VI SA/Wa 634/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Głowacka - Klimas Sędziowie Sędzia WSA Sławomir Kozik (spr.) Sędzia WSA Grzegorz Nowecki Protokolant sekr. sąd. Eliza Mroczek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 września 2015 r. sprawy ze skargi S.B. na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] grudnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy uchyla zaskarżone postanowienie Przedmiotem skargi wniesionej przez S. B. (dalej: "Strona", "Skarżący") jest postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego (dalej: "GITD") z [...] grudnia 2014 r., nr [...], wydane na podstawie art. 127 § 3 i art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, z późn. zm., dalej: "K.p.a.), stwierdzające niedopuszczalność wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy rozstrzygniętej decyzją GITD z [...] października 2014 r., nr [...], w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej. Zaskarżone postanowienie wydano w następującym stanie faktycznym i prawnym: Decyzją z [...] października 2014 r., GITD nałożył na Stronę karę pieniężną w wysokości 3.000 zł, za przejazd po drodze krajowej bez uiszczenia należnej opłaty elektronicznej. Decyzja została doręczona stronie 20 października 2014 r., wraz z pouczeniem o terminie do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy oraz z pouczeniem o wskazanie pełnomocnika do doręczeń w kraju. Jak wskazał organ w zaskarżonym postanowieniu, wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy z [...] listopada 2014 r., nie został opatrzony czytelnym podpisem przez Stronę, w związku z czym, zgodnie z art. 64 § 2 K.p.a., Strona została wezwana do uzupełnienia braku formalnego wniosku, poprzez ponowne przesłanie jego oryginału opatrzonego własnoręcznym czytelnym podpisem zawierającym imię i nazwisko osoby, która złożyła wniosek, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem stwierdzenie niedopuszczalności wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Wezwanie zostało doręczone Stronie 8 grudnia 2014 r. i jak stwierdził organ, Strona w oznaczonym terminie nie przesłała oryginału wniosku opatrzonego własnoręcznym czytelnym podpisem. Wobec powyższego GITD uznał, że na podstawie art. 134 K.p.a., należy stwierdzić niedopuszczalność wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z [...] stycznia 2015 r., na postanowienie GITD z [...] października 2014 r., Skarżący wniósł o uchylenie postanowienia w całości zarzucając, że wezwanie o uzupełnienie braku formalnego z [...] grudnia 2014 r., organ skierował błędnie do Strony, a nie do jej pełnomocnika, wskazanego we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Skarżący wskazał ponadto, że pomimo tego, [...] grudnia 2014 r., pełnomocnik Strony ponownie przesłał ww. wniosek wraz z pełnomocnictwem. W odpowiedzi na skargę, GITD wnosząc o jej oddalenie wyjaśnił, że Skarżący w wezwaniu o uzupełnienie braku formalnego został precyzyjnie pouczony, na jaki adres warszawski należy udzielić odpowiedzi. Tymczasem pełnomocnik Skarżącego nadał wprawdzie w terminie – 15 grudnia 2014 r., podpisany wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy wraz z pełnomocnictwem w Urzędzie Pocztowym, jednak nie skierował go na adres wskazany w pouczeniu do wezwania lecz do Delegatury Południowej GITD w [...]. Organ wskazał, że doręczenie wezwania samemu Skarżącemu nie pozbawiło go możliwości udzielenie odpowiedzi na wezwanie, gdyż odpowiedzi takiej udzielił jego pełnomocnik w terminie. Organ uznał jednak, że okoliczność, iż pełnomocnik mylnie skierował korespondencję na adres delegatury organu, nie może stanowić o uzupełnieniu w terminie braku formalnego wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanych przepisów ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną/postanowienie z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji/postanowienia. Badając skargę według powyższych kryteriów Sąd uznał, iż zasługuje ona na uwzględnienie, bowiem zaskarżone postanowienie narusza prawo w sposób uzasadniający jego uchylenie. Podstawą rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie były art. 127 § 3 i art. 134 K.p.a. Zgodnie z art. 127 § 3 K.p.a., od decyzji wydanej w pierwszej instancji przez ministra lub samorządowe kolegium odwoławcze nie służy odwołanie, jednakże strona niezadowolona z decyzji może zwrócić się do tego organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy; do wniosku tego stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołań od decyzji. Jak stanowi natomiast art. 134 K.p.a., organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne. GITD stwierdził w niniejszej sprawie niedopuszczalność wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy w związku z uchybienie terminu do jego wniesienia, na skutek nieuzupełnienia przez Stronę w wyznaczonym siedmiodniowym terminie braku formalnego tego wniosku, co było wynikiem mylnego skierowania korespondencji przez pełnomocnika Strony, nie na adres organu wskazany w pouczeniu wezwania o uzupełnienie braku formalnego wniosku, lecz na adres delegatury organu w Krakowie. Przed odniesieniem się do istoty przedmiotowego rozstrzygnięcia GITD, tytułem wyjaśnienia, Sąd zauważa, że organ skierował wezwanie z 1 grudnia 2014 r., o uzupełnienie braku formalnego wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, bezpośrednio do Strony, pomimo znajdującego się w aktach administracyjnych sprawy pełnomocnictwa z [...] września 2014 r., w którym Strona upoważniła profesjonalnego pełnomocnika do reprezentowania jej m.in. przed GITD w niniejszej sprawie, jak i pomimo wskazania pełnomocnika w przedmiotowym wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Tymczasem, jak wynika z art. 40 § 2 K.p.a., jeżeli strona ustanowiła pełnomocnika, pisma doręcza się pełnomocnikowi. W świetle powyższej regulacji wezwanie wystosowane do Strony przez GITD z 1 grudnia 2014 r., o uzupełnienie braku formalnego wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, nie zostało prawidłowo doręczone, co oznacza, że nie wywołuje ono skutków prawnych, a zatem organ nie może wyciągnąć negatywnych konsekwencji z nieuzupełnienia przez Stronę spornego braku formalnego. Nie oznacza to, że Strona nie może uzupełnić żądanego braku formalnego, nie czekając na prawidłowe doręczenie wezwania pełnomocnikowi Strony, nie jest jednak wówczas związana siedmiodniowym terminem objętym rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Przechodząc do meritum niniejszej sprawie, należy wskazać, że pełnomocnik Strony, nie czekając na prawidłowe doręczenie wezwania, uzupełnił przedmiotowy brak formalny z zachowaniem siedmiodniowego terminu, o którym mowa w 64 § 2 K.p.a., kierując pismo z 14 grudnia 2014 r., na adres delegatury GITD w [...]. Jak wynika z art. 51 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2013 r. poz. 1414 z późn. zm.), zadania Inspekcji Transportu Drogowego wykonują organy wymienione w tym przepisie, czyli również Główny Inspektor Transportu Drogowego. Zgodnie z art. 52 ust. 2 ustawy o transporcie drogowym, Główny Inspektor Transportu Drogowego kieruje Inspekcją przy pomocy podległego mu Głównego Inspektoratu Transportu Drogowego oraz delegatur terenowych Głównego Inspektoratu Transportu Drogowego, zwanych dalej "delegaturami". Z powyższego wynika, że delegatury terenowe GITD, są jednostkami organizacyjnymi organu, poprzez które GITD wykonuje swoje zadania na terenie kraju. Sąd stwierdza zatem, że skierowanie przez pełnomocnika Strony pisma z 14 grudnia 2014 r., w wykonaniu wezwania GITD do uzupełnienia braku formalnego wniosku Strony, do jednej z delegatur organu, stanowiło skuteczne uzupełnieni tego braku formalnego, skierowane do organu właściwego w sprawie. W ocenie Sądu, przekazanie tego pisma przez delegaturę do właściwej komórki GITD, należy traktować jako przekazanie pisma wewnątrz struktury organizacyjnej organu. Brak jest natomiast podstaw prawnych do uznania, iż o prawidłowym skierowaniu do organu pisma przez Stronę lub jej pełnomocnika, miałoby rozstrzygać zaadresowanie tego pisma na adres zgodny z pouczeniem zawartym w wezwaniu organu. W tych okolicznościach Sąd stwierdza, że organ wydając sporne postanowienie, naruszył art. 134 K.p.a., przyjmując, że o niedopuszczalności wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy oraz o uchybieniu terminu do jego wniesienia decyduje skierowanie uzupełnienia braku formalnego tego wniosku na adres jednej z delegatur organu, a nie na adres wskazany w wezwaniu o uzupełnienie braku formalnego wniosku. Powyższe stanowisko organu nie znajduje żadnej podstawy prawnej, co stanowi o naruszeniu zasady legalności obligującej organ do podejmowania działań na podstawie przepisów prawa (art. 6 K.p.a.). Organ naruszył art. 134 K.p.a. przyjmując również, że niezgodne z art 40 § 2 K.p.a. doręczenie Stronie wezwania do uzupełnienia braków formalnych pisma, może rodzić negatywne skutki dla Strony w postaci stwierdzenia niedopuszczalności wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy w związku z nieuzupełnieniem przez Stronę braków formalnych wniosku. W konsekwencji doszło również do naruszenia art. 8 K.p.a. i zasady prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej. Stwierdzone przez Sąd uchybienia przepisom postępowania miały istotny wpływ na wynik sprawy, skutkując nieuprawnionym stwierdzeniem niedopuszczalność wniosku o ponowne rozpatrzenie przedmiotowej sprawy. Rozpoznając ponownie sprawę, GITD uwzględni powyższe stanowisko Sądu. Z tych też względów Sąd, na podstawie przepisu art. 145 § 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 z późn. zm.), orzekł jak w sentencji wyroku, nie postanawiając o kosztach postępowania w związku z brakiem wniosku Skarżącego w tym zakresie, pomimo pouczenia zawartego w doręczonym zawiadomieniu o terminie rozprawy (art. 200 w zw. z art. 209 i art. 210 cyt. ustawy).