VI SA/Wa 664/15

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: Joanna Kruszewska-Grońska po rozpoznaniu w dniu 26 listopada 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi T. W. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] grudnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej p o s t a n a w i a: umorzyć postępowanie z wniosku skarżącego T. W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Wyrokiem z 27 października 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę T. W. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] grudnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej. W dniu [...] listopada 2015 r. skarżący (reprezentowany przez pełnomocnika w osobie jego małżonki – A. K.) nadał wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku, do którego załączył (złożony na urzędowym formularzu PPF) wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. W uzasadnieniu wniosku podał, że jego czteroosobowa rodzina (tj. skarżący, jego małżonka i dwoje małoletnich dzieci) obecnie utrzymuje się z wynagrodzenia żony przebywającej na urlopie macierzyńskim. Oświadczył, iż wynagrodzenie to wynosi 1.685,21 zł netto (na potwierdzenie przedstawił zaświadczenie pracodawcy). Jako składniki majątku rodziny skarżący wymienił: dom o powierzchni 62 m kw. o wartości ok. 10.000 zł, grunty rolne o powierzchni 3,9698 ha i grunty leśne o powierzchni 0,47 ha oraz dwa budynki gospodarcze. Natomiast po stronie wydatków wykazał: opłatę za wodę (60 zł za dwa miesiące), podatek od nieruchomości (214 zł w skali roku), opłatę za wywóz śmieci (70 zł za dwa miesiące), ubezpieczenie KRUS (390 zł za kwartał), opłatę za energię elektryczną (205,08 zł w skali miesiąca), koszty leczenia dzieci (150 zł - 200 zł miesięcznie), pożyczkę udzieloną przez pracodawcę (250 zł miesięcznie), a także ubezpieczenie budynków gospodarczych. W wykonaniu zarządzenia referendarza sądowego, pismem Sądu z [...] listopada 2015 r. pełnomocnik skarżącego została wezwana do uzupełnienia w terminie 14 dni wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez przedstawienie następujących dokumentów: a) odpisów zeznań podatkowych za rok 2014 skarżącego i jego żony, ewentualnie zaświadczeń z właściwego urzędu skarbowego o wysokości dochodu uzyskanego przez nich w tym okresie, b) dokumentu potwierdzającego podaną w rubryce 5 formularza PPF informację o wypowiedzeniu skarżącemu umowy o pracę, c) oświadczenia, czy skarżący figuruje w ewidencji osób bezrobotnych (jeżeli tak, to należy przedstawić stosowne zaświadczenie z właściwego powiatowego urzędu pracy), d) oświadczenia czy skarżący (lub jego małżonka) otrzymał dopłaty bezpośrednie do gruntów z funduszy Unii Europejskiej, jeśli tak, to kiedy i w jakiej wysokości, e) wyciągów ze wszystkich posiadanych przez skarżącego oraz jego małżonkę rachunków bankowych (w tym lokat i kont dewizowych) z okresu ostatnich trzech miesięcy, obejmujących wszystkie transakcje dokonane w ww. okresie, f) dokumentów potwierdzających ponoszenie miesięcznych wydatków koniecznych do utrzymania (np. opłaty za energię elektryczną, gaz, wodę, telefon) oraz innych obciążeń (kredyty, pożyczki; koszty zakupu leków). W odpowiedzi na powyższe wezwanie pełnomocnik skarżącego cofnęła zarówno wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku, jak i wniosek o przyznanie prawa pomocy. Wskazała, iż uzupełnienie tego ostatniego wniosku o dokumenty "oczywiście jest możliwe, jednakże bardzo czasochłonne". Dodała, że decyzja o złożeniu obu ww. wniosków była "nie do końca przemyślana", ponieważ w tym czasie chorowały dzieci. Zatem małżonkowie zrezygnowali z dalszego prowadzenia sprawy na drodze sądowoadministracyjnej. Zgodnie z treścią art. 249a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. (dalej p.p.s.a.), jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. W niniejszej sprawie strona skarżąca skutecznie cofnęła wniosek o przyznanie prawa pomocy. Wobec powyższego, na podstawie art. 249a p.p.s.a. w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.