.); – 7 BPN, o których mowa w lp. 5.2.3 załącznika nr 3 do u.t.d., tj. przekroczenie dziennego czasu prowadzenia pojazdu powyżej 10 godzin w sytuacji, gdy jego wydłużenie w danym tygodniu było dozwolone: za każdą rozpoczętą godzinę od 2 godzin (decyzja [...]WITD z 31 marca 2023 r.); – 4 BPN, o których mowa w lp. 5.6.3 załącznika nr 3 do u.t.d., tj. niespełnienie wymogu dzielonego dziennego okresu odpoczynku: za każdą rozpoczętą godzinę powyżej 2 godzin (decyzja [...]WITD z 31 marca 2023 r.); – 3 BPN, o których mowa w lp. 5.9.3 załącznika nr 3 do u.t.d., tj. skrócenie wymaganego skróconego okresu odpoczynku tygodniowego: o czas powyżej 4 godzin (decyzja [...]WITD z 31 marca 2023 r.); – 2 BPN, o których mowa w lp. 5.5.3 załącznika nr 3 do u.t.d., tj. skrócenie wymaganego regularnego okresu odpoczynku dziennego: za każdą rozpoczętą godzinę powyżej 2 godzin i 30 minut (decyzja [...]WITD z 31 marca 2023 r.); – 1 BPN, o którym mowa w lp. 5.10.3 załącznika nr 3 do u.t.d., tj. przekroczenie 6 kolejnych okresów 24-godzinnych od uprzedniego tygodniowego okresu odpoczynku: o czas od 12 godzin (decyzja [...]WITD z 31 marca 2023 r.); – 1 BPN, o którym mowa w lp. 5.4.3 załącznika nr 3 do u.t.d., tj. przekroczenie maksymalnego dwutygodniowego czasu prowadzenia pojazdu: o czas od 15 godzin do mniej niż 22 godzin i 30 minut (decyzja [...]WITD z 31 marca 2023 r.); – 1 BPN, o którym mowa w lp. 5.8.3 załącznika nr 3 do u.t.d., tj. skrócenie regularnego okresu odpoczynku tygodniowego, jeżeli jego skrócenie nie jest dozwolone: za każdą rozpoczętą godzinę powyżej 9 godzin (decyzja [...]WITD z 20 kwietnia 2023 r.); – 19 PN, o których mowa w lp. 5.5.2 załącznika nr 3 do u.t.d., tj. skrócenie wymaganego regularnego okresu odpoczynku dziennego: o czas powyżej 1 godziny do 2 godzin i 30 minut (decyzja [...]WITD z 31 marca 2023 r.); – 15 PN, o których mowa w lp. 5.7.2 załącznika nr 3 do u.t.d., tj. skrócenie wymaganego skróconego okresu odpoczynku dziennego - zarówno w przypadku załogi jednoosobowej, jak i załogi kilkuosobowej: o czas powyżej 1 godziny do 2 godzin (decyzja [...]WITD z 31 marca 2023 r.); – 12 PN, o których mowa w lp. 5.6.2 załącznika nr 3 do u.t.d., tj. niespełnienie wymogu dzielonego dziennego okresu odpoczynku: skrócenie drugiej części odpoczynku dzielonego o czas powyżej 1 godziny do 2 godzin (decyzja [...]WITD z 31 marca 2023 r.); – 6 PN, o których mowa w lp. 5.11.2 załącznika nr 3 do u.t.d., tj. przekroczenie maksymalnego czasu prowadzenia pojazdu bez przerwy: o czas od 30 minut do mniej niż 1 godzina i 30 minut (decyzja [...]WITD z 31 marca 2023 r.); – 5 PN, o których mowa w lp. 5.4.2 załącznika nr 3 do u.t.d., tj. przekroczenie maksymalnego dwutygodniowego czasu prowadzenia pojazdu: o czas od 10 godzin do mniej niż 15 godzin (decyzja [...]WITD z 31 marca 2023 r.); – 5 PN, o których mowa w lp. 5.10.2 załącznika nr 3 do u.t.d., tj. przekroczenie 6 kolejnych okresów 24-godzinnych od uprzedniego tygodniowego okresu odpoczynku: o czas od 3 godzin do mniej niż 12 godzin (decyzja [...]WITD z 31 marca 2023 r.); – 3 PN, o których mowa w lp. 5.8.2 załącznika nr 3 do u.t.d., tj. skrócenie regularnego okresu odpoczynku tygodniowego, jeżeli jego skrócenie nie jest dozwolone: o czas powyżej 3 godzin do 9 godzin (decyzja [...]WITD z 31 marca 2023 r.); – 3 PN, o których mowa w lp. 5.2.2 załącznika nr 3 do u.t.d., tj. przekroczenie dziennego czasu prowadzenia pojazdu powyżej 10 godzin w sytuacji, gdy jego wydłużenie w danym tygodniu było dozwolone: o czas od 1 godziny do mniej niż 2 godzin (decyzja [...]WITD z 31 marca 2023 r.); – 3 PN, o których mowa w lp. 5.9.2 załącznika nr 3 do u.t.d., tj. skrócenie wymaganego skróconego okresu odpoczynku tygodniowego: o czas powyżej 2 godzin do 4 godzin (decyzja [...]WITD z 31 marca 2023 r.); – 1 PN, o którym mowa w lp. 5.3.2 załącznika nr 3 do u.t.d., tj. przekroczenie dopuszczalnego tygodniowego czasu prowadzenia pojazdu: o czas od 4 godzin do mniej niż 9 godzin (decyzja [...]WITD z 31 marca 2023 r.). Kary za powyższe naruszenia zostały nałożone na przewoźnika na podstawie czterech wykonalnych decyzji administracyjnych, tj.: – decyzji [...]WITD z 5 grudnia 2022 r., karę wynikającą z decyzji zapłacono 16 grudnia 2022 r.; – decyzji [...]WITD z 24 lutego 2023 r., karę wynikającą z decyzji zapłacono 6 marca 2023 r.; – decyzji [...]WITD z 31 marca 2023 r., karę wynikającą z decyzji zapłacono 22 czerwca 2023 r.; – decyzji [...]WITD z 20 kwietnia 2023 r. Zgodnie z art. 7d ust. 1 pkt 2 lit. b) u.t.d., organ, o którym mowa w art. 7 ust. 2, wszczyna postępowanie administracyjne w zakresie spełniania wymogu dobrej reputacji przewoźnika drogowego, zarządzającego transportem lub osoby fizycznej, o której mowa w art. 7c, jeżeli wobec przewoźnika drogowego, zarządzającego transportem lub osoby fizycznej, o której mowa w art. 7c, wydano wykonalną decyzję administracyjną o nałożeniu kary pieniężnej za naruszenie określone w załączniku nr 3 lub 4 do niniejszej ustawy lub załączniku nr 1 do ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o przewozie towarów niebezpiecznych, które zgodnie z załącznikiem I do rozporządzenia Komisji (UE) 2016/403 zostało zakwalifikowane jako najpoważniejsze naruszenie. Organem, o którym mowa w art. 7 ust. 2 u.t.d., jest organ, który udzielił przedsiębiorcy zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego; w tym przypadku był to Główny Inspektor Transportu Drogowego. Jak wynika z art. 7d ust. 3 u.t.d., po wszczęciu postępowania, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, organ, o którym mowa w art. 7 ust. 2, weryfikuje sposób i warunki wykonywania transportu drogowego. Zgodnie z art. 7d ust. 4 u.t.d., przy dokonywaniu oceny dobrej reputacji, organ, o którym mowa w art. 7 ust. 2, bierze pod uwagę w szczególności: 1) czy liczba stwierdzonych naruszeń jest nieznaczna w stosunku do liczby kierowców zatrudnionych przez przedsiębiorcę bądź będących w jego dyspozycji oraz skali prowadzonych operacji transportowych; 2) czy istnieje możliwość poprawy sytuacji w przedsiębiorstwie, w tym czy w przedsiębiorstwie podjęto działania mające na celu wdrożenie prawidłowej dyscypliny pracy lub wdrożono procedury zapobiegające powstawaniu naruszeń obowiązków lub warunków przewozu drogowego; 3) interes społeczny kontynuacji działalności gospodarczej przez przedsiębiorcę, w szczególności jeżeli cofnięcie zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego spowodowałoby w znaczący sposób wzrost poziomu bezrobocia w miejscowości, gminie lub regionie; 4) opinię polskiej organizacji o zasięgu ogólnokrajowym zrzeszającej przewoźników drogowych, działającej od co najmniej 3 lat, której przedsiębiorca jest członkiem. Zgodnie z art. 7d ust. 5 u.t.d., po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego organ, o którym mowa w art. 7 ust. 2: 1) wydaje decyzję stwierdzającą utratę dobrej reputacji - w przypadku uznania, że utrata dobrej reputacji będzie stanowiła proporcjonalną reakcję za popełnione naruszenia, albo 2) wydaje decyzję stwierdzającą, że dobra reputacja pozostaje nienaruszona - w przypadku uznania, że utrata dobrej reputacji będzie stanowiła nieproporcjonalną reakcję za popełnione naruszenia. W niniejszej sprawie bezspornym jest fakt popełnienia przez skarżącą łącznie dwóch NN, 6848 BPN oraz 72 PN, wynikających z decyzji [...]WITD z dnia 5 grudnia 2022 r., [...]WITD z dnia 24 lutego 2023 r., [...]WITD z dnia 31 marca 2023 r. oraz [...]WITD z dnia 20 kwietnia 2023 r. Ponadto, w dniu wydania zaskarżonej decyzji, czyli 15 grudnia 2023 r., nie upłynął jeszcze okres wskazany w art. 94b u.t.d. (kary zapłacono odpowiednio: 16 grudnia 2022 r., 6 marca 2023 r. oraz 22 czerwca 2023 r.). Zgodnie z ustaleniami organu, kara nałożona decyzją [...]WITD z 20 kwietnia 2023 r. nie została zapłacona do dnia wydania zaskarżonej decyzji, czego skarżąca nie kwestionuje. W związku z powyższym brak było podstaw do uznania kar nałożonych na skarżącą za niebyłe, zgodnie z art. 94b u.t.d., ponieważ nie upłynął rok od dnia wykonania decyzji administracyjnych dotyczących ich nałożenia. Z uwagi na powyższe okoliczności oraz treść art. 7d ust. 1 pkt 2 lit. b) u.t.d., GITD był zobligowany do wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie oceny dobrej reputacji skarżącej w związku ze stwierdzonymi naruszeniami. W ramach tego postępowania organ miał obowiązek przeanalizowania okoliczności określonych w art. 7d ust. 4 u.t.d. W ocenie Sądu organ wypełnił te obowiązki zgodnie z wymogami procedury administracyjnej. Organ prawidłowo przeanalizował skalę naruszeń w odniesieniu do rozmiaru prowadzonej przez skarżącą działalności transportowej. Ustalono, że spółka dopuściła się 2 NN, 6848 BPN oraz 72 PN. Jednocześnie GITD wziął pod uwagę, że przedsiębiorca zatrudnia lub dysponuje 1609 kierowcami oraz realizuje około 6449 operacji transportowych miesięcznie. Zdaniem Sądu organ słusznie uznał, że liczba i rodzaj popełnionych przez skarżącą naruszeń w skali prowadzonej przez nią działalności transportowej są znaczne. Organ słusznie wskazał, że już same naruszenia BPN popełnione przez stronę mogły stanowić podstawę do wszczęcia postępowania w sprawie dobrej reputacji przewoźnika drogowego, zgodnie z załącznikiem II do rozporządzenia 2016/403 oraz art. 7d ust. 1 pkt 2 lit. a) u.t.d. Zarzut skarżącej dotyczący błędnego przetłumaczenia aktów prawnych, w szczególności załącznika II do rozporządzenia 2016/403, przy obliczaniu częstotliwości naruszeń, należy uznać za bezzasadny. Warto zaznaczyć, że ten akt prawny został zmieniony rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2022/694 z dnia 2 maja 2022 r. zmieniającym rozporządzenie (UE) 2016/403 w odniesieniu do nowych poważnych naruszeń przepisów unijnych, które mogą prowadzić do utraty dobrej reputacji przez przewoźnika drogowego (Dz. U. UE. L. z 2022 r. Nr 129, str. 22). Zdaniem Sądu organ prawidłowo obliczył częstotliwość występowania poważnych naruszeń, wskazując, że w niniejszym przypadku wynosiła ona 8,88 BPN na pojazd na rok. Należy podkreślić, że zgodnie z załącznikiem II do rozporządzenia 2016/403 taka częstotliwość uruchamia krajową procedurę oceny dobrej reputacji. Ponadto, zgodnie z art. 7d ust. 1 pkt 2 lit. b) u.t.d., stwierdzenie choćby jednego NN zobowiązuje organ do wszczęcia postępowania administracyjnego w zakresie spełnienia wymogu dobrej reputacji. Organ rozpatrzył działania deklarowane przez stronę, mające na celu zapobieganie przyszłym naruszeniom. W odniesieniu do naruszenia określonego w lp. 9.1 załącznika nr 3 do u.t.d., GITD słusznie uznał, że zastosowanie programu komputerowego, który z 60-dniowym wyprzedzeniem informuje o terminie badania technicznego pojazdu, może skutecznie wyeliminować tego typu naruszenia w przyszłości. Natomiast w przypadku naruszenia z lp. 9.2 załącznika nr 3 do u.t.d., strona nie przedstawiła żadnych działań podjętych ani planowanych w celu uniknięcia takich naruszeń w przyszłości. Organ uwzględnił również fakt skierowania kierowców na stosowne szkolenia oraz wprowadzenia procedur związanych z karami porządkowymi za popełniane naruszenia i premiami za przestrzeganie przepisów. Sąd zgadza się z organem, że pomimo tych działań, strona dopuściła się 6848 BPN i 72 PN, w tym naruszeń polegających na nieudostępnieniu podczas kontroli wykresówek oraz danych z karty kierowcy i tachografu (lp. 6.3.16 załącznika do u.t.d.), co uniemożliwiło rzetelną kontrolę przestrzegania norm czasu pracy kierowców. Tak znaczne braki w dokumentacji świadczą o nieprawidłowej organizacji pracy w przedsiębiorstwie i bagatelizowaniu naruszeń przez stronę. Sąd podziela stanowisko organu, że skierowanie kierowców na szkolenia i wprowadzenie kar porządkowych może okazać się niewystarczające do wyeliminowania naruszeń związanych z normami czasu pracy kierowców oraz dokumentacją. Badając istnienie interesu społecznego w kontynuacji działalności gospodarczej przez przedsiębiorcę, organ ustalił, że zgodnie z "Barometrem zawodów" prowadzonym przez Wojewódzki Urząd Pracy w Krakowie, w prognozie na 2023 r. w powiecie poznańskim zawody kierowcy samochodu ciężarowego i ciągnika siodłowego są zawodami deficytowymi. Na podstawie pisma z Powiatowego Urzędu Pracy w Poznaniu z 30 czerwca 2023 r. organ ustalił, że od kilku lat na lokalnym rynku pracy istnieje duże zapotrzebowanie na kierowców różnych kategorii, w tym szczególnie na kierowców samochodów ciężarowych. W związku z tym ewentualne cofnięcie skarżącej zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego nie spowodowałoby znaczącego wzrostu bezrobocia w powiecie, w którym prowadzi działalność. W zaskarżonej decyzji organ odniósł się także do kwestii pracowników administracyjnych, wskazując, że stopa bezrobocia w Poznaniu i powiecie poznańskim wynosi odpowiednio 1% i 1,1%, co oznacza, że trudności w znalezieniu zatrudnienia w większości branż, w tym transportowej, są niewielkie. Organ prawidłowo ocenił, że skarżąca zatrudnia więcej kierowców niż pracowników administracyjnych, co potwierdza, że zaprzestanie jej działalności nie wpłynie znacząco na poziom bezrobocia w regionie. Z akt administracyjnych wynika, że GITD zwrócił się o opinię do Zrzeszenia Międzynarodowych Przewoźników Drogowych w Polsce, które wydało pozytywną opinię o przewoźniku, oraz do Związku Pracodawców "Transport i Logistyka Polska", który poinformował, że przedsiębiorca nie jest członkiem ich stowarzyszenia. Zdaniem Sądu organ nie naruszył art. 7d ust. 4 ani ust. 5 pkt 1 u.t.d., uznając, że utrata dobrej reputacji jest proporcjonalną reakcją na popełnione przez skarżącą naruszenia. Sąd stwierdza również, że organ, wydając zaskarżoną decyzję, nie naruszył art. 49 Karty Praw Podstawowych UE ani art. 2 i art. 31 Konstytucji RP. Należy podkreślić, że decyzja stwierdzająca utratę dobrej reputacji skarżącej, a następnie utrzymująca ją w mocy zaskarżona decyzja, zostały wydane w związku z naruszeniami przepisów prawa krajowego (u.t.d.) oraz unijnego (rozporządzenie 1071/2009 i rozporządzenie 2016/403). Na marginesie, odnosząc się do przytoczonego w skardze orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w sprawach połączonych C-870/19 i C-871/19, należy zauważyć, że dotyczą one kontroli drogowej kierowcy, a nie kontroli przewoźnika. W związku z tym organ prawidłowo wskazał w wydanych decyzjach poszczególne naruszenia, a nie, jak twierdzi skarżąca, jeden rodzaj naruszeń jako jedno naruszenie. Biorąc pod uwagę wszystkie powyższe względy, Sąd uznał, że organ, wydając zaskarżoną decyzję, nie naruszył prawa materialnego w sposób mogący wpłynąć na wynik sprawy, ani nie popełnił uchybień formalnoprawnych o istotnym znaczeniu. W ocenie Sądu organ dostatecznie wyczerpująco zbadał istotne okoliczności faktyczne, zgodnie z zasadą prawdy obiektywnej (art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a.), zgromadził i rozpatrzył dostępny materiał dowodowy, co pozwoliło na prawidłowe wyjaśnienie stanu faktycznego oraz rozstrzygnięcie o utracie dobrej reputacji przez skarżącą, bez przekroczenia granic swobodnej oceny dowodów (art. 80 k.p.a.). Uzasadnienie zaskarżonej decyzji, jak i decyzji ją poprzedzającej, spełnia wymogi art. 107 § 3 k.p.a. W rezultacie organ nie naruszył zasady zaufania (art. 8 k.p.a.). W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.