VI SA/Wa 679/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Wdowiak Sędziowie Sędzia WSA Grażyna Śliwińska (spr.) Sędzia WSA Halina Emila Święcicka Protokolant Jan Czarnacki po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 czerwca 2007 r. sprawy ze skargi S. Sp. z o.o. z siedzibą w S. na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] lutego 2007 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania 1. uchyla zaskarżone postanowienie; 2. stwierdza, że uchylone postanowienie nie podlega wykonaniu. Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] lutego 2007 r., nr [...] Komendant Główny Policji stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania przez A. Sp. z o. o. z siedzibą w S.od decyzji Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. z dnia [...] listopada 2006 r. nr [...] odmawiającej wydania pozwolenia na posiadanie broni palnej w celu prowadzenia strzelnicy. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia organ odwoławczy wskazał art. 134 w zw. z art. 129 § 2 i art. 268 a ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 z późn. zm. - dalej k.p.a.). Podstawę faktyczną stanowiło ustalenie, że wymieniona wyżej decyzja Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. z dnia [...] listopada 2006 r. zawierająca prawidłowe pouczenie co do terminu i sposobu wniesienia środka odwoławczego, doręczona została stronie w dniu [...] listopada 2006 r. natomiast odwołanie zostało wniesione przez stronę w dniu [...] grudnia 2006 r., a więc po upływie ustawowo określonego terminie do dokonania powyższej czynności. Komendant Główny Policji stwierdzając uchybienie terminu do wniesienia odwołania wskazał w uzasadnieniu, że strona nie podała przyczyny, z powodu której uchybiła terminowi przewidzianemu prawem do wykonania czynności oraz nie złożyła prośby o jego przywrócenie. W skardze na powyższe postanowienie A. Sp. z o. o. wskazała, że decyzja Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. z dnia [...] listopada 2006 r. nr [...] została doręczona jej w dniu [...] grudnia 2006 r. poprzez pracownika Z. w K., którego siedziba mieści się w tym samym budynku co siedziba klubu, a nie jak przyjął organ II instancji w dniu [...] listopada 2006 r. Strona skarżąca stwierdziła również, że decyzja organu I - instancji nie została jej doręczona w trybie określonym w art. 45 i 46 k.p.a., a o przekroczeniu terminu do złożenia odwołania dowiedziała się dwa miesiące po jego wniesieniu. Skarżąca spółka podniosła, że Komendant Wojewódzki Policji nie poinformował jej o przekroczeniu terminu a Komendant Główny Policji pismem z dnia [...] stycznia 2007 r. nr [...] usankcjonował tryb odwołania. Ponadto organ permanentnie przekraczał terminy do załatwienia sprawy. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, wskazując, iż był zobowiązany do stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania, a na zmianę zajętego w zaskarżonym postanowieniu stanowiska nie może wpłynąć podniesiona przez skarżącą spółkę okoliczność otrzymania decyzji I - instancji w dniu [...] grudnia 2006 r. Organ zauważył, że skoro decyzja skierowana do strony skarżącej na adres jej siedziby została doręczona przez pracownika poczty pracownikowi Z. w K. w dniu [...] listopada 2006 r., to mając na względzie treść art. 45 Kodeksu postępowania administracyjnego mógł przyjąć, że doręczenie zostało dokonane prawidłowo. W odniesieniu do pozostałych zarzutów skargi organ podniósł, iż kodeks postępowania administracyjnego nie nakłada na organ I - instancji obowiązku informowania strony, że złożone przez nią odwołanie zostało wniesione z uchybieniem terminu. Badanie bowiem kwestii terminowości wniesienia odwołania należy do wyłącznej kompetencji organu odwoławczego. Komendant Główny Policji argumentuje ponadto, że w piśmie z dnia [...] stycznia 2007 r. nr [...] zwrócił się do strony skarżącej o wyjaśnienie, czy złożone przez niego pismo należy traktować jako odwołanie, czy wniosek o rozpatrzenie sprawy w trybie nadzwyczajnym w celu ustalenia trybu działania przez organ odwoławczy i w tej sytuacji niezrozumiałe jest ujęte w skardze twierdzenie, że organ II instancji usankcjonował tryb odwołania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Wchodzi więc tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi. Ponadto w myśl art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Badając zatem legalność zaskarżonego postanowienia stwierdzić należy, iż narusza ono wskazaną podstawę prawną rozstrzygnięcia w sposób mający istotny wpływ na wynik sprawy. Jak wskazano w odpowiedzi na skargę, badanie terminowości wniesienia odwołania należy do wyłącznej kompetencji organu odwoławczego, który powinien sprawdzić bez żadnej wątpliwości, czy decyzja organu I instancji została doręczona stronie. W dniu [...] listopada 2006 r. decyzję odebrał podmiot, którego siedziba znajduje się w tym samym budynku: P. z siedzibą w S. przy ul. [...]. Wynika to wyraźnie z potwierdzenia jej odbioru. Ta okoliczność uszła uwadze organowi odwoławczemu, który nie ustalił, kiedy de facto nastąpiło doręczenie decyzji stronie przez podmiot, który odebrał jej korespondencję. Odwołanie nadane na poczcie zostało [...] grudnia 2006 r. Komendant Główny Policji wprawdzie zwracał się do strony z pisemnym zapytaniem, czy tego odwołania nie należy traktować jako wniosku złożonego w trybie nadzwyczajnym tj. określonym w art. 154 § 1 lub art. 156 k.p.a., ale pominął, że decyzja nie została doręczona stronie przez pocztę. W piśmie z [...] stycznia 2007 r. skarżąca wyraźnie stwierdziła, że przedmiotowe pismo jest odwołaniem, ale organ zaniechał ustalenia faktycznej daty doręczenia decyzji. Organ odwoławczy był obowiązany w postępowaniu wstępnym zbadać, czy odwołanie od kwestionowanej przez stronę decyzji zostało wniesione w przewidzianym przepisami terminie, ale dopiero po ustaleniu daty prawidłowego doręczenia decyzji. Dopiero w konsekwencji tych ustaleń organ może stwierdzić wniesienie odwołania z uchybieniem terminu, bowiem rozpoznanie odwołania wniesionego z uchybieniem terminu, który nie został przywrócony na wniosek strony, stanowiłoby rażące naruszenie prawa (art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.). Warunkiem skuteczności wniesienia przez stronę odwołania jest zachowanie czternastodniowego terminu do wniesienia odwołania, o czym strona została pouczona wraz z doręczeniem decyzji I instancyjnej, ale termin ten biegnie z chwilą prawidłowego doręczenia decyzji I instancji. W okolicznościach jakie wynikają z dowodu doręczenia decyzji I instancyjnej należy stwierdzić, że organ przedwcześnie stwierdził zaistnienie przesłanek do zastosowania art. 134 k.p.a. Stąd zaskarżone postanowienie winno być wyeliminowane z obrotu prawnego. Uchybienie normom określonym w art. 45 k.p.a. i 44 k.p.a. w zakresie prawidłowości doręczenia decyzji ma istotny wpływ na rozstrzygnięcie o terminowości odwołania od tej decyzji, zatem na mocy art. 145 § 1 pkt 1 c Sąd orzekł jak w wyroku, zaś o wstrzymaniu postanowienia orzekł po myśli art. 152 p.p.s.a.