VI SA/Wa 692/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Pamela Kuraś-Dębecka po rozpoznaniu w dniu 7 stycznia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. G. i R. G. o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 grudnia 2008 r. sygn. akt VI SA/Wa 692/08 w sprawie ze skargi J. G. i R. G. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] stycznia 2008 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej postanawia uzupełnić wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 grudnia 2008 r. sygn. akt VI SA/Wa 692/08 w ten sposób, że dotychczasową sentencję oznacza jako pkt 1 i dodaje pkt 2 w brzmieniu: "2. zasądza ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz radcy prawnego W. L., Kancelaria Radcy Prawnego w W. Al. [...], tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 292,80 (dwieście dziewięćdziesiąt dwa złote osiemdziesiąt groszy), w tym: tytułem opłaty kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych, tytułem 22% podatku od towarów i usług kwotę 52,80 (pięćdziesiąt dwa złote osiemdziesiąt groszy) oraz kwotę 17 (siedemnaście) złotych tytułem innych udokumentowanych wydatków pełnomocnika". Stosownie do treści art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a. strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien zamieścić z urzędu. Dnia 19 grudnia 2008 r. do Sądu wpłynął wniosek skarżących – J. G. i R. G., reprezentowanych przez pełnomocnika radcę prawnego W. L. o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 grudnia 2008 r. sygn. akt VI SA/Wa 692/08 przez orzeczenie o przyznaniu rzeczonemu radcy prawnemu wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy, stosownie do art. 250 p.p.s.a. Mając na uwadze powyższe Sąd na podstawie art. 157 § 2 i 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.