VI SA/Wa 668/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Wieczorek (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Henryka Lewandowska- Kuraszkiewicz Sędzia WSA Dariusz Zalewski po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 7 czerwca 2016 r. sprawy ze skargi B. K. na postanowienie Ministra Rozwoju z dnia [...] stycznia 2016 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu oddala skargę w całości Postanowieniem z [...] stycznia 2016 r. nr [...] Ministra Rozwoju (dalej organ), działając w oparciu o art. 134 w zw. z art. 127 § 2 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2016 r., poz. 23; dalej k.p.a.) stwierdził uchybienie terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Ministra Gospodarki z [...] listopada 2015 r. nr [...] wykreślającą B. K. (dalej skarżącą) z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej (CEIDG) z powodu wpisania do rejestru przedsiębiorców jednoosobowej spółki kapitałowej powstałej w skutek przekształcenia przedsiębiorcy będącego osobą fizyczną wykonującą we własnym imieniu działalność gospodarczą. W uzasadnieniu postanowienia organ wskazał, iż skarżąca uchybiła 14 dniowemu terminowi określonemu w art. 129 § 2 k.p.a. bowiem decyzja o wykreśleniu skarżącej z CEIDG został doręczona stronie w dniu 18 listopada 2015 r., a wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej ww. decyzją skarżąca nadała w dniu 30 grudnia 2015 r., a wiec po upływie ponad miesiąca od dnia doręczenia decyzji. Termin do złożenia wniosku upływał 2 grudnia 2015 r. Na powyższe postanowienie skarżąca złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, wnosząc o jego uchylenie. Rozstrzygnięciu organu zarzuciła naruszenie zasady praworządności określonej w art. 6 k.p.a., poprzez pominięcie wyjaśnień strony dotyczących przyczyn uchybienia terminu do zgłoszenia wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy oraz naruszenie przepisów prawa materialnego tj. art. 127 § 3 k.p.a. w zw. z art. 58 k.p.a. z uwagi na stwierdzenie uchybienia terminu pomimo tego, że organ w dniu 19 stycznia 2015 r. wydał postanowienie odmawiające przywrócenia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, które to skarżąca zaskarżyła do sądu. Jak wskazała, powyższa okoliczność nie była znana organowi w dacie wydania postanowienia o stwierdzeniu uchybienia terminu. Zatem zaskarżone w niniejszej sprawie postanowienie, zdaniem skarżącej jest przedwczesne. W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o jej oddalenie. Odwołując się do treści art. 59 § 2 k.p.a podniósł, iż postanowienie w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu było ostateczne, zatem nie może być mowy o przedwczesności postanowienia o stwierdzeniu uchybienia terminu. Ponadto za niezasadny organ uznał zarzut naruszenia art. 6 k.p.a, jak podkreślił, zarówno doktryna jak i praktyka orzecznicza sądów administracyjnych pokazuje, że warunkiem skuteczności czynności procesowych (tu wniesienie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy) jest zachowanie ustawowego terminu do jej dokonania, zaś jego uchybienie powoduje bezskuteczność wniosku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem skargi jest postanowienie organu z [...] stycznia 2016 r. stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Ministra Gospodarki z [...] listopada 2015 r. nr [...] wykreślającą B. K. (dalej skarżącą) z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej (CEIDG) . Dokonując kontroli legalności zaskarżonej decyzji, w świetle kryteriów opisanych w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej p.p.s.a.), Sąd nie dopatrzył się w działaniu organów rozstrzygających w niniejszej sprawie nieprawidłowości, zarówno, gdy idzie o ustalenie stanu faktycznego sprawy, jak i o zastosowanie do jego oceny przepisów prawa. Wyjaśnione zostały motywy podjętego rozstrzygnięcia, a przytoczona na ten temat argumentacja jest wyczerpująca. Podstawą materialnoprawną zaskarżonego postanowienia jest przepis art. 134 k.p.a., zgodnie z którym organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia m.in. uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Stwierdzić należy, że z uchybieniem terminu do wniesienia odwołania Kodeks postępowania administracyjnego wiąże ujemne dla strony skutki procesowe. Odwołanie wniesione po upływie wymaganego 14 dniowego terminu jest bezskuteczne i zgodnie z art. 134 k.p.a. organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne. Użyte przez ustawodawcę sformułowanie "organ odwoławczy stwierdza", oznacza obowiązek organu odwoławczego stwierdzenia uchybienia terminu w sytuacji, gdy odwołanie zostało wniesione po jego upływie. Rozpoznając niniejszą sprawę wskazać należy, że z zestawienia dat doręczenia decyzji o wykreśleniu skarżącej z CEIDG doręczonej stronie w dniu 18 listopada 2015 r., a wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej ww. decyzją skarżąca nadała w dniu 30 grudnia 2015 r., a wiec po upływie ponad miesiąca od dnia doręczenia decyzji. Termin do złożenia wniosku upływał 2 grudnia 2015 r. wskazuje, że złożenie odwołania od orzeczenia nastąpiło z uchybieniem terminu, określonego w art. 129 § 2 k.p.a. Wniesienie zatem przez skarżącą odwołania od ww. decyzji z uchybieniem terminu określonego w art. 129 § 2 k.p.a. nie budzi żadnych wątpliwości. W tym stanie rzeczy postanowienie jest prawidłowe. Zdaniem Sądu należy jednocześnie uznać, iż organ wyczerpująco zbadał wszystkie istotne okoliczności faktyczne związane z niniejszą sprawą oraz przeprowadził dowody służące ustaleniu stanu faktycznego zgodnie z zasadami prawdy obiektywnej (art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a.). W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie organ administracji - rozstrzygając sprawę - oparł się na materiale prawidłowo zebranym, dokonując jego wszechstronnej oceny. Ponadto należy uznać, iż stanowisko wyrażone w zaskarżonych postanowieniu uzasadniono w sposób wymagany przez normę prawa określoną w przepisie art. 107 § 3 k.p.a. Z przytoczonych wyżej powodów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270) orzekł jak w sentencji.