VI SA/Wa 698/15

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjny w Warszawie Andrzej Siwek po rozpoznaniu w dniu 24 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata M. S. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w sprawie ze skargi M. M. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] grudnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej postanowił: przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata M. S. koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w kwocie 900 złotych (dziewięćset złotych) powiększonej o kwotę 207 złotych (dwieście siedem złotych) stanowiącą 23% podatku VAT tytułem opłaty za czynności wykonane w ramach zastępstwa prawnego. Skarżący – M. M. - wniósł skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z [...] grudnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej w wysokości 3000 zł. W dniu 3 czerwca 2015 r. skarżący złożył na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 27 października 2015 r. zwolniono skarżącego od kosztów sądowych oraz ustanowiono dla skarżącego adwokata z urzędu. W piśmie z dnia 25 listopada 2015 r. Okręgowa Rada Adwokacka w [...] poinformowała o wyznaczeniu adwokata M. S. pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącego. Wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 marca 2016 r. oddalono przedmiotową skargę w całości. Na rozprawie w dniu 18 marca 2016 r. w imieniu skarżącego stawił się adwokat M. S. i zwrócił się z wnioskiem o przyznanie wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną w urzędu, oświadczając, iż wynagrodzenie nie zostało opłacone w całości ani w części. W dniu 21 marca 2016 r. pełnomocnik skarżącego złożył wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Po zapoznaniu się z treścią wyroku pełnomocnik skarżącego adwokat M. S. w piśmie z dnia 12 maja 2016 r. zawiadomił Sąd o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej oraz wniósł o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. W myśl art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W niniejszej sprawie zasady przyznawania wynagrodzenia adwokatowi reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2015 r. poz. 1801). W przedmiotowej sprawie ustanowiony z urzędu adwokat M. S. - reprezentował skarżącego w postępowaniu pierwszej instancji przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie o sygn. akt VI SA/Wa 698/15, zakończonym wydaniem wyroku z dnia 18 marca 2016 r., oraz w postępowaniu w drugiej instancji, podczas którego jego jedyną czynnością było sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. W myśl § 4 ust. 1 ww. rozporządzenia opłatę za czynności adwokata ustanowionego z urzędu ustala się w wysokości co najmniej ½ opłaty maksymalnej określonej w rozdziałach 2-4, przy czym nie może ona przekraczać wartości przedmiotu sprawy. Ustalenie opłaty w wysokości wyższej niż określona w ust. 1, a nieprzekraczającej opłaty maksymalnej następuje z uwzględnieniem stopnia zawiłości sprawy oraz nakładu pracy adwokata oraz wkładu jego pracy w przyczynienie się do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia sprawy, a w szczególności czasu poświęconego na przygotowanie się do prowadzenia sprawy, liczby stawiennictw w sądzie, w tym na rozprawach i posiedzeniach, czynności podjętych w sprawie, w tym czynności podjętych w celu polubownego rozwiązania sporu, również przed wniesieniem pozwu, wartości przedmiotu sprawy, wkładu pracy adwokata w przyczynienie się do wyjaśnienia okoliczności faktycznych, jak również do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia istotnych zagadnień prawnych budzących wątpliwości w orzecznictwie i doktrynie, a także trybu i czasu prowadzenia sprawy, obszerności zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w szczególności dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego lub biegłych sądowych, dowodu z zeznań świadków, dowodu z dokumentów o znacznym stopniu skomplikowania i obszerności (§ 4 ust. 2 ww. rozporządzenia). W ocenie rozpoznającego wniosek. po uwzględnieniu okoliczności wskazanych w § 4 ust. 2 ww. rozporządzenia, adwokatowi M. S. należy ustalić opłatę za czynności adwokata ustanowionego z urzędu w wysokości ½ opłaty maksymalnej określonej w rozdziałach 2-4 Zgodnie natomiast z § 21 ust. 1 pkt 1) ppkt a) cyt. rozporządzenia opłata maksymalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, naliczana jest na podstawie § 8 omawianego rozporządzenia. W omawianej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna w wysokości 3000 zł. W myśl § 8 pkt 3 tego rozporządzenia przy wartości przedmiotu sprawy powyżej 1500 zł do 5000 zł opłata maksymalna wynosi 1200 zł. Zgodnie natomiast z § 21 ust. 1 pkt 2) ppkt b) cyt. rozporządzenia opłata maksymalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 50% opłaty maksymalnej określonej w pkt 1 omawianego przepisu (zgodnie z pkt 1 ppkt a omawianego przepisu w związku z § 8 pkt opłata maksymalna w sprawie z przedmiotowej skargi wynosi 1200 zł), tj. 600 zł. Tym samym łącznie opłata za czynności adwokata ustanowionego z urzędu w wysokości ½ ww. łącznej sumy 1800 zł opłaty maksymalnej wynosi 900 zł, przy czym w myśl § 4 ust. 3 ww. rozporządzenia kwotę tę należy podwyższyć o stawkę 23 % podatku od towarów i usług, tj. kwotę 207 zł. W związku z powyższym, w myśl art. 250 § 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 8) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.