VI SA/Wa 7/10

Dnia 23 września 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Andrzej Czarnecki po rozpoznaniu w dniu 23 września 2010 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia M. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 sierpnia 2010 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi M. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] listopada 2009 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia postanawia uchylić postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 sierpnia 2010 r., o odrzuceniu skargi kasacyjnej Wyrokiem z dnia 14 maja 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę M. Sp. z o.o. z siedzibą w W. wniesioną na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] listopada 2009 r. w przedmiocie kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia. W dniu 4 sierpnia 2010 r. od powyższego wyroku M. Sp. z o.o. z siedzibą w W. wniosła skargę kasacyjną. Skarga kasacyjna została sporządzona i podpisana przez wykwalifikowanego pełnomocnika, jednak w wyniku dokonania analizy zwrotnego potwierdzenia odbioru odpisu orzeczenia, uznano iż skarga kasacyjna została wniesiona po terminie. Na potwierdzeniu odbioru widniała bowiem data na prezentacie kancelarii pełnomocnika strony opiewająca na 2 lipca 2010 r. Postanowieniem z dnia 18 sierpnia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie działając na podstawie art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) odrzucił skargę kasacyjną. W dniu 3 września 2010 r., na powyższe postanowienie pełnomocnik skarżącej wniósł zażalenie, w którym podnosząc zarzut naruszenia art. 178 p.p.s.a., wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości. W uzasadnieniu zażalenia pełnomocnik podniósł, iż rzeczywisty odbiór odpisu orzeczenia nastąpił w dniu 5 lipca 2010 r. Powołując się na datę umieszczoną przez listonosza na zwrotnym potwierdzeniu oraz na pismo Centrum Poczty Oddziału Rejonowego [...] z [...] września 2010 r., pełnomocnik dowodził przedstawioną tezę o odbiorze korespondencji w dniu 5 lipca 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zaważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 195 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – p.p.s.a. (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.) jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. Według wskazanego przepisu, uchylenie zaskarżonego postanowienia przez Sąd, który je wydał, jest możliwe wtedy, gdy zażalenie jest "oczywiście uzasadnione". Tak określona podstawa uchylenia wskazuje, że mogą nią być objęte zarówno przyczyny formalne, które zadecydowały o wydaniu zaskarżonego postanowienia, jak i względy merytoryczne. W każdym jednak wypadku istotne jest to, by zasadność zażalenia była "oczywista", to znaczy nie wzbudzająca wątpliwości i zauważalna bez potrzeby dokonywania głębszej analizy zaskarżonego postanowienia (por. postanowienie SN z dnia 20 maja 1999 roku, sygn. II UZ 58/99, OSNP 2000, Nr 15, poz. 602). W ocenie Sądu, taki charakter ma zażalenie wniesione na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 sierpnia 2010 r., w którym pełnomocnik skarżącej zarzucając zaskarżonemu postanowieniu naruszenie art. 178 p.p.s.a. wskazał, iż odbiór odpisu wyroku z dnia 14 maja 2010 r., nastąpił w dniu 5 lipca 2010 r., a nie w dniu 2 lipca 2010 r., gdyż omyłkowo przystawiono prezentatę z błędną datą. Na potwierdzenie swej argumentacji przedstawił wystarczające zdaniem Sądu dokumenty, potwierdzające rzeczywistą datę odbioru zaskarżonego orzeczenia dnia 5 lipca 2010 r. Skarga kasacyjna została zatem wniesiona w terminie. W tym stanie rzeczy, mając na uwadze powyższe okoliczności, a w szczególności fakt, iż zażalenie jest "oczywiście uzasadnione", Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 195 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.