VI SA/Wa 695/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Głowacka – Klimas po rozpoznaniu w dniu 8 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. C. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] grudnia 2013 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za przejazd po drodze krajowej bez uiszczenia opłaty elektronicznej postanawia przywrócić termin do wniesienia skargi. W dniu 21 stycznia 2014 r. T. C. (dalej jako skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem Głównego Inspektora Transportu Drogowego skargę na decyzję tego organu z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za przejazd po drodze krajowej bez uiszczenia opłaty elektronicznej, wnosząc jednocześnie o przywrócenie terminu do wniesienia przedmiotowej skargi. W powyższym wniosku skarżący wskazał, że zaskarżoną decyzję odebrała w dniu 10 grudnia 2013 r. jego matka, która jest starszą, schorowaną osobą, nie zdającą sobie sprawy z powagi odebranego dokumentu. Dodał, że nie powiadomiła go o fakcie odbioru decyzji, a później o tym zapomniała. Skarżący wskazał, że o fakcie posiadania decyzji dowiedział się w dniu 15 stycznia 2014 r., będąc wówczas w trasie poza krajem. Jak wynika z załączonego do wniosku oświadczenia matki skarżącego, w powyższym dniu, szukając rachunków, znalazła wspomnianą wyżej decyzję i niezwłocznie poinformowała syna. Nadto skarżący podał, że niezwłocznie po powrocie do Polski podjął kroki w celu wyjaśnienia sprawy na poczcie i ustalenia daty doręczenia korespondencji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 86 § 1 i 2 oraz art. 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), cytowanej dalej jako "p.p.s.a.", uchybiony przez stronę termin należy przywrócić, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki, a mianowicie, strona wystąpi do sądu z wnioskiem o przywrócenie terminu, wniosek zostanie złożony w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, jednocześnie z wniesieniem wniosku zostanie dokonana czynność, dla której określony był termin, w piśmie tym strona uprawdopodobni okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, jeżeli uchybienie terminu nie powoduje dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego. Brzmienie przywołanego przepisu art. 86 p.p.s.a. wskazuje, że przywrócenie terminu możliwe jest wyłącznie w sytuacji, gdy uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony. A zatem brak winy po stronie podmiotu dokonującego lub zamierzającego dokonać określonej czynności procesowej stanowi konieczną, a jednocześnie podstawową przesłankę przywrócenia terminu. Jednocześnie artykuł 86 § 1 p.p.p.a. nie określa, według jakich kryteriów należy oceniać zachowanie strony. Ocena braku winy została pozostawiona uznaniu sądu. Daje to sądowi możliwość uwzględnienia wszystkich okoliczności, jakie uzna za istotne (por. postanowienie SN z 22 lipca 1999 r., I PKN 273/99, OSNAP 2000, nr 20, poz. 757). Ponadto, zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem jako kryterium przy ocenie winy w uchybieniu terminu procesowego przyjmuje się obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 stycznia 1972 r. II CRN 448/71 - OSPiKA 1972 z. 7-8 poz. 144). W ocenie Sądu wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi spełnia powyższe przesłanki. Zgodnie z przepisem art. 87 § 1 p.p.s.a. został on złożony w terminie, tj. 21 stycznia 2014 r., czyli w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z wnioskiem o przywrócenie terminu została złożona skarga na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...], czym skarżący zrealizował czynność, której nie dokonał w terminie. Ponadto skarżący wskazując we wniosku o przywrócenie terminu na swoją nieobecność w domu w okresie, w którym organ doręczył jego matce decyzję z dnia [...] grudnia 2013 r. oraz okoliczności towarzyszące przekazaniu przez matkę informacji co do odbioru tej decyzji, uprawdopodobnił brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Wprawdzie podeszły wiek i ogólnie zły stan zdrowia nie przesądzają o braku winy w uchybieniu terminowi dokonania czynności procesowej, jednakże cech tych nie należy łączyć z osobą skarżącego, lecz z jego matką, która niezwłocznie po odnalezieniu korespondencji zawierającej ww. decyzję powiadomiła syna o jej odbiorze. Skarżący z kolei po powrocie do kraju podjął niezbędne czynności mające na celu ustalenie daty odbioru decyzji i dowiedziawszy się o dniu jej odbioru przez matkę, wniósł do Sądu skargę, załączając do skargi wniosek o przywrócenie terminu. Z powyższych względów na mocy art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w sentencji