VI SA/Wa 669/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Wieczorek (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Henryka Lewandowska- Kuraszkiewicz Sędzia WSA Dariusz Zalewski po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 7 czerwca 2016 r. sprawy ze skargi B. K. na postanowienie Ministra Rozwoju z dnia [...] stycznia 2016 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu oddala skargę w całości Postanowieniem z [...] stycznia 2016 r. znak [...] [...] Minister Rozwoju (dalej organ) odmówił B. K. (dalej skarżąca) przywrócenia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Ministra Gospodarki z [...] listopada 2015 r. znak [...] L.dz. [...] wykreślającą skarżącą z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej (dalej CEIDG) z powodu wpisania do rejestru przedsiębiorców jednoosobowej spółki kapitałowej powstałej w skutek przekształcenia przedsiębiorcy będącego osobą fizyczną wykonującą we własnym imieniu działalność gospodarczą. W uzasadnieniu postanowienia organ wskazał, iż skarżąca uchybiła 14 dniowemu terminowi określonemu w art. 129 § 2 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2016 r., poz. 23; dalej k.p.a.) bowiem decyzja o wykreśleniu skarżącej z CEIDG został doręczona stronie w dniu 18 listopada 2015 r., a wniosek o przywrócenie terminu do złożenia pisma zawierającego wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej ww. decyzją skarżąca nadała w dniu 30 grudnia 2015 r., a wiec po upływie ponad miesiąca od dnia doręczenia decyzji. Odnosząc się do oświadczenia strony, iż dokonała błędnej interpretacji treści decyzji oraz przepisów ustawy z 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2015 r., poz. 584 ze zm.), w wyniku której uznała, iż wykreślenie z CEIDG dotyczy tylko jej "indywidualnej" działalności, którą w swoim przekonaniu przekształciła w działalność jednoosobowej spółki kapitałowej wpisanej do Krajowego Rejestru Sadowego, nie dotyczy natomiast działalności wykonywanej w "Formie" spółki cywilnej, którą zamierzała nadal kontynuować, organ uznał, iż skarżąca nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu. Powyższe postanowienie skarżąca zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Rozstrzygnięciu organu zarzuciła naruszenie zasady praworządności określonej w art. 7 Konstytucji RP oraz art. 6 k.p.a., poprzez pominięcie wyjaśnień strony dotyczących przyczyn uchybienia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy oraz naruszenie przepisów prawa materialnego tj. art. 34 ust. 2 pkt 1a w zw. z art. 34 ust. 2 pkt 2 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej poprzez jego błędną wykładnię. W uzasadnieniu skargi wskazuje, że organ rozpoznający wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy nie odniósł się do istotnych faktów przemawiających za tym, że skarżąca miała prawo uznać, że decyzja o jej wykreśleniu jako przedsiębiorcy w związku z przekształceniem działalności wykonywanej we własnym imieniu w jednoosobową spółkę kapitałową nie dotyczy pozostałych działalności prowadzonych w formie spółek cywilnych, a mianowicie, że działalność skarżącej prowadzona we własnym tylko imieniu w wyniku przekształcenia w spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością została wpisana do KRS w dniu 5 maja 2015 r. pod numerem KRS [...]. Podkreśla, iż fakt ten zgłosiła do CEIDG w Urzędzie Miasta C. gdzie dokonana została zmiana polegająca na tym, iż wykreślono ją jako przedsiębiorcę prowadzącego działalność we własnym imieniu a pozostawiono wpis, iż działalność prowadzi w formie spółki cywilnej. Skarżąca wskazuje, że w czasie od 5 maja do 29 grudnia korzystała z wydruków CEIDG, a zatem otrzymawszy decyzję o jej usunięciu z ewidencji, uznała, że jest to spóźniona reakcja organu na zaistniałą zmianę w jej działalności. Skarżąca wskazuje, iż 29 grudnia dowiedziała się o wykreśleniu jej z CEIDG, zaś po ustaleniach w Urzędzie Miasta Częstochowa powzięła wiadomość, że zaistniała sytuacja nastąpiła w wyniku decyzji Ministra z dnia [...] listopada 2015 r. Skarżąca podkreśla, że złożenie przez nią wniosku o przywrócenie terminu o ponowne rozpatrzenie sprawy wykreślenia z CEIDG nastąpiło natychmiast, bo już 30 grudnia 2015 r. Zdaniem skarżącej, organ odmawiając przywrócenia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie spray celowo pomija okoliczności związane z istnieniem prawidłowego wpisu w CEIDG co do formy prowadzonej działalności. Podkreśla, iż w jej ocenie, niedbała analiza wpisów dokonana przez osobę dokonującą wpisu postanowienia Sądu Rejonowego KRS w Częstochowie z dnia 5 maja 2015 r. o wpisie spółki z ograniczona odpowiedzialnością powstałej w wyniku przekształcenia jednoosobowej działalności skarżącej w spółkę kapitałową, doprowadziło do ujawnienia statusu skarżącej w CEIDG jako "przedsiębiorca nieaktywny". Ponadto strona skarżąca wskazuje, że zgodnie z treścią art. 34 ust. 1 pkt 2 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej wykreślenie z urzędu następuje w przypadku stwierdzenia trwałego zaprzestania wykonywania przez przedsiębiorcę działalności gospodarczej. Tym samym, jak twierdzi skarżąca poprzez brak analizy wpisów dotyczących form prowadzonej przez skarżącą działalności organ doprowadził do jej wykreślenia z CEIDG ze statusu działalności aktywnej naruszając w ten sposób jej prawa związane z prowadzeniem działalności w formie spółek cywilnych i wywołując jednocześnie obawy w zakresie możliwości wywołania niekorzystnych dla niej skutków prawnych poprzez istnienie przerwy w historii wpisów w CEIDG. Skarżąca jednocześnie wskazuje, że dnia 8 stycznia 2016 r. dokonała ponownego wpisu do CEIDG. W odpowiedzi na skargę strony organ wniósł o jej oddalenie. Odnosząc się do zarzutów podniesionych w skardze, podtrzymał w całości stanowisko przedstawione w zaskarżonym postanowieniu, wraz z przedstawioną tam argumentacją. Wydając zaskarżone postanowienie organ ustalił, że strona skarżąca w żaden sposób nie uprawdopodobniła, że uchylenie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy nastąpiło bez jej winy nie spełniając tym samym przesłanek zawartych w art. 58 § 1 k.p.a. Organ wskazuje, iż przytaczane przez skarżącą okoliczności wskazują na niezrozumienie przepisów ustawy o swobodzie działalności gospodarczej. Podkreśla, iż z treści art. 34 ust. 2 pkt 1a ww. ustawy wynika, że z CEIDG wykreślany jest przedsiębiorca a nie poszczególna część wpisu, tym samym nie wynika z tego aby przedsiębiorca mógł przekształcić jedną z wykonywanych przez siebie aktywności gospodarczych w spółkę prawa handlowego, a kontynuować drugą jako wspólnik spółki cywilne bez dokonania nowego wpisu do CEIDG. Odnosząc się do zarzutu naruszenia zasady praworządności określonej w art. 6 k.p.a. oraz art. 7 Konstytucji RP organ uznał go za niezasadny. Wskazał, iż nie pominął wyjaśnień skarżącej, lecz dokonał ich oceny w kontekście przesłanki przywrócenia terminu, o której mowa w art. 58 § 1 k.p.a. W ocenie organu, zaniedbanie polegające na niewłaściwej interpretacji przepisów prawa, szczególnie przez przedsiębiorcę na którym spoczywa obowiązek należytej staranności, nie może przesądzać o braku winy w niedotrzymaniu terminu do złożenia środka zaskarżenia.. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem skargi jest postanowienie organu z dnia [...] stycznia 2016 r. odmawiające skarżącej przywrócenia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Ministra Gospodarki z [...] listopada 2015 r. Dokonując kontroli legalności zaskarżonej decyzji, w świetle kryteriów opisanych w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej p.p.s.a.), Sąd nie dopatrzył się w działaniu organów rozstrzygających w niniejszej sprawie nieprawidłowości, zarówno, gdy idzie o ustalenie stanu faktycznego sprawy, jak i o zastosowanie do jego oceny przepisów prawa. Wyjaśnione zostały motywy podjętego rozstrzygnięcia, a przytoczona na ten temat argumentacja jest wyczerpująca. Skarżąca uchybiła 14 dniowemu terminowi określonemu w art. 129 § 2 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2016 r., poz. 23; dalej k.p.a.) bowiem decyzja o wykreśleniu skarżącej z CEIDG została doręczona stronie w dniu 18 listopada 2015 r., a wniosek o przywrócenie terminu do złożenia pisma zawierającego wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej ww. decyzją skarżąca nadała w dniu 30 grudnia 2015 r., a więc po upływie ponad miesiąca od dnia doręczenia decyzji. Strona skarżąca nie uprawdopodobniła, że uchybienie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy nastąpiło bez jej winy nie spełniając tym samym przesłanek zawartych w art. 58 § 1 k.p.a. W ocenie sądu intencją ustawodawcy przy tworzeniu przepisów regulujących instytucję przywrócenia terminu było umożliwienie stronie obrony swoich praw czy interesów w sytuacji, gdy upływ terminów procesowych wywołał dla niej negatywne skutki prawne, przy jednoczesnym założeniu, że strona dołożyła wszelkich możliwych starań, aby takich negatywnych konsekwencji uniknąć. Pierwszorzędne znaczenie dla rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym ma zatem ustalenie, że fakt uchybienia przez stronę terminowi nie nastąpił z jej winy. Dla takiej oceny konieczne jest nie tylko dokonanie analizy okoliczności podnoszonych przez stronę, lecz również całości okoliczności sprawy. W ocenie sądu organ dokonał skazanej wyżej analizy i nie stwierdził aby strona wykazała, że uchybienia przez stronę terminowi nie nastąpiło z jej winy. Zdaniem Sądu należy jednocześnie uznać, iż organ wyczerpująco zbadały wszystkie istotne okoliczności faktyczne związane z niniejszą sprawą oraz przeprowadziły dowody służące ustaleniu stanu faktycznego zgodnie z zasadami prawdy obiektywnej (art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a.). W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie organ administracji - rozstrzygając sprawę - oparł się na materiale dowodowym dokonując jego wszechstronnej oceny. Ponadto należy uznać, iż stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu, organy uzasadniły w sposób wymagany przez normę prawa określoną w przepisie art. 107 § 3 k.p.a. Z przytoczonych wyżej powodów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270) orzekł jak w sentencji.