VI SA/Wa 647/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Marcinkowska po rozpoznaniu w dniu 29 lipca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. Sp. z o.o. z siedzibą w B. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] stycznia 2009 r., Nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za wykonywanie transportu drogowego bez obowiązującego rozkładu jazdy postanawia odrzucić skargę Pismem z dnia [...] lutego 2009 r. K. Sp. z o.o. z siedzibą w B., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] stycznia 2009 r., Nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za wykonywanie transportu drogowego bez obowiązującego rozkładu jazdy. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o umorzenie postępowania w związku z uwzględnieniem skargi w całości. Z uwagi na fakt, iż strona uiściła wpis sądowy od skargi w niepełnej wysokości -80 złotych, zarządzeniem z dnia [...] lipca 2009 r. wezwano stronę do uiszczenia - w terminie 7 dni od dnia doręczenia tego pisma – uzupełniającego wpisu sądowego od skargi w wysokości 20 złotych, pod rygorem odrzucenia skargi. Ze znajdującego się w aktach sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru wskazanego wyżej pisma wynika, że korespondencja ta została doręczona na adres skarżącej w dniu [...] lipca 2009 r. Pismem z dnia [...] lipca 2009 r. skarżąca cofnęła skargę, z uwagi na jej uwzględnienie przez Głównego Inspektora Transportu Drogowego. W dokumentach księgowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie dotyczących opłat sądowych na dzień [...] lipca 2009 r. nie stwierdzono wpływu kwoty 20 złotych z tytułu uzupełnienia wpisu sądowego, do którego uiszczenia skarżąca została wezwana. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), od pism wszczynających postępowanie przed sądami administracyjnymi w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały, pismem takim jest między innymi skarga. Jeśli zatem należny wpis nie został uiszczony w pełnej wysokości, wzywa się wnoszącego skargę do jego uzupełnienia. W myśl natomiast art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której nie został uiszczony należny wpis podlega odrzuceniu przez sąd. Należy zauważyć, że w rozpoznawanej sprawie wezwano do uzupełnienia należnego wpisu w sposób prawidłowy. W zarządzeniu zawarto pouczenie o skutkach jego niewykonania, tj. wskazano na rygor w postaci odrzucenia skargi w przypadku nieuzupełnienia wpisu w terminie. Powyższe wezwanie zostało skutecznie doręczone skarżącej w dniu [...] lipca 2009 r. na wskazany przez nią adres. Termin siedmiodniowy do uiszczenia wpisu sądowego upłynął w dniu [...] lipca 2009 r. Jak już wspomniano do dnia [...] lipca 2009 r. skarżąca mimo wezwania nie uiściła należnego wpisu. W tej sytuacji skargę należało odrzucić. Jednocześnie Sąd wyjaśnia, że wniosek o cofnięcie skargi nie mógł być rozpatrywany z uwagi na brak uiszczenia wpisu pełnej wysokości. Zgodnie bowiem z dyspozycją przepisu art. 60 p.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę, a czynność ta wiąże Sąd, o ile nie zostanie uznana za zmierzającą do obejścia prawa lub skutkującą utrzymaniem w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Należy podkreślić, że merytoryczne rozpatrzenie wniosku o cofnięcie skargi jest dopuszczalne tylko wówczas, gdy skarga nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu. Jeżeli skarga zawiera takie braki, sąd skargę odrzuca (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 czerwca 1987 r., sygn. akt SA/Gd 537/87, OSP 1990 z. 4, poz. 207). Jak stanowi natomiast art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. W orzecznictwie powszechnie aprobowany jest pogląd, że badanie dopuszczalności złożonego oświadczenia o cofnięciu skargi, jak i umorzenie postępowania sądowego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga została wniesiona skutecznie, tj. gdy wszczęła postępowanie sądowoadministracyjne. W konsekwencji powyższego należy przyjąć, że cofnięcie skargi jako czynność dyspozycyjna strony (rozumiana jako wyraz przyznanego prawa do rozporządzalności skargą) może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga jest dopuszczalna i nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu. Sąd na etapie wstępnej kontroli skargi - jeszcze przed wyznaczeniem wpisu powinien w pierwszej kolejności zbadać dopuszczalność skargi, ustalając czy nie zachodzi przewidziana w art. 58 § 1 p.p.s.a. jedna z przesłanek do jej odrzucenia. Jeżeli natomiast okazałoby się, że w niniejszej sprawie skarga jest dopuszczalna, to wówczas rzeczą Przewodniczącego będzie wezwanie skarżącej do uiszczenia wpisu sądowego, a następnie rozważenie możliwości umorzenia postępowania wskutek złożonego oświadczenia o cofnięciu skargi. (por. orzeczenie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 stycznia 2008 r., sygn. akt I OSK 1829/07) Uwzględniając powyższy stan faktyczny i prawny Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w oparciu o art. 220 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji .