VI SA/Wa 669/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Frąckiewicz (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Grzelak Sędzia WSA Zbigniew Rudnicki Protokolant Monika Piotrowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 czerwca 2010 r. sprawy ze skargi A. Sp. z o.o. z siedzibą w C. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] grudnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie unieważnienia prawa ochronnego na znak towarowy 200 PANORAMICZNYCH nr [...] oddala skargę Zaskarżoną decyzją z dnia [...] grudnia 2009 r. nr [...] Urząd Patentowy RP unieważnił na skutek wniosku złożonego przez R. O. z M. przeciwko A. sp. z o.o. z siedzibą w C. (zwana dalej skarżącą) prawo z rejestracji znaku towarowego 200 PANORAMICZNYCH [...] w części dotyczącej książek, broszur i czasopism z krzyżówkami (klm 16), zaś w pozostałym zakresie wniosek oddalił. Do wydania tej decyzji doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym. R. O. (zwany dalej uczestnikiem postępowania) złożył do organu wniosek o unieważnienie prawa z rejestracji znaku towarowego 200 PANORAMICZNYCH [...] udzielonego na rzecz skarżącej. Jako podstawę prawną żądania podał art. 29 w związku z art. 7, 30 oraz 49 ustawy z dnia 31 stycznia 1985 r. o znakach towarowych. Wskazał między innymi na fakt wystąpienia skarżącego do Sądu Okręgowego w C., w oparciu o prawo do swojego znaku towarowego, z powództwem o zakazanie mu w odniesieniu do wydawnictw krzyżówkowych używania oznaczeń składających się z liczby i rodzaju krzyżówki. Zdaniem uczestnika postępowania, sporny znak towarowy 200 PANORAMICZNYCH nie posiada dostatecznych znamion odróżniających w zwykłych warunkach obrotu gospodarczego, albowiem informuje przeciętnego odbiorcę wyłącznie o ilości krzyżówek i ich rodzaju w konkretnym numerze czasopisma, broszury lub książki. Na poparcie swojego stanowiska powołał między innymi decyzję Komisji Odwoławczej przy Urzędzie Patentowym z dnia [...] sierpnia 2001 r. oraz wyrok Sądu Najwyższego z dnia [...] grudnia 2002 r. w sprawie znaku towarowego słownego 100 PANORAMICZNYCH podnosząc, iż wszystkie ustalenia poczynione przez Komisję Odwoławczą i Sąd Najwyższy w ww. sprawie pozostają w pełni aktualne w niniejszej sprawie. Na rozprawie podtrzymał swój wniosek o unieważnienie prawa z rejestracji znaku towarowego 200 PANORAMICZNYCH [...]. Rozszerzył podstawę prawną swego żądania o art. 8 pkt 1 ustawy z dnia 31 stycznia 1985 r. o znakach towarowych. Podtrzymując zarzut naruszenia przez sporną rejestrację przepisu art. 7 uzt wskazał na konieczność interpretacji tego przepisu w duchu przepisów wspólnotowych, którym należy przypisywać znaczenie ustalone orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich i Sądu Pierwszej Instancji. Stwierdził, prawo z rejestracji znaku towarowego 200 PANORAMICZNYCH powinno zostać unieważnione na podstawie art. 7 uzt w zakresie czasopism, broszur i książek z powodu opisowego charakteru dla tych towarów. Znak ten bowiem z pewnością może wskazywać (i w rzeczywistości wskazuje) na cechę oznaczonych towarów, tj. na rodzaj, liczbę i rodzaj zadań krzyżówkowych w danym egzemplarzu publikacji (np. czasopisma krzyżówkowego). Przedłożył również wyrok Sądu Apelacyjnego w [...] z dnia [...] października 2008 r., sygn. akt [...] oraz dwa sprawozdania na rozprawę przed Sądem Pierwszej Instancji w sprawie znaków towarowych 150, 250, 350 oraz 222, 333 i 555. Skarżący wniósł o oddalenie przedmiotowego wniosku jako bezzasadny. Stwierdził, iż wnioskodawca nie wykazał swojego interesu prawnego w domaganiu się unieważnienia prawa z rejestracji znaku towarowego 200 PANORAMICZNYCH i z tego powodu wniosek ten powinien być odrzucony. Ponadto podniósł, że jest pomysłodawcą i realizatorem bardzo popularnej numerycznej serii tytułów czasopism 100, 200, 300, 500 i 1000 PANORAMICZNYCH, która jest silnie identyfikowana z A., na dowód czego przedłożył do akt sprawy: badania [...], rankingi sprzedaży - w [...] S.A. za lata 1999-2000 i [...] za rok 2000, badanie czytelnictwa wykonane przez firmę [...]. Podniósł także, że kwestionowany znak towarowy został zarejestrowany dla tytułu czasopisma a nie dla zwykłej informacji o jego zawartości argumentując, że ilość krzyżówek w czasopiśmie 200 PANORAMICZNYCH może być różna i absolutnie nie jest związana z cyfrą w tytule. Ponadto stwierdził, że wyrazy "panorama, "panoramiczne", "panoramicznych" itp. używane na okładkach czasopism nie są terminami szaradziarskimi, ponieważ nie potwierdzają tego żadne materiały źródłowe zarówno ogólne takie jak: słowniki, leksykony czy encyklopedie jak i specjalistyczne szaradziarskie. Podniósł, iż w terminologii szaradziarskiej według wszystkich materiałów źródłowych zadanie diagramowe, którego definicje haseł znajdują się wewnątrz diagramu określane jest tylko jedną nazwą rodzajową "krzyżówka panoramiczna" przy czym źródła te nie znają żadnych nazw synonimicznych krzyżówki panoramicznej typu "panorama", "panoramiczne", "panoramicznych" itp. Na potwierdzenie powyższego powołał między innymi się na Vademecum Szaradzisty autorstwa Barbary i Adama Podgórskich, Wydawnictwo Kurpisz, Poznań 1998 r.). Podniósł, iż uczestnik nie wykazał interesu prawnego w złożeniu takiego wniosku. Wbrew jego twierdzeniom między uczestnikiem i skarżącym nie toczy się obecnie żadne postępowanie sądowe, którego podstawą byłyby prawa do przedmiotowego znaku towarowego. Kwestia zaś sporów skarżącego z przedsiębiorcą – B. K. prowadzącą działalność gospodarczą pod firmą K. oraz stosunków osobistych łączących R. O. oraz B. K. pozostają w niniejszej sprawie bez znaczenia. W jego ocenie, żądanie unieważnienia prawa z rejestracji znaku towarowego 200 PANORAMICZNYCH na podstawie art. 7 uzt jest bezzasadne. Powołując się na szereg orzeczeń sądów krajowych i wspólnotowych oraz praktykę Urzędu Patentowego i Urzędu ds. Harmonizacji Rynku Wewnętrznego (OHIM) podniósł iż oznaczenie 200 PANORAMICZNYCH posiada zdolność odróżniającą. Przywołał także przykłady szeregu znaków towarowych przeznaczonych do oznaczania czasopism, które mogą sugerować zawartość czasopisma, a które mimo to zostały zarejestrowane przez Urząd Patentowy RP. Decyzją z dnia [...] grudnia 2009 r. Urząd Patentowy RP unieważnił prawo ochronne na znak towarowy "200 PANORAMICZNYCH" [...] w części dotyczącej krzyżówek, broszur i czasopism z krzyżówkami, zaś w pozostałej części wniosek oddalił. Na wstępie organ wskazał, że interes prawny dla potrzeb postępowania w sprawach z zakresu własności przemysłowej należy przypisywać taką treść jaka została nadana mu w art. 28 kpa. Tym samym uczestnik, prowadzący działalność konkurencyjną w stosunku do skarżącej ma interes prawny do wystąpienia z wnioskiem o unieważnienie prawa z rejestracji znaku towarowego 200 PANORAMICZNYCH [...], uznając ten znak za wyłącznie opisowy. Ponieważ uczestnik używa podobnych oznaczeń dla towarów tego samego rodzaju (wydawnictw, czasopism krzyżówkowych), to rejestracja opisowego oznaczenia jako znaku towarowego na rzecz innego przedsiębiorcy uniemożliwia mu (ze względu na zakres ochrony wynikający z takiej rejestracji) korzystanie z takich samych lub podobnych oznaczeń opisowych dla sygnowania własnych towarów. Interes prawny uczestnika wywodzi się z przysługującego każdemu przedsiębiorcy, na podstawie art. 20 Konstytucji RP, prawa do opisowego oznaczania swoich towarów, a tym samym prawa do kwestionowania próby wykorzystania przez innego przedsiębiorcę oznaczenia wyłącznie opisowego jako znaku towarowego. Przechodząc do merytorycznej oceny wniosku o unieważnienie prawa z rejestracji znaku towarowego organ wskazał, że zgodnie z art. 315 ust. 3 ustawy Prawo własności przemysłowej ustawowe warunki wymagane do uzyskania prawa ochronnego na znak towarowy ocenia się według przepisów obowiązujących w dacie zgłoszenia znaku towarowego do ochrony. Znak towarowy 200 PANORAMICZNYCH [...] został zgłoszony do ochrony w dniu [...] stycznia 1996 r., tj. pod rządami ustawy z dnia 31 stycznia 1985 r. o znakach towarowych, a zatem przepisy tej ustawy mają zastosowanie w rozpatrywanej sprawie w zakresie oceny ustawowych warunków wymaganych do uzyskania prawa ochronnego na znak towarowy. Analizując przedmiotową sprawę organ przypomniał, że zgodnie z art. 7 ust. 1 u.z.t. jako znak towarowy może być zarejestrowany tylko znak, który ma dostateczne znamiona odróżniające w zwykłych warunkach obrotu gospodarczego, zaś zgodnie z art. 7 ust. 2 u.z.t. nie mają znamion odróżniających znaki towarowe, które informują jedynie o właściwości, jakości, liczbie, ilości, masie, przeznaczeniu, składzie, sposobie, czasie lub miejscu wytworzenia, funkcji lub przydatności towaru. Ocena zdolności odróżniającej znaku towarowego powinna być dokonana z punktu widzenia uczestników obrotu gospodarczego przy uwzględnieniu towarów (usług), dla których znak jest przeznaczony. Sporny znak towarowy składa się z dwóch elementów: liczby 200 oraz słowa PANORAMICZNYCH stanowiącego formę przymiotnika panoramiczny oznaczającego, zgodnie z jego słownikowym znaczeniem, tyle co szeroki, rozległy, wywołujący wrażenie panoramy. Mając powyższe na uwadze, Kolegium Orzekające stwierdziło, iż znak towarowy 200 PANORAMICZNYCH rozpatrywany jako całość, pozbawiony jest dostatecznych znamion odróżniających w rozumieniu art. 7 uzt w odniesieniu do książek, broszur i czasopism z krzyżówkami. Znak ten zamieszczony na książce, broszurze lub czasopiśmie z krzyżówkami stanowi wyraźną i bezpośrednią wskazówkę na cechy tych towarów, tj. na ilość i rodzaj zawartych w nich krzyżówek. Okoliczność, iż w spornym znaku towarowym brak jest słowa "krzyżówek" nie czyni z niego znaku o innej treści niż wynikająca z oznaczenia "200 KRZYŻÓWEK PANORAMICZNYCH". Brakujący element spornego znaku, tj. słowo "krzyżówki" jest bowiem dla przeciętnego odbiorcy publikacji krzyżówkowych łatwo domyślny. Nie chodzi tu przy tym o jakieś pośrednie skojarzenia stanowiące efekt gry wyobraźni lub skomplikowanych procesów myślowych, ale o natychmiastową reakcję umysłu. W ocenie organu, w sprawie niniejszej brak jest podstaw do uznania aby sporny znak towarowy nabył wtórną zdolność odróżniającą. Wtórna zdolność odróżniająca polega na tym, że znak towarowy, który ab inito nie miał zdolności odróżniającej, nabył ją w wyniku używania. Tym czasem w rozpatrywanej sprawie skarżąca nie przedstawiła żadnych dowodów potwierdzających używanie znaku towarowego 200 PANORAMICZNYCH [...], czy to samodzielnie czy to jako części innego zarejestrowanego znaku towarowego lub w połączeniu z nim przed datą zgłoszenia do ochrony spornego znaku towarowego, tj. przed [...] stycznia 1996 r. W ocenie organu, niezasadny jest zarzut naruszenia art. 8 pkt 1 uzt, zgodnie z którym niedopuszczalna jest rejestracja znaku, który jest sprzeczny z prawem lub zasadami współżycia społecznego. Zarówno w orzecznictwie jak i doktrynie przyjmuje się, iż w złej wierze działa ten, kto dokonuje zgłoszenia znaku towarowego z innych powodów aniżeli chęć posiadania wyłączności jego używania dla własnych towarów, wskutek czego dochodzi do naruszenia cudzych praw podmiotowych. W rozpatrywanej sprawie wnioskodawca nie wskazał zaś żadnych takich okoliczności związanych ze zgłoszeniem do ochrony znaku towarowego, które w sposób negatywny charakteryzowałyby działania uprawnionego do spornego znaku towarowego, a tym samym brak było podstaw do uznania aby sporny znak towarowy 200 PANORAMICZNYCH został zgłoszony do ochrony w złej wierze. Następnie skarżący złożył na ww. decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zaskarżając pkt 1 decyzji. Zarzucił naruszenie przepisów prawa procesowego – art. 7, 28, 77 § 1 i art. 107 § 3 k.p.a. poprzez dokonanie błędnych ustaleń faktycznych oraz uznanie, iż uczestnik miał interes prawny w unieważnieniu przedmiotowego znaku towarowego, oraz art. 255 ust. 4 p.w.p. poprzez nierozstrzygnięcie sprawy w granicach wniosku, a także przepisów prawa materialnego – art. 7 u.z.t. poprzez błędną wykładnię i błędne zastosowanie. Wniósł o uchylenie decyzji w zaskarżonym zakresie i zasądzenie kosztów postępowania. Na uzasadnienie swojego stanowiska w tej sprawie, skarżąca przedstawiła argumentację i orzecznictwo w zakresie oceny istnienia dostatecznych znamion odróżniających. Podkreślając obecnie bardzo liberalne podchodzenie do znaków opisowych skarżąca podnosiła, że odmowa rejestracji danego znaku może nastąpić tylko i wyłącznie w przypadku zaistnienia konkretnego i bezpośredniego związku między oznaczeniem a towarami, dla których jest ono przeznaczone. Jako przykład tej interpretacji oznaczeń opisowych przedstawiła wyrok Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości z dnia 23 października 2003 r. w sprawie znaku towarowego "DOUBLEMINT", w którym Trybunał uznał istnienie bezpośredniego i konkretnego związku między znakiem towarowym "DOUBLEMINT" a towarem w postaci gum do żucia. Przeciętny odbiorca skojarzy bowiem bez namysłu, iż oznaczenie to określa po prostu podwójną ilość mięty, jaka znajduje się w danej gumie do żucia. Podobne stanowisko zajął Sąd Pierwszej Instancji w wyroku z dnia [...] października 2008 r. stwierdzając, iż "aby oznaczenie zostało objęte zakazem przewidzianym przez ten przepis, musi ono mieć na tyle bezpośredni i konkretny związek z rozpatrywanymi towarami lub usługami, aby pozwolić zainteresowanemu kręgowi odbiorców natychmiast i bez głębszego zastanowienia dostrzec w nim opis tych towarów i usług lub jednej z ich właściwości." (sygn. akt: T-405/05) oraz w wyroku z dnia 14 czerwca 2007 r. w sprawie T-207/06 Europig. Skarżąca powołała się także na pogląd R. Skubisza wyrażony na tle orzecznictwa ETS i SPI co do wąskiego pojmowania opisowego charakteru oznaczeń. W ocenie skarżącej, organ błędnie przyjął, iż słowo "PANORAM" oznacza rodzaj krzyżówek. Co więcej, Urząd w uzasadnieniu swojej decyzji samemu przyznaje, iż słowo "PANORAMA" ma rożne znaczenia: m.in. malowidło dużych rozmiarów, rozległy widok lub obrazek, fotografia przedstawiające taki widok, czy też obszerne przedstawienie jakiegoś zagadnienia w utworze literackim lub filmie, ale nigdzie nie odnosi się ono do rodzaju krzyżówek. Zdaniem skarżącej, organ nie wyjaśnił, z jakich faktów i okoliczności wyprowadził wniosek, iż słowo "PANORAMA" oznacza rodzaj krzyżówek i błędnie uznał, iż słowo "PANORAM" stanowi akronim słowa "PANORAMA". Zdaniem skarżącej organ błędnie przyjął, że uczestnik ma interes prawny do występowania z wnioskiem o unieważnienie przedmiotowego znaku towarowego. Jego zdaniem, jego interes winien wynikać z konkretnej normy prawa materialnego, być realny i indywidualny. Tymczasem na poczet niniejszej sprawy organ przywołał jedynie ogólne zasady wolności gospodarczej wynikające z art. 20 Konstytucji RP. Zdaniem skarżącej, przywołany przepis prawa materialnego nie może stanowić źródła interesu prawnego uczestnika. Dowodząc naruszenia art. 107 § 3 k.p.a. wskazała, że z uzasadnienia zaskarżonej decyzji - w jej przekonaniu, nie wynika jaki stan faktyczny został wzięty pod uwagę przez organ, na jakiej podstawie prawnej została decyzja wydana oraz z jakich przyczyn organ odmówił mocy dowodowej części zgromadzonego w sprawie materiału. W odpowiedzi na skargę Urząd Patentowy RP wniósł o jej oddalenie. Podtrzymał stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. W toku postępowania sądowoadministracyjnego uczestnik postępowania przyłączył się do stanowiska zajętego w sprawie przez Urząd Patentowy RP i wniósł o oddalenie skargi. Wskazał, że działania organu były prawidłowe i znajdują oparcie w obowiązujących przepisach prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Dokonując oceny zasadności skargi A. Sp. z o.o. z C. na decyzję Urzędu Patentowego RP z dnia [...] grudnia 2009 r., [...] Sąd doszedł do przekonania, że skarga ta nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, z 2002 r., poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sądy administracyjne sprawują więc kontrolę aktów i czynności z zakresu administracji publicznej pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słusznościowych. Ponadto Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.). Sąd nie orzeka jednak co do istoty sprawy w zakresie danego przypadku stanowiącego przedmiot postępowania spornego, a w szczególności nie unieważnia prawa ochronnego na znak towarowy. Zaskarżona decyzja zapadła po przeprowadzeniu postępowania o unieważnienie prawa ochronnego na znak towarowy 200 PANORAMICZNYCH [...], wszczętego na skutek wniosku złożonego przez R. O. z M. Wniosek ten wpłynął do Urzędu Patentowego RP w dniu [...] sierpnia 2001 r., a więc w okresie obowiązywania ustawy z dnia 31 stycznia 1985 r. o znakach towarowych (Dz. U. Nr 5, poz. 17 ze zm.). W myśl art. 29 ww. ustawy "Prawo z rejestracji znaku towarowego może być unieważnione w całości lub w części, jeżeli nie zostały spełnione ustawowe warunki wymagane do rejestracji, określone w przepisach art. 4, 6-9 i 32" natomiast z wnioskiem takim zgodnie z art. 30 ust. 1 ustawy może wystąpić każdy, kto ma w tym interes prawny. Analogiczne rozwiązanie zawiera art. 164 obecnie obowiązującej ustawy Prawo własności przemysłowej (tekst jedn. Dz. U. z 2003 r., Nr 119, poz. 1117 ze zm.), który stanowi, że "Prawo ochronne na znak towarowy może być unieważnione w całości lub w części na wniosek każdej osoby, która ma w tym interes prawny, jeżeli wykaże ona, że nie zostały spełnione ustawowe warunki wymagane do uzyskania tego prawa". Tak więc zarówno na gruncie ustawy o znakach towarowych, jak i ustawy Prawo własności przemysłowej możliwość unieważnienia prawa ochronnego na znak towarowy wiąże się z obowiązkiem wykazania interesu prawnego w żądaniu unieważnienia prawa wyłącznego. W niniejszej sprawie wbrew twierdzeniom skargi organ prawidłowo przyjął, że R. O. ma interes prawny w domaganiu się unieważnienia prawa z rejestracji znaku 200 PANORAMICZNYCH uznając go za znak opisowy w sytuacji, gdy sam działa na rynku i ma prawo informować nabywcę o ilości i rodzaju zadań krzyżówkowych zawartych w jego towarach. Wiąże się to z konstytucyjną zasadą swobody rynkowej działalności gospodarczej, statuowanej w art. 20 Konstytucji RP jak również wynika z art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. nr 173, poz. 1807 ze zm.). W dotychczasowym orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowany został pogląd, że przepisy dotyczące swobody prowadzenia działalności gospodarczej stanowią podstawę interesu prawnego w postępowaniu przed Urzędem Patentowym (patrz m.in. wyrok NSA 8 lutego 2007 r. w sprawie II GSK 252/06, wyrok NSA z 23 września 2004 r., GSK 683/04, wyrok NSA z 24 stycznia 2005 r., GSK 1078/04 – wszystkie te wyroki niepublikowane oraz wyrok z 11 maja 2005 r., II GSK 52/05, Lex nr 166076, wyrok z 30 marca 2006 r., II GSK 15/05, Lex nr 197241). W tym stanie rzeczy nietrafny jest zarzut skargi, wykazujący że organ, wydając zaskarżoną decyzję dopuścił się naruszenia art. 28 k.p.a. w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. i art. 20 Konstytucji RP poprzez dokonanie błędnych ustaleń faktycznych i przyjęcie, że uczestnik miał interes prawny w unieważnieniu znaku towarowego 200 PANORAMICZNYCH. Sąd nie podzielił również pozostałych zarzutów skargi odnośnie naruszenia art. 7, 77 § 1 k.p.a. poprzez dokonanie błędnych ustaleń faktycznych i przyjęcie, że słowno-graficzny znak towarowy 200 PANORAMICZNYCH nie posiada dostatecznych znamion odróżniających w zwykłych warunkach obrotu gospodarczego oraz, że słowo "panoramiczne" oznacza odmianę krzyżówki. Według oceny Sądu organ prawidłowo przyjął, że słowno-graficzny znak towarowy 200 PANORAMICZNYCH w zakresie czasopism zawierających szarady, czasopism szaradziarskich i krzyżówek ma charakter opisowy tj. wskazuje na ilość "łamigłówek" w ww. publikacjach. Grafika tego znaku jest na tyle uboga, że nie przyciąga uwagi odbiorców i nie przeważa nad elementem słownym. Z pewnością odbiorca w zwykłych warunkach obrotu gospodarczego przy tak zminimalizowanej grafice oznaczenie 200 PANORAMICZNYCH będzie traktował jako wskazówkę co do ilości krzyżówek czy szarad w danej publikacji. Zatem zasadne jest twierdzenie o istnieniu bezpośredniego i konkretnego związku pomiędzy znakiem a oznaczanymi towarami a w związku z czym znak nie posiada dostatecznych znamion odróżniających w zwykłych warunkach obrotu gospodarczego w odniesieniu do takich towarów jak czasopisma szaradziarskie, krzyżówki czy czasopisma zawierające szarady. Wobec powyższego nie doszło do naruszenia art. 7 ustawy o znakach towarowych w zw. z art. 315 ust. 3 Prawa własności przemysłowej. Poza tym organ słusznie przyjął, że przeciętny konsument widząc na okładce wydawnictwa krzyżówkowego wyraz "PANORAMICZNE" będzie kojarzył go z rodzajem krzyżówek. Skrót ten 200 PANORAMICZNYCH nie czyni go znakiem o innej treści informacyjnej niż treść wynikająca z oznaczenia pełnego tj. 200 KRZYŻÓWEK PANORAMICZNYCH. Słowo "krzyżówki" będzie bowiem dla przeciętnego odbiorcy domyślne. Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w wyroku Sądu Najwyższego z dnia 4 grudnia 2002 r., sygn. akt III RN 218/01 (opubl. OSNAPiUS za rok 2004, Nr 2, poz. 23, str 50), na który powołał się Urząd Patentowy RP w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Mylnie twierdzi skarżąca, iż znak 200 PANORAMICZNYCH, stanowiąc część większej całości, jaką jest rodzina znaków towarowych, wykorzystywana do oznaczenia najpopularniejszej w Polsce serii czasopism krzyżówkowych nabył tzw. wtórną zdolność odróżniającą. Przede wszystkim należy wskazać, że na rynku publikacji szaradziarskich istniała praktyka wydawania krzyżówek czy też szarad w formie zbiorowej, a w związku z czym posługiwanie się różnymi liczbami i oznaczeniem PANORAMICZNYCH w odniesieniu do tych czasopism wskazywało na ilość i rodzaj znajdujących się tam krzyżówek, szarad itd. Błędnie skarżąca przyjmuje, że organ naruszył art. 255 ust. 4 Prawo własności przemysłowej z uwagi na to, że nie rozstrzygnął sprawy w granicach wniosku. Uczestnik postępowania domagał się unieważnienia czasopism, a zatem wyodrębnione przez organ z tej grupy czasopisma zawierające szarady mieszczą się w zakresie żądania uczestnika postępowania. Wbrew twierdzeniom skarżącej nie doszło również do naruszenia art. 107 § 3 k.p.a., albowiem z uzasadnienia zaskarżonej decyzji jednoznacznie wynika, jaki stan faktyczny organ wziął pod uwagę i jaką zastosował podstawę prawną. Urząd Patentowy RP prawidłowo ocenił materiał dowodowy złożony przez stronę skarżącą. Niewątpliwie dla zdolności rejestracyjnej omawianego znaku decydujące znaczenie w sprawie wywarły fakty mające miejsce w dacie zgłoszenia znaku celem uzyskania ochrony. Natomiast skarżąca przedstawiła dowody dotyczące okoliczności zaistniałych później niż data zgłoszenia i nie wywarły wpływu na ocenę Urzędu Patentowego RP co do braku wtórnej zdolności odróżniającej znaku towarowego 200 PANORAMICZNYCH. Jak to podkreślił organ skarżąca rozpoczęła wydawanie czasopisma 200 PANORAMICZNYCH w tym samym roku, w którym zgłosiła podanie o rejestrację spornego znaku tj. w 1996 r., zaś prawo z rejestracji znaku 100 PANORAMICZNYCH (zgłoszenie z dnia [...] listopada 1995 r.) zostało unieważnione decyzją Komisji Odwoławczej przy Urzędzie Patentowym z dnia [...] sierpnia 2001 r. Nr [...] w części odnoszącej się do czasopism zawierających krzyżówki każdego rodzaju z powodu braku zarówno pierwotnej jak i wtórnej zdolności odróżniającej. Powoływanym wcześniej wyrokiem z dnia [...] grudnia 2002 r., sygn. akt [...] Sąd Najwyższy oddalił rewizję nadzwyczajną od ww. decyzji. W tym stanie rzeczy słusznie organ uznał, że znak towarowy 200 PANORAMICZNYCH nie posiadał charakteru odróżniającego w dacie zgłoszenia do rejestracji zarówno w wyniku samodzielnego używania jak i używania innego znaku towarowego tj. znaku 100 PANORAMICZNYCH. Reasumując Sąd stwierdza, że organ prawidłowo ustalił stan faktyczny sprawy, zaś wydane rozstrzygnięcie należycie uzasadnił. Do poczynionych przez siebie ustaleń Urząd Patentowy RP zastosował właściwe przepisy prawa materialnego uznając, że skarżący ma interes prawny w żądaniu unieważnienia spornego znaku towarowego oraz, że w świetle art. 7 ustawy o znakach towarowych znak 200 PANORAMICZNYCH nie ma konkretnej zdolności odróżniającej, jak również nie nabył jej poprzez dotychczasowe używanie. Stanowisko organu jest zbieżne z orzecznictwem wspólnotowym. Na podkreślenie zasługuje okoliczność udokumentowana przez uczestnika postępowania, że Urząd w Alicante odmówił rejestracji dla czasopism (w tym krzyżówkowych) wszystkich innych znaków uprawnionego, obejmujących liczby, zgłoszonych do rejestracji po 1 maja 2004 r. Urząd Patentowy RP unieważnił zaś kilkadziesiąt praw ochronnych znaków skarżących obejmujących liczby, co znalazło potwierdzenie w dotychczasowym orzecznictwie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Z tych wszystkich względów wobec tego, że zarzuty skargi okazały się bezzasadne, Sąd na mocy art. 151 p.p.s.a. orzekł o jej oddaleniu.