VI SA/Wa 671/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Frąckiewicz po rozpoznaniu w dniu 13 lipca 2015 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata D. P. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w sprawie ze skargi R. J. na decyzję Ministra Gospodarki z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie wykreślenia przedsiębiorcy z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej postanowił: przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata D. P. koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w kwocie 240 (słownie dwieście czterdzieści) złotych oraz kwotę 55,20 (słownie pięćdziesiąt pięć złotych, dwadzieścia groszy) stanowiącą 23% podatku VAT tytułem opłaty za czynności wykonane w ramach zastępstwa prawnego. Postanowieniem starszego referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 5 września 2014 r. (sygn. akt VI SA/Wa 671/14) skarżący R. J. został zwolniony od kosztów sądowych i ustanowiono dla niego adwokata. Pismem z 21 października 2014 r. (przesłanym Sądowi do wiadomości) Okręgowa Rada Adwokacka w [...] poinformowała o wyznaczeniu adwokata D. P. pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącego. Pełnomocnik z urzędu skarżącego stawił się na rozprawę przed Sądem w dniu 15 kwietnia 2015 r. i wniósł o zasądzenie "kosztów pomocy prawnej z urzędu", oświadczając, iż "koszty nie zostały opłacone". Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 8 czerwca 2015 r. odmówiono adwokatowi D. P. przyznania wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną z urzędu, wskazując, że złożone na rozprawie w dniu 15 kwietnia 2015 r. oświadczenie nie spełnia wymogów zawartych w § 20 rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu – tekst jednolity: Dz. U. z 2013 r., poz. 461. Na powyższe postanowienie pełnomocnik złożył sprzeciw, w którym stwierdził, że koszty udzielonej pomocy prawnej z urzędu nie zostały opłacone w żądanym zakresie zarówno w całości jak i części. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje; Zgodnie z przepisem art. 259 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012r., poz. 270), zwanej dalej p.p.s.a. od zarządzeń i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6 - 8 cyt. ustawy strona może wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw. W związku z tym należy uznać, iż właściwy do rozpatrzenia sprzeciwu jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. Zgodnie z art. 260 p.p.s.a., w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Na postanowienie przysługuje zażalenie. Stosownie do treści art. 250 p.p.s.a., wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej adwokata zostały uregulowane w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu – tekst jednolity: Dz. U. z 2013 r., poz. 461 (dalej rozporządzenie). Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c cyt. rozporządzenia stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji wynosi 240 złotych. Z akt sprawy wynika, że adwokat D. P., jako pełnomocnik z urzędu ustanowiony po wniesieniu przez skarżącego skargi, brał udział w rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie. Tym samym w ramach udzielonej pomocy prawnej wykonane zostały czynności odpowiadające swoim zakresem i charakterem dyspozycji § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Z tych względów pełnomocnikowi skarżącego należy przyznać wynagrodzenie za zastępstwo prawne w kwocie 240 zł (słownie dwieście czterdzieści złotych) podwyższając powyższą kwotę o stawkę podatku od towarów i usług. Wobec powyższego, na podstawie art. 259 § 1 i art. 260 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.