VI SA/Wa 678/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym : Sędzia WSA Magdalena Bosakirska po rozpoznaniu w dniu 23 czerwca 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. Z. na pismo Biura Działalności Gospodarczej i Zezwoleń Urzędu Miasta [...] z dnia [...] lutego 2006 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu nadpłaconej opłaty za zmianę licencji na taksówkę. postanowił: odrzucić skargę Pismem z dnia 27 lutego 2006 r. S. Z. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę, w której kwestionował wysokość opłaty za zmianę licencji na wykonywanie transportu drogowego taksówką pobranej od niego w 2004r. przez Biuro Działalności Gospodarczej i Zezwoleń Urzędu Miasta [...]. Na wezwanie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego pismem z dnia 23 marca 2006 r. skarżący doprecyzował skargę i wskazał, iż przedmiotem skargi jest pismo Urzędu Miasta [...] Biuro Działalności Gospodarczej i Zezwoleń z dnia [...] lutego 2006 r. nr [...], w którym Biuro informuje, że opłata została pobrana prawidłowo i do nadpłaty nie doszło. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 2 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 z 2002r. poz.1270 zwanej dalej p.p.s.a) określającym właściwość rzeczową sądów administracyjnych, sądy wykonując kontrolę działalności administracji publicznej orzekają w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę oraz rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, jak też spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej (art. 3 § 3, art. 4 p.p.s.a). Zaskarżone pismo nie jest decyzją administracyjną ani postanowieniem wydanym w postępowaniu administracyjnym, egzekucyjnym lub zabezpieczającym, o których mowa w pkt 1- 3 cytowanej powyżej ustawy, nie jest także żadnym z aktów określonych pkt 5-7 tej ustawy. Biorąc pod uwagę treść i formę przedmiotu zaskarżenia pozostaje do rozważenia, czy pismo Biura Działalności Gospodarczej i Zezwoleń Urzędu Miasta [...] z [...] lutego 2006 r. można uznać za "inny akt lub czynność" określoną w art. 3 § 2 pkt. 4 p.p.s.a. W doktrynie przyjmuje się /por. J. P. Tarno, "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Wyd. Pr. LexisNexis, Warszawa 2004r. s. 21 - 24 oraz "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz" pod red. T.Wosia Wyd.Pr. LexisNexis Warszawa 2005r., s. 59- 61/, że aby akty lub czynności, o których mowa w art.3 § 2 p.4 p.p.s.a. mogły być przedmiotem zaskarżenia do sądu administracyjnego muszą spełniać łącznie następujące przesłanki: a) nie mieć charakteru decyzji lub postanowienia wydanych w postępowaniu jurysdykcyjnym, egzekucyjnym lub zabezpieczającym, te bowiem są zaskarżalne na podstawie art.3 § 2 pkt 1-3 ww. ustawy, b) mieć charakter publicznoprawny, ponieważ tylko w tym zakresie działalność administracji została poddana sądowej kontroli, c) mieć charakter zewnętrzny, czyli być skierowane do podmiotu nie podporządkowanego organizacyjnie ani służbowo organowi wydającemu dany akt lub podejmującemu daną czynność, d) być skierowane do indywidualnych podmiotów, e) dotyczyć uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Ten ostatni wymóg należy rozumieć w ten sposób, że podlegający zaskarżeniu akt lub czynność powinny ustalać /odmawiać ustalenia/, stwierdzać /odmawiać stwierdzenia/, potwierdzać /odmawiać potwierdzenia/ uprawnienie lub obowiązek określony przepisami prawa. W ocenie Sądu pismo Biura Działalności Gospodarczej i Zezwoleń Urzędu Miasta [...] z dnia [...] lutego 2006 r. będące odpowiedzią na wniosek skarżącego z dnia 3 lutego 2006 r. o zwrot nadpłaconej opłaty za wydaną licencję nie spełnia ostatniej z omawianych przesłanek tzn. nie odmawia ustalenia, stwierdzenia ani potwierdzenia uprawnień określonych przepisami prawa. Nie ma przepisów prawa, z których wynikałoby, że doszło do nadpłaty przy pobieraniu opłaty za zmianę licencji w dacie decyzji tj. w dniu [...] czerwca 2004r., ani przepisów regulujących zwrot nadpłaty. Zaskarżone pismo nie odmawia stwierdzenia uprawnienia określonego przepisami prawa - tj. zwrotu nadpłaty - a jedynie informuje, że zgodnie z treścią przepisów prawa obowiązujących w dacie wydawania decyzji o zmianie licencji opłata była pobrana prawidłowo, nie doszło do nadpłaty i dlatego nie ma podstaw do jej zwrotu. Taki przejaw działania organu administracji nie może zostać uznany za akt lub czynność z zakresu administracji publicznej w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Pismo Biura Działalności Gospodarczej i Zezwoleń Urzędu Miasta [...] z dnia [...] lutego 2006 r. nie jest zatem aktem ani czynnością, o których mowa w art.3 § 2 p.4 p.p.s.a. i nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Sprawa skargi na omawiane pismo nie należy więc do właściwości sądu administracyjnego Na marginesie tylko wskazać należy, że akty i czynności objęte art.3 § 2 p.4 p.p.s.a., do których zaskarżone pismo nie należy, podlegają kontroli sądowej tylko na warunkach określonych w art.52 § 3 i 53 § 2 p.p.s.a. Przepisy te nakazują przed wniesieniem skargi do sądu wezwać na piśmie właściwy organ, do usunięcia naruszenia prawa. Dopiero po tym wezwaniu, dokonanym z zachowaniem przewidzianych przepisami prawa terminów, może być skutecznie wniesiona skarga do sądu administracyjnego. W przedmiotowej sprawie wskazany tryb nie był dochowany, co nie ma jednak wpływu na rozstrzygnięcie z uwagi na fakt, że zaskarżone pismo w ogóle nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego, a to jest wystarczającą przyczyną odrzucenia skargi. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. skarga podlega odrzuceniu, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Zważywszy powyższe z uwagi na fakt, że skarga wniesiona przez S. Z. nie dotyczy aktu lub czynności objętych zakresem właściwości sądu administracyjnego Sąd, mając na uwadze treść art.58 § 1 p.1 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.