VI SA/Wa 702/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Sławomir Kozik po rozpoznaniu w dniu 13 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. Sp. z o.o. z siedzibą w W. o wstrzymanie wykonania decyzji Głównego Inspektora Farmaceutycznego w sprawie ze skargi B. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] stycznia 2016 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie hurtowni farmaceutycznej postanawia: wstrzymać wykonania zaskarżonej decyzji Pismem z [...] marca 2016 r. spółka B. Sp. z o.o. z siedzibą w W. (nazywana dalej: "Skarżącą", "Spółką") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] stycznia 2016 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie hurtowni farmaceutycznej, w której zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 1270 ze zm., nazywanej dalej: "p.p.s.a"), załączając dokumenty. W uzasadnieniu wniosku spółka wskazała na możliwość wystąpienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwa spowodowania trudnych do odwrócenia skutków poprzez konieczność zaprzestania prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie objętym zezwoleniem, zwolnienia z pracy [...] osób, którzy utratą jedynie źródło dochodów, a Spółka utratę przychodów, wskutek czego może dojść do upadłości spółki. Spółka ma zawarte z bankiem dwie umowy o kredyt: nieodnawialny na sfinansowanie bieżącej działalności na kwotę [...] zł, gdzie miesięczna spłata wynosi ok. [...] zł i o kredyt na rachunku bieżącym na kwotę [...] zł, gdzie termin spłaty mija 31 marca 2017 r. Brak możliwości prowadzenia działalności przez Skarżącą spowoduje brak środków na bieżącą spłatę kredytów, co doprowadzi do wypowiedzenia przez bank umów kredytowych. To z kolei spowoduje wymagalność kredytów i konieczność spłaty całej kwoty zaciągniętych kredytów. Ziszczenie się tych okoliczności przyczyni się do upadłości Spółki, gdyż ta nie dysponuje bieżącymi aktywami pozwalającymi na spłatę kredytów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Po przekazaniu sądowi skargi Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Na stronie składającej wniosek w trybie art. 61 § 3 p.p.s.a. ciąży obowiązek wykazania, że zachodzą warunki uzasadniające wstrzymanie określonego aktu. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności. Nie jest wystarczające powtórzenie we wniosku treści przepisu. Rzeczą Sądu jest zbadanie, czy argumenty przedstawione przez stronę przemawiają /lub nie/ za wydaniem postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu. Przy takim badaniu wniosku i argumentów strony Sąd winien dodatkowo rozważyć z urzędu, czy nie zachodzą inne okoliczności uzasadniające wniosek. W ocenie Sądu Spółka uprawdopodobniła wystąpienie przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., załączając dokumenty potwierdzające jej twierdzenia. Charakter przedmiotowej spawy przemawia za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji, bowiem jej wykonanie spowoduje skutek prawno-materialny w postaci wstrzymania działalności w postaci prowadzenia hurtowni farmaceutycznej (cofnięcie pozwolenia na jej prowadzenie). To z kolei oznacza dla Spółki faktyczną niemożność prowadzenia działalności gospodarczej, a więc zwolnienie zatrudnionych pracowników, utratę korzyści majątkowych związanych z prowadzoną działalnością i w efekcie zachwianie płynności finansowej, co niesienie ryzyko likwidacji prowadzonej przez Spółkę hurtowni. Mając na uwadze stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego zawarte w postanowieniu z dnia 14 stycznia 2016 r., sygn. akt II GZ 941/15 należy uznać, że ryzyko zwolnienia pracowników a następnie likwidacja działalności gospodarczej mogą być uznane za okoliczności uzasadniające wstrzymanie wykonania decyzji w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a. Wznowienie działalności gospodarczej przez przedsiębiorcę, a następnie poszukiwanie osób w miejsce wcześniej zwolnionych pracowników oraz powrót do dotychczasowej pozycji na rynku jest przedsięwzięciem trudnym i czasochłonnym, wymagającym dużych nakładów finansowych. Zlikwidowanie działalności gospodarczej na skutek natychmiastowego wykonania decyzji administracyjnej prowadzi także do utraty klienta, którego pozyskanie jest dla przedsiębiorcy trudne a czasem wręcz niemożliwe w szczególności, gdy wykonana decyzja administracyjna została późniejszym prawomocnym orzeczeniem sądu wyeliminowana z obrotu prawnego. W związku z powyższym, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.