VI SA/Wa 658/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia Sędziowie : Sędzia WSA Protokolant: po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 października 2005 r. sprawy ze skargi A. G. i M. G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lutego 2005 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania w sprawie wykonania zjazdu z drogi wewnętrznej 1. uchyla zaskarżone postanowienie; 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] na rzecz A. G. i M. G. kwotę 355 (trzysta pięćdziesiąt pięć) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Decyzją z dnia [...].11.2003 r. Burmistrz Miasta [...] po rozpatrzeniu wniosku M. i B. O. nie wyraził zgody na urządzenie zjazdu z drogi dojazdowej, tj. działki nr [...] na działkę nr [...]. Wskutek wniesionego odwołania przez M. i B. O. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z dnia [...].12.2003 r. uchyliło zaskarżona decyzję i umorzyło postępowanie stwierdzając bezprzedmiotowość postępowania z uwagi na to, że doszło do samowoli, bo oznaczony zjazd z nieruchomości został przez odwołujących wykonany przed złożeniem stosownego wniosku. W podaniu z dnia [...].12.2003 r. A. G. i M. G., skarżący w niniejszej sprawie, skierowali do Burmistrza Miasta [...] wniosek o faktyczną likwidację urządzonego zjazdu i przywrócenie stanu pierwotnego. Burmistrz przekazał wniosek wg właściwości Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w [...], który decyzją z dnia [...].04.2004 r. postępowanie w sprawie wszczętej z powyższego wniosku umorzył. A. i M. G. w podaniu z dnia [...].03.2004 r. skierowanym do Burmistrza Miasta [...] ponowili powyższy wniosek, ma który otrzymali odpowiedź w piśmie Burmistrza z dnia [...].04.2004 r., w którym poinformowano o treści w/w decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru z dnia [...].11.2003 r. i o tym, że nie stwierdzono żadnych robót budowlanych dotyczących budowy zjazdu na działkę nr [...] tylko, że w ogrodzeniu posesji B. i M. O. od strony drogi dojazdowej jedno przęsło stanowi element ruchomy. A. i M. G. wnieśli zażalenie na bezczynność Burmistrza w trybie art. 37 kpa, w sprawie uchylenia się od załatwienia sprawy dot. korzystania M. i B. O. z drogi dojazdowej. Postanowieniem z dnia [...].05.2004 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze uznało zażalenie za nieuzasadnione. W podaniu z dnia [...].05.2004 r. A. i M. G. nawiązując do podania z dnia [...].03.2004 r. ponowili wniosek o likwidację zjazdu i wnieśli o wydanie decyzji przez Burmistrza w tej sprawie. Burmistrz w piśmie z dnia [...].06.2004 r. poinformował, że ponieważ powyższa droga dojazdowa jest nie urządzona, to nie ma podstaw do "likwidacji" zjazdu, który nie jest urządzony i nie ma podstaw prawnych do wydania kolejnej decyzji rozstrzygającej te samą kwestię, zaś kwestia likwidacji bramy wjazdowej należy do Państwowej Inspekcji Nadzoru Budowlanego, a sprawa budowy ogrodzenia do kompetencji organu wydającego pozwolenie na budowę – Starosty [...]. W podaniu z [...].12.2004 r. A. i M. G. ponowili powyższy wniosek i otrzymali kolejną odpowiedź Burmistrza zawartą w piśmie z dnia [...].01.2005 r. nr [...], w którym odwołano się do stanowiska prezentowanego we wcześniejszych, w/w pismach Burmistrza. A. i M. G. wnieśli odwołanie od negatywnego, jak podali rozstrzygnięcia Burmistrza zawartego w piśmie z dnia [...].01.2005 r. Postanowieniem z dnia [...].02.2005 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] na podstawie art. 134 kpa stwierdziło "niedopuszczalność odwołania wniesionego od negatywnego rozstrzygnięcia Burmistrza Miasta [...] zawartego w piśmie z dnia [...].01.2005 r. w sprawie wykonania zjazdu z drogi wewnętrznej stanowiącej działkę nr [...] na działkę nr [...]". Natomiast w uzasadnieniu postanowienia podniesiono, iż w/w pismo Burmistrza stanowi czynność techniczną i nie może być uznane za decyzję organu I instancji. W skardze na to postanowienie skarżący zarzucili naruszenie art. 107 § 1 kpa, orzecznictwa NSA i doktryny i wnieśli o uchylenie postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania SKO w [...]. Zdaniem skarżących Samorządowe Kolegium Odwoławcze błędnie oceniło pismo Burmistrza z dnia [...].01.2004 r. pomimo, że zawierało ono minimum elementów niezbędnych do zakwalifikowania go jako decyzji, ponieważ zawierało datę, oznaczenie organu, wskazywało adresatów, przedmiot negatywnego rozstrzygnięcia i podpis osoby reprezentującej organ. W uzupełnieniu skargi pełnomocnik skarżących złożył na rozprawie dnia [...].10.2004 r. pismo procesowe, w którym podtrzymał podniesione w skardze zarzuty i wniósł o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania wg norm przepisanych. W piśmie tym podniesiono, że samo tylko stwierdzenie w osnowie zaskarżonego postanowienia, iż jest to odwołanie od negatywnego rozstrzygnięcia Burmistrza zawartego w piśmie z dnia [...].01.2005 r. stanowi podstawę do uchylenia postanowienia bez potrzeby wnikania w lakoniczne uzasadnienie postanowienia o niedopuszczalności odwołania z przyczyn o charakterze przedmiotowym. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z 25.07.2002 r. prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd dokonuje zatem kontroli aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej pod względem ich zgodności z prawem materialnym, jak i procesowym. Sąd rozstrzyga przy tym w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. nr 153, poz. 1270, zwanej dalej p.p.s.a.). Badając skargę wg powyższych kryteriów Sąd uznał, iż skarga zasługuje na uwzględnienie. Organ podejmując zaskarżone postanowienie naruszył bowiem przepisy procedury administracyjnej. Zgodnie z art. 124 kpa uzasadnienie postanowienia stanowi jej integralną część. Zatem ocenie Sądu podlega nie tylko osnowa, ale postanowienie jako całość, a więc łącznie z uzasadnieniem. Stosownie zaś do art. 124 § 2 zaskarżone postanowienie powinno zawierać uzasadnienie faktyczne i prawne odpowiadające wymogom określonym w art. 1o7 § 3 kpa w zw. z art. 126 kpa. Podstawowym zadaniem uzasadnienia jest zatem wszechstronne wyjaśnienie zawartego w nim rozstrzygnięcia. Uzasadnienie jest zatem źródłem informacji dotyczącej toku rozumowania organu, jak również przyjętych przez niego twierdzeń stanowiących podstawę rozstrzygnięcia. Uzasadnienie zaskarżonego postanowienia tych wymogów nie spełnia. Sprowadza się bowiem do ogólnikowego stwierdzenia, iż w/w pismo nie może być uznane za decyzję i jest jedynie czynnością techniczną, przy czym taka ocena pisma pozostaje w oczywistej sprzeczności z osnową postanowienia, z której wynika, iż przedmiotem rozpoznanego przez organ odwołania skarżącego jest zawarte w tym piśmie negatywne rozstrzygnięcie Burmistrza w sprawie wykonania zjazdu z drogi wewnętrznej stanowiącej działkę nr [...] na działkę nr [...]. Powyższa sprzeczność i brak w uzasadnieniu motywów, którymi kierował się organ stwierdzając, iż w/w pismo znamion decyzji administracyjnej nie nosi, stanowi o naruszeniu w/powołanych przepisów kpa i uniemożliwia Sądowi dokonanie oceny legalności zaskarżonego postanowienia. Z tego też względu Sąd nie wdał się w ocenę podnoszonych przez stronę zarzutów merytorycznych. Należy przy tym podnieść, iż zgodnie ze statuowaną w art. 8 kpa zasadą organy administracji publicznej obowiązane są prowadzić postępowanie w taki sposób, aby pogłębiać zaufanie obywateli do organów państwa oraz świadomość i kulturę prawną obywateli. Sposób rozpoznania odwołania skarżących przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze tej zasadzie zadość nie czyni. W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. orzekł, jak w pkt 1 sentencji wyroku, zaś o kosztach (pkt II sentencji) orzekł stosownie do art. 200 p.p.s.a. i przepisów rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28.09.2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielanej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. nr 163, poz. 1349 ze zm.).